இயேசு காவியம்
டேனிகா அமிஷ்
சென்ற உரையில், வானத்து விண்மீன் காட்டிய வழியில் வந்த மூவேந்தர்கள், பாலன் இயேசுவைக் கண்டு வணங்கிப் பொன்னும் பொருளும் காணிக்கையாக அளித்ததைக் கண்டோம். அதன் தொடர்ச்சியாக, ஏரோது மன்னனின் வஞ்சகத் திட்டத்திலிருந்து இறைமகனைப் பாதுகாக்க வானதூதர் விடுத்த எச்சரிக்கையையும், புனிதக் குடும்பம் எகிப்து நோக்கி மேற்கொண்ட இடர்மிக்க பயணத்தையும் இன்று காண்போம்."
- எச்சரிக்கையும் எகிப்து பயணமும்
- துயில்கொண் டிருந்த சூசையர் கனவில்
- தேவ தூதன் திருவொளி தோன்றி,
- ''சூசை யப்பரே! சூசை யப்பரே!
- ஏரோது மன்னன் இட்டதோர் ஆணையால்
- குழந்தையைக் கொல்லக் கூவுகிறார் வீரர்கள்!
- அதனால் நீவிரும் அன்னையும் மகனும்
- எகிப்து நாட்டுக்கு இன்றே புறப்படும்
- காலம் ஒருநாள் கனிந்திடும் வரைக்கும்
- அந்த மண்ணிலே அருமைச் செல்வனை
- வளர்த்தபின் இங்கே வரலாம்'' என்றனன்!
- கடவுள் அருளுரை கனவிலே கேட்டுப்
- பழகிய சூசையர் பதறு தெழுந்து
- மனைவியை எழுப்பி மகனை அணைத்து
- ஓயாப் பாலையில் ஒட்டகம் போல
- தனிவழி நடந்து சார்ந்தனர் எகிப்தை!
- ஏரோது மன்னன் இறந்துபட் டானெனச்
- செய்தி வரும்வரை திரும்பிலர் சூசையர்!
விவிலிய வரலாற்றின்படி கிழக்கிலிருந்து வந்த மூவேந்தர்கள் பாலனைத் தொழுதனர். அவர்கள் பணிந்து மெசியாவை வணங்கி நின்றபோது ஒரு அதிசயம் நிகழ்ந்தது. அவர்களின் கனவில் ஒரு தெய்வீகக் குரல் மெல்ல ஒலித்து எச்சரித்தது. அந்தத் தூய குரல் அவர்களை ஏரோதிடம் செல்லவேண்டாம் எனத் தடுத்தது. வானகத்தின் எச்சரிக்கையை ஏற்று அந்த ஞானிகள் மிகவும் விழிப்புடன் இருந்தனர்.
"இனி நீர் அந்த ஏரோது மன்னன் சபைக்குத் திரும்புதல் தகாது". என்ற அந்தக் குரல் அறிவுறுத்தியதைக் கேட்டு அவர்கள் திசை மாறினர். அந்த ஞானிகள் ஏரோதைச் சந்திக்காமல் வேறு வழியாகப் பயணம் செய்தனர். தங்கள் சொந்த நாடு திரும்ப மாற்றுப் பாதையை அவர்கள் தேர்ந்தெடுத்தனர். இறைவனின் வழிகாட்டுதல் அவர்களைப் பெரும் ஆபத்திலிருந்து அங்கே காத்துக் கொண்டது.
மூவேந்தர்கள் பாலன் இயேசுவின் இடத்தை விட்டுப் புறப்படத் தயாரானார்கள். அவர்கள் செல்லுமுன் ஆணிப் பொன்னையும் அரும்பெரும் தூபத்தையும் வைத்தனர். வெள்ளைப்போளத்தையும் காணிக்கையாகப் பாலன் இயேசுவின் திருவடியில் வைத்து வணங்கினர். தங்கள் அன்பின் அடையாளமாக உயர்ந்த பொருட்களை இறைவனுக்கு அவர்கள் அளித்தனர். காணிக்கைகளைச் செலுத்திவிட்டு அந்தப் புண்ணியவான்கள் கிழக்கே நோக்கித் திரும்பினர்.
