Kard. Parolin w szpitalu Bambino Gesù: dawstwo narządów to miłość silniejsza niż śmierć

Edoardo Giribaldi – Watykan

Sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej, kardynał Pietro Parolin, odwiedził we wtorek 17 lutego rzymski szpital pediatryczny Ospedale Pediatrico Bambino Gesù, położony na wzgórzu Gianicolo. Najpierw poświęcił nowy oddział dializ, a następnie w sali Salviati wziął udział w spotkaniu zatytułowanym „Kultura daru”.

W debacie uczestniczyli m.in. prezes szpitala Tiziano Onesti, dr Francesco Emma, dr Isabella Guzzo, przedstawiciel banku Intesa Sanpaolo Paolo Bonassi oraz młody pacjent Samuele Galimberti, który podzielił się swoim świadectwem. Dyskusję prowadził Ignazio Ingrao, watykanista głównego dziennika telewizyjnego Rai 1.

Dar finansowy jako konkretna forma miłości

Punktem wyjścia refleksji kardynała była natura daru w świecie, w którym — jak zauważył — wszystko mierzy się dziś „w kategoriach zysku, wydajności i użyteczności”. Co można ofiarować? Właściwie wszystko: pieniądze, które „ożywione miłością stają się narzędziem sprawiedliwości”; narząd, aby potwierdzić miłość „silniejszą niż śmierć”; wreszcie czas — jedną z „najwyższych form miłosierdzia” w epoce pośpiechu.

„Dar jest cichym, ale niezwykle potężnym językiem, przez który ludzie wyrażają to, co w nich najlepsze” — powiedział kard. Parolin. Hojność pozwala wyjść poza siebie i otworzyć się na drugiego człowieka. Każda forma daru, jeśli wypływa z czystego serca i intencji, oddaje chwałę Bogu.

Najbardziej widoczny jest dar materialny, często postrzegany jako najmniej duchowy. Tymczasem — jak przypomniał kardynał, odwołując się do ewangelicznej sceny wdowy składającej w świątyni parę drobnych monet — może on stać się bardzo konkretnym wyrazem miłości. „Musimy ufać Bogu, ale On działa poprzez ludzi” — zaznaczył. Hojność finansowa przywraca godność i umożliwia leczenie także w przyszłości. Kard. Parolin podziękował wszystkim, którzy wspierają szpital Bambino Gesù, podkreślając, że uczestniczą w ten sposób w „misji troski i nadziei, strzegąc życia i godności”.

Spotkanie „Kultura daru”

Dawstwo narządów — miłość silniejsza niż cierpienie

Sekretarz stanu wskazał następnie na dawstwo narządów, szczególnie wymowne na oddziałach dializ. To gest, który przywołuje słowa Jezusa: „Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś oddaje życie za przyjaciół swoich”.

Nabiera on jeszcze głębszego znaczenia, gdy w obliczu ogromnego cierpienia po stracie dziecka rodzice potrafią zrodzić „życie, nadzieję i przyszłość” dla innych, dając kolejnemu dziecku możliwość dorastania. „Życie ludzkie jest relacją i komunią; w podarowanym ciele bije miłość, która nie poddaje się śmierci” — powiedział kardynał.

Dar czasu w świecie pośpiechu

Na koniec kard. Parolin zwrócił uwagę na dar dostępny każdemu: czas. To umiejętność słuchania, towarzyszenia i bycia obok; powiedzenie drugiemu: jesteś dla mnie ważny.

W tym kontekście wspomniał o wolontariuszach, którzy bez rozgłosu wspierają chorych i ich rodziny, realizując przypowieść o Dobrym Samarytaninie: zatrzymać się, stać się bliźnim i zatroszczyć się. Podziękował także lekarzom, pielęgniarkom i personelowi medycznemu, podkreślając, że ich zawód jest prawdziwym powołaniem, łączącym kompetencje techniczne z człowieczeństwem.

Każdy gest opieki — podsumował — jest konkretną odpowiedzią na słowa Jezusa: „Byłem chory, a odwiedziliście Mnie”. Braterstwo nie może pozostać teorią, musi stać się wsparciem i przyjaźnią. „Jakość cywilizacji mierzy się zdolnością troski o najsłabszych” — przypomniał kardynał, wskazując, że u podstaw daru leży świadomość, iż sami wszystko otrzymaliśmy jako dar.

„Rozczarowująca” logika zysku

Dr Francesco Emma przypomniał, że w szpitalu Bambino Gesù pierwsze dializy pediatryczne przeprowadzono w 1985 roku. To strategiczna usługa dla całego szpitala, umożliwiająca innym oddziałom skuteczne działanie i zapewniająca leczenie na najwyższym poziomie.

Nawiązując do słów kardynała o dominującej dziś „logice zysku”, Emma określił jako „rozczarowujące” ryzyko likwidacji linii do dializ pediatrycznych. Dwie firmy produkujące sprzęt zdecydowały się bowiem przerwać ich wytwarzanie, uznając je za nierentowne.

Dr Isabella Guzzo zwróciła uwagę na czas spędzany przez dzieci na dializie — od trzech do czterech godzin. To okres, który pozwala budować relacje i lepiej się poznać. W Bambino Gesù obecność nauczycieli i konsultantów umożliwia małym pacjentom kontynuowanie nauki.

Paolo Bonassi podkreślił, że każdy gest wobec dzieci „ma większą wagę”. Wsparcie ze strony Intesa Sanpaolo to — jak zaznaczył — inwestycja nie tylko w zdrowie, ale także w kapitał ludzki.

Świadectwo Samuela

Szczególnie poruszające było świadectwo 17-letniego Samuela Galimbertiego. Przed przeszczepem nerki przeszedł dializę otrzewnową i hemodializę. Leczenie zmusiło go do spędzenia znacznego czasu dorastania w szpitalu — także pierwszego dnia szkoły średniej. Było to ogromne obciążenie psychiczne, które niemal odebrało mu nadzieję. Przełomem okazał się długo wyczekiwany telefon o dostępnej nerce.

Świadectwo Samuela Galimbertiego

Od tego momentu rozpoczęło się dla niego „nowe życie”. W sierpniu ubiegłego roku w Niemczech został mistrzem świata w biegu na 5000 metrów podczas Światowych Igrzysk dla Osób po Transplantacji. Nie zapomina jednak o dawcy: „Każdego wieczoru modlę się dwa razy: najpierw dziękuję Bogu, a potem mojemu dawcy, który jest moim aniołem stróżem — uratował mi życie”.

Prezes Tiziano Onesti przypomniał na zakończenie, że „inwestowanie w dzieci” to „prawdziwy dobrostan wspólnoty” oraz wyraził nadzieję na jakościowy przełom w przeciwdziałaniu „kulturze zysku”.