இதயங்களின் சுவர்களைத் தகர்த்து அகதிகளை அன்போடு ஏற்போம்!

ஜான்சிராணி அருளாந்து - வத்திக்கான்

ஜூன் 12, வெள்ளிக்கிழமை, ஸ்பெயின் நாட்டிற்கான தனது திருத்தூதுப் பயணத்தின் ஒரு பகுதியாக திருத்தந்தை பதினான்காம் லியோ அவர்கள், டெனெரிஃபே தீவின் லா லகூனா நகரிலுள்ள பிளாசா டெல் கிறிஸ்தோ வளாகத்தில், புலம்பெயர்ந்தோரின் வரவேற்பு, பாதுகாப்பு மற்றும் சமூக ஒருங்கிணைப்பிற்காகப் பணியாற்றும் பல்வேறு அமைப்புகளின் பிரதிநிதிகளைச் சந்தித்தார். அச்சந்திப்பின்போது திருத்தந்தை அவர்கள் ஆற்றிய உரை.

அன்பான சகோதர சகோதரிகளே, 

"சுவர்களற்ற" நகரம் என்று அறியப்படும் சான் கிறிஸ்டோபல் டி லா லகுனாவில் உங்களுடன் இருப்பதில் நான் மகிழ்ச்சி அடைகிறேன். இந்த உருவகம், மிகப்பெரிய தடைகள் பெரும்பாலும் கற்களால் செய்யப்படுவதில்லை, மாறாக பயம், அலட்சியம் மற்றும் மூடிய இதயங்களால் தான் உருவாக்கப்படுகின்றன என்பதை நமக்கு நினைவூட்டுகிறது. புலம்பெயர்தல் மற்றும் துன்பங்கள் நிறைந்த இந்த உலகில், நம் இதயங்களைத் திறந்து, வலி, நம்பிக்கை மற்றும் தேடலின் கதைகளோடு வந்து சேருபவர்களை வரவேற்க நாம் அழைக்கப்படுகிறோம்.

இந்தத் தீவுகளைச் சுற்றியுள்ள கடல், பாதுகாப்பையும் சிறந்த எதிர்காலத்தையும் தேடி பயணித்த எண்ணற்ற புலம்பெயர்ந்தோரின் பயணங்களுக்குச் சாட்சியாக நிற்கிறது. நற்செய்தியானது புள்ளிவிவரங்கள் மற்றும் சட்ட வகைகளுக்கு அப்பால் பார்க்கவும், ஒவ்வொரு புலம்பெயர்ந்தோரிலும் கடவுளின் சாயலில் படைக்கப்பட்ட ஒரு மனிதரை அங்கீகரிக்கவும் நம்மை அழைக்கிறது. கிறிஸ்தவ தொண்டு என்பது தேவையிலிருப்பவர்களுக்கு உதவுவது மட்டுமல்லாமல், அவர்களுடன் உடன் பயணிப்பதற்கும், அவர்கள் தங்கள் வாழ்க்கையை மீண்டும் கட்டியெழுப்ப உதவுவதற்கும், சமூகத்தின் தீவிர உறுப்பினர்களாக மாறுவதற்கும் நம்மை அழைக்கிறது.

உண்மையான ஒருங்கிணைப்பு என்பது ஒரு கூட்டுப் பயணமாகும். அதற்குப் புலம்பெயர்ந்தோர் தங்களின் அடையாளத்தைக் கைவிட வேண்டிய அவசியமில்லை, அதே சமயம் ஒருபோதும் உண்மையாகச் சந்திக்கவே செய்யாத தனித்தனி சமூகங்களை உருவாக்குவது என்றும் அது பொருள்படாது. மாறாக, "மாறாக, இது இருதரப்பும் ஒருவரையொருவர் வளப்படுத்தும் ஒரு கூட்டுச்

செயல்பாடாகும்., அங்கு புதிதாக வருபவர்கள் தங்களின் புதிய சமூகத்தில் பங்கேற்கக் கற்றுக்கொள்கிறார்கள், அதே நேரத்தில் அவர்களை வரவேற்பவர்கள் தங்களின் பார்வைகளை விரிவுபடுத்தி, சகோதரத்துவத்தின் பிணைப்பை வலுப்படுத்துகிறார்கள்.

