ஞாயிறு மறையுரைச் சிந்தனை

அருட்தந்தை பிரகாஷ் 

இறை இயேசுவின் அன்பிற்கினியவர்களே! உங்கள் அனைவருக்கும் என் இனிய மூவொரு இறைவன் பெருவிழா நல்வாழ்த்துக்கள்!

இன்று நம் தாய் திருஅவையானது, நமது விசுவாசத்தின் அடித்தளமான ஒரே கடவுள், மூன்று ஆட்களாய் விளங்கும் உன்னத மறைபொருளைக் கொண்டாடி மகிழ்கின்றது. நம் இறைவன் எங்கோ வானத்தில் தூரமாய் இருந்துகொண்டு தீர்ப்பு வழங்கும் ஒரு நீதிபதி அல்ல; மாறாக, அவர் தமக்குள் அன்பைப் பகிர்ந்து வாழும் ஒரு தெய்வீகக் குடும்பம், ஓர் உன்னதச் சமூகம் என்பதை இன்றைய பெருவிழா நமக்கு உணர்த்துகிறது.

 தந்தை: எல்லையற்ற இரக்கத்தின் ஊற்று

இன்றைய முதல் வாசகத்தில், சீனாய் மலையில் மோசே இறைவனைச் சந்திக்கும் உன்னத நிகழ்வைக் காண்கிறோம். இஸ்ரயேல் மக்கள் பொற்கன்றை வழிப்பட்டு, இறைவனுக்குத் துரோகம் செய்த துயரமான தருணத்திலும், இறைவன் மோசேயிடம் கோபத்தைக் காட்டவில்லை. மாறாக, தமது உண்மையான இயல்பை அங்கே பிரகடனம் செய்கிறார்:

“ஆண்டவர்! இரக்கமும் அருளும் கொண்ட இறைவன்; சினம் கொள்ளத் தாமதிப்பவர்; பேரன்பும் நம்பிக்கையும் மிக்கவர்.”

விவிலிய விரிவுரையாளர்கள், இப்பகுதியில் இறைவனின் இரக்கத்திற்குரிய 12 பண்புகள் வெளிப்படுவதாகக் கூறுகின்றனர். நம் இறைவன், யாருடனும் தொடர்பில்லாமல் தனியாக ஆட்சி செய்யும் ஒரு சர்வாதிகாரி அல்ல; தம் மக்களுடன் வரலாற்றில் இணைந்து பயணம் செய்ய விரும்பும் அன்புக் கடவுள். புனித அத்தனாசியுஸ் தமது திருத்துவ ஆவணங்களில் குறிப்பிடுவது போல, "இறைவனின் இரக்கமே அவருடைய தெய்வீகத்திற்கும், நமது மனிதநேயத்திற்கும் இடையிலான முதல் பாலம்" ஆகும். தந்தை அனைத்திற்கும் ஊற்றாக இருக்கிறார்; அந்த ஊற்று தன் மக்களை மன்னிப்பதற்கும், அவர்களோடு தங்குவதற்கும் பேரார்வத்தோடு ததும்பிக் கொண்டிருக்கிறது.

மகன்: தந்தை தந்த உன்னதக் கொடை

இன்றைய நற்செய்தியில், தந்தையின் அந்தப் பேரன்பு மகனின் கொடையாக நமக்கு வெளிப்படுத்தப்படுகிறது. விவிலியத்தின் மிக உன்னதமான வாக்கியம் இன்று நம் காதுகளில் ஒலிக்கிறது:

“தம் ஒரே மகன் மீது நம்பிக்கை கொள்ளும் எவரும் அழியாமல் நிலைவாழ்வு பெறும் பொருட்டு, அந்த மகனையே அளிக்கும் அளவுக்குக் கடவுள் உலகின் மேல் அன்பு கூர்ந்தார்.”

இங்கே மூவொரு இறைவனின் மீட்புச் செயல் நமக்குத் தெளிவாகிறது. தந்தை, மகனை உலகிற்குத் தண்டனை தீர்ப்பளிக்க அனுப்பவில்லை; மாறாக, உலகை மீட்கவே அனுப்பினார்.

கத்தோலிக்கத் திருச்சபையின் மறைக்கல்வி ஏடு (CCC 219) நமக்குக் கற்பிப்பது போல: “மலைகள் நிலைபெயரலாம், குன்றுகள் அசைவுறலாம்; ஆனால் உன் மீது நான் கொண்டுள்ள பேரன்பு உன்னை விட்டு அகலாது.”

