Asizi pret Leonin XIV: Papa i inkurajon të rinjtë të ëndërrojnë "gjëra të mëdha"
Vatican News
Vizita baritore e Leonit XIV në qytetin umbrian të Asizit të enjten, më 6 gusht, do të përfundojë pas katër ditë takimesh dhe shkëmbimesh, kushtuar të rinjve. Papa do t'u përgjigjet pyetjeve të tyre dhe do të kryesojë Meshën, duke i nxitur të mos kënaqen me një jetë mediokre, siç bëri një vit më parë gjatë Jubileut të të Rinjve në Tor Vergata. Ata që i kanë për zemër të rinjtë - si Frati Luca de Pasquale, një nga organizatorët e "SHKO! Takimi i të Rinjve Françeskanë", ngjarje që sot, 3 gusht, e deri më 6 gusht, do të sjellë mijëra të rinj evropianë të moshës 18 deri në 33 vjeç në qytetin e Shën Françeskut - e dinë sa e trishtueshme është të kuptosh se ata shpesh nuk kanë dëshirë për asgjë dhe se, në moshën e tyre, tashmë kanë pushuar së ëndërruari. Frati Minor 38-vjeçar shpjegoi për mediat e Vatikanit se sa e rëndësishme është të dëgjosh fjalë kuptimplote nga dikush, si Papa, i aftë të ndërtojë ura ndërmjet të rinjve dhe asaj jete, që ata nuk arrijnë ta kuptojnë gjithnjë. E ndihmon edhe të shikosh një model të "shqetësimit të shenjtë" që, si Shën Françesku, është në gjendje t'u flasë të rinjve të sotëm si bashkëkohës.
Vëlla Luca, a do të na përshkruani shkurtimisht programin për vizitën e Papës në Asizi, në mëngjesin e 6 gushtit?
Ati i Shenjtë do të mbërrijë mjaft heret në mëngjesin e 6 gushtit, në orën 8:30, dhe gjithçka do të zhvillohet në Santa Maria degli Angeli, Bazilikë që strehon kishën e vogël të Porziuncolës, të cilën Françesku i Asizit e riparoi. Aty jetoi, themeloi Urdhrin e Fretërve të Vegjël dhe vdiq. Është një vend kyç për familjen tonë, e gjithashtu edhe për 800-vjetorin e "tranzitit" (Kalimit në amshim) të Shën Françeskut, të cilin po e festojmë këtë vit. Papa do të kalojë një çast të shkurtër lutjeje personale brenda Porziuncolës. Pastaj do të dalë në shesh, ku, përpara mbarë turmës, që nuk mundi të hynte në bazilikë për shkak të kufizimeve të kapacitetit, Papa do të dëgjojë tre të rinj nga vise të ndryshme të Evropës, të cilët do t'i bëjnë tri pyetje - mbi tri tema të ndryshme. Papa do të takohet, më pas, me familjet françeskane për një përshëndetje private. Rreth orës 10:00-10:30, do të kryesojë Meshën, që do të jetë edhe Solemniteti i Shndërrimit të Zotit.
Shumë të rinj do të jenë të pranishëm në Asizi: ata që do të marrin pjesë në "Shko! Takimi i të Rinjve Françeskanë", ata që sapo kanë përfunduar Marshimin e 44-të Françeskan dhe kanë mbërritur për Faljen e Asizit, dhe ata që do të vijnë posaçërisht për Meshën me Leonin XIV. Do të jetë si një GMG - a Ditë Botërore e të Rinjve Françeskanë...
Jemi të sigurtë se Ati i Shenjtë, gjatë predikimit të tij, do të jetë në gjendje të thotë një fjalë, e cila kap kuptimin e asaj që të rinjtë e përjetuan në ditët e mëparshme. Të enjten, më 6 gusht, pas Meshës, kur Papa të largohet, ne do t'u japim të rinjve një lloj "karte misionare".
Për çka bëhet fjalë?
