இயேசு காவியம்

டேனிகா அமிஷா – வத்திக்கான்

"ஆதியிலே வார்த்தை இருந்தார்" என்ற தலைப்பின் கீழ், உலகம் படைக்கப்படுவதற்கு முன்பே இறைவனின் வார்த்தை எப்படி ஒளியாகவும் உயிராகவும் இருந்தது என்பது குறித்து கடந்த பகுதியில் நாம் ஆழமாகச் சிந்தித்தோம். அதனைத் தொடர்ந்து இன்று நாம் காணவிருப்பது, அந்த வார்த்தை எப்படி ஒரு மனித உருவெடுத்தது என்பதற்கான தொடக்கப் புள்ளியாகும். விவிலியத்தின் சாரத்தைத் தாங்கி நிற்கும் இக்காவியம், ஒரு சாதாரணப் பெண்ணாக இருந்த மரியாள், அகிலத்தைப் படைத்த இறைவனின் தாயாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அந்தப் புனிதமான "மங்களத் தூது" எனும் தருணத்தை மிக நுட்பமாகப் படம் பிடித்துக் காட்டுகிறது.

மங்களத் தூது

• நிலவெனும் வதனம் நெற்றி
• நெடுமழை அனைய கூந்தல்
• மலரெனும் கண்கள் கைகள்
• மரியம்மை அழகின் தெய்வம்!
• இலகுமோர் மணவி ழாவை
• எதிர்பார்த்து நின்ற காலை
• அலகிலா இறைவன் செய்தி
• அவள்மனம் தோன்றிற் றம்மா!
•  
• தன்னிகர் இல்லா தான
• தாவீது வம்சம் சார்ந்த
• பொன்னிகர் சூசை யப்பர்
• புகழ்பெறு மனையா ளாகக்
• கன்னியாள் மரியம் மைதான்
• கைக்கொள்ள இருந்த நாளில்
• சொன்னவோர் செய்தி கேட்டாள்
• தூதர் கா பிரியேல் மூலம்!
•  
• “அம்மையே நல்ல செய்தி!
• ஆண்டவர் குமாரன் உந்தன்
• செம்மைசேர் மகனாய்த் தோன்றும்
• சிறப்பினை அடையக் காண்பாய்!
• இம்மையில் மறுமை காட்டும்
• இறையவர் குமாரன் தன்னைத்
• தம்மரும் மகனாய்க் காணும்
• தவம்உந்தன் தவமே அன்றோ!”
•  
• என்றனன் தூதன்; கன்னி
• எழுமூச்சில் கனலைச் சிந்தி,
• “நன்றுநீ சொன்ன சேதி!
• நானொரு விளக்கம் கேட்பேன்
• இன்னும்நான் கணவ ரேற்று
• இல்லறம் அடைந்தே வில்லை
• என்னணம் மகனைக் காண்பேன்
• ஏனிந்த வார்த்தை?” என்றாள்!
•  
• தூதுவன் திரும்பி “தாயே!
• சொல்லுவேன் ஒன்று கேண்மோ!
• மாதவள் எலிச பெத்தும்
• மாதங்கள் ஆறில் இன்று
• முதுநாள் கருவைக் கொண்டாள்
• முன்னவன் ஆசி யாலே!
• ஆதலால் உனக்கும் அந்த
• அருளுண்டாம் அஞ்சல் வேண்டாம்!
•  
• “பரிசுத்த ஆவி உன்மேல்
• பரிவுடன் இறங்கி நிற்பார்
• ஒருபத்து மாதம் சென்று
• உன்மகன் பிறப்பான் அந்தத்
• திருமுத்து விளக்கம் நாட்டில்
• தேவகு மாரன் என்னும்
• மருவற்ற பேரைப் பெற்று
• வளம்பெறும்” என்றான் ஆங்கே!
•  
• வேண்டிய வரையிற் கூறி
• விளக்கமும் தந்தான் தூதன்
• தோண்டிய இடத்தில் தண்ணீர்
• சுரப்பது போலே தன்னைத்
• தீண்டிய செய்தி கேட்டுத்
• திருவுளம் மகிழ்ந்த பாவை
• “ஆண்டவர் அடிமை” என்று
• அடிபணிந் தெழுந்து நின்றாள்!
•  

