Papa Leo XIV:Maisha si mashindano ya kujionesha ni safari tunayojifunza kutembea pamoja!
Na Angella Rwezaula – Vatican.
Baba Mtakatifu Leo XIV, katika siku yake ya tano ya ziara yake ya kitume nchini Hispania tarehe 10 Juni 2026 alitembelea Kanisa la Mtakatifu Agostino, linalojulikana kama "Kanisa Kuu la Maskini," katika kitongoji cha wafanyakazi cha El Raval, katikati ya Ciutat Vella, mji wa zamani wa Barcelona. Alikutana na mashirika ya upendo na ustawi wa jamii ya Jimbo Kuu ambapo alisikiliza ushuhuda wa wafanyakazi watatu. Lakini kabla kutoa hotuba yake ya shukrani na kutia moyo, alijibu maswali ambayo Renzo mdogo, aliyoyaanzisha kwa video na kusindikizwa na mama yake alimsomea kutoka katika barua aliyokuwa amemwandikia hapo awali, kwa Kihispania.
Renzo atakumbuka majibu ya Papa
Renzo ana umri wa miaka sita, na hakuna anayejua atafanya nini atakapokua. Katika umri huu, ana haki ya kupuuza pia. Jambo moja ni hakika: chochote anachofanya, kazini, katika wakati wake wa mapumziko, katika mahusiano yake, hatasahau kamwe kuwa "mchezaji wa timu." Na ataweza kusema kwamba ni Papa mwenyewe aliyemfundisha somo hili la maisha. Papa alizungumza kwa Kihispania, akiwashukuru kila mtu kwa makaribisho yao: katika jumuiya hii, ambapo alikuwa miaka kadhaa iliyopita, alijisikia nyumbani.
“Mara ya kwanza nilipokuja kanisani hapa, bila askofu mkuu huyu kando yangu, ilikuwa mwaka 1984. Nilikuwa nikisafiri kwa njia ya ardhi kutoka Roma hadi León, na nikafika na kusema: Tazama, kuna Kanisa la Mtakatifu Agostino huko Barcelona, twende kulitembelea. Lilikuwa limefungwa, leo limefunguliwa, na ni uzuri gani kupata Kanisa lenye Jumuiya ya Waagostinian na lenye watu wengi wanaoishi huko, wanaomsifu Mungu, wanaopata jumuiya, kukaribishwa, na kuunganishwa katika Kanisa hili na katika huduma hii ya kijamii.”
Swali la kwanza, kama inavyotarajiwa kwa mtoto wa umri wake, ni kuhusu michezo: "Habari, Papa Leo XIV, unapenda soka?" Labda Renzo angekubali "ndio" au "hapana" rahisi. Au labda alitumaini Papa angekiri upendeleo wa "kihisia" kwa timu hii au ile. Badala yake, alipokea maneno ambayo atayathamini kwa muda mrefu. Soka linatukumbusha jambo ambalo hatupaswi kusahau kamwe: maisha si mashindano ya kujionesha peke yetu, bali ni safari tunayojifunza kutembea pamoja. Yeye ambaye hajui jinsi ya kupitisha mpira, hata kama ana kipaji, bado hajaelewa mchezo. Na yeye ambaye hajui jinsi ya kuishi na wengine na kwa ajili ya wengine bado hajaelewa maisha. "Ujasiri, kujitolea, na mawazo." Kati ya sifa tatu ambazo, kulingana na mwimbaji wa Italia Francesco De Gregori, mwandishi wa wimbo "La leva calcio della classe '68": mchezaji wa soka lazima awe nazo, bila kujali adhabu zote anazoweza kukosa katika kazi yake (na maishani), Askofu wa Roma alitoa sifa ya pili: kujitolea, ukarimu, na kushiriki lengo moja.
Papa alikubali kucheza tenisi "ambayo naipenda sana" na "pia kuthamini soka." Amefuata matokeo ya timu za Peru hapo awali na hata amepokea timu kadhaa za soka za Italia mbele ya hadhira. Kombe la Dunia linaanza kesho, kule nchini mwake, Marekani. Hata hivyo, jibu la barua ya Renzo ni fursa ya kusisitiza kwamba maishani, kama ilivyo katika michezo, "kuwa mchezaji huru" kushikamana na mifano ya michezo na kwamba shughuli za kimwili zina thamani kubwa ya kielimu.
Huenda Renzo akalazimika kusubiri kwa miaka michache ili kuelewa jibu la Papa kwa swali lake la tatu, "kwa nini mambo mema hutokea kwa baadhi ya watu na si kwa wengine." Papa alikubali kwamba "si rahisi kupata jibu." Alisimulia kuhusu Yesu, ambaye, licha ya kuwa mwema, aliishi "akifanya mema na uponyaji" yote aliyokutana nayo, alikufa akiwa amesulubiwa, kama mhalifu. Papa Leo XIV alirudia, hata hivyo, kwamba huu haukuwa mwisho wa historia yake, kwa sababu "alifufuka tena siku ya tatu," na maisha yake yakawa mfano na ushuhuda kwa watu wote. Ingawa kuna mateso, Yeye [Mungu] hamwachi kamwe yeyote kati ya watoto Wake, kwa sababu ametuandalia furaha ya milele ambapo hakutakuwa na mateso au maumivu tena. Basi tuwe na imani: Yesu yuko pamoja nasi, Anatusaidia na kutusindikiza, na Anatupatia nguvu za kukabiliana na nyakati ngumu tunazoweza kukutana nazo maishani.
