திருத்தந்தையின் புதன் பொது மறைக்கல்வி உரை!

ஜான்சிராணி அருளாந்து – வத்திக்கான்

ஜூன் 17 , புதன்கிழமை, வத்திக்கானின் புனித பேதுரு பெருங்கோவில் வளாகத்தில் சரியாக காலை 10 மணிக்கு தனது புதன் பொது மறைக்கல்வி உரையைத் திருத்தந்தை பதினான்காம் லியோ அவர்கள் தொடங்கினார். ஸ்பெயின் நாட்டிற்கு மேற்கொண்ட திருத்தூதுப் பயணம் குறித்த தனது சிந்தனைகளை திருப்பயணிகளுடன் திருத்தந்தை பகிர்ந்துகொண்டார்.

முதலில் யோவான் எழுதிய தூய நற்செய்தியிலிருந்து  இறைவார்த்தைகள் ஆங்கிலம், இத்தாலி மற்றும் பல்வேறு ஐரோப்பிய மொழிகளில் வாசிக்கப்பட்டன. இப்போது வாசகத்திற்கு செவிமடுப்போம்.

நான்கு மாதங்களுக்குப் பின்தான் அறுவடை’ என்னும் கூற்று உங்களிடையே உண்டே! நிமிர்ந்து வயல்வெளிகளைப் பாருங்கள். பயிர் முற்றி அறுவடைக்குத் தயாராய் உள்ளது. நீங்கள் உழைத்துப் பயிரிடாததை அறுவடை செய்ய நான் உங்களை அனுப்பினேன். மற்றவர்கள் உழைத்தார்கள்; ஆனால், நீங்கள் அந்த உழைப்பின் பயனை அடைந்தீர்கள். இவ்வாறு ‘விதைப்பவர் ஒருவர்; அறுவடை செய்பவர் வேறு ஒருவர்’ என்னும் கூற்று உண்மையாயிற்று” என்றார்.

இறைவார்த்தை வாசிப்பிற்குப் பிறகு திருத்தந்தை தனது புதன் பொது மறைக்கல்வி உரையைத் தொடங்கினார்.

அன்பான சகோதர சகோதரிகளே, காலை வணக்கம், உங்கள் அனைவரையும் வரவேற்கிறேன்!

கடந்த வாரம் நான் ஸ்பெயின் நாட்டிற்கு மேற்கொண்ட திருத்தூதுப் பயணம் குறித்த சில சிந்தனைகளை இன்று உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ள விரும்புகிறேன். இப்பயணத்தின் போது நான் மத்ரித் (Madrid), பார்சிலோனா (Barcelona), மொன்செராட் மடாலயம் (Montserrat Abbey) மற்றும் கேனரி தீவுகளுக்குச் (Canary Islands) சென்றிருந்தேன். நான்கு ஆப்பிரிக்க நாடுகளில் நான் மேற்கொண்ட நீண்ட பயணத்திற்குப் பிறகு, இந்த முறை பழமையான மற்றும் அசாதாரணமான பணக்கார கத்தோலிக்க பாரம்பரியத்தைக் கொண்ட ஒரு ஐரோப்பிய நாட்டில் நான் இருப்பதைக் கண்டேன். குறிப்பிடத்தக்க சமூக மற்றும் கலாச்சார மாற்றங்களுக்கு உள்ளாகியிருக்கும் இன்றைய ஸ்பெயினில், திருத்தந்தை எல்லா இடங்களிலும் உற்சாகத்துடனும் திறந்த மனதுடனும் வரவேற்கப்பட்டார் என்பது தெளிவாகத் தெரிந்தது. இதற்காக நான் இறைவனுக்கும், ஸ்பெயின் நாட்டு மக்கள் அனைவருக்கும், அரசு அதிகாரிகள்  மற்றும் குடிமைச் சமூக அதிகாரிகளுக்கும், ஆயர்கள் மற்றும் திருஅவை சமூகங்களுக்கும் என் நன்றியைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