இந்தக் கவிதையில் கன்னி மரியாளின் தோற்றம் நிலவைப் போன்ற முகத்தோடும், அடர்ந்த கார்மேகத்தைப் போன்ற கூந்தலோடும் மிக எழிலாக வர்ணிக்கப்படுகிறது. மரியாளின் கண்கள் மலரைப் போல மென்மையாகவும், அவர் ஒட்டுமொத்த அழகின் உருவமாகவும் திகழ்ந்தார் என்று கவிஞர் புகழ்கிறார். அந்தப் புனிதமான நேரத்தில், மரியாள் தாவீது வம்சத்தைச் சேர்ந்த யோசேப்பு என்பவருடன் திருமண ஒப்பந்தம் செய்யப்பட்டு, தனது மணவிழாவை எதிர்பார்த்துக் காத்திருந்தார். அப்பொழுது, எவராலும் அளவிட முடியாத இறைவனின் திருச்செய்தி மரியாளின் உள்ளத்தில் ஒரு பேரொளியாகத் தோன்றியது. வானதூதர் காபிரியேல் இறைவனின் தூதுவராக மரியாளின் முன்னே தோன்றி, உலக வரலாற்றையே மாற்றப்போகும் ஒரு மாபெரும் நற்செய்தியை அறிவிக்கிறார். தூதர் மரியாளைப் பார்த்து, "அம்மையே நல்ல செய்தி! ஆண்டவர் குமாரன் உந்தன் செம்மைசேர் மகனாய்த் தோன்றும் சிறப்பினை அடையக் காண்பாய்!" என்று வாழ்த்துகிறார்.

இந்தப் பாலகன் இப்பிறவியிலும் மறுபிறவியிலும் மக்களுக்கு நல்வழி காட்டும் இறைமகனாக இருப்பார் என்றும், அத்தகைய ஒருவரை மகனாகப் பெறுவது மரியாள் செய்த மாபெரும் தவம் என்றும் தூதர் கூறுகிறார். இந்தச் செய்தியைக் கேட்டவுடன் மரியாளின் உள்ளத்தில் ஒரு பெரும் குழப்பமும் வியப்பும் உண்டாகிறது. ஒரு கன்னிப் பெண்ணாக இருக்கும் தனக்கு இது எப்படிச் சாத்தியமாகும் என்ற இயல்பான சந்தேகத்தை அவர் தூதரிடம் எழுப்புகிறார். "இன்னும்நான் கணவ ரேற்று இல்லறம் அடைந்தே வில்லை என்னணம் மகனைக் காண்பேன் ஏனிந்த வார்த்தை?" என்று மரியாள் மிகவும் பணிவோடும் குழப்பத்தோடும் கேட்கிறார். மரியாளின் அச்சத்தைப் போக்கும் வகையில், தூதர் அவரிடம் மற்றுமொரு அதிசயத்தைப் பற்றிப் பேசத் தொடங்குகிறார். மரியாளின் உறவினராகிய எலிசபெத்து, தனது முதிர்ந்த வயதிலும் இறைவனின் அருளால் ஒரு கருவைத் தாங்கியிருப்பதை அவர் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

எலிசபெத்து கருவுற்று இன்றுடன் ஆறு மாதங்கள் ஆகின்றன என்றும், கடவுளால் இயலாதது எதுவுமில்லை என்பதையும் தூதர் மரியாளுக்கு உறுதிப்படுத்துகிறார். "பரிசுத்த ஆவி உன்மேல் பரிவுடன் இறங்கி நிற்பார்... உன்மகன் பிறப்பான் அந்தத் திருமுத்து விளக்கம் நாட்டில் தேவகுமாரன் என்னும் மருவற்ற பேரைப் பெற்று வளம்பெறும்" என்று தூதர் விளக்குகிறார். தூய ஆவியின் வல்லமையால் மரியாள் ஒரு மகனைப் பெற்றெடுப்பார் என்றும், அவர் 'இறை மகன்' என்ற பெயரோடு சிறந்து விளங்குவார் என்றும் தூதர் வாக்குறுதி அளிக்கிறார்.

