Ruszyły obchody 400-lecia konsekracji bazyliki św. Piotra

Greta Giglio, Piotr Kowalczuk

Archiprezbiter bazyliki św. Piotra Kard. Gambetti wskazał, że ubiegły rok, jeśli chodzi o liczbę odwiedzających bazylikę wiernych i turystów był wyjątkowy, bo był to Jubileusz Roku Świętego. Ale w tym roku frekwencja jest niemal identyczna, bo „ludzie nadal poszukają korzeni swojej wiary i wieczności”.

Wielcy artyści

Barbara Jatta zwróciła uwagę, że dzieła sztuki w bazylice poruszają wielkie tematy ewangelizacji, a równocześnie świadczą o głębokiej wierze i oddaniu artystów. Wymieniła uważanego za najwybitniejszego architekta i rzeźbiarza baroku Gian Lorenzo Berniniego i Michała Anioła: „Złoto, stiuki i mozaiki, wszystko w bazylice zaprojektowali i wykonali artyści genialni, godni wiecznej sławy.

WIele osób zgromadziło się, by wysłuchać pierwszej prelekcji

Miejsce męczeństwa św. Piotra

Pietro Zander w swoim wystąpieniu podkreślił, że wiernych na placu św. Piotra, niejako w geście opiekuńczym, obejmują skrzydła kolumnady Berniniego. Poza tym bazylika jest ogromna, ponieważ intencją budowniczych było to, by mogła przyjąć wszystkich, chrześcijan i niechrześcijan. Wskazał, że w tym roku przypadają dwa jubileusze: 400-setlecia konsekracji obecnej świątyni i 700-lecia poświęcenia jej poprzedniczki, bazyliki wybudowanej w tym miejscu przez cesarza Konstantyna. „Nie wolno zapominać – mówił prof. Zander – że tu znajduje się miejsce męczeństwa i pochówku św. Piotra.

Spór o kopułę

Historyk architektury Vitale Zanchettin przypomniał słuchaczom, że papież Juliusz II, gdy budową bazyliki kierował Donato Bramante, domagał się, by poszerzyć bazylikę i przykryć ją o wiele większą kopułą. Prace stanęły na 30 lat. Dopiero Michał Anioł, jak opisał Giorgio Vasari, zmniejszył rozmiary wznoszonej budowli, „nadając mniejszej formie monumentalnej wielkości”.