ஞாயிறு மறையுரைச் சிந்தனை

பொதுக்காலம் – 15ஆம் ஞாயிறு 

அருள்பணி. ஸ்டேன்லி குமார்

இறைமகன் இயேசு கிறிஸ்துவின் அன்புக்குரிய சகோதரர் சகோதரிகளே!

ஆண்டின் பொதுக்காலம் பதினைந்தாம் ஞாயிற்றுக்கிழமையை நாம் இன்று மகிழ்ச்சியுடன் கொண்டாடுகிறோம். இன்றைய மூன்று வாசகங்களும் இறைவார்த்தையின் வல்லமையையும், நம்பிக்கையையும், பலன் தரும் வாழ்வையும் நமக்கு எடுத்துரைக்கின்றன. திருவிவிலியம் இறைவார்த்தையை பல அழகிய உருவகங்களால் விளக்குகிறது. "உமது வார்த்தை என் காலடிக்கு விளக்கு, என் பாதைக்கு ஒளியும் அதுவே  என்று திருப்பாடல் கூறுகிறது. இறைவார்த்தை பாறையைப் பிளக்கும் சம்மட்டியைப் போன்றது என்றும், தேனைவிட இனிமையானது என்றும், நெருப்பைப் போல மனதை உருக்குகின்றது என்றும் விவிலியம் எடுத்துரைக்கிறது. ஆனால், இன்றைய முதல் வாசகமும் நற்செய்தியும் இறைவார்த்தையை ஒரு விதையாக சித்தரிக்கின்றன. ஒரு சிறிய விதை மண்ணில் விழுந்து முளைத்து, செடியாகி, மரமாகி, பலன் தருவது போல, இறைவார்த்தையும் மனித இதயத்தில் வேரூன்றி வாழ்க்கையை மாற்றும் வல்லமை கொண்டது.

முதல் வாசகத்தில் இறைவன் கூறுகிறார்:

"வானத்திலிருந்து இறங்கும் மழையும் பனியும் நிலத்தை நனைத்து, விதையை முளைக்கச் செய்து, விதைப்பவருக்கு விதையையும் உண்பவருக்கு உணவையும் கொடுக்காமல் திரும்பிச் செல்லாது. அதுபோல என் வாயிலிருந்து வரும் வார்த்தையும் பயனின்றி என்னிடம் திரும்பாது."

இந்த இறைவார்த்தையில் மூன்று முக்கியமான உண்மைகள் அடங்கியுள்ளன.

முதலாவது – இறைவார்த்தை பயன் தருகிறது.

இறைவன் பேசும் ஒவ்வொரு வார்த்தையும் நம் வாழ்வில் மாற்றத்தை உருவாக்குகிறது. அது முப்பது, அறுபது, நூறு மடங்கு பலன் தரும் விதையாக மாறுகிறது. இன்று உலகம் சாதனைகளைப் பற்றி பேசுகிறது. ஆனால் இறைவன் நம்மிடம் கேட்பது, "நீ எவ்வளவு சாதித்தாய்?" என்பதல்ல; "உன் வாழ்க்கை எவ்வளவு பலன் தந்தது?" என்பதே. நாம் செய்யும் ஒவ்வொரு செயலும், பேசும் ஒவ்வொரு வார்த்தையும், வாழும் ஒவ்வொரு நாளும் பிறருக்கு நன்மை தருகிறதா என்பதை சிந்திக்க வேண்டும்.

இரண்டாவது – இறைவார்த்தை பொய்யாது.

இயேசு கூறுகிறார்: "விண்ணும் மண்ணும் ஒழிந்துபோகும்; என் வார்த்தைகள் ஒருபோதும் ஒழிந்துபோகாது." மனிதர்களின் வாக்குறுதிகள் மாறலாம். உலகம் மாறலாம். ஆனால் இறைவனின் வாக்குறுதி ஒருபோதும் மாறாது. பாறையின் மேல் வீடு கட்டிய அறிவாளியின் உவமையை நினைவுகூருங்கள். மழையும் வெள்ளமும் வந்தபோதும் அந்த வீடு இடியவில்லை. ஏனெனில் அது உறுதியான அஸ்திவாரத்தின் மீது கட்டப்பட்டிருந்தது. அதேபோல், இறைவார்த்தையை அடிப்படையாகக் கொண்டு வாழ்க்கையை அமைப்பவர்கள் எந்த சோதனையிலும் நிலைத்திருப்பார்கள்.

