அன்னை ஓர் அதிசயம்

அன்பிற்கினியவர்களே, அன்னை மரியாவைப் பற்றிய வாராந்திரத் தொடரின் இந்த இறுதி அத்தியாயத்தில் உங்களைச் சந்திப்பதில் மட்டற்ற மகிழ்ச்சி அடைகிறோம். கடந்த வாரங்களில் அன்னையின் பிறப்பு, வாழ்வு, கீழ்ப்படிதல் மற்றும் சிலுவையடித் தியாகங்களைக் கண்டு தியானித்தோம். இன்று இத்தொடரின் முத்தாய்ப்பாக, பிறந்து வளர்ந்து கொண்டிருந்த மழலைத் திருச்சபையில் அன்னையின் பங்களிப்பு, அவரது மகிமைமிக்க விண்ணேற்பு மற்றும் விண்ணக அரசியாக அவர் முடிசூட்டப்பட்ட உன்னத உண்மைகளை நிறைவு செய்யப்போகிறோம்.

அன்னை மரியா மழலைத் திருச்சபையின் வலிமையான தூணாக விளங்குகிறார். "ஞானம் நிறை கன்னிகையே, நாதனைத் தாங்கிய ஆலயமே" என்ற பாடல் வரிகள், திருச்சபையின் கட்டுமானத்தில் அன்னையின் பங்கை அழகாகப் பறைசாற்றுகின்றன.

திருத்தந்தை 12-ஆம் பயஸ் (1947) வெளியிட்ட 'Mediator Dei' என்ற ஆவணத்தில், கிறிஸ்துவின் மறையுடலாகிய திருச்சபையில் மரியாவின் பங்களிப்பு குறித்து விரிவாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. பெந்தக்கோஸ்து நாளில் தூய ஆவி இறங்கி வந்தபோது, மரியா மூலமாகவே இறைவர் தம் வரங்களைத் திருச்சபையின் மீது பொழிந்தார்.

மரியாளின் ஆற்றல்மிக்க பரிந்துரை, புதிதாகப் பிறந்த திருச்சபைக்குத் தெய்வீக மீட்பரின் ஆவியானவரைப் பெற்றுத் தந்தது. மரியாவின் உதவியின்றித் தெய்வீக நெருப்பு மனித உள்ளங்களில் கொழுந்து விட்டு எரியாது என்பது திருச்சபையின் ஆழ்ந்த நம்பிக்கையாகும்.

"இவ்வுலகில் நெருப்பை மூட்ட வந்தேன்" என்று கூறிய ஆண்டவர் இயேசுவை இவ்வுலகிற்கு அளித்தவர் கன்னி மரியா. அதேபோல, அப்போஸ்தலர்களின் உள்ளங்களில் நற்செய்தி அறிவிக்கும் ஆர்வத் தீயைப் பற்றி எரியச் செய்ததிலும் அன்னையின் செபமும் பிரசன்னமும் முக்கியப் பங்காற்றின.

இயேசுவின் விண்ணேற்றத்திற்குப் பிறகு, சீடர்கள் அச்சத்திலும் குழப்பத்திலும் இருந்தபோது, அன்னை மரியா அவர்களுடன் இணைந்து மேலறையில் செபித்துக் கொண்டிருந்தார். ஒரு தாயாக அவர் அவர்களுக்குப் பாதுகாப்பையும், நம்பிக்கையையும் அளிக்கும் ஒரு மையப்புள்ளியாகத் திகழ்ந்தார்.

தூய ஆவியாருக்கும் நாசரேத்து ஊரைச் சார்ந்த மரியாவுக்கும் உள்ள தொடர்பு ஒரு மிகப்பெரிய மறைப்பொருள் என்று திருத்தந்தை புனித ஆறாம் பவுல் குறிப்பிடுகிறார். இந்தத் தொடர்பின் தாக்கமே திருச்சபையில் பல்வேறு கொடைகளாக வெளிப்பட்டது.

