Abp Peña Parra: z ufnością podejmę misję od Papieża

Salvatore Cernuzio – Watykan

Abp Edgar Peña Parra, dotychczasowy substytut Sekcji do Spraw Ogólnych Sekretariatu Stanu, a od dziś mianowany nuncjuszem apostolskim we Włoszech i w Republice San Marino, po godzinie 12, spotkał się w Sekcji do Spraw Ogólnych z przełożonymi, asesorem, urzędnikami i współpracownikami, aby osobiście się pożegnać przed przeniesieniem do Nuncjatury Apostolskiej przy Via Po w Rzymie, gdzie — jak podkreślił — „z ufnością” podejmie powierzoną mu przez Papieża misję.

Lojalność i oddanie wobec Papieża

Abp Peña Parra zapewnił Leona XIV o swojej „lojalności, oddaniu i modlitwie”, wyrażając wdzięczność za tę nominację, którą — jak powiedział — postrzega jako „odnowione wezwanie do służby w komunii i posłuszeństwie”.

„Szczerze cieszę się z udania się do Włoch, aby rozpocząć tę nową misję” — stwierdził arcybiskup, urodzony w północno-zachodniej części Wenezueli, w Maracaibo, który w trakcie swojej służby dyplomatycznej dla Stolicy Apostolskiej, rozpoczętej w 1993 roku, podróżował po świecie, reprezentując Papieża w nuncjaturach w Pakistanie i Mozambiku.

W pociągu Frecciarossa

Jak powiedział, czuje się jak pociąg który „rusza w kierunku ostatecznego celu, ale po drodze zatrzymuje się w różnych miejscach, na określony czas, z różnymi ludźmi, zanim dotrze do końcowej stacji”. „Czasami miałem wrażenie, że jestem w pociągu Frecciarossa (szybka kolej włoska – red.), tak szybko pędzi życie Kościoła. W pewnym momencie Pan pozwala nam wsiąść do wagonu, powierza nam odcinek drogi, prosi, abyśmy troszczyli się o pasażerów, których spotykamy” – stwierdził.

Dodał, że później dociera się na stację: nie jest to koniec podróży, lecz „przejście”, w którym „wysiada się, przekazuje innym kolejny odcinek, zmienia się kierunek”. A pociąg jedzie dalej.

Sekretariat Stanu — między wyzwaniami a nauką

O pracy w Sekretariacie Stanu powiedział, że była to z pewnością „najdłuższa stacja”, a zarazem „intensywny przystanek, interesujący, pełen nauki i wyzwań”. Wspomniał, m.in. pandemię Covid-19, ból po śmierci papieży – Benedykta XVI i Franciszka, ale też radość z wyboru Leona XIV.

Nie zabrakło również tego, co były substytut określił jako „momenty instytucjonalnego cierpienia”. Jednym z najważniejszych był długotrwały proces sądowy związany ze sprawą londyńskiej nieruchomości, który - jak stwierdził - „naraził Stolicę Apostolską, a w szczególności nasz Sekretariat Stanu, na bezprecedensową uwagę mediów i wymiaru sprawiedliwości, wymagając od nas rygoru, przejrzystości i poczucia odpowiedzialności”.

Wdzięczność dla współpracowników

Wyraził „braterską wdzięczność” wobec kardynała sekretarza stanu Pietro Parolina oraz przełożonych pozostałych dwóch sekcji: abp. Paula Richarda Gallaghera, abp. Jana Pawłowskiego - wcześniej i abp. Luciano Russo - obecnie.

Dzięki nim mógł bowiem - jak mówił - osobiście doświadczyć „konkretnej powszechności Kościoła, jego żywej obecności w różnych narodach i kulturach”: „Tutaj, w tych murach, być może bardziej niż kiedykolwiek wcześniej odczułem katolickość - języki, wrażliwości, historie pochodzące z całego świata, które spotykają się i harmonizują w jednej wspólnocie”.

Życzenia dla nowego substytuta Rudellego

Do abp. Paolo Rudellego, który obejmie po nim to „tak delikatne” stanowisko, skierował życzenia, „aby mógł przeżywać tę odpowiedzialność jako czas łaski”.