மூன்றாவது – இறைவார்த்தை ஒருபோதும் வீணாகாது.

சில நேரங்களில் நாம் கேட்ட இறைவார்த்தை உடனே பலன் தராதது போல தோன்றலாம். ஆனால் அது நம் இதயத்தில் விதைக்கப்பட்ட விதையைப் போன்றது. சரியான நேரத்தில் அது முளைத்து பலன் தரும். எனவே, நாம் இறைவார்த்தையை தினமும் வாசிக்க வேண்டும். அதை சிந்திக்க வேண்டும். அதன்படி வாழ வேண்டும். இறைவார்த்தையை நேசிப்பவர்கள் ஒருபோதும் ஏமாற்றமடைய மாட்டார்கள். மண்ணை நனைத்து விதைக்கு உயிர் கொடுக்கும் மழையைப் போல, இறைவார்த்தை நம் இதயத்தை நனைத்து புதிய வாழ்வை உருவாக்கட்டும். அது நம்முள் வேரூன்றி, இறைவனுக்குப் புகழ் சேர்க்கும் நற்செயல்களின் பலனை அளிக்கட்டும்.

இன்றைய இரண்டாம் வாசகம் திருத்தூதர் பவுலின் மிகவும் ஆழமான சிந்தனைகளில் ஒன்றாகும். உரோமையருக்கு எழுதிய திருமுகத்தின் எட்டாம் அதிகாரம் முழுவதும் தூய ஆவியாரில் வாழும் வாழ்க்கையைப் பற்றி பேசுகிறது. இந்த அதிகாரத்தை எத்தனை முறை வாசித்தாலும் அதன் ஆழம் குறையாது.

இன்றைய பகுதியில், பவுல் ஒரு வியப்பூட்டும் உண்மையைச் சொல்கிறார்:

"படைப்பெல்லாம் இறைவனின் மக்களின் மகிமை வெளிப்படுவதற்காக ஏக்கத்துடன் காத்திருக்கிறது."

இந்த உலகில் மனிதர்கள் மட்டுமல்ல; இயற்கையும், படைப்பினங்களும், இறைவனின் மீட்புத் திட்டம் நிறைவேறுவதற்காக ஏங்கிக் காத்திருக்கின்றன. ஒரு விவசாயி விதை விதைத்த பிறகு மறுநாளே அறுவடை செய்ய முடியாது. அவர் பொறுமையாகக் காத்திருப்பார். மழை பெய்ய வேண்டும். விதை முளைக்க வேண்டும். செடி வளர வேண்டும். பின்னர்தான் அறுவடை கிடைக்கும். அதேபோல், கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையும் பொறுமையுடனும் நம்பிக்கையுடனும் காத்திருக்கும் வாழ்க்கையாகும். இன்று பல நேரங்களில் நாம் உடனடி பலனை எதிர்பார்க்கிறோம். உடனே ஜெபத்திற்கு பதில் வேண்டும். உடனே பிரச்சினை தீர வேண்டும். உடனே ஆசீர்வாதம் கிடைக்க வேண்டும் என்று நினைக்கிறோம். ஆனால் இறைவன் செயல்படும் நேரம் வேறுபட்டது. அவர் ஒருபோதும் தாமதிப்பதில்லை; சரியான நேரத்தில் செயல்படுகிறார். ஆபிரகாம் இதற்குச் சிறந்த எடுத்துக்காட்டு. இறைவன் கொடுத்த வாக்குறுதியை நிறைவேற்ற பல ஆண்டுகள் காத்திருந்தார். ஆனால் நம்பிக்கையை இழக்கவில்லை. அதேபோல் திருத்தூதர் பவுலும் பல துன்பங்களைச் சந்தித்தார். சிறை, அடிகள், துன்புறுத்தல்கள், கப்பல் விபத்துகள் என ஏராளமான சோதனைகள் வந்தன. இருந்தாலும் அவர் ஒருபோதும் நம்பிக்கையை இழக்கவில்லை. ஏனெனில், "ஆண்டவர் என்னோடு இருக்கிறார்" என்ற உறுதியான நம்பிக்கை அவரிடம் இருந்தது.