அன்னை மரியாவின் விண்ணேற்பு (Assumption) என்பது கத்தோலிக்கத் திருச்சபையின் முக்கியமான விசுவாசக் கோட்பாடாகும். அவர் தனது இவ்வுலக வாழ்வை முடித்தவுடன், உடலோடும் ஆன்மாவோடும் விண்ணகத்திற்கு எடுத்துக் கொள்ளப்பட்டார் என்பது விசுவாசிகளின் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை.

அன்னை மரியாவின் விண்ணேற்பு குறித்து விவிலியத்தில் நேரடி ஆதாரங்கள் இல்லையென்றாலும், கி.பி. 5-ஆம் நூற்றாண்டு முதல் இது ஒரு பொதுவான நம்பிக்கையாக இருந்து வந்துள்ளது. கி.பி. 1950-இல் திருத்தந்தை 12-ஆம் பயஸ் இதனை ஒரு விசுவாசக் கோட்பாடாக அதிகாரப்பூர்வமாக அறிவித்தார்.

அன்னை மரியா எங்கு, எப்படித் தனது இவ்வுலக வாழ்வை நிறைவு செய்தார் என்பது குறித்து இருவேறு மரபுகள் திருச்சபையில் நிலவுகின்றன. ஒன்று எருசலேம் மரபு, மற்றொன்று எபேசு மரபு. இவை இரண்டுமே மரியாவின் இறுதி நாட்களைப் பற்றிய வரலாற்றுச் செய்திகளைத் தாங்கி நிற்கின்றன.

எருசலேம் மரபின்படி, அன்னை மரியா எருசலேமிலேயே வாழ்ந்து அங்கேயே விண்ணேற்பு அடைந்தார் எனக் கூறப்படுகிறது. இன்றும் எருசலேமில் அன்னையின் பெயரில் உள்ள 'தூக்கக் கோவில்' (Dormition Abbey) இந்த மரபுக்குச் சான்றாக உள்ளது.

எபேசு மரபானது, இயேசு சிலுவையிலிருந்து மரியாளை யோவானிடம் ஒப்படைத்ததைக் கருத்தில் கொள்கிறது. யோவான் எபேசு நகருக்குச் சென்றபோது, அன்னை மரியாவையும் தன்னுடன் அழைத்துச் சென்றார் என்றும், அங்கேயே அன்னை தனது இறுதி நாட்களைக் கழித்தார் என்றும் இக்கோட்பாடு கூறுகிறது.

திமிதேயுஸ் என்பவரின் குறிப்பின்படி, எருசலேமில் உள்ள மரியன்னையின் கல்லறையைத் தரிசிக்க வந்த திருப்பயணிகள் கொள்ளையர்களால் விரட்டியடிக்கப்பட்டதால், அவர்கள் எபேசுக்குச் செல்லத் தொடங்கினர். இதுவே எபேசு மரபு வலுப்பெறக் காரணமாக அமைந்தது எனச் சில ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர்.

வரலாற்று விவாதங்கள் எதுவாக இருந்தாலும், அன்னை மரியா தன் உடலோடும் ஆன்மாவோடும் விண்ணகம் சென்று சேர்ந்தார் என்பதுதான் முக்கியமான ஆன்மீக உண்மை. அவர் அங்குத் தனது திருமகனின் அருகில் இருந்து நமக்காக இடைவிடாது பரிந்துரைக்கிறார்.

அன்னை மரியாவைத் திருச்சபை பல்வேறு திருவிழாக்கள் மூலம் கௌரவிக்கிறது. ஒவ்வொரு மாதமும் அன்னையின் பெயரில் ஏதேனும் ஒரு சிறப்பு வணக்கம் அல்லது திருவிழா கொண்டாடப்படுவதைக் காணலாம். இது விசுவாசிகளின் வாழ்வில் அன்னை கொண்டுள்ள செல்வாக்கைக் காட்டுகிறது.