ஞானிகள் தன்னைச் சந்திக்காமல் ஏமாற்றிச் சென்றதை ஏரோது மன்னன் அறிந்தான். தன்னை அவர்கள் வஞ்சித்ததை எண்ணி அவன் கடும் கோபத்தில் ஆழ்ந்தான். தன் அதிகாரம் பறிபோய்விடுமோ என்ற அச்சத்தில் அவன் மதியிழந்தான். ஒரு கொடூரமான ஆணையை அந்தப் பெத்லகேம் நகரில் அவன் பிறப்பித்தான். அரியணையைக் காக்க பிஞ்சுயிர்களைப் பறிக்கவும் அவன் துணிந்து களம் இறங்கினான்.
பெத்லகேம் மற்றும் அதன் சுற்றுவட்டாரப் பகுதிகளுக்குப் படைகளை அவன் அனுப்பினான். இரண்டு வயதுக்கு உட்பட்ட ஆண் குழந்தைகள் அனைவரையும் கொல்லச் சொன்னான். வீரர்கள் வாளெடுத்து அந்த ஊரின் அமைதியை முழுமையாகச் சிதைக்கத் தொடங்கினர். எங்கும் மரண ஓலமும் தாயுள்ளங்களின் கதறலும் அந்த இரவில் கேட்டது. இந்த இக்கட்டான சூழலில் இறைவன் மீண்டும் ஒருமுறை சூசையப்பருக்குத் தோன்றினார்.
அந்த நள்ளிரவில் சூசையப்பர் ஆழ்ந்த துயிலில் அமைதியாகக் குடி கொண்டிருந்தார். அவரது கனவில் ஒரு வானதூதர் பேரொளியுடன் மீண்டும் ஒருமுறை தோன்றினார். "சூசையப்பரே! சூசையப்பரே!" என்று அவரை உருக்கமாக அழைத்துத் துயில் எழுப்பினார். தூதரின் குரலில் இருந்த அவசரம் ஏதோ ஒரு ஆபத்தை உணர்த்தியது. இறைவன் தனது மகனைப் பாதுகாக்கச் சூசையப்பரை மீண்டும் ஒருமுறை தேர்ந்தெடுத்தார்.
ஏரோது மன்னன் இட்ட ஆணையால் வீரர்கள் தேடுகிறார்கள் என்று கூறினார். "குழந்தையைக் கொல்லக் கூவுகிறார் வீரர்கள்" என்ற பயங்கரச் செய்தியைத் தூதர் அறிவித்தார். அந்தச் செய்தி கேட்டுச் சூசையப்பரின் தந்தை இதயம் அங்கே பதறியது. ஆபத்து நெருங்கிவிட்டதை உணர்ந்து அவர் உடனடியாகச் செயல்பட வேண்டியிருந்தது. பாதுகாப்பான இடத்திற்குப் பாலனை அழைத்துச் செல்ல வானதூதர் வழி காட்டினார்.
"நீரும் அன்னையும் மகனும் எகிப்து நாட்டுக்கு இன்றே புறப்படும்". என்று வானதூதர் சூசையப்பருக்குத் தெளிவான ஒரு கட்டளையை அங்கே இட்டார். தாமதிக்காமல் அந்த இரவிலேயே பயணத்தைத் தொடங்க வேண்டும் என்று அறிவுறுத்தினார். எதிரிகளின் வாளுக்குப் பலியாகாமல் இருக்க எகிப்தே சிறந்த புகலிடம் என்றார். இறைவனின் ஆணைக்கிணங்க அந்தப் புனிதப் பயணம் அங்கே தொடங்கவிருந்தது.
காலம் ஒருநாள் கனிந்து அங்கே நிலைமை மாறும் வரை பொறுத்திருங்கள். அந்த அந்நிய மண்ணிலேயே குழந்தையை வளர்த்துப் பாதுகாக்குமாறு தூதர் சொன்னார். எதிரிகளின் கொட்டம் அடங்கும் வரை எகிப்து பாதுகாப்பான இடமெனக் கருதப்பட்டது. இறைவன் இட்ட அந்தத் திட்டத்தைச் சூசையப்பர் முழுமையாகத் தன் மனதில் ஏற்றார். குழந்தையின் எதிர்காலம் அந்தத் தூரத்துப் பயணத்தில் தான் அடங்கி இருந்தது.
இறைவனின் அருளுரையைக் கனவிலே கேட்டுப் பழகியவர் அந்தச் சூசையப்பர் ஆவார். அவர் எவ்விதத் தயக்கமுமின்றி உடனடியாகத் துயில் கலைந்து அங்கே பதறியெழுந்தார். இறைவன் சொன்னால் அது உண்மையாகவே இருக்கும் என்ற அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை. அவரது விசுவாசம் அந்த இக்கட்டான சூழலிலும் சற்றும் குறையாமல் அங்கே நின்றது. உடனடியாகப் பயணத்திற்குத் தேவையானவற்றை அவர் அந்த இருளில் தயார் செய்தார்.
ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருந்த தனது மனைவியையும் மகனையும் அவர் மெல்ல எழுப்பினார். சூழ்ந்துள்ள பெரும் ஆபத்தை அவர்களுக்கு மிகவும் நிதானமாக அங்கே அவர் விளக்கினார். மரியாளின் கண்கள் கலங்கினாலும் இறைவனின் திருவுளத்திற்கு அவர் தலை வணங்கினார். பாலன் இயேசுவைத் தனது மார்போடு அணைத்தபடி அன்னை பயணத்திற்கு அங்கே தயாரானார். அந்தப் புனிதக் குடும்பம் எவ்விதப் புகாருமின்றி இறைவனின் வழியில் நடக்கத் தொடங்கியது.
"ஓயாப் பாலையில் ஒட்டகம் போல" எனச் சூசையப்பரின் மன உறுதியைப் பாடுகிறார். கண்ணதாசன் அந்தப் பயணத்தின் கடினத்தன்மையை இந்த உவமையின் மூலம் மிக விளக்குகிறார். முடிவில்லாத மணல் பரப்பில் அவர்கள் தங்களின் தாகத்தையும் வலியையும் தாங்கி நடந்தனர். எந்த ஒரு வசதியும் இல்லாத அந்தப் பாலைவனப் பயணம் மிகவும் ஆபத்தானது. ஆயினும் இறைமகன் தங்களோடு இருக்கிறார் என்ற நம்பிக்கை அவர்களை வழிநடத்தியது.
கங்குப் பகலாக அவர்கள் அந்தத் தனிவழியில் இடைவிடாமல் அங்கே நடந்து சென்றனர். பாலைவனக் காற்றையும் கடும் வெயிலையும் தாங்கி அந்தப் புனிதக் குடும்பம் நகர்ந்தது. கால்கள் சோர்ந்தாலும் அவர்களின் உள்ளம் மீட்பரைக் காப்பதில் மிகவும் உறுதியாக இருந்தது. வழியில் இருந்த இடஞ்சல்களைக் கடந்து அவர்கள் எகிப்து நாட்டை மெல்லச் சென்றடைந்தனர். நீண்ட தூரப் பயணத்திற்குப் பிறகு அவர்கள் ஒரு பாதுகாப்பான மண்ணை மிதித்தனர்.
முடிவாக இந்த எகிப்து பயணம் என்பது துன்பங்களை எதிர்கொள்ளும் ஒரு பாடமாகும். உண்மையை நிலைநிறுத்தும் அறப்பயணத்தின் அடையாளமாக இது இன்றும் திகழ்ந்து கொண்டு இருக்கிறது. வாழ்வின் இக்கட்டான நேரங்களில் நாம் சோர்ந்து போகாமல் முன்னேற இது தூண்டுகிறது. இறைமகன் இயேசுவின் ஆரம்ப கால வாழ்க்கை தியாகத்தால் எழுதப்பட்டது என்பதை அறிகிறோம். இந்த வரலாற்றுப் பயணம் இன்றும் பலருக்கு நம்பிக்கையின் ஒளியாக அங்கே திகழ்கிறது.
அன்பார்ந்தவர்களே, அநீதியின் வாள் வீசப்பட்ட அந்தப் பயங்கரமான நள்ளிரவில், இறைவனின் திட்டம் எகிப்து நாட்டின் வழியாகப் புனிதக் குடும்பத்திற்குப் பாதுகாப்பை வழங்கியது. சூசையப்பரின் அசைக்க முடியாத துணிவும் அன்னை மரியாவின் அமைதியும், இறைவனை நம்பினோரைக் கைவிடார் என்ற உண்மையை இந்தத் திருப்பயணம் நமக்குத் தெள்ளத்தெளிவாக உணர்த்துகிறது. நம் வாழ்வின் சோதனைக் காலங்களில் கலங்கரை விளக்கமாய் அமையும் இந்தப் புனித வரலாற்றைத் தொடர்ந்து சிந்திப்போம். நன்றி.
இந்த செய்தியை வாசித்ததற்கு நன்றி. நீங்கள் தொடர்ந்து எங்களது அண்மைச் செய்திகளைப் பெற விரும்பினால் “செய்தி மடல்” என்பதைத் தொட்டு பதிவுசெய்ய உங்களை அழைக்கின்றோம். இங்கே கிளிக் செய்யவும்.