ஆண்டின் பொதுக்காலம் – 18ஆம் ஞாயிறு

அருள்பணி பெரியநாயகம்

இறைமகன் இயேசு கிறிஸ்துவில் பிரியமான இறை உறவுகளே, இன்று நாம் வாழும் உலகம் பசி, போர், அச்சம், நிச்சயமற்ற எதிர்காலம் ஆகியவற்றால் சூழப்பட்டுள்ளது. இந்தச் சூழலில் திருத்தந்தை பதினான்காம் லியோ அவர்கள் திருத்தந்தையாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பிறகு உலகிற்கு முதன்முதலாக வழங்கிய வாழ்த்து மிகவும் அர்த்தமுள்ளது: "உயிர்த்த ஆண்டவர் இயேசு கிறிஸ்துவின் அமைதி உங்களோடு இருப்பதாக!" அவர் குறிப்பிட்டது வெறும் போர் இல்லாத அமைதியை அல்ல; மாறாக, மனித இதயங்களை மாற்றும், அன்பையும் நம்பிக்கையையும் உருவாக்கும் கிறிஸ்துவின் அமைதியைப் பற்றியது. இன்றைய இறைவார்த்தையும் அதே அமைதிக்கே நம்மை அழைக்கிறது.

இன்றைய மூன்று வாசகங்களையும் ஒன்றாக இணைக்கும் முக்கியமான கருத்து "பசி" என்பதாகும். இந்தப் பசி வெறும் உடலுக்கான பசி மட்டுமல்ல; மனித இதயத்தின் பசி, ஆன்மாவின் பசி. முதல் வாசகத்தில் ஆண்டவர், "தாகமாய் இருப்போர் அனைவரும் தண்ணீரிடம் வாருங்கள்" என்று அழைக்கிறார். இது வெறும் தண்ணீருக்கான தாகமல்ல; இறைவனுக்காக ஏங்கும் மனித உள்ளத்தின் தாகமாகும். புனித அகுஸ்தீன் கூறியது போல, "ஆண்டவரே! எங்களை உமக்காகவே படைத்தீர்; உம்மில் இளைப்பாறும் வரை எங்கள் இதயம் அமைதியடையாது." இன்று மனிதன் பணம் சம்பாதிக்கிறான், பதவி பெறுகிறான், புகழைப் பெறுகிறான், உலகம் முழுவதும் பயணம் செய்கிறான். இருந்தாலும் அவனுடைய உள்ளத்தில் ஒரு வெறுமை நீடிக்கிறது. ஏனெனில் மனிதன் இறைவனுக்காகவே படைக்கப்பட்டவன்.

இன்றைய நற்செய்தியில், ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் இயேசுவைத் தேடி வந்தனர். அவர்களிடம் இருந்தது வெறும் ஐந்து அப்பங்களும் இரண்டு மீன்களும் மட்டுமே. சீடர்கள் பற்றாக்குறையைப் பார்த்தார்கள்; ஆனால் இயேசு வாய்ப்பைக் கண்டார். அவர்கள் பிரச்சினையைப் பார்த்தார்கள்; இயேசு அற்புதத்தைப் பார்த்தார். நமது வாழ்க்கையிலும் இதுவே நடக்கிறது. "என்னிடம் போதுமான பணம் இல்லை, திறமை இல்லை, வாய்ப்பு இல்லை" என்று நாம் எண்ணுகிறோம். ஆனால் இயேசு, "உன்னிடம் இருப்பது என்ன? அதை என்னிடம் கொடு" என்று கேட்கிறார். நாம் ஒப்படைப்பதை அவர் ஆசீர்வதித்து, பெருக்கி, பலருக்கான ஆசீர்வாதமாக மாற்றுகிறார். ஒரு ஞானி கூறுகிறார்: "நீ வைத்திருப்பதை எண்ணினால் ஏழை; நீ பகிர்ந்ததை எண்ணினால் பணக்காரன்." உண்மையான அற்புதம் அப்பங்கள் பெருகியதில் இல்லை; மனித இதயங்கள் திறந்ததில்தான் இருக்கிறது.