குறிப்பாக ஜனவரி 1-ஆம் நாள் 'மரியன்னை இறைவனின் தாய்' (Theotokos) என்ற பெருவிழா கொண்டாடப்படுகிறது. 5-ஆம் நூற்றாண்டில் நிலவிய சில தவறான கருத்துக்களை முறியடித்து, மரியா இயேசுவின் தாய் மட்டுமல்ல, அவர் இறைவனின் தாய் என்பதைத் திருச்சபை உறுதிப்படுத்தியது.

மழலைத் திருச்சபை வளர்ந்த காலத்தில், அன்னை மரியா ஒரு சிறந்த ஆசிரியராகவும் சீடர்களுக்குத் திகழ்ந்தார். இயேசுவின் பிறப்பு மற்றும் இளமைக்கால நிகழ்வுகளைச் சீடர்களுக்கு எடுத்துரைத்து, நற்செய்தி நூல்கள் எழுதப்படுவதற்கு அவர் ஒரு நேரடிச் சாட்சியாக இருந்தார்.

அன்னை மரியா தனது தூய்மையால் திருச்சபையை அலங்கரிக்கிறார். அவர் பாவம் இன்றிப் பிறந்தவர் (அமலற்பவி) என்பதால், திருச்சபையும் தூய்மையாகவும் கறையற்றதாகவும் இருக்க வேண்டும் என்பதற்கு அவர் ஒரு முன்மாதிரியான அரசியாகத் திகழ்கிறார்.

துன்புறுத்தப்பட்ட தொடக்கக் காலக் கிறிஸ்தவர்களுக்கு அன்னை மரியா ஒரு பெரிய ஆறுதலாக இருந்தார். சிதறி ஓடிய விசுவாசிகளை ஒன்று சேர்த்து, அவர்களை இறைவேண்டலில் நிலைத்திருக்கச் செய்த அன்னையின் பங்கு அளப்பரியது.

திருச்சபையின் ஒவ்வொரு வளர்ச்சியிலும் அன்னையின் கண்ணுக்குத் தெரியாத கரம் மறைந்திருக்கிறது. ஒரு கட்டிடத்திற்குத் தூண்கள் எவ்வளவு அவசியமோ, அதுபோலத் திருச்சபையின் ஆன்மீகக் கட்டுமானத்திற்கு அன்னை மரியா ஒரு நிரந்தரமானத் தூணாக இருக்கிறார்.

நிறைவாக, அன்னை மரியா விண்ணக அரசியாக முடிசூட்டப்பட்டு, அங்கிருந்து தனது பிள்ளைகளாகிய நம்மைப் பாதுகாத்து வருகிறார். இத்தொடரின் நாயகியான அன்னை, மண்ணுலகில் மறைந்து விண்ணகத்தில் மலர்ந்து, இன்றும் திருச்சபையைத் தனது பரிந்துரையால் காத்து நிற்கிறார்.

அன்பார்ந்தவர்களே, அன்னை மரியாவின் வாழ்வைப் பற்றிய இந்த இனியத் தொடர் இன்றுடன் நிறைவடைகிறது. மழலைத் திருச்சபையின் தூணாக இருந்து அப்போஸ்தலர்களை வழிநடத்திய அதே அன்னை, இன்றும் நம் ஒவ்வொருவரையும் தனது பிள்ளைகளாக வழிநடத்துகிறார். விண்ணகம் சென்றாலும் நம்மை மறவாமல், ஒரு தாயாக இன்றும் நமக்காகப் பரிந்துரைக்கும் அன்னையை எப்போதும் அண்டிச் செல்வோம். அன்னையின் தியாகமும் விசுவாசமும் நமது வாழ்வை என்றும் ஒளிபெறச் செய்யும். இத்தொடரில் பங்கேற்றுப் பயன்பெற்ற உங்கள் அனைவருக்கும் மனமார்ந்த நன்றிகள். அன்னையின் அருள் உங்களோடு என்றும் இருப்பதாக! ஆமென்.