இறைமக்கள் தங்களின் மகிழ்ச்சியான விசுவாச வெளிப்பாடுகள் மற்றும் அன்பின் மூலம் என்னை பெரிதும் ஊக்குவித்தனர். பதிலுக்கு, நான் விசுவாசிகளை உறுதிப்படுத்தினேன், மேலும் ஒற்றுமை, உரையாடல் மற்றும் பன்முகத்தன்மையில் ஒருமைப்பாடு ஆகியவற்றை எப்போதும் வளர்ப்பதன் மூலம் எல்லா வகையான பிரிவினைகளையும் எதிர்ப்புகளையும் முறியடிக்குமாறு அவர்களை ஊக்குவித்தேன். இதுவே பேதுருவின் வாரிசின் குறிப்பிட்ட பணியாகும், இது திருத்தூதுப் பயணங்களின் போது ஒரு சிறப்பு வெளிப்பாட்டைக் காண்கிறது, ஒவ்வொரு முறையும் பார்வையிடும் நாடுகளின் திருஅவை மற்றும் சமூக சூழ்நிலைகளுக்கு ஏற்ப இது மாற்றியமைக்கப்படுகிறது.

ஸ்பெயினில், ஒவ்வொரு வயதினரும் பின்னணியைச் சேர்ந்தவர்களும் திருத்தந்தை அவர்களின் வருகைக்காக எவ்வளவு ஆவலுடன் காத்திருந்தார்கள் என்பதைக் கண்டு நான் மகிழ்ச்சியடைந்தேன். எல்லா இடங்களிலும் கூட்டமாக மக்கள் என்னை அன்புடன் வரவேற்றனர். இது சாதாரணமாக எடுத்துக்கொள்ளப்பட வேண்டிய ஒன்று அல்ல, இது சிந்திக்கத் தகுந்தது. இயல்பாகவே, இத்தகைய பங்களிப்பு எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக ஸ்பெயின் மக்களின் விசுவாசத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. அதே நேரத்தில், இது ஒரு உண்மையான மற்றும் ஆழமான அடித்தளத்தில் ஒற்றுமையை மறுகண்டறிவு செய்வதற்கான ஒரு பரவலான தேவையை வெளிப்படுத்துகிறது என்று நான் நம்புகிறேன், இது கருத்தியல் சார்ந்ததோ அல்லது பகுதி நலன்களை அடிப்படையாகக் கொண்டதோ அல்ல. இறுதியில், கிறிஸ்து மட்டுமே அந்த அடித்தளத்தை வழங்க முடியும், மேலும் நற்செய்தி, கலாச்சாரமயமாக்கலின் அவசியமான செயல்முறையின் மூலம், அதை மக்களின் வாழ்க்கையில் கொண்டு வர முடியும். ஏனெனில் அதன் செய்தி இரண்டு அடிப்படை மனித ஆசைகளான உண்மைக்கான தேடல் மற்றும் நீதிக்கான தாகம் ஆகியவற்றிற்கு முழுமையாக பதிலளிக்கிறது.

மத்ரித் மற்றும் பார்சிலோனாவில், நாங்கள் பெரிய பேரலாயங்களிலும் நவீன மைதானங்களிலும் கூடினோம். நாங்கள் மொன்செராட் மடாலயத்தில் புனித ஜெபமாலையை ஜெபித்தோம். நாம் திருக்குடும்ப பேரலாயத்தில் திருவழிபாடுகள் (Sagrada Familia) கொண்டாடினோம், இது ஒரு கம்பீரமான சின்னம், கல் மற்றும் ஒளியின் ஒரு சிம்பொனி, இது அனைவருக்கும் கிறிஸ்தவ மறைபொருளைப் பற்றி பேசுகிறது. பழமைக்கும் புதுமைக்கும், கத்தோலிக்க பாரம்பரியத்திற்கும் சமகால கலாச்சாரத்திற்கும் இடையிலான இந்த சந்திப்பு, ஐரோப்பாவின் தனித்துவமான தன்மையையும், கடந்த காலத்தின் ஒன்றாக அல்லாமல் ஒரு வாழும் யதார்த்தமாக அதன் விலைமதிப்பற்ற வளத்தையும் நேரடியாக அனுபவிக்க எனக்கு அனுமதித்தது. அமைதி, ஒருங்கிணைந்த சூழலியல், நியாயமான மற்றும் நிலையான வளர்ச்சி, மற்றும் மனித மாண்பிற்கு மதிப்பளித்தல் ஆகிய நமது உலகளாவிய யுகத்தின் சகாப்த சவால்களை எதிர்கொள்வதில் முதலீடு செய்யப்பட வேண்டிய ஒரு பாரம்பரியம் இது கவனமாக பாதுகாக்கப்பட வேண்டும். இவை ஏற்கனவே இரண்டாம் வத்திக்கான் சங்கத்தால் அங்கீகரிக்கப்பட்டு, செயற்கை நுண்ணறிவு யுகத்தில் மனித நபரைக் பாதுகாப்பதை நோக்கமாகக் கொண்ட எனது அண்மைய திருத்தூது மடலான மகத்தான மானுடம் (Magnifica Humanitas) உட்பட, அடுத்தடுத்து வந்த திருஅவை போதனைகளால் மீண்டும் மீண்டும் விவரிக்கப்பட்ட சவால்களாகும்.