புனித அகஸ்தினார் இதை இன்னும் ஆழமாக விவரித்தார்: “நீங்கள் அன்பைக் கண்டால், அங்கே மூவொரு இறைவனைக் காண்கிறீர்கள். தந்தை அன்பு செலுத்துபவர், மகன் அன்பு செய்யப்படுபவர், தூய ஆவியார் அவ்விருவரையும் பிணைக்கும் பேரன்பாக இருக்கிறார்.” இந்த அன்பின் வெளிப்பாடுதான் தூய ஆவியார் வழியாக நமக்கு வழங்கப்பட்ட சிலுவையின் கொடை!

தூய ஆவியார்: திருச்சபையை இயக்கும் ஆன்மீக உறவு

நாம் பங்கேற்கும் ஒவ்வொரு திருப்பலியின் தொடக்கத்திலும் பவுலடியாரின் வார்த்தைகளால் நாம் ஆசீர்வதிக்கப்படுகிறோம்:

“ஆண்டவர் இயேசு கிறிஸ்துவின் அருளும், கடவுளின் அன்பும், தூய ஆவியாரின் உறவும் உங்களோடு இருப்பதாக.”

இரண்டாம் வத்திக்கான் சங்கத்தின் மக்களினங்களின் ஒளி என்ற ஆவணம் (Lumen Gentium) கூறுவது போல, திருச்சபை என்பது ஏதோ ஒரு மனித அமைப்பு அல்லது சமூகக் குழு அல்ல; அது தந்தை, மகன், தூய ஆவியாரின் ஒன்றிப்பால் உருவான ஒரு தெய்வீக சமூகம். புனித அத்தனாசியுஸ் விவரிப்பது போல, மூவொரு இறைவனிடமிருந்து வரும் அனைத்து அருளும் தந்தையிடமிருந்து புறப்பட்டு, மகன் வழியாக, தூய ஆவியாரால் நமக்கு வழங்கப்படுகின்றன. கிறிஸ்துவின் அருள் இன்றி தந்தையின் அன்பை நாம் சுவைக்க முடியாது; தூய ஆவியாரின் உறவு இன்றி இவை இரண்டையும் நாம் அனுபவிக்க முடியாது.

இந்த 2026-ஆம் ஆண்டில், மூவொரு இறைவனின் பெருவிழாவைக் கொண்டாடும் நாம், 'மூவொரு இறைவனே நமது இல்லம்' என்பதை ஆழமாக உணர்வோம். கத்தோலிக்க மறைக்கல்வி ஏடு (CCC 260) நினைவூட்டுவது போல, இறைவனுடைய ஒட்டுமொத்தப் படைப்புத் திட்டத்தின் இறுதி நோக்கமே, நாம் அனைவரும் இந்த மூவொரு இறைவனின் நிறைவான ஒன்றிப்புக்குள் நுழைவதுதான்.

நம் கத்தோலிக்க வாழ்வு முழுவதும் இந்த மூவொரு இறைவனின் பெயராலேயே பிணைக்கப்பட்டுள்ளது:

• காலையில் எழுந்து, தந்தை, மகன், தூய ஆவியாரின் பெயராலே இந்நாளைத் தொடங்குகிறோம்.
• நாம் உண்ணும் உணவை, தந்தை, மகன், தூய ஆவியாரின் பெயராலே அர்ச்சித்து உண்கிறோம்.
• நம்முடைய செபங்களை, தந்தை, மகன், தூய ஆவியாரின் பெயராலே தொடங்கி நிறைவு செய்கிறோம்.
• இரவில் உறங்கச் செல்லும் போதும், அவரது திருப்பெயரையே உச்சரித்து நம்மை ஒப்படைக்கிறோம்.

எனவே, நாம் செபிக்கும்போதும், பணியாற்றும்போதும், பிறருக்கு அன்பு செலுத்தும்போதும் நாம் தனி ஆளாகச் செயல்படுவதில்லை; மூவொரு இறைவனின் பெயராலேயே செயல்படுகிறோம்.

கடவுள் என்பவர் தனிமை அல்ல; அவர் ஒரு குடும்பம், அன்பின் நித்திய அணைப்பு. அந்த மூவொரு இறைவனின் வாழும் திருவுருவங்களாக நம்முடைய குடும்பங்களையும், நம்முடைய சமூகத்தையும் மாற்றுவோம். சுயநலங்களைத் தவிர்த்து, பிறரோடு இணைந்து வாழும் கூட்டுப் பொறுப்பை ஏற்போம். மூவொரு இறைவன் நம் அனைவரையும் ஆசீர்வதிப்பாராக!- ஆமென்.