Papa: mos i fryeni zjarrit të polarizimeve, promovoni unitetin

R.SH. / Vatikan

Vij ndërmjet jush për të konfirmuar, për të inkurajuar e për të frymëzuar besnikërinë e përtërirë ndaj Ungjillit ndërmjet besimtarëve dhe pajtimin e bashkëpunimin më të thellë ndërmjet shpirtrave të ndryshëm të këtij kombi.

Fjalët e para në spanjisht të Papës Leoni XIV u thanë në Salón de Columnas, në Pallatin Mbretëror të Madridit, vend i nënshkrimit të Traktatit të pranimit të vendit iberik në Bashkimin Evropian, në vitin 1985, por edhe i abdikimit të Mbretit Juan Carlos I në vitin 2014 në favor të djalit të tij Felipe, i cili sot, më 6 qershor, është në krah të Papës në takimin me autoritetet, përfaqësuesit e shoqërisë civile dhe me trupin diplomatik.

Fjalimi i tij, nën shenjën e unitetit lidhur me përpjekjet e bazuara në identitete "që popullojnë botën me fantazma dhe armiq", ripërshkoi "pasurinë shumëplanëshe të një vendi të madh", pohoi Leoni XIV, "i cili për gati dy mijëvjeçarë ndoqi Fjalën e Ungjillit". Feja, traditat popullore, trashëgimia e mistikëve të mëdhenj si Gjoni i Kryqit dhe Tereza e Ávilës, dëshmia e martirëve dhe shenjtorëve, nevoja për ndryshim drejtimi në rrugën e angazhimit për paqe dhe solidaritet ndërmjet popujve si dhe dialogu për të transformuar kërkesat për autonomi në unitet... Janë të shumta aspektet që trajtoi Papa, duke ardhur për të mbështetur "bashkëpunimin më të thellë" ndërmjet shpirtrave të ndryshëm të Spanjës.

Kulturë e plazmuar nga feja

Papa Leoni theksoi "lashtësinë e lidhjes ndërmjet fesë së krishterë dhe kësaj toke"; fe që "e plazmoi thellësisht kulturën dhe përfaqësoi një rezervuar shprese e udhëzimi ndërmjet sfidave që sot - pohoi Leoni XIV - duhet t’i përballojmë së bashku, si familje njerëzore". Ai kujtoi më pas fenë popullore dhe shprehjet e saj, "trashëgimi artistike e muzikore e shumë vëllazërive dhe atyre që u kushtuan për t’i ndihmuar të tjerët, të gjitha dëshmi të "takimit të frytshëm ndërmjet Jezu Krishtit dhe popullit tuaj".

Është një popull përplot me pasion, që e do jetën dhe e tregon atë!

Mesazhi i paqes nuk është as naiv, as provokues

Një pikë që Papa e theksoi, është kultura e takimit që e karakterizoi gjithnjë historinë e Spanjës dhe rikrijon stabilitet e prosperitet.

Po ta shikosh mirë, mesazhi i paqes, i cili për fat të keq këto ditë për disa tingëllon naiv, e për të tjerë provokues, pranohet tek ata që nuk kufizohen vetëm me ideologji të parapërgatitura, por përkundrazi, hapen ndaj së vërtetës.

Një e vërtetë që "është gjithmonë më e madhe se ne dhe për këtë arsye", theksoi Papa, "na mahnit dhe na tërheq drejt rrugëve të pastrimit dhe të pajtimit, në të cilat dialogu me të tjerët - dhe me Tjetrin - me një "Tjetër" të madh - bëhet themelor".

Nata

Dy janë "zërat" që kujton Papa, dy mistikë "me sy hapur": Gjoni i Kryqit dhe Tereza e Avilës, të aftë të jetojnë brenda historisë, po edhe të arrijnë "deri në zemër të realitetit". Ekziston tema e natës, e dashur për shenjtin spanjoll Vitin Jubile të të cilit po festojmë, e cila është e dobishme në çastet më të vështira, që nuk mungojnë as sot. Në errësirë ​​kërkojmë dritë; na duhen burra e gra, shpjegon Papa, të cilët gjithashtu ndiejnë një fillim të mundshëm në jetën publike.

Koha jonë, që në sipërfaqe është e tronditur nga çekuilibra dhe konflikte të tmerrshme, kërkon më thellësisht paqe, kuptim të ri të personit njerëzor dhe dinjitet të paprekshëm, drejt qytetërimit të dashurisë.

Kështjella e brendshme

I njëjti itinerar është i vizatuar nga pamja e kështjellës së brendshme, për të cilën flet Shën Tereza e Avilës. Shumë dhoma të çojnë në hapësirën më të thellë, në "shenjtëroren e së vërtetës", jo në hapësirë ​​intime, por në një Tjetër, gjithmonë të re. "Ky dimension i qenies njerëzore" - pohon Papa Leoni - "është arsyeja për të cilën liria fetare dhe liria e ndërgjegjes duhet të mbrohen".