எனது பல்வேறு சந்திப்புகளின் வழியாக, ஏமாற்றமளிக்கும் வளர்ச்சி மாதிரியின் எதிர்மறை விளைவுகளால் கடுமையாகப் பாதிக்கப்பட்டுள்ள இன்றைய மனிதகுலத்திற்கு, திருத்தந்தையின் குரல் வழியாக நம்பிக்கையின் நற்செய்தி ஒலிக்க வேண்டிய ஆழமான தேவையை நான் உணர்ந்தேன். இந்த ஏக்கம், நான் கேட்ட எண்ணற்ற சாட்சியங்களில் வெளிப்பட்டது. அவற்றில் சில நெஞ்சை உருக்குவனவாகவும், சில நம்பிக்கையூட்டுவனவாகவும் இருந்தன. குறிப்பாக, நான் சந்தித்த ஏழைகள் மற்றும் சமூகத்தின் விளிம்புநிலையிலுள்ள மக்களின் முகங்களில் அந்தத் தேவை தெளிவாகத் தெரிந்தது. ஒரு பங்கில் எனக்காகக் கடிதம் வாசித்துக் காட்டிய சிறுவன்; தங்களின் குரல் செவிமடுக்கப்பட்டு, தங்களின் வேதனைகள் அங்கீகரிக்கப்பட வேண்டும் என்று ஏங்கும் துன்புறுத்தலுக்கு ஆளானோர்; சிறையில் என்னை எதிர்நோக்கிக் காத்திருந்த கைதிகள்; கவலைகளும் கனவுகளும் நிறைந்த இளைஞர்கள்; மேலும் கேனரி தீவுகளின் வரவேற்பு மையங்களில் வாழும் புலம்பெயர்ந்தோர் ஆகியோரின் வாழ்வனுபவங்களில் அந்த ஏக்கம் பிரதிபலித்தது.

எங்களின் பயணத்தின் இறுதிக்கட்டமாக அமைந்த கேனரி தீவுகளில், இந்த முழு அனுபவத்தையும் புரிந்துகொள்ள உதவும் ஒரு முக்கியமான பார்வையை நான் பெற்றேன். ஒரு புறம், அந்தத் தீவுக்கூட்டத்தின் தனித்துவமான புவியியல் அமைப்பு இதற்குக் காரணமாக இருந்தது; மறுபுறம், குறிப்பாக ஆப்பிரிக்க நாடுகளிலிருந்து கட்டாயமாக இடம்பெயர்ந்து வரும் ஏராளமான புலம்பெயர்ந்தோரை வரவேற்று அவர்களுடன் பயணிக்கும் உள்ளூர் திருஅவையின் அர்ப்பணிப்புமிக்க பணி இதற்கு அடிப்படையாக அமைந்தது. புலம்பெயர்தல் என்பது பல பரிமாணங்களைக் கொண்ட சிக்கலான ஒரு நிகழ்வு என்பதையும், அதற்குத் திட்டமிட்ட மற்றும் ஒருங்கிணைந்த அணுகுமுறைகள் தேவை என்பதையும் நாம் நன்கு அறிவோம். ஆனால் இந்த யதார்த்தம் நமக்கு இன்னும் விரிவான ஒரு கண்ணோட்டத்தையும் வழங்குகிறது. அதாவது, இன்றைய உலகில் நற்செய்தியை எவ்வாறு புதிதாகப் புரிந்துகொண்டு வாழ்வாக்க நாம் அழைக்கப்படுகிறோம் என்பதை இது வெளிப்படுத்துகிறது.

