Papa: Afrika mənə iman və ümidin əvəzsiz xəzinəsini bəxş etdi
Əziz qardaşlar və bacılar, sabahınız xeyir və xoş gəldiniz!
Bu gün mən sizə 13-23 aprel tarixlərində Afrikanın dörd ölkəsinə – Əlcəzair, Kamerun, Anqola və Ekvatorial Qvineyaya etdiyim Apostol Səfərim haqqında danışmaq istəyirəm.
Pontifikatlığımın ilk günlərindən bəri mən Afrikaya səfər etməyi düşünürdüm. Allaha şükür edirəm ki, mənə bir Çoban kimi Allahın xalqı ilə görüşmək, onlara mənəvi dəstək olmaq və münaqişələrlə, beynəlxalq hüququn ciddi pozuntuları ilə yadda qalan bu tarixi məqamda sülh mesajı vermək fürsətini bəxş etdi. Məni qarşılayan yepiskoplara, mülki hakimiyyət orqanlarına və səfərin təşkilinə kömək edən hər kəsə ürəkdən təşəkkürümü bildirirəm.
İlahi təqdir elə gətirdi ki, ilk dayanacağımız Müqəddəs Avqustinin izlərinin olduğu ölkə — Əlcəzair oldu. Beləliklə, mən bir tərəfdən öz mənəvi kimliyimin köklərinə qayıtdım, digər tərəfdən isə bugünkü dünya və Kilsə üçün çox vacib olan körpüləri: Kilsə Atalarının çox bərəkətli dövrü ilə olan körpünü, İslam dünyası ilə olan körpünü və Afrika qitəsi ilə olan körpünü keçmiş və möhkəmləndirmiş oldum.
Əlcəzirədə mən nəinki hörmətlə, həm də səmimiyyətlə qarşılandım. Biz orada özümüzü eyni mərhəmətli Atanın övladları kimi qəbul etdikdə, müxtəlif dinlərə mənsub olsaq belə, qardaş-bacı kimi birgə yaşamağın mümkünlüyünü həm özümüz hiss etdik, həm də dünyaya göstərdik. Bundan əlavə, bu səfər Müqəddəs Avqustinin həyat təcrübəsindən, yazılarından və mənəviyyatından öyrənmək üçün gözəl bir fürsət idi; o, Allahı və həqiqəti axtarmaq yolunda bir müəllimdir. Bu şəhadət bu gün həm xristianlar, həm də hər bir insan üçün hər zamankından daha vacibdir.
Səfər etdiyim növbəti üç ölkədə əhali, əksinə, əsasən xristianlardan ibarət idi və mən orada iman coşqusu və Afrika xalqının zəngin xarakterik xüsusiyyətləri ilə səmimi bir qəbul ilə qarşılandım. Sələflərim kimi, mən də İsanın Qalileyadakı izdihamla yaşadığı hissləri yaşadım: O, insanların ədalətə susadığını görüb onlara "Nə bəxtiyardır yoxsullar, nə bəxtiyardır həlimlər, nə bəxtiyardır sülh yaradanlar" deyə müraciət etdi və imanlarını görərək "Siz dünyanın duzu, yerin nurusunuz" dedi (Matta 5:1-16).
Kameruna səfərim barışıq və sülh naminə birlikdə çalışmaq çağırışını gücləndirməyə imkan verdi; çünki təəssüf ki, bu ölkə də gərginlik və zorakılıqlardan əziyyət çəkir. Mən ingilisdilli bölgədə yerləşən Bamendaya getdiyimə və ordakı insanları sülh üçün əməkdaşlığa səslədiyimə görə şadam. Kamerun təbiətinin və resurslarının zənginliyinə görə "Kiçik Afrika" kimi tanınır, lakin biz bu ifadəni həm də bütün qitənin ehtiyaclarının (sərvətin ədalətli paylanması, korrupsiyaya son qoyaraq gənclərə yer açılması, dayanıqlı inkişafın təşviqi və yeni müstəmləkəçilik formalarına qarşı uzaqgörən beynəlxalq əməkdaşlıq) orada cəmləşməsi kimi də başa düşə bilərik. Kamerun Kilsəsinə və məni böyük sevgi ilə qarşılayan bütün Kamerun xalqına təşəkkür edirəm. Dua edirəm ki, səfərim zamanı aydın görünən birlik ruhu daim yaşasın və gələcək addımlara yol göstərsin.