Renzo alionesha roho nyeti na mfuatiliaji makini wa mambo yanayotokea karibu naye anapowafikiria wazee ambao mara nyingi huishi peke yao na kumuuliza Papa: "Kwa nini kuna babu na bibi wengi ni wapweke?"
Papa Leo XIV alijibu kwamba babu na bibi ni "muhimu sana katika maisha ya familia" na kwa hivyo "hawapaswi kuachwa peke yao." Walitutunza tulipokuwa watoto, na kwa hivyo lazima tuwatunze na tuambatane nao katika kipindi kigumu zaidi cha maisha. Askofu wa Roma alisema zaidi, wasiwasi wetu lazima uende zaidi ya uhusiano wa kidugu na lazima tuoneshe upendo kwa wazee wote na dhaifu. Tusiruhusu upweke na kuachwa kuwa kawaida katika maisha ya wazee. Hii inasikitisha sana. Tuwafungulie mioyo yetu wote. Na hata kama sio babu na bibi zetu, tusiwaruhusu wajisikie wapweke au wasio na ulinzi.
Renzo ana maisha yake yote mbele yake, lakini tayari anafikiria kuhusu nyakati zote ambazo atafanya kosa au kutendewa vibaya na mtu. Kwa swali lake la mwisho, anatumia hekima ya Papa kujua ni mara ngapi atalazimika kusema au kusikia neno "samahani" kabla ya kumwona mwanzilishi wa urafiki. "Je, tunapaswa kusamehe kila wakati?" aliuliza katika barua yake. Mrithi wa Petro alijibu kwamba, kama Injili ya Mathayo inavyosimulia, ilikuwa Papa wa kwanza kumuuliza Yesu swali hili, na jibu la Mwalimu halikuwa rahisi kukubali: "Lazima tusamehe kila wakati." Papa Leo XIV aliongeza, hata hivyo, kwamba maana ya neno "samehe" lazima ieleweke kikamilifu. Haimaanishi kusahau lazima, kana kwamba hakuna kilichotokea. Kusamehe kunamaanisha kutoruhusu chuki ichukue mioyo yetu. Yesu anatuomba tusamehe kwa sababu ndiyo njia pekee ya kupata amani ya Mungu na kuponya majeraha ya kiroho.
Hotuba kwa mashirika ya Upendo ya Barcelona
Papa Leo XIV alipoanza kuhutubia mashirika ya upendo na ustawi wa Jimbo Kuu la Barcelona, alitoa shukrani na kutia moyo, na kufafanua majibu ambayo tayari alikuwa amempatia Renzo, akiyapanua kwa hadhira iliyokomaa zaidi. Alitaja Mtakatifu Agostino, barua yake ya Magnifica Humanitas, na Agano la Kale, lakini maudhui yake yaliendana. Mkristo, anaitwa kukutana na kila mtu."Lazima awe "mkarimu, mwenye huruma" na upendo bila ubinafsi. Kazi hiyo hiyo inaangukia mashirika ya Kikristo. Kila jumuiya ya Kanisa ya jimbo, ikiongozwa na upendo na kufundishwa na Roho Mtakatifu, inaitwa kukaribia, kulingana na uwezekano na uwezo wake, kwa busara, usikivu, na uvumilivu, majeraha na mahitaji ya wadogo na walio hatarini zaidi, ili kupunguza mateso yao na kurekebisha umaskini wao.
Papa alikiri kwamba ni furaha ya kweli kutumia muda jioni hiyo nanyi nao wanawake na wanaume ambao wameitikia wito wa kutoa misaada, hasa katika nyakati ambapo hisia ya utu mtakatifu wa mwanadamu inaonekana imepotea. Lakini utu wa mwanadamu, aliongeza, akinukuu kifungu cha 50 cha Magnifica Humanitas, kuwa haitegemei "uwezo alio nao mtu, utajiri anaokusanya," bali hutegemea zawadi inayotangulia na kuzidi maisha ya mtu, upendo wa Mungu, ambaye anatamani kila mtu aingie katika uhusiano naye na wengine. Usemi wa pekee wa hamu hii ya kimungu unatimizwa katika mashirika ya upendo na usaidizi wa jimbo ambayo wao ni sehemu yake na ambayo wanayaendeleza kwa kujitolea kwa ufahamu kwamba binadamu ndiye kitovu cha hatua ya Kanisa. Mwishoni mwa hotuba yake, Papa alihimiza vyama na mashirika ya upendo ya Barcelona kuendelea kupenda "mitume hao," kuonesha ulimwengu uzuri wa maisha ya Kikristo,"na kuwa mashahidi wa kuaminika wa matumaini katika kuwahudumia kaka na dada zao wanaoishi maisha hatarishi, yaliyo na alama ya upungufu na udhaifu.
Maneno ya Papa yakawa ahadi katika salamu ya Askofu Mkuu wa Barcelona, Kardinali Juan José Omella Omella. "Mnaweza kututegemea," Kardinali aliahidi, "kuendelea kuonesha na kutetea utu wa kila mwanadamu na uso wa Yesu Kristo uliopo katika kila mmoja wa kaka na dada zetu walio katika mazingira magumu zaidi."
Asante kwa kusoma makala yetu. Unaweza kuendelea kupata habari mpya kwa kujisajili kwa jarida letu la kila siku. Just click here
