Të meditojmë me Ungjillin e Familjes Shenjte
R.SH. – Vatikan
E diela në mes të Tetëditëshes së Krishtlindjes na bën të meditojmë për familjen e Jezu Krishtit. Kështu, kuptohet më mirë ngjarja qendrore e kremtuar në Krishtlindje, mishërimi, i cili nuk kufizohet vetëm në lindjen e Jezusit, por shtrihet në rritjen e tij fizike, psikologjike dhe shpirtërore (shih Lk 2,52), në zhvillimin e tij njerëzor brenda një familjeje dhe një kuadri të caktuar kulturor e fetar, ku përfshihen shtegtimi vjetor në Jerusalem, festa e Pashkëve, tempulli, mësimi i librit të shenjtë Torah me mësuesit. Të ndjekim tregimin e shën Mateu ungjillar për Familjen e Nazaretit e vështirësitë që pati që në fillim. Të ndjekim pjesën ungjillore marrë nga Shën Mateu (2,41-52)...
Ikja në Egjipt
13 Pasi u nisën Dijetarët, ja se, engjëlli i Zotit iu dëftua në ëndërr Jozefit e i tha: “Çohu, merre fëmijën dhe të ëmën e tij e ik në Egjipt. Rri atje derisa të them unë, sepse Herodi do ta kërkojë fëmijën për ta vrarë.” 14 Ky u çua, natën e mori fëmijën dhe të ëmën e tij e shkoi në Egjipt. 15 Banoi atje derisa vdiq Herodi që të plotësohej fjala e Zotit e thënë me gojë të profetit: “Nga Egjipti e thirra Birin tim.”
Kthimi nga Egjipti
19 Kur vdiq Herodi, engjëlli i Zotit iu duk në ëndërr Jozefit në Egjipt 20 dhe i tha: “Çohu, merre fëmijën dhe të ëmën e tij e shko në dhe të Izraelit, sepse vdiqën ata që kërkonin t’ia merrnin jetën djalit.”
21 Atëherë ai u çua, mori fëmijën e të ëmën e tij dhe shkoi në dhe të Izraelit. 22 Por, si mori vesh se në Jude mbretëronte Arkelau në vend të Herodit, të atit, pati frikë të shkojë atje; dhe i mësuar në ëndërr prej Hyjit, shkoi në krahinën e Galilesë. 23 Si arriti atje, zuri vend në një qytet që quhet Nazaret, për t’u plotësuar fjala që thanë profetët: Do të quhet Nazarenas.
Të lutemi së bashku
Edhe Maria e Jozefi, si gjithë prindërit,
u desh ta kuptonin
se nuk mund të vendosnin ata vetë për të ardhmen tënde.
Sepse Tij, o Jezus, si të gjithë bijtë,
duhet t’i marrësh vetë vendimet themelore
që të duhen për jetën.
Edhe Maria e Jozefi, si gjithë prindërit,
zbuluan detyrën e tyre themelore:
të përgatisin për jetën një krijesë
që pastaj, pashmangshmërisht, do të ndërmarrë
rrugën e vet, një udhë të paparashikueshme,
në të cilën do të ecë me liri.
Edhe Maria e Jozefi, si gjithë prindërit,
e kuptuan se kishte ardhur çasti
për t’u mënjanuar,
pasi kishin dhuruar çdo gjë
për të cilën ka nevojë një fëmijë:
dashurinë e çiltër, orientimin e sigurt,
fenë e sinqertë, bërë nga fjalë,
por edhe nga gjeste të përditshme.
Edhe Maria e Jozefi, si gjithë prindërit,
e provuan personalisht ç’do të thotë
të respektosh etapat e ndryshme
të rritjes së një fëmije.
Në fund të fundit, edhe Ti, o Jezus,
duke u kthyer me ta në Nazaret,
vazhdove t’ua njohësh rolin
dhe autoritetin e tyre.