புலம்பெயர்ந்தோரைப் பாதுகாக்கவும், மேம்படுத்தவும் மற்றும் ஒருங்கிணைக்கவும் அயராது உழைக்கும் மறைமாவட்டம், காரித்தாஸ், பங்குகள் மற்றும் பல அமைப்புகளுக்கு நான் நன்றி தெரிவித்துக் கொள்கிறேன். அவர்களின் முயற்சிகள், ஒற்றுமை என்பது வெறும் தொண்டுச் செயலை விட மேலானது என்பதைக் காட்டுகின்றன; அது மனித மாண்பிற்கான அர்ப்பணிப்பு மற்றும் மிகவும் நீதியான மற்றும் இரக்கமுள்ள சமூகத்தை நோக்கிய ஒரு பாதையாகும்.

அதே நேரத்தில், திருஅவையின் பணி சமூக உதவிகளுக்கு அப்பாற்பட்டது. புலம்பெயர்ந்தோருக்கு உணவு, தங்குமிடம், வேலை மற்றும் பாதுகாப்பு தேவை, ஆனால் அதே நேரத்தில் இயேசு கிறிஸ்துவின் அன்பை வார்த்தைகளாலும் செயல்களாலும் சான்று பகிரும் சமூகங்களும் அவர்களுக்குத் தேவை. வரவேற்கும் ஒரு திருஅவை என்பது நற்செய்தியை மரியாதையுடனும் பணிவுடனும் அறிவிக்கும் ஒரு திருஅவையுமாகும்.

கடலில் தொடர்ந்து நிகழும் துயரங்கள் அல்லது புலம்பெயர்ந்தோர் இங்கு வந்தடைந்த பிறகு எதிர்கொள்ளும் துன்பங்கள் குறித்து நாம் அலட்சியமாக இருக்க முடியாது. இழக்கப்படும் ஒவ்வொரு உயிரும் நம் மனிதக் குடும்பத்திற்கு ஏற்படும் ஒரு வடுவாகும். முறையான ஒருங்கிணைப்பு என்பது இரண்டாவது கப்பல் விபத்தைத் தடுக்க உதவுகிறது. அதாவது புலம்பெயர்தலைத் தொடர்ந்து வரக்கூடிய தனிமைப்படுத்தல், சுரண்டல் மற்றும் ஏமாற்றம் ஆகியவற்றை அது தடுக்கிறது.

இறுதியாக, கடத்தல் மற்றும் சுரண்டல் மூலம் மனித துன்பங்களிலிருந்து இலாபம் ஈட்டுபவர்களிடம் நான் கேட்டுக்கொள்கிறேன்: மனம் மாறுங்கள், இந்தச் செயல்களைக் கைவிடுங்கள். மனித உயிர் புனிதமானது, ஒவ்வொரு மனிதரும் மாண்பிற்கும் மரியாதைக்கும் தகுதியானவர்கள்.

நாட்டை விட்டு வெளியேற்றப்படுவதன் வலியையும், இடப்பெயர்வின் துயரத்தையும் அன்றே உணர்ந்த நாசரேத்தின் புனித குடும்பம், இன்று தஞ்சம் தேடி அலைகின்ற அகதிகள், புலம்பெயர்வோர் மற்றும் அவர்களுக்குத் தொண்டு செய்வோர் அனைவருக்கும் அரணாக அமையட்டும். இந்தத் புண்ணிய பூமி, எவ்வித பாகுபாடுமின்றி எல்லோரையும் உடன்பிறப்புகளாய் ஏற்கும் உன்னத நிலமாக என்றும் மிளிரட்டும். நன்றி, கடவுள் உங்களை ஆசீர்வதிப்பாராக.