அன்னை ஓர் அதிசயம்

பூண்டி மாதா

காவேரி மற்றும் கொள்ளிடம் ஆகிய இரு ஆறுகளுக்கு நடுவே, எழில் கொஞ்சும் பசுமையும் தென்றல் காற்றும் தாலாட்டும் வளமான பூமியில் அமைந்துள்ளது அலமேலுபுரம் பூண்டி என்ற அழகிய சிறுகிராமம். இந்தப் புண்ணிய பூமியில்தான் தன் அளவற்ற மகிமையை வெளிப்படுத்தி, பூலோகம் போற்றும் பூண்டி புதுமை மாதாவாக அன்னை மரியா வீற்றிருக்கிறார்.

இந்த ஆலயத்தின் தொடக்க வரலாறு கி.பி 1720 ஆம் ஆண்டு அளவில் தொடங்குகிறது. புகழ்பெற்ற தமிழ் அறிஞரும் மிஷனரியுமான வீரமாமுனிவர், இந்தப் பகுதியில் அன்னை மரியாவுக்கு ஒரு சிறிய ஆலயத்தை எழுப்பினார். தமிழ் மொழியின் மீது கொண்ட பற்றால், அன்னைக்கு 'ஜென்மராக்கினி மாதா' என்று அழகான பெயர் சூட்டி மகிழ்ந்தார்.

காலவோட்டத்தில், 1858 ஆம் ஆண்டு பிரான்ஸ் நாட்டின் லூர்து நகரில் அன்னை மரியா பெர்னதெத் என்ற சிறுமிக்குக் காட்சி தந்தார். அந்தப் புனிதச் சிறுமியின் உறவினரான தவத்திரு தார்ட்ஸ் அடிகள் மூலமாக, லூர்து நகரில் இருந்து மூன்று அன்னை திருவுருவச் சிலைகள் தமிழகத்திற்குக் கொண்டு வரப்பட்டன.

அவ்வாறு கொண்டு வரப்பட்ட மூன்று சிலைகளில் ஒன்று பூண்டி ஆலயத்தில் முறைப்படி நிறுவப்பட்டது. லூர்து அன்னையின் ஆசியுடன் வந்த அந்தத் திருவுருவச் சிலையே, இன்று உலகெங்கிலும் உள்ள பக்தர்களால் 'பூண்டி புதுமை மாதா' என்று மிகுந்த பக்தியுடன் போற்றப்பட்டு வருகிறது.

வீரமாமுனிவர் தொடங்கி இன்று வரை பல இறைப்பணியாளர்கள் இந்தத் திருத்தலத்தில் அன்னைக்குச் சேவை செய்துள்ளனர். அவர்களுள் குறிப்பிடத்தக்கவர் அருள்திரு லூர்து சேவியர் அடிகள். இவரது பணிக்காலத்தில் நிகழ்ந்த ஒரு அற்புதம் இத்தலத்தின் வரலாற்றில் மிக முக்கியமானது.

அச்சமயம் ஆலயத்தின் மேல்பகுதி சுவர் மிகவும் பலவீனமடைந்து, எந்த நேரத்திலும் விழும் நிலையில் இருந்தது. நிதி நெருக்கடி மற்றும் பாதுகாப்பு காரணங்களால் லூர்து சேவியர் அடிகள் மிகவும் கவலை கொண்டார். அவர் அன்னை மரியாவின் பாதத்தில் விழுந்து கண்ணீருடன் ஜெபித்தார்.

அப்போது அன்னை மரியா அவரது உள்ளத்தில் ஒரு செய்தியை உணர்த்தினார். 1956 ஆம் ஆண்டு நவம்பர் மாதம் 22 ஆம் தேதி, பழுதுபட்ட அந்தப் பழைய பகுதி யாருக்கும் எந்தவிதச் சேதமும் இன்றி தானாகவே விழும் என்பதே அந்தத் தெய்வீகச் செய்தியாகும்.

அன்னை சொன்னது போலவே, அந்த குறிப்பிட்ட நாளில், அக்கம் பக்கத்தில் இருந்த மக்களுக்கோ அல்லது ஆலயப் பொருட்களுக்கோ எந்தப் பாதிப்பும் ஏற்படாமல், அந்தப் பலவீனமான சுவர் மட்டும் தானாகவே இடிந்து விழுந்தது. இந்த நிகழ்வு ஒரு பெரிய அற்புதமாக ஊர் முழுவதும் பேசப்பட்டது.

இந்த அற்புதமான நிகழ்விற்குப் பிறகு, பூண்டி அன்னையின் புகழ் தமிழ்நாடு மட்டுமன்றி உலகம் முழுவதற்கும் பரவத் தொடங்கியது. அன்னை தன் ஆலயத்தை அவரே சீரமைத்துக் கொண்டார் என்ற நம்பிக்கை மக்கள் மத்தியில் ஆழமாக வேரூன்றியது.