புனித ஜான் கிறிசோஸ்தோம் கூறுகிறார்: "ஏழைகளுடன் பகிராமல் வைத்திருப்பது திருட்டுக்கு ஒப்பானது; ஏனெனில் நாம் வைத்திருப்பவை அனைத்தும் இறைவனின் கொடைகள்." அதேபோல் புனித பசிலியார், "உன் அலமாரியில் பயன்படுத்தாமல் இருக்கும் ஆடை, ஆடையில்லாத ஏழைக்குச் சொந்தமானது" என்று

நினைவூட்டுகிறார். இந்த வார்த்தைகள் இன்று நமக்குப் பெரிய சவாலாக இருக்கின்றன. உலகத்தில் இன்று உணவுப் பஞ்சத்தைவிட அன்பின் பஞ்சமும், நம்பிக்கையின் பஞ்சமும், உண்மையான உறவுகளின் பஞ்சமும் அதிகமாக உள்ளது. வீடுகள் பெரிதாகியுள்ளன; ஆனால் இதயங்கள் சுருங்கியுள்ளன. தொடர்புகள் அதிகரித்துள்ளன; ஆனால் உறவுகள் குறைந்துள்ளன. தகவல்கள் பெருகியுள்ளன; ஆனால் மனிதநேயம் குறைந்துள்ளது. அதனால்தான் இயேசு பகிர்வின் ஆன்மீகத்தைக் கற்றுத்தருகிறார். ஒரு சிறிய தீபம் ஆயிரம் தீபங்களை ஏற்ற முடியும்; ஒரு புன்னகை ஒரு இதயத்தை மாற்ற முடியும்; ஒரு நல்ல வார்த்தை ஒரு மனிதனுக்கு புதிய வாழ்வைக் கொடுக்க முடியும்.

அன்னை தெரேசா கூறிய அழகான வார்த்தைகள் நமக்கு நினைவிற்கு வருகின்றன: "நாம் பெரிய செயல்களைச் செய்ய முடியாமல் போகலாம்; ஆனால் சிறிய செயல்களைப் பெரிய அன்போடு செய்ய முடியும்." ஐந்து அப்பங்களும் இரண்டு மீன்களும் பெரியவை அல்ல; ஆனால் அவை அன்போடு கொடுக்கப்பட்டதால் ஆயிரக்கணக்கான மக்களுக்கு உணவானது. இதுவே நற்செய்தியின் செய்தி. சேர்த்து வைப்பதில் அல்ல, பகிர்ந்து கொடுப்பதில்தான் ஆசீர்வாதம் இருக்கிறது.

இரண்டாம் வாசகத்தில் புனித பவுல் நமக்கு மிகப்பெரிய நம்பிக்கையை அளிக்கிறார்: "கிறிஸ்துவின் அன்பிலிருந்து நம்மைப் பிரிக்க எதுவும் முடியாது." இதை விளக்கும் ஒரு சிறிய நிகழ்வை நினைத்துப் பாருங்கள். புயலான இரவில் ஒரு சிறுவன் தனது தந்தையுடன் நடந்து கொண்டிருந்தான். யாரோ அவனிடம், "உனக்குப் பயமில்லையா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவன், "நான் அப்பாவின் கையைப் பிடித்திருக்கவில்லை; என் அப்பாதான் என் கையைப் பிடித்திருக்கிறார்" என்று பதிலளித்தான். இதுதான் கிறிஸ்தவ நம்பிக்கை. நாம் இறைவனைப் பற்றிக்கொள்வதைவிட, இறைவன்தான் நம்மைப் பற்றிக்கொள்கிறார்.

பிரியமானவர்களே, இன்று இயேசு அப்பங்களைப் பெருகச் செய்தது வெறும் வயிற்றுப் பசியைத் தீர்க்க மட்டுமல்ல. மனிதர்களுக்கு இடையே பாலங்களை உருவாக்கவும், உடைந்த உறவுகளை இணைக்கவும், தனிமையில் இருப்போருக்கு துணையாக இருக்கவும், நம்பிக்கை இழந்தவர்களுக்கு நம்பிக்கையளிக்கவும்தான் என்பதை உணர்வோம். இன்று நம்மிடம் இருக்கும் ஐந்து அப்பங்களும் இரண்டு மீன்களும் எவை? நமது நேரம், நமது திறமை, நமது அன்பு, நமது இறைவேண்டல், நமது இரக்கம். இவற்றை ஆண்டவரின் திருக்கரங்களில் ஒப்படைப்போம். அவர் அவற்றைப் பலருக்கான ஆசீர்வாதமாக மாற்றுவார்.

"ஆண்டவரே! எங்களிடம் இருப்பது சிறியது. நாங்களும் சிறியவர்களே. ஆனால் எங்களுடைய வாழ்க்கையை உமது திருக்கரங்களில் ஒப்படைக்கிறோம். எங்கள் இதயத்தை உமது அன்பின் அப்பமாகவும், எங்கள் வாழ்வை உமது அமைதியின் கருவியாகவும் மாற்றும். இன்று உணவிற்காக மட்டுமல்ல, அன்பிற்கும் நம்பிக்கைக்கும் ஏங்கும் மனிதர்களுக்கு ஆறுதலாகவும் நம்பிக்கையாகவும் வாழும் அருளை எங்களுக்குத் தந்தருளும்." ஆமென்.