Waraka wa Kitume wa Papa Leo XIV: Uaminifu Unozaa Siku Zijazo!
Na Padre Richard A. Mjigwa, C.PP.S. – Vatican.
Tarehe 22 Desemba 2025 Baba Mtakatifu Leo XIV amechapisha Waraka wake wa Kitume unaojulikana kama: “Uaminifu Unaozaa Siku Zijazo” Kama Sehemu ya Kumbukizi ya Miaka 60 Tangu Kuchapishwa kwa Tamko la “OPTATAM TOTIUS Yaani: “Tamko Kuhusu Malezi ya Waseminari pamoja na “PRESBYTERORUM ORDINIS” Yaani: “Huduma na Maisha ya Mapadre.” Katika Waraka huu, Baba Mtakatifu Leo XIV anakazia kuhusu uaminifu na huduma; Uaminifu na udugu wa kibinadamu; Uaminifu na ujenzi wa Kanisa la Kisinodi; Uaminifu na Utume; Uaminifu na Siku Zijazo. Mababa wa Mtaguso Mkuu wa Pili wa Vatican wanasema Kanisa ni Sakramenti ya wokovu na ni chombo cha upatanisho, umoja na mshikamano wa udugu wa kibinadamu. Baba Mtakatifu Leo XIV anawaalika watu wa Mungu kuendelea kutafakari Nyaraka za Mababa wa Mtaguso Mkuu wa Pili wa Vatican: Kuhusu Malezi ya Waseminari na Huduma na Maisha ya Mapadre, mintarafu malezi na makuzi ya maisha na wito wa Kipadre. Hizi ni Nyaraka ambazo zimetoa taswira kamili ya Daraja Takatifu ya Upadre, kumbe zinapaswa kupyaishwa kwa kutambua uhusiano uliopo kati ya Kristo Yesu na Kanisa lake; ili kwa pamoja, Mapadre waweze kujisadaka bila ya kujibakiza kwa ajili ya huduma kwa watu wa Mungu, wakitambua kwamba, wao ni Mitume wamisionari mintarafu Moyo Mtakatifu wa Yesu. Huu ni mwaliko wa kuendeleza ujenzi wa Kanisa la Kisinodi na Kimisionari, kwa kujikita katika uaminifu ambao kimsingi ni neema ya Mungu sanjari na kuendeleza toba na wongofu wa ndani, ili kuitikia kwa furaha wito wa Kristo Yesu. Mapadre kutoka kila pembe ya dunia, wanaendelea kujisadaka bila ya kujibakiza, wanaadhimisha Fumbo la Ekaristi Takatifu, wanawaondolea waamini dhambi zao na hivyo kuwapatanisha na Mungu pamoja na jirani zao. Mapadre ni watangazaji na mashuhuda wa Habari Njema ya Wokovu na kwamba kila siku ya maisha yao, wanajisadaka kwa ajili ya huduma kwa watu wa Mungu, huku wakijitahidi kujenga ushirika na umoja pamoja na kutoa msaada kwa maskini na wahitaji zaidi.
Uaminifu na Huduma: Ikumbukwe kwamba, chanzo cha wito wowote ule ni pale mwamini anapokutana na Kristo Yesu katika hija ya maisha yake na hivyo kuwa tayari kuitikia ile sauati ya Kristo Yesu anayewaangalia kwa upendo mkamilifu na kuwaita akisema: “Yesu akamkazia macho, akampenda, akamwambia, Umepungukiwa na neno moja. Enenda, ukauze ulivyo navyo vyote, uwape maskini, nawe utakuwa na hazina mbinguni; kisha njoo unifuate.” Mk 10:21. Wito wa Daraja Takatifu ni zawadi huru na yenye baraka kutoka kwa Mungu, kwa kutambua kwamba, Kristo Yesu ndiye kiini cha maisha na wito wa Kipadre. Huu ni wito unaoendelea kukua na kukomaa kama sadaka kwa ajili ya watu wa Mungu na kwamba, kila wakati Mwenyezi Mungu anasubiri jibu la “Ndiyo” kutoka kwa waja wake. Kila wito ni zawadi kutoka kwa Mungu na kwamba, lazima kuwepo na malezi ya awali na endelevu hata baada ya watu kupewa daraja Takatifu ya Upadre, tayari kupyaisha maisha ya kiroho, kiutu, kiakili na kichungaji. Uaminifu katika wito ni mchakato endelevu, unaosaidia kukuza na kukomaza wito, kwa kuonesha utii kwa Kristo Yesu. Katika miaka ya hivi karibuni, Kanisa limekumbwa na kashfa kubwa ya nyanyaso za kijinsia dhidi ya watoto wadogo, changamoto na mwaliko kwa Kanisa kupyaisha dhamana na wajibu wake wa malezi na makuzi ya Kipadre, ili kuonesha ile picha ya Kristo Yesu, Mchungaji mwema. Seminari inapaswa kuwa ni mahali pa ujenzi wa mahusiano mema, mahali ambapo waseminari wanajifunza kupenda na kupendwa, ili hatimaye, waweze kuwa ni Mapadre wenye furaha kutoka katika undani wa maisha yao; kielelezo cha watu waliokomaa: kiutu na kiroho; mashuhuda wa useja na watangazaji wa Injili ya Yesu. Mchakato huu unawawezesha walengwa kukuza na kukomaza wito wao, ambayo kimsingi ni hija ya toba na wongofu wa ndani; hija ambayo ni shirikishi, kwani Padre ni mhudumu wa Kristo Yesu na kwamba, ni mhudumu pia wa watu wa Mungu, jambo ambalo linapaswa kukita mizizi yake katika maisha ya sala!