Səfərin üçüncü mərhələsi Ekvatorun cənubunda yerləşən, Portuqaliya müstəmləkəçiliyi ilə bağlı çoxəsrlik xristianlıq ənənəsi olan böyük Anqola ölkəsi idi. Müstəqillik qazandıqdan sonra bir çox Afrika ölkəsi kimi Anqola da çətin bir dövr, xüsusən də uzun və qanlı vətəndaş müharibəsi keçib. Bu tarixin sınaqları içində Allah Kilsəyə yol göstərmiş və onu saflaşdıraraq İncilə xidmət, insan amilinin ucaldılması, barışıq və sülh yoluna yönəltmişdir. Azad xalq üçün azad Kilsə! "Muxima Anası" (Mamã Muxima) — yəni "Qəlbin Anası" — Məryəm ziyarətgahında mən Anqola xalqının vuran qəlbini hiss etdim. Keçirdiyim müxtəlif görüşlərdə hər yaşdan olan din xadimlərini görməkdən sevinc duydum; onlar öz xalqı arasında Səmavi Padşahlığın bir müjdəçisidirlər. Mən özlərini icmanın xeyrinə həsr edən katexizatorları, zəhmət və əzabdan üzləri qırışmış, lakin İncilin sevinci ilə nurlanmış yaşlıları gördüm. Mən ideologiyaların və güclülərin boş vədlərinin səbəb olduğu məyusluqlara qalib gələn ümidin təməli olan Dirilmiş Rəbbə həmd mahnılarının ritmi ilə rəqs edən qadın və kişiləri gördüm.
Bu ümid konkret öhdəlik tələb edir və Kilsə Allahın Kəlamını cəsarətlə bəyan etməklə hamının hüquqlarını tanımaq və onlara hörmət edilməsini təşviq etmək məsuliyyəti daşıyır. Anqolanın və digər ölkələrin mülki rəhbərliyinə Katolik Kilsəsinin xüsusilə səhiyyə və təhsil sahələrində bu töhfəni verməyə davam etmək istəyini çatdırdım.
Səfər etdiyim son ölkə, ilk müjdələnməsindən 170 il keçən Ekvatorial Qvineya oldu. Qvineya xalqı, ənənələrin müdrikliyi və Məsihin nuru ilə tarixin çətinliklərinə sinə gərmiş və bu günlərdə Papanın hüzurunda ümid dolu bir gələcəyə doğru birlikdə addımlamaq əzmini böyük şövqlə yeniləmişdir.
Ekvatorial Qvineyanın Bata şəhərindəki həbsxanada baş verənləri unuda bilmərəm: məhbuslar uca səslə Allaha və Papaya ilahilər oxuyur, ondan "günahları və azadlıqları üçün" dua etməsini xahiş edirdilər. Mən buna bənzər bir şeyi heç vaxt görməmişdim. Sonra isə onlar leysan yağışın altında mənimlə birlikdə "Göylərdə Olan Atamız" duasını oxudular. Bu, Allahın Padşahlığının əsl nişanəsi idi! Yağış altında Bata stadionunda gənclərlə möhtəşəm görüş başladı. Bu, İncildə azad və məsuliyyətli böyümə yolunu tapan gənclərin təsirli şəhadətləri ilə dolu bir xristian sevinci bayramı idi. Bu bayram ertəsi gün keçirilən Yevxaristiya ayini ilə zirvə nöqtəsinə çatdı və bu, həm Ekvatorial Qvineyaya, həm də bütün Apostol Səfərinə layiqli bir yekun vurdu.
Əziz qardaşlar və bacılar, Papanın səfəri Afrika xalqları üçün öz səslərini eşitdirmək, Allahın xalqı olmağın sevincini və hər kəs üçün ləyaqətli, daha yaxşı bir gələcəyə olan ümidlərini ifadə etmək üçün bir fürsətdir. Onlara bu imkanı verdiyim üçün xoşbəxtəm və eyni zamanda, qəlbim və xidmətim üçün ölçüyəgəlməz bir xəzinə olan o insanların mənə bəxş etdiklərinə görə Rəbbə şükür edirəm.
