Bota

Kisha katolike kremton festën e Zemrës së Zojës

Pranë e pranë me Zemrën e Krishtit, sot e shtune, Kisha katolike kremton Zemrën e Papërlyer e Zojës së Bekuar, Zemrën e Gruas që e mëson çdo të krishterë ta ndjekë në heshtje Zotin e ta ruajë në zemër të vet gjithçka Jezusi bën ditë për ditë për të e për të gjithë njerëzit

R.SH. / Vatikan

Sot, në mbarë Kishën Katolike, kremtohet solemniteti i Zemrës së Papërlyer të së Lumes Virgjër Mari. Kjo festë, e cila tradicionalisht vendoset menjëherë pas solemnitetit të Zemrës së Shenjtë të Jezusit, na fton të drejtojmë vështrimin dhe lutjet tona drejt asaj Zemre që rrahu në harmoni të plotë me Krijuesin dhe që u bë djepi i Shpëtimtarit tonë.

Zemra e Marisë është simboli më i pastër i dashurisë amëtare, i besnikërisë së palëkundur dhe i përulësisë para vullnetit të Hyjit.

Dashuri që mediton dhe hesht

Ungjilli na kujton shpesh se Maria „i ruante të gjitha këto gjëra duke i medituar në zemrën e vet”. Zemra e saj nuk ishte thjesht një organ jetësor, por një „altar i fshehur” ku ruhej çdo fjalë, çdo mrekulli dhe çdo vuajtje e Birit të saj.

Ndryshe nga zhurma dhe pompoziteti i botës që kërkon të duket, Zemra e Marisë na mëson vlerën e madhe të heshtjes shpirtërore. Në atë heshtje, ajo dëgjoi zërin e Zotit dhe iu përgjigj me atë „Po” (Fiat) që ndryshoi historinë e njerëzimit.

Një zemër e shpuar nga shpata, por plot mëshirë

Zemra e Papërlyer e Marisë nuk ishte e kursyer nga dhimbja. Siç kishte profetizuar Shën Simoni, një shpatë dhimbjeje e shpoi tejpertej shpirtin e saj në këmbët e Kryqit. Megjithatë, edhe në mesin e asaj vuajtjeje ekstreme, nga ajo zemër nuk doli asnjë pikë hidhërimi, por vetëm dashuri dhe falje.

Pikërisht në ato momente, Jezusi na e dhuroi Marinë si Nënën tonë: „Grua, ja biri yt!”. Që nga ai çast, Zemra e saj u zgjerua për të nxënë brenda mbarë njerëzimin, me të gjitha plagët, rëniet dhe shpresat tona.