Uaminifu na Udugu wa Kibinadamu: Wakristo wote wanaitwa na wanahamasishwa kushiriki kikamilifu katika ujenzi wa Ufalme wa Mungu, Ufalme wa neema kwa kuendeleza udugu wa kibinadamu unaopata chimbuko lake katika Sakramenti ya Ubatizo. Mapadre wanaunganishwa wao kwa wao na Sakramenti ya Daraja takatifu na kwamba, udugu wa kibinadamu ni zawadi kutoka kwa Mungu unaowashirikisha katika utume wa Kiaskofu, ili kujenga ushirika na umoja kati yao. Kumbe, Mapadre wanaitwa kuitikia wito na neema ya ujenzi wa udugu wa kibinadamu; kwa kushinda kishawishi cha uchoyo na ubinafsi kikwazo kikuu katika shughuli za umisionari na uinjilishaji, daima wakiwa wameungana na Kristo Yesu pamoja na Fumbo la Mwili wake, yaani Kanisa, kielelezo cha Fumbo la Utatu Mtakatifu. Huu ni mwaliko wa kujenga jumuiya hai zinazosimikwa katika udugu wa kweli wa kibinadamu. Hii ni changamoto kutoka kwa Mababa wa Kanisa kuhakikisha kwamba, Mapadre wanajenga na kukita maisha yao katika jumuiya, ili waweze kusaidiana katika kujenga na kudumisha maisha ya kiroho, kiakili, kiutu, huku wakishirikiana karama na mapaji waliyokirimiwa na Mwenyezi Mungu. Wajenge ujirani mwema na hivyo kuendelea kutunza ndani mwao Injili ya matumaini, huduma inayosimikwa katika unyenyekevu, kwa kupenda, kusikiliza na kujisadaka na kwamba, ushirika wa Mapadre ni nyenzo msingi katika kutangaza na kushuhudia Habari Njema ya Wokovu. Kumbe ushirika ni muhimu sana katika maisha na utume wa Mapadre.
Uaminifu na Ujenzi wa Kanisa la Kisinodi: Mababa wa Kanisa wanawahimiza Mapadre kuwa na uhusiano mwema na Maaskofu pamoja na Mapadre wenzao; uhusiano mwema na waamini walei kwa kutambua na kuthamini imani na karama za waamini walei katika maisha na utume wa Kanisa, hali ambayo inahitaji toba na wongofu wa mahusiano na waamini walei, hali inayolitaka Kanisa kujikita katika malezi na makuzi katika hatua mbalimbali za maisha na utume wa Mapadre, kwa kukazia ujenzi wa Kanisa la Kisinodi na Kimisionari kwa kujielekeza katika ujenzi wa ujirani mwema, ukarimu pamoja na kukuza kipaji cha kusikiliza, kama sehemu ya mchakato wa ujenzi wa Kanisa la Kisinodi. Waamini wote wanayo hadhi moja inayopata chimbuko lake kutoka katika Sakramenti ya Ubatizo. Kumbe, kufananishwa kwa Padre na Kristo Yesu ambaye ni kichwa, yaani kama chanzo kikuu cha neema hakumaanishi kukweza ambako kungemweka juu ya wengine. Rej. Evangelii gaudium, 104.