Në ditët para takimit me Papën, do të përfshihen në tema të ndryshme. Nga njëra anë, do të thirren për të dëgjuar, nga ana tjetër, ata vetë do të jenë protagonistë e do të jenë në gjendje të thonë fjalën e tyre. Së fundi, do të përmbledhim atë që del nga të rinjtë e do ta përdorim për të përgatitur një kartë misionare, të cilën të rinjtë mund ta rijetojnë më pas në kontekstet e tyre lokale në Evropë, e jo vetëm.
Takimi me Papën është kulm i katër ditëve takimesh kushtuar të rinjve. Cilat mendoni se do të jenë çastet më të rëndësishme ose më sugjestive të këtyre katër ditëve?
Seminaret janë qendra e të gjithë ngjarjes. Në mbrëmjen e parë, të rinjtë do të mbërrijnë dhe do të dëgjojnë këtë ngjarje, e cila ofron çelësin për të kuptuar atë që do të përjetojmë përmes fjalëve të Ipeshkvit të Asizit, Imzot Felice Accrocca dhe Profesor Marco Erba, të cilët do të kërkojnë të kontekstualizojnë përvojën e Kapitullit të Urdhrit të vitit 1221: episodin në jetën e Françeskut dhe Urdhrin Françeskan që frymëzon edhe takimin tonë. Do të kemi edhe seminare për paqen, për faljen e për thirrjen: një çast që do t'u krijojë të rinjve mundësinë të dëgjojnë përsëri thirrjen e Zotit për jetën e tyre. Studentët do ta përjetojnë 4 gushtin si kohë për të dëgjuar e, më 5 gusht, përmes laboratoreve më "aktive", do të jenë në gjendje të flasin dhe të shprehen drejtpërdrejt. Do të ketë edhe një vend shumë të dashur për ne, Shkurren e Djegur, një kapelë e kushtuar, që studentët do të mund ta vizitojnë. Do të ketë adhurim të vazhdueshëm Eukaristik çdo ditë të kësaj ngjarjeje në Santa Maria degli Angeli, si dhe mundësi për të vizituar dy ekspozita.
Kush i sponsorizoi këto ekspozita?
Njëra, për Shën Françeskun, është organizuar nga ne, Fretërit e Vegjël të Umbrias dhe të Sardenjës. Qëllimi është të rritet ndërgjegjësimi për të, duke nxjerrë në pah shumë imazhe që i atribuohen e duke filluar me fjalët e Shën Françeskut në testamentin e tij. Një ekspozitë tjetër është organizuar nga disa studentë nga Lombardia. Duke u nisur nga kontekstet e shkatërruara nga lufta, ata ishin në gjendje të identifikonin njerëz që kanë sjellë dritë përmes Hirit të Ungjillit.
Ngjarja u drejtohet të rinjve të moshës 18 deri në 33 vjeç, si besimtarë ashtu edhe jobesimtarë. A mund të shpjegoni pritjet tuaja për ftesën e jobesimtarëve dhe çfarë përgjigjeje prisni?
Duke parë se si Françesku vazhdon të tërheqë njerëz përtej fesë së tyre, na nxiti të jemi të guximshëm, të përpiqemi t'i bëjmë të disponueshëm ata që ndoshta duan të kalojnë paragjykimet, të rilidhen me gjërat e rëndësishme në jetë dhe ndoshta-ndoshta të takojnë edhe Zotin. Nuk e dimë; është ajo që shpresojmë, por pa asnjë pretendim.
Sa të rinj do të jenë atje?
I mbyllëm regjistrimet më 30 qershor. Do të ketë afërsisht 2,150 të rinj që marrin pjesë në këtë ngjarje, plus të gjithë atyre që do të vijnë për Meshën e Papës.
Figura e Shën Françeskut mishëron shumë tema që janë të dashura për të rinjtë: kujdesi për mjedisin, natyra radikale e marrëdhënies me Krishtin, bamirësia ndaj të varfërve, respekti për gratë. Sipas përvojës suaj, cila është marrëdhënia e të rinjve me këtë Shenjtor?