தனது வாழ்நாள் முழுவதும் பூண்டி அன்னையின் புகழைப் பாடிய லூர்து சேவியர் அடிகள் மறைந்த பிறகு, அவரது விருப்பப்படியே அன்னையின் ஆலய முகப்பிலேயே அவர் அடக்கம் செய்யப்பட்டார். இன்றும் பக்தர்கள் அன்னைக்கு வணக்கம் செலுத்திவிட்டு, இந்த அடிகளாரின் கல்லறையிலும் ஜெபிப்பதைக் காணலாம்.

ஆலயத்தின் பழமை மற்றும் நிகழும் அற்புதங்களைக் கருத்தில் கொண்டு, 1995 ஆம் ஆண்டு கர்தினால் சைமன் லூர்துசாமி அவர்களால் இது ஒரு நிரந்தரத் திருத்தலமாக (Shrine) முறைப்படி அறிவிக்கப்பட்டது. இது ஆலய வரலாற்றின் ஒரு மைல்கல்லாகும்.

அதனைத் தொடர்ந்து 1999 ஆம் ஆண்டு, மறைந்த புனிதத் திருத்தந்தை இரண்டாம் ஜான் பால் அவர்களால் இந்தத் திருத்தலத்திற்கு 'சிறு பசிலிக்கா' (Minor Basilica) என்ற உயரிய அந்தஸ்து வழங்கப்பட்டது. அன்று முதல் இது 'பூண்டி மாதா பசிலிக்கா' என்று அழைக்கப்பட்டு வருகிறது.

பூண்டி புதுமை மாதாவிடம் வந்து மனமுருகி ஜெபிப்பவர்கள் வெறும் கையோடு திரும்புவதில்லை என்பது பக்தர்களின் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை. குறிப்பாக, குழந்தை பாக்கியம் இல்லாத தம்பதியினர் இங்கு வந்து வேண்டிக் கொண்டால், அன்னை அவர்களுக்கு மகப்பேறு அருள்வதாகப் பல சாட்சிகள் கூறுகின்றனர்.

தீராத நோய்களால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள், அறுவை சிகிச்சை தோல்வியடைந்த நிலையில் இருப்பவர்கள் அன்னையின் தீர்த்தத்தைப் பருகியும், அங்கு தங்கியிருந்து ஜெபித்தும் குணம் பெற்றுள்ளனர். ஆலயத்தைச் சுற்றியுள்ள நன்றி சாட்சிப் பலகைகளே இதற்குப் பெரிய ஆதாரமாகும்.

குடும்பத்தில் நிலவும் தீராத சண்டைகள், பிரிந்து வாழும் தம்பதியினர் ஆகியோர் அன்னையின் பரிந்துரையால் ஒன்று சேருகின்றனர். மன அமைதி தேடி வரும் ஆயிரக்கணக்கான மக்களுக்குப் பூண்டி மாதா ஒரு சிறந்த புகலிடமாகத் திகழ்கிறார்.

லூர்து நகருடன் கொண்டுள்ள ஆன்மீகத் தொடர்பு மற்றும் 1956 இல் நிகழ்ந்த அந்த வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க அற்புதம் ஆகியவை இந்த ஆலயத்தைத் தமிழகத்தின் மிக முக்கியமான யாத்திரை மையங்களில் ஒன்றாக மாற்றியுள்ளன.

இன்றைய நவீன உலகில் மனிதன் பலவிதமான மன அழுத்தங்களிலும், பொருளாதாரச் சிக்கல்களிலும் சிக்கித் தவிக்கிறான். நம்பிக்கையற்றுத் தவிக்கும் அவர்களுக்கு, "ஜெபத்தில் உறுதியாய் இரு, நான் உன்னோடு இருக்கிறேன்" என்ற அன்னையின் மௌன மொழி பெரும் பலத்தைத் தருகிறது.

காவேரி மற்றும் கொள்ளிடம் ஆகிய இரு ஆறுகளுக்கு இடையே அன்னை மரியா அமர்ந்து கொண்டு, தன்னை நாடி வரும் பக்தர்களுக்கு வற்றாத அருளை வாரி வழங்கிக் கொண்டிருக்கிறார். இயற்கையோடு இணைந்து அன்னை இங்கு அருள்பாலிப்பது ஒரு தனிச் சிறப்பாகும்.

முடிவாக, பூண்டி புதுமை மாதா நேற்று அற்புதம் செய்தார், இன்றும் செய்து கொண்டிருக்கிறார், இவரை நாடி வரும் பக்தர்களின் வாழ்வில் நாளைய விடியலாகவும் அவரே இருப்பார். நம்பிக்கையுடன் அவரைத் தேடி வருவோர் எவரும் கைவிடப்படுவதில்லை என்பதே இந்தத் திருத்தலத்தின் மறைபொருள்.