பல்வேறு கலாச்சாரங்களின் செல்வங்களைப் பரிமாறிக்கொள்வதன் மூலமும், கிறிஸ்துவின் நற்செய்தி அவற்றில் விளைவித்த நற்கனிகளைப் பகிர்ந்துகொள்வதன் மூலமும், நாம் ஒருவரை ஒருவர் செழுமைப்படுத்த முடியும். அவ்வாறான நற்கனிகளில் முக்கியமான ஒன்று மக்களுக்கும் நாடுகளுக்கும் இடையிலான உரையாடல் ஆகும். இது சகோதரத்துவ உணர்வில் அமையும் ஒரு சந்திப்பாகும்; மற்றவர்களிடம் உள்ள மதிப்புகளையும் நன்மைகளையும் கண்டறிந்து மதிப்பிட உதவும் ஒரு வாய்ப்பாகும்.

இந்தப் பாதை எளிதானதல்ல. இதற்கு நல்லெண்ணம், பரஸ்பர நம்பிக்கை மற்றும் இறைவனின் அருள் தேவை. இருப்பினும், மனிதகுலம் இன்று மிகவும் தேடிக்கொண்டிருக்கும் அன்பின் நாகரிகத்தை உருவாக்கும் பாதை இதுவே என்பதை நாம் மறந்துவிடக் கூடாது.

அன்பான சகோதர சகோதரிகளே, இந்த திருத்தூதுப் பயணத்தின் குறிக்கோள் "அல்சாத் லா மிராதா" (Alzad la mirada) — "உங்கள் கண்களை உயர்த்திப் பாருங்கள்!" (யோவான் 4:35). இவை தம் முதல் சீடர்களுக்கு இயேசு கூறிய வார்த்தைகள், மக்களிடமும் கூட்டத்தினரிடமும் வாழ்க்கை, உண்மை மற்றும் நிறைவுக்கான விருப்பத்தைக் காண அவர்களுக்குக் கற்பிக்கின்றன. ஆண்டவர் அந்த வார்த்தைகளை முதலில் எனக்கு மீண்டும் கூறுகிறார், அவருடைய அருளால் இப்பயணம் முழுவதும் நான் அவற்றை அனுபவித்தேன். இன்று நான் அந்த அழைப்பை உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ள விரும்புகிறேன்: நாம் நம் கண்களை உயர்த்துவோம்! நம் அண்டை வீட்டாரையும், நம்மைச் சுற்றியுள்ள மக்களையும், உலகையும் கடவுளின் கண்களால் அதாவது அன்பு, மரியாதை மற்றும் இரக்கத்துடன் பார்க்க இயேசுவிடமிருந்து கற்றுக்கொள்வோம்.

இறுதியாக, இந்த திருத்தூதுப் பயணம் இறையருளால் சிறப்பாக நிறைவேறுவதற்காக ஜெபங்களால் துணைநின்ற அனைவருக்கும் எனது இதயப்பூர்வமான நன்றியைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன். குறிப்பாக, ஸ்பெயின் முழுவதும் தங்கள் மறைவான ஆனால் வல்லமையான செபப்பணியின் மூலம் திருஅவையைத் தாங்கி நிற்கும் தியானத் துறவற சபைகளின் சகோதரிகளுக்கு என் சிறப்பான நன்றியை உரித்தாக்குகிறேன். தூய கன்னி மரியாவின் தாய்மையான பரிந்துரையால், இந்தப் பயணத்தின் போது விதைக்கப்பட்ட நம்பிக்கை, ஒற்றுமை மற்றும் நற்செய்தியின் விதைகள் வளமாக வளர்ந்து, இறைமக்களின் வாழ்வில் மிகுந்த கனிகளை அளிக்க இறைவன் அருள்புரிவாராக.

இவ்வாறு தனது மறைக்கல்வி உரையை திருத்தந்தை நிறைவு செய்தார். இறுதியாக இயேசு கற்பித்த இறைவேண்டல் செபத்திற்குப் பிறகு அனைத்துத் திருப்பயணிகளுக்கும் தனது திருத்தூது ஆசீரை வழங்கினார்.