Sot, tundimi për të fituar popullaritet duke i dhënë flakë polarizimit duket se po rritet, në vend që të zvogëlohet; dinjiteti njerëzor vijon vazhdimisht të shkelet. Pra, ne kemi nevojë për kulturë, për shpirt, arsim falas dhe cilësor, transcendencë.

Duke parë pasurinë

"Kisha Katolike është në shërbim të kësaj etjeje të zemrës njerëzore", pohoi Papa, një Kishë "jo-imponuese", e gatshme "të vihet në shërbim të së ardhmes së një populli që kërkon pajtim e paqe". Prej këndej, një kërkesë e fortë.

I ftoj të gjithë, për hir të së vërtetës, të braktisin rrëfimet përçarëse dhe polarizuese të realitetit shoqëror dhe historisë, e të kalojnë nga thjeshtëzimet sterile, në vlerësim të frytshëm të kompleksitetit.

As fantazma, e as armiq

Papa flet për Spanjën, "protagoniste origjinale dhe themelore" e një historie evropiane të formuar edhe nga e ardhmja, duke filluar nga njohja e një të kaluare të rëndësishme.

Duke vlerësuar kompleksitetin dhe duke e studiuar atë, duke mësuar të mos e mohojmë dhe ta përqafojmë si bekim, duke shmangur ato përçapje të bazuara në identitet që duket se e bëjnë gjithçka të qartë, por e popullojnë botën me fantazma dhe armiq: kjo është detyra e atyre që kanë histori të madhe pas shpatullash.

Duke bërë rrugën me tjetrin

Në këtë kontekst të fragmentuar, ku edhe teknologjitë e reja e vënë në provë mendimin kritik dhe ku "interesat mbizotëruese mbjellin instinkte vdekjeje", mund të punohet për të mirën, por çka nevojitet - shton Papa - është "kërcim cilësor, përmbysje e investimeve në shkolla, universitete dhe kërkime, në komunitetet lokale dhe në shoqërinë civile si terren pjellor për pjesëmarrje dhe ndërmjetësim kulturor". Këto fjalë bëhen thirrje për institucionet, botën politike dhe botën ekonomike.

Siguria, të cilën shumë shpesh e mashtrojmë veten duke menduar se vjen nga armët dhe muret, fiton pjekurinë duke na mësuar të hapim rrugën me të tjerët, të rritemi së bashku, krah për krah.

Ky vizion mbështetet nga e kaluara, kur "prania e Islamit në Gadishullin Iberik, për shembull, përbënte një realitet politik, kulturor dhe fetar afatgjatë". Referenca është për shkollën e përkthyesve të Alfonsit X të Urtit, me ekspertë nga tri fetë që bashkëpunuan në përkthimin e trashëgimisë arabe, greke dhe hebraike, ose për përvojën e qyteteve si Kordoba dhe Toledo, "vende ndërmjetësimi ndërmjet gjuhëve, feve dhe dijes".

Rruga e re

"Në sprova dhe dështime, është e mundur të rimendohet gjithçka": ky, sipas Papës, është mësimi i Shën Injacit të Lojolës, një tjetër figurë e madhe e fesë në Spanjë, i cili gjeti paqe në krizën e tij. E njëjta gjë mund të ndodhë edhe sot, duke shmangur - shpjegon Papa - fjalët që poshtërojnë ose kundërshtojnë frikërat sterile.

“Përkundrazi, t’i tregojmë kriteret për dallim - dinjitetin e personit, destinacionin universal të të mirave, ndihmën për të varfrit, kujdesin për shtëpinë tonë të përbashkët, paqen - dhe t'i përkthejmë ato në praktikë: planifikim të përgjegjshëm, vlerësime të ndikimit njerëzor dhe shoqëror, përfshirjen e më të prekshmëve, shkrim-leximin dixhital, kërkimin dhe industrinë e orientuar drejt drejtësisë dhe paqes”.

Së bashku, për të qenë dhuratë

Duke vlerësuar Spanjën "për besnikërinë e saj ndaj së drejtës ndërkombëtare dhe multilateralizmit, që përkthehet në një angazhim aktiv për paqen dhe solidaritetin ndërmjet popujve", Papa Leoni XIV rekomandon kultivimin e dialogut dhe të miqësisë shoqërore, "duke pasur parasysh perspektivat e të varfërve dhe të të rinjve kur përfytyrohet e ardhmja, duke pajtuar kërkesat për autonomi me ato për unitet, dhe duke nxitur procesin e bashkimit evropian, jo në kundërshtim me fuqitë e tjera, por si dhuratë për të gjithë familjen njerëzore".

Zoti e bekoftë Spanjën!