Na Papieskim Uniwersytecie Urbaniana rozpoczął się kurs o „ciężkich przewinieniach”

Vatican News

Zajęcia rozpoczęły się w poniedziałek, 12 stycznia, od wystąpienia wprowadzającego abpa Johna Josepha Kennedy’ego, sekretarza sekcji dyscyplinarnej Dykasterii Nauki Wiary, po którym odbył się wykład historyczny prof. Sebastiána Terráneo, wykładowcy historii prawa kanonicznego na Papieskim Uniwersytecie Katolickim Argentyny.
Zajęcia potrwają do czerwca i skierowane są w szczególności do pracowników kurii diecezjalnych i trybunałów kościelnych, przełożonych zakonnych oraz studentów posiadających już licencjat z prawa kanonicznego.

Analizowane przestępstwa

Wśród wykładowców znajdują się liczni urzędnicy Dykasterii Nauki Wiary, którzy w trakcie zajęć przedstawią informacje i dane przydatne do właściwego stosowania przepisów w konkretnych przypadkach.
Wśród analizowanych „delicta graviora” są przestępstwa przeciwko sakramentom Eucharystii i Pokuty; przestępstwa duchownych polegające na pozyskiwaniu i rozpowszechnianiu pornografii dziecięcej; a także przypadki, w których – wbrew dyscyplinie Kościoła katolickiego – ktoś usiłuje udzielić święceń kapłańskich kobiecie. Uwzględnione są także przypadki wykorzystywania seksualnego osób małoletnich przez duchownych.

Przestępstwa godzące w świętość sakramentów

„Delicta graviora”, opisane w Kodeksie Prawa Kanonicznego oraz w Kodeksie Kanonów Kościołów Wschodnich, są zawsze przestępstwami przeciwko rzeczywistościom kluczowym dla życia Kościoła, poczynając od sakramentów Eucharystii, Pokuty i Kapłaństwa. W ich zakres wchodzą również nadużycia seksualne wobec małoletnich.
Przykładowo, do „najcięższych przestępstw” zalicza się: wyjęcie i przechowywanie konsekrowanych hostii w celu świętokradczym, profanację Najświętszego Sakramentu, bezpośrednie naruszenie tajemnicy spowiedzi oraz udzielenie rozgrzeszenia przez spowiednika wspólnikowi w grzechu przeciwko szóstemu przykazaniu Dekalogu.

Zmiany w ostatnich 25 latach

W 2001 roku papież Jan Paweł II, Motu proprio Sacramentorum sanctitatis tutela, powierzył Kongregacji (dziś: Dykasterii) Nauki Wiary wyłączną kompetencję do rozpatrywania i sądzenia w ramach porządku kanonicznego najcięższych przestępstw, które wcześniej były rozpatrywane również przez inne dykasterie, bądź co do których kompetencje dyscyplinarne nie były jasno określone.
Do Motu proprio z 2001 roku dołączono dokument Normae de gravioribus delictis, który został zaktualizowany i przeformułowany w 2010 r. z aprobatą papieża Benedykta XVI, który zarządził jego promulgację.
W nowym dokumencie po raz pierwszy do „delicta graviora” włączono również przestępstwa przeciwko wierze (herezję, apostazję i schizmy), próbę udzielenia święceń kapłańskich kobiecie, jak również podsłuchiwanie, nagrywanie lub rozpowszechnianie spowiedzi innych osób.
Ponadto normy z 2010 r. włączyły do katalogu najcięższych przestępstw posiadanie i rozpowszechnianie pornografii dziecięcej przez duchownych oraz wydłużyły termin przedawnienia przypadków zgłoszonych nadużyć seksualnych duchownych wobec małoletnich z 10 do 20 lat, liczonych od ukończenia 18. roku życia przez ofiarę.

Reforma z 2021 roku

W 2021 roku papież Franciszek promulgował nową wersję Norm dotyczących najcięższych przestępstw zastrzeżonych dla ówczesnej Kongregacji Nauki Wiary, aktualizując i modyfikując tekst ogłoszony przez Jana Pawła II w 2001 r. i zrewidowany przez Benedykta XVI w 2010 r..
Nowe normy z 2021 r. nie wprowadziły nowych przestępstw zastrzeżonych dla Dykasterii Nauki Wiary, ale wniosły istotne zmiany proceduralne, mające na celu ułatwienie prawidłowego przebiegu działań karnych Kościoła w zakresie dochodzenia sprawiedliwości.