அன்பானவர்களே,

நம் வாழ்க்கையிலும் பல சோதனைகள் வரலாம். நோய்கள் வரலாம். தோல்விகள் வரலாம். பொருளாதார நெருக்கடிகள் வரலாம். குடும்பப் பிரச்சினைகள் வரலாம். ஆனால், கிறிஸ்தவர்களின் அடையாளம் சோதனைகள் இல்லாத வாழ்க்கை அல்ல; சோதனைகளிலும் நம்பிக்கையை இழக்காத வாழ்க்கையாகும். இறைவன் நம்மை ஒருபோதும் கைவிடமாட்டார். நாம் இன்று சுமக்கும் சிலுவை நாளை உயிர்ப்பின் மகிமைக்கு வழிவகுக்கும்.எனவே, ஒவ்வொரு நாளும் நாம் இறைவனிடம் சொல்ல வேண்டிய செபம்: "ஆண்டவரே! எதுவாக நடந்தாலும், உம்மீது கொண்டுள்ள என் நம்பிக்கை ஒருபோதும் குறையாதபடி என்னை நடத்தும்." இந்த நம்பிக்கையோடு வாழும்போது, இறைவன் நமக்காக வைத்திருக்கும் மகிமையை நிச்சயமாக அனுபவிப்போம்.

இன்றைய நற்செய்தி, நாம் பலமுறை கேட்டிருக்கும் விதைப்பவர் உவமையை நமக்கு முன்வைக்கிறது. இது ஒரு சாதாரண விவசாயக் கதை அல்ல; மனித இதயத்தின் நிலையை எடுத்துரைக்கும் ஆழமான இறைச் செய்தியாகும். விதைப்பவர் ஒருவரே. விதையும் ஒன்றே. ஆனால் விதை விழும் நிலங்கள் வேறுபடுகின்றன. அதனால் பலன்களும் வேறுபடுகின்றன. பொதுவாக இந்த உவமையை வாசிக்கும்போது, நாம் வழியோரம், பாறை நிலம், முட்செடிகள், நல்ல நிலம் என்று நான்கு நிலங்களைப் பற்றியே பேசுகிறோம். ஆனால் விவிலிய அறிஞர்கள் கூறுவது வேறுபட்டது. இந்த உவமையின் மையச் செய்தி, மூன்று நிலங்கள் பலன் தரவில்லை என்பதல்ல; இறுதியில் நல்ல நிலம் நூறுமடங்கு பலன் தந்தது என்பதே. அதுவே நமக்கான நம்பிக்கை.

வழியோர நிலம்

வழியோரத்தில் விழுந்த விதையைப் பறவைகள் வந்து தின்றுவிட்டன. இது இறைவார்த்தையைக் கேட்டாலும் அதை மனதில் பதியவிடாத மனிதரை குறிக்கிறது. இன்று நாம் இறைவார்த்தையைக் கேட்கிறோம். ஆனால் சில நிமிடங்களிலேயே உலகக் கவலைகள், கைப்பேசி, சமூக ஊடகங்கள், வேலைப்பளு என அனைத்தும் அந்த வார்த்தையை நம்மிடமிருந்து பறித்துச் செல்கின்றன. இறைவார்த்தை காதில் மட்டும் ஒலிக்காமல், இதயத்தில் வேரூன்ற வேண்டும்.

