Паралін: святы Францішак прапануе свету шлях радасці і братэрства
Марыя Валодзіна - Vatican News
Набажэнства, прысвечанае 800-й гадавіне смерці святога Францішка, адбылося ў Асізі 15 сакавіка 2026 года. Упершыню ў гісторыі яго парэшткі паказалі вернікам.
“Тэрапія” для сучаснага свету
Аскетызм, уменне радавацца малым рэчам, адчуваць сябе братамі ўсіх і ўсяго – гэта дзейсная тэрапія, якую святы Францішак Асізскі прапануе свету, які характарызуецца “нястрымным жаданнем валодаць, раскошай, марнатраўствам, павярхоўнасцю і спажывальніцтвам”, - падкрэсліў іерарх у гаміліі. Ён заўважыў, што пасланне Асізскага Бедняка актуальнае для пакалення, якое пакутуе ад трывогі і суму, выкліканых беспрацоўем, эканамічнымі крызісамі, кліматычнымі праблемамі і войнамі ўсіх супраць усіх і ўсяго.
Непераадольны чалавечы і духоўны магнетызм
Кардынал Паралін нагадаў эпізод з кнігі “Кветачкі святога Францішка”, у якім адзін з паплечнікаў пытаецца, чаму за святым ідзе ўвесь свет, хоць ён і не вылучаецца ні прыгажосцю, ні вучонасцю, ні шляхетнасцю. Бядняк адказаў, што погляд "святых вачэй Бога" ніколі не спыняўся на больш грэшным і горшым чалавеку, чым ён. І ўсё ж ім захапляліся такія геніі Сярэднявечча, як Джота і Дантэ, - нагадаў Дзяржсакратар.
На думку іерарха, сапраўдная прычына такой прывабнасці заключаецца ў чалавечай і духоўнай постаці святога Францішка. Яго першы біёграф Тамаза да Чэлана апісваў яго як чалавека лагоднага характару і спакойнай натуры. Ён ветліва размаўляў, асцярожна настаўляў, сумленна выконваў даручаныя яму справы, даваў мудрыя парады і плённа працаваў. Ён быў добразычлівым ва ўсім, меў спакойны розум, мяккае сэрца і сціплы дух, любіў малітву і сузіранне, і быў заўсёды поўны энтузіязму.
Брат усім і ўсяму
Кардынал Паралін звярнуў увагу на тры рысы святога: дасканалую радасць, высокую беднасць і ўсеагульнае братэрства. Асізскі святы ўмеў "пакорліва, цярпліва і радасна" прымаць цяжкасці жыцця. Яго беднасць была не толькі аскетычнай практыкай, але і спосабам быць максімальна падобным да Хрыста. Ён адчуваў сябе братам усяго і кожнага: людзей, тварэння, Сусвету, нават смерці.
Завяршаючы гамілію, іерарх нагадаў, што славуты “Гімн стварэння” святы Францішак напісаў у час крызісу і цемры, унутранай і знешняй. Яго час нагадвае сённяшні, калі “цемра вайны, здаецца, засланяе святло надзеі”. Дзяржаўны сакратар пажадаў усім "міру і дабра” і заклікаў маліцца словамі святога Францішка, просячы Бога асвятліць цемру сэрцаў і даць “праўдзівую веру, моцную надзею, дасканалую любоў і глыбокую пакору”.