Uaminifu na Utume: Baba Mtakatifu Leo XIV anasema utume ndio utambulisho wa Mapadre kwani wao ni: Sakramenti ya Kristo Yesu, Kichwa na Mchungaji, wanatangaza na kushuhudia Habari Njema ya Wokovu, Wanawaondolea waamini dhambi zao, wanaadhimisha Sakramenti za Kanisa na hasa Sakramenti ya Ubatizo, Ekaristi Takatifu na Upatanisho pamoja na kuwaunganisha watu wa Mungu. Mapadre ni watu wanaojisadaka bila ya kujibakiza kwa ajili ya huduma kwa watu wa Mungu, katika furaha na machungu ya watu wa Mungu na kwamba, waamini waaminifu wanayo kiu kubwa ya kukutana na mashuhuda waamini na waaminifu wa huruma na upendo wa Mungu; kielelezo muhimu sana cha uinjilishaji unaokita mizizi yake katika ushuhuda. Mapadre wanahimizwa kuondokana na kishawishi cha kutaka kufanya kazi nyingi hata kupita uwezo wao na kishawishi cha pili ni kukataa kupokea changamoto za uinjilishaji kwa kujificha katika ubinafsi. Mapadre wanahimizwa kuendelea kujikita katika mchakato wa uinjilishaji unaogusa: Tamaduni za watu mahalia, uchumi na hata masuala ya kisiasa yaani: “Yaani, kuleta madaraka ya wakati mkamilifu atavijumlisha vitu vyote katika Kristo, vitu vya mbinguni na vitu vya duniani pia. Naam, katika yeye huyo…” Efe 1:10.
Mapadre wajenge maisha yao katika upendo wa shughuli za kichungaji unaounganisha maisha na utume wa Mapadre na kwamba, upendo wa shughuli za kichungaji upewe kipaumbele cha pekee kinacholeta furaha kadiri ya maelekezo ya Mama Kanisa. Utume huu unapaswa kuwa na mwelekeo wa Kipasaka, mwaliko wa kujitoa na kujisadaka bila ya kujibakiza, kama Kristo Yesu alivyoteswa, akafa na kufufuka kwa wafu. Mapadre wajenge utamaduni wa kuadhimisha Liturujia Takatifu, kama njia ya kumfahamu na kumpenda Kristo Yesu. Mapadre wawe na busara na hekima katika matumizi ya mitandao ya kijamii na kwamba, wajitahidi kuitumia kama sehemu ya mchakato wa uinjilishaji. Mapadre wawe ni mashuhuda wa mahusiano mema katika jamii katika ujenzi wa udugu wa kibinadamu, hali inayohitaji toba na wongofu wa kimisionari. Parokia ni mahali pa kuadhimisha Mafumbo ya Kanisa na kurithisha imani, ili kuziwezesha familia kutekeleza dhamana na wajibu wake barabara yaani wa kuwa ni: Kanisa dogo la nyumbani, mahali ambapo watoto kwa njia ya: Sala, Sakramenti, Tafakari na Matendo ya huruma, wanapewa malezi na makuzi yatakayowawezesha watoto hawa kuwa kweli ni mashuhuda wa maisha ambayo yamepigwa chapa ya fadhila za Kimungu: imani, matumaini na mapendo. Waamini wawe ni mashuhuda wa imani wanayoikiri katika maisha ya kijamii, kitamaduni na kisiasa.
Uaminifu na Siku Zijazo: Baba Mtakatifu Leo XIV anasema, kumbukizi ya Miaka 60 tangu Kuchapishwa kwa Tamko la “OPTATAM TOTIUS Yaani: “Tamko Kuhusu Malezi ya Waseminari pamoja na “PRESBYTERORUM ORDINIS” Yaani: “Huduma na Maisha ya Mapadre” iwe ni fursa ya Pentekoste mpya ya wito ndani ya Kanisa, kwa kuibua miito mbalimbali, ili kamwe Kanisa lisitindikiwe Mapadre wema na watakatifu na kwamba, iwe ni fursa ya kuombea miito mitakatifu. Rej. Mt 9:37-38 Iwe ni fursa ya kuangalia pia idadi ya watoto wanaozaliwa katika familia, changamoto na mwaliko kwa vijana wa kizazi kipya kuchangamkia maisha ya ndoa na familia. Makanisa mahalia yajielekeze zaidi katika kuandaa sera na mikakati ya shughuli za kichungaji kwa vijana na katika familia na kwamba, hakuna matumaini kwa siku zijazo, ikiwa kama miito mbalimbali haitapewa kipaumbele. Baba Mtakatifu Leo XIV anasema, shauku yake kubwa ni kuona kwamba, Kanisa linakita maisha na utume wake katika umoja na ushirika, ishara ya Ulimwengu uliopatanishwa. Watambue kwamba, Mapadre ni kielelezo cha upendo wa Moyo Mtakatifu wa Kristo Yesu unaopata utimilifu wake katika Ekaristi Takatifu; Upendo wa Ekaristi Takatifu ni upendo wa Kipadre.