பாறை நிலம்

பாறையின் மீது விழுந்த விதை விரைவாக முளைத்தது. ஆனால் வேரில்லாததால் வெயில் வந்ததும் காய்ந்து போயிற்று. இது உணர்ச்சிவசப்பட்ட நம்பிக்கையை குறிக்கிறது. சிலர் ஒரு மறையுரையைக் கேட்டவுடன், ஒரு தியானத்தில் கலந்துகொண்டவுடன், "இனி என் வாழ்க்கை முழுவதும் மாறிவிடும்" என்று முடிவெடுப்பார்கள். ஆனால் முதல் சோதனை வந்தவுடனே அந்த உற்சாகம் மறைந்து விடுகிறது. ஆழமான வேரில்லாத நம்பிக்கை நீடிப்பதில்லை.

முட்செடிகள் நிறைந்த நிலம்

முட்செடிகளுக்கிடையே விழுந்த விதை வளர்ந்தாலும், முட்கள் அதை நெரித்துவிட்டன. இன்று நம் வாழ்விலும் பல முட்கள் இருக்கின்றன. அளவுக்கு மீறிய பண ஆசை, பதவி ஆசை, புகழ் விருப்பம், தவறான பழக்கங்கள், பொறாமை, வெறுப்பு, சமூக ஊடகங்களில் மூழ்கிய வாழ்க்கை, ஒழுக்கமற்ற உறவுகள்—இவை அனைத்தும் இறைவார்த்தையின் வளர்ச்சியை நெரித்து விடுகின்றன. நாம் நம்மையே கேட்டுக்கொள்ள வேண்டும்:

"என் வாழ்க்கையில் இறைவார்த்தையை நெரிக்கும் முட்கள் என்ன?"

நல்ல நிலம்

இறுதியாக, விதை நல்ல நிலத்தில் விழுந்தது. அது முப்பது, அறுபது, நூறு மடங்கு பலன் தந்தது. நல்ல நிலம் என்பது குறையற்ற மனிதன் அல்ல. இறைவார்த்தையைக் கேட்டு, அதை வாழ்க்கையில் செயல்படுத்த முயற்சிக்கும் மனிதனே நல்ல நிலம். புனிதர்கள் அனைவரும் நல்ல நிலங்களாக இருந்தார்கள். அவர்கள் இறைவார்த்தையை கேட்டார்கள். அதை வாழ்ந்தார்கள். அதனால் உலகிற்குப் பலன் தந்தார்கள்.

வாழ்க்கைப் பயன்பாடு

இன்று நம்முடைய இதயம் எந்த நிலத்தைப் போன்றது? வழியோரமா? பாறை நிலமா? முட்செடிகள் நிறைந்த நிலமா? அல்லது நல்ல நிலமா? ஒவ்வொரு நாளும் இறைவன் நம் இதயத்தில் விதையை விதைத்துக்கொண்டே இருக்கிறார். அந்த விதை முளைக்க வேண்டுமென்றால், நம் இதயத்தை ஆயத்தப்படுத்த வேண்டும். செபம், திருவிவிலிய வாசிப்பு, திருப்பலி, நல்லறிக்கை, அன்புச் செயல்கள் இவை அனைத்தும் நம் இதயத்தை நல்ல நிலமாக மாற்றுகின்றன.

அன்பிற்குரியவர்களே, இன்று இறைவன் நம்மிடம் ஒரே ஒரு கேள்வியை மட்டும் கேட்கிறார்:

"நான் விதைக்கும் வார்த்தைக்கு நீ எந்த நிலமாக இருக்கிறாய்?"

நாம் நல்ல நிலமாக மாறினால், நம் குடும்பம் மாறும். நம் பிள்ளைகள் மாறுவார்கள். நம் பங்கு மாறும். நம் சமுதாயம் மாறும். இன்றைய மூன்று வாசகங்களும் ஒரே செய்தியைச் சொல்கின்றன. இறைவார்த்தை பயனுள்ளது. இறைவார்த்தை பொய்யாது. இறைவார்த்தை ஒருபோதும் வீணாகாது. எனவே, இறைவார்த்தையை நம் இதயத்தில் விதைத்து, அதன்படி வாழ்ந்து, முப்பது, அறுபது, நூறு மடங்கு நற்செயல்களின் பலனை அளிக்கும் கிறிஸ்தவர்களாக வாழ்வோம்.

ஆமென்.