Позірк нунцыя: як заўважыць прысутнасць Бога сярод попелу
Аляксандр Амяльчэня - Vatican News
Нават праз чатыры гады пасля пачатку маштабнай агрэсіі Украіна не стамляецца здзіўляць свет сваёй жыццястойкасцю. У інтэрв’ю для "Vatican News" нунцый Кульбокас адзначае, што галоўнай сілай краіны застаецца чалавечнасць.
Сярод штодзённых выпрабаванняў нараджаюцца ініцыятывы, якія вяртаюць веру ў жыццё: міжканфесійныя жаночыя супольнасці клапоцяцца пра пратэзаванне для пацярпелых, а звычайныя грамадзяне пасля цяжкіх начэй пад абстрэламі выходзяць на працу, дзякуючы Богу за магчымасць служыць іншым.
Выпрабаванне на мяжы магчымасцяў: калі бяспека становіцца рэдкасцю нават у глыбокім тыле
Гэтая духоўная моц праяўляецца на фоне надзвычай складаных абставін. Ваенны ціск няспынна расце: прысутнасць расійскіх войскаў і інтэнсіўнасць паветраных атак павялічыліся ў разы, робячы небяспечным кожны куток краіны. Паводле звестак міжнародных арганізацый, траціна цывільных ахвяр цяпер прыпадае на рэгіёны, аддаленыя ад фронту. Нават дыпламатычныя місіі, уключаючы прадстаўніцтва Святога Пасада, адчулі на сабе подых вайны, а медыкі вымушаны ратаваць жыцці ў глыбокіх падземных сховішчах.
Нягледзячы на тое, што міжнародныя гарантыі бяспекі сёння здаюцца страчанымі, Касцёл працягвае сваю місію побач з людзьмі. Літоўскі іерарх нагадвае пра адказнасць тых, хто павінен быць гарантам міру, але замест гэтага прыносіць разбурэнні. У гэтай цемры Касцёл застаецца месцам, дзе голас малітвы мацнейшы за выбухі.
Позірк за гарызонт: Божая надзея як галоўны дар Касцёла для зраненага грамадства
У інтэрв’ю нунцый звяртаецца да мудрасці Льва XIV, які заклікае не спыняцца перад попелам разбураных гарадоў і законаў. Святы Айцец падкрэслівае: менавіта тады, калі чалавечыя рэсурсы вычарпаныя, адкрываецца прастора для Божага дзеяння.
На думку прадстаўніка Папы, найвялікшая дапамога, якую Касцёл можа даць Украіне, – гэта дар духоўнай надзеі. Гэта надзея, як кажуць вайсковыя капеланы, не з’яўляецца проста суцяшэннем, але Божай сілай, якая дазваляе бачыць парасткі міру нават там, дзе пануюць недавер і варожасць.