தூதரின் இந்த வார்த்தைகள், மணலில் ஊற்றுத் தோன்றினால் தண்ணீர் எப்படிச் சுரக்குமோ, அதுபோலத் மரியாளின் இதயத்தில் ஆழமான நம்பிக்கையைச் சுரக்கச் செய்கின்றன. மரியாளின் சந்தேகங்கள் அனைத்தும் நீங்கி, அவர் இறைவனின் திட்டத்திற்குத் தன்னை முழுமையாக அர்ப்பணிக்கத் துணிகிறார். தான் இறைவனின் ஒரு கருவி என்பதை உணர்ந்த மரியாள், "ஆண்டவர் அடிமை" என்று கூறித் தனது முழுமையான கீழ்ப்படிதலைத் தெரிவிக்கிறார். மரியாளின் இந்த 'ஆம்' என்ற சம்மதமே மனித குலத்தின் மீட்புக்குத் திறவுகோலாக அமைந்தது. "ஆதியிலே வார்த்தை இருந்தார், அந்த வார்த்தை இறைவனோடு இருந்தார்" என்ற மறைபொருள் மரியாளின் வழியாக மனுவுரு எடுக்கும் உன்னத நிகழ்வு இங்கிருந்துதான் தொடங்குகிறது. இறைவனின் வார்த்தை மரியாளின் கருவில் உருவானபோது, அது உலகிற்குப் பேரொளியாக மாறியது.

இருள் நிறைந்த இவ்வுலகில் ஒளியாக வந்த இறைவனை விசுவாசித்தோர் அனைவரும் கடவுளின் மக்களாக மாறும் பேறு பெற்றனர். வார்த்தையாகவும், உயிராகவும், ஒளியாகவும் விளங்கும் இறைவனே நமக்கு வாழ்வின் எல்லா நன்மைகளையும் வழங்குகிறார். கன்னி மரியாளின் தாழ்ச்சியும், இறை வார்த்தையின் மீது அவர் கொண்ட அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையுமே இயேசுவின் பிறப்பிற்கு அடிப்படையாக அமைந்தன.

வானதூதர் கூறிய செய்தியைக் கேட்ட மரியாள், ஒரு நிலையில்லா மணல் வெளியில் தண்ணீர் சுரப்பது போலத் தனது உள்ளத்தில் இறைவனின் வார்த்தையை ஏற்றுக்கொண்டார். அந்த மகிழ்ச்சியின் வெளிப்பாடாக, தன்னை ஒரு கருவியாக மட்டும் கருதி, "ஆண்டவர் அடிமை" என்று பணிந்து நின்ற மரியாளின் அந்தச் செயல், இன்றும் நம் அனைவருக்கும் ஒரு பாடமாகத் திகழ்கிறது. இறைவனின் வார்த்தைக்குத் தன்னையே முழுமையாக ஒப்படைத்த மரியாளின் அந்தப் பணிவான சம்மதமே, ஆதியிலே இருந்த அந்த வாக்கு மலர்ந்து மனுவுருவாகவும், நாம் அனைவரும் இறைவனின் அருளையும் அன்பையும் பெற்று வாழவும் வழிவகை செய்தது. ஒரு பெண்ணின் தாழ்ச்சி எப்படி உலகிற்கே ஒளியைக் கொண்டு வந்தது என்பதை இந்தப் பாடல் மிக உன்னதமாக நிறைவு செய்கிறது.