Papa XIV Leo: Rəbb günü Yevxaristiyası xristian həyatı üçün əvəzolunmazdır
“SƏMAVİ MƏLƏKƏ”
Müqəddəs Peter Meydanı
Pasxanın II Rəbb günü, 12 aprel 2026-cı il
Əziz bacılar və qardaşlar, Rəbb gününüz və Pasxa bayramınız bir daha mübarək olsun!
Bu gün, Pasxanın II Rəbb günündə Müqəddəs II İoann Pavel tərəfindən Allahın Mərhəmətinə həsr edilmiş gündə, İncil dirilmiş İsanın həvari Tomaya zühurunu nəql edir (bax: Yəhya 20, 19–31). Bu hadisə Pasxadan səkkiz gün sonra, icmanın birlikdə toplandığı vaxt baş verdi. Orada Toma Müəllimi ilə qarşılaşdı; İsa onu mismarların izlərinə baxmağa, əlinı Öz böyründəki yaraya qoymağa və iman etməyə dəvət etdi (bax: ayə 27). Bu səhnə bizi dirilmiş İsa ilə şəxsi görüşümüz üzərində düşünməyə çağırır. Biz Onu harada tapa bilərik? Onu necə tanıya bilərik? Necə iman edə bilərik? Bu hadisəni nəql edən Müqəddəs Yəhya bizə dəqiq istiqamətlər verir: Toma İsanı səkkizinci gün, bir yerə toplanmış icma içində qarşıladı və Onu qurbanının əlamətlərində tanıdı. Onun iman etirafı — dördüncü İncilin ən uca etirafı — məhz bu təcrübədən doğdu: “Rəbbim və Allahım!” (ayə 28).
Əlbəttə, iman etmək hər zaman asan olmur. Bu, Müqəddəs Toma üçün asan deyildi və bizim üçün də asan deyil. İman qidalanmağa və möhkəmləndirilməyə ehtiyac duyur. Məhz buna görə də “səkkizinci gün” — yəni hər bazar günü — Kilsə bizi ilk şagirdlər kimi davranmağa dəvət edir: bir araya gəlmək və Yevxaristiyanı qeyd etmək. Müqəddəs Messa zamanı biz İsanın sözlərini dinləyirik, dua edirik, imanımızı etiraf edirik, Allahın bəxşişlərini mərhəmətlə bölüşürük və həyatımızı Məsihin Qurbanı ilə birləşdirərək Allaha təqdim edirik. Onun Bədəni və Qanı bizi qidalandırır ki, biz də Onun Dirilməsinin şahidləri olaq. Bunu “Messa” sözünün özü də ifadə edir — bu söz “göndərilmə”, “missiya” mənasını daşıyır (bax: Katolik Kilsəsinin Katexizisi, 1332).
Rəbb günü Yevxaristiyası xristian həyatının ayrılmaz və əvəzedilməz hissəsidir. Sabah mən Afrikaya apostol səfərimə yola düşəcəyəm. Erkən Afrika Kilsəsinin bəzi şəhidləri, xüsusilə Abitene şəhidləri bu barədə bizə gözəl bir şahidlik qoyublar. Onlara həyatlarını xilas etmək üçün Yevxaristiyanı qeyd etməkdən imtina etmək təklif olunduqda, belə cavab vermişdilər ki, onlar Rəbbin Gününü qeyd etmədən yaşaya bilməzlər. Məhz orada imanımız böyüyür və möhkəmlənir. Məhz orada bizim məhdud səylərimiz Allahın lütfü ilə vahid Bədənin — Məsihin Bədəninin üzvlərinin əməlləri ilə birləşir və bütün bəşəriyyəti əhatə edən böyük xilas planının həyata keçirilməsinə xidmət edir. Yevxaristiya vasitəsilə əllərimiz “Dirilmişin əllərinə” çevrilir və Onun varlığının, mərhəmətinin və sülhünün şahidliyini verir. Əmək, qurban, xəstəlik və illərin keçidi çox vaxt əllərimizdə öz izini qoyur — necə ki, nəvazişdə, əl sıxmada və ya məhəbbət dolu xeyirxah bir jestdə də bu izlər özünü göstərir.
Əziz qardaşlar və bacılar, sülhə bu qədər böyük ehtiyac duyan bir dünyada bu, bizi hər zamankından daha artıq dirilmiş Rəbb ilə Yevxaristik görüşümüzdə sadiq və möhkəm olmağa çağırır ki, biz də məhəbbətin şahidləri və barışığın müjdəçiləri kimi irəli gedək. Qoy görmədən iman etdiyi üçün mübarək adlandırılan Müqəddəs Məryəm bizə bu yolda kömək etsin (bax: Yəh 20,29).