Françesku është magjepsës dhe ajo që e tërheq atë është thjeshtësia dhe mënyra se si i flet jetës së të rinjve sikur të ishte bashkëmoshatar. E, mbi të gjitha, fakti që Françesku ka qenë gjithmonë ëndërrimtar i madh. Nuk ishte kurrë i ri i kënaqur me jetën dhe kjo magjeps shumë të rinj. Sa herë që takoj të rinj këtu, më pëlqen të bëj një pyetje. Gjithmonë pyes, pavarësisht moshës së tyre: "Cila është ëndrra juaj?". "Cila është dëshira më e madhe që mbani në zemër?". E trishtueshme të dëgjosh se shumë nuk e dinë përgjigjen. Është sikur të kenë hequr dorë tashmë nga remat e barkës, ndërsa në vend të kësaj, duke dëgjuar jetën e Françeskut dhe duke parë se si ai nuk u dorëzua kurrë, por gjithmonë guxoi.
Asnjëherë më parë në listat e librave më të shitur italianë, nuk janë kërkuar librat për Shën Françeskun. Si e shpjegoni faktin që interesi për Njeriun e Varfër të Asizit i kapërceu kufijtë e literaturës së specializuar dhe u përhap edhe ndërmjet laikëve?
Françesku prek tema që janë shumë bashkëkohore, shumë aktuale. Kujdesi për krijimin, respekti për marrëdhëniet, të parit dhe të ndjerit si vëllezër në një kontekst ku individualizmi është gjithnjë e më i përhapur... Këto janë të gjitha tema që i prekin thellësisht njerëzit sot. Rreziku që duhet të shmangim, është ta bëjmë Françeskun të thotë gjëra që nuk i tha ose t'i atribuojmë një identitet që nuk është vërtet i tiji. Brenda kësaj ngjarjeje kemi përfshirë një ekspozitë që e kishim propozuar tashmë në takimin e Riminit të vitit të kaluar, e cila do të mbetet e ekspozuar këtu, në Santa Maria degli Angeli nga eventi Go deri në festën e vetë Shën Françeskut. Duke vepruar ndonjëherë si udhërrëfyes në këtë ekspozitë, kemi dëgjuar sesi njerëzit largohen nga ekspozita duke thënë: "Ne nuk e njihnim Françeskun!"
A mund të jepni shembull të diçkaje që shpesh i atribuohet Shën Françeskut, por që Shën Françesku nuk e tha ose nuk e bëri kurrë?
Kantika e Vëllait Diell shpesh interpretohet si himn për ekologjinë, sikur Françesku të ishte ekologu par excellence dhe krijesat të ishin themelore dhe të kishin përparësi në jetën e Françeskut. Kantika keqkuptohet nëse lexohet në këtë mënyrë. Kur e shkroi, Françesku sapo kishte marrë stigmatat në La Verna. Për më tepër, vëllezërit e tij e kishin distancuar, duke mos e dashur më si Ministër të Përgjithshëm të urdhrit, kështu që shpirtërisht ai u ndje i vetmuar. Kantika, që sipërfaqësisht i atribuohet Françeskut si himn për ekologjinë, është në të vërtetë himn për Zotin, e ai kërkon ndihmë nga krijesat, sepse krijesat janë gjurmë e Zotit, e për këtë arsye t'i shohësh ato, është si të shohësh një pjesë të Zotit. Kjo e ndihmoi Françeskun të mos tërhiqej në mundin dhe vuajtjet e tij.
Ngjarja në disa mënyra u drejtohet evropianëve të rinj. Çfarë mund t'i thotë Shën Françesku Kontinentit të Vjetër sot?
Shpresa jonë është që kjo t’i ndihmojë këta të rinj ta shqyrtojnë këtë pyetje të thellë. Le t’i ndihmojë Françesku këta të rinj të vazhdojnë të ndjekin ato pyetje, që tashmë i mbartin brenda tyre, dhe atë kërkim që ndoshta tashmë ka gjetur një qëllim, një destinacion, por që duhet të shoqërohet nga një atë, një figurë miqësore, si Françesku, i aftë të kapërcejë kufijtë e konteksteve fetare dhe të përqafojë vërtet çdo kontekst të mundshëm.
