Kard. You Heung-sik: Trzeba głosić piękno wszystkich powołań

Wojciech Rogacin – Watykan

W poniedziałek 22 grudnia 2025 roku opublikowano List Apostolski Leona XIV o posłudze święceń, zatytułowany „Wierność, która rodzi przyszłość” („Una fedeltà che genera”). Komentując treść listu prefekt Dykasterii ds. Duchowieństwa wyraża przekonanie, że list jest szczególnie ważny w czasach, w których kapłaństwo bywa postrzegane jako relikt dawnego świata, skazany na zanik, albo – także z powodu licznych i bolesnych skandali – jako powołanie, które utraciło swoją atrakcyjność, piękno i aktualność. 

Przypomnienie czym jest kapłaństwo

„Myślę, że ten List Apostolski przypomina całemu świętemu Ludowi Bożemu, iż kapłaństwo jest wspaniałym darem, ogromną odpowiedzialnością, a przede wszystkim niezastąpioną posługą w misji Kościoła, takiego, jakiego chciał Pan Jezus” – mówi kard. You Heung-sik.

Wierność nie jest przeżytkiem

Wskazując na tytuł listu kardynał przyznaje, że wierność, szczególnie w świecie zachodnim, bywa dziś niemal uznawana za antywartość, coś właściwego osobom statycznym, należącym do przeszłości. 

Tymczasem, stwierdza, przyszłość Kościoła zawsze buduje się w teraźniejszości, zakorzenionej w historii i tradycji, z których czerpie swoje życie. 

„Oczywiście wierność nie oznacza zamknięcia się na jakąkolwiek kreatywność Ducha Świętego, lecz oznacza – ze strony wszystkich wyświęconych szafarzy – zachowanie wewnętrznej postawy przylgnięcia do powołania Pana i do misji, którą On, poprzez Kościół, nam powierzył” – mówi kardynał. Podkreśla, że skierowanie wzroku na kwestię wierności wskazuje Dykasterii drogę, którą powinna podążać, aby strzec, głosić i rozwijać piękno kapłaństwa wiernego Chrystusowi, Jego Słowu i Kościołowi.

Kapłaństwo w komunii

Prefekt Dykasterii ds. Duchowieństwa z radością przyjmuje zachętę Papieża, by kłaść nacisk na wymiar komunii i synodalności w kapłaństwie, bo żaden kapłan nie może istnieć ani działać w pojedynkę. Komunia i synodalność może – zdaniem kardynała - stanowić skuteczne antidotum na autoreferencyjność i izolację – częste pokusy w życiu kapłańskim. „Braterska i przyjacielska relacja z biskupem, autentyczne więzi z innymi kapłanami i diakonami oraz relacje współodpowiedzialności z wiernymi świeckimi nie są jedynie dodatkowymi elementami życia prezbitera, lecz prawdziwymi i owocnymi kontekstami, w których można najlepiej przeżywać własne powołanie” – mówi. 

Kryzys wszystkich powołań

Kard. You Heung-sik zauważa, że kryzys powołań w Kościele istnieje tam, gdzie sekularyzacja przeniknęła już wszystkie poziomy społeczeństwa. Ale nie tylko kapłaństwo przeżywa tam kryzys – w kryzysie zdają się być wszystkie powołania. „Świat, który zachęca do więzi tymczasowych, częściowych, do niepodejmowania trwałych i stabilnych zobowiązań – czyli wiernych – jest światem, który już na samym początku odciąga ludzi od poszukiwania własnego powołania, a tym bardziej od wytrwania w nim” – analizuje kardynał. Dlatego wzywa do głoszenia z determinacją piękna i komplementarnej różnorodności wszystkich powołań: małżeństwa, życia konsekrowanego i posługi święceń, ponieważ wszystkie one przyczyniają się do budowania Kościoła i do pełnej realizacji człowieka. 

To z tego powodu – wskazuje kardynał – Leon XIV „wzywa do przyjęcia stylów duszpasterskich, które rodzą życie, nie starając się osłabiać ani rozwadniać radykalnej propozycji Ewangelii, lecz głosząc ją bez lęku, w przekonaniu, że Pan nadal powołuje wszystkich i każdego do życia pełnego i głęboko sensownego, dla dobra całego Kościoła”.

Kapłani w przestrzeni internetowej

Kardynał odnosi się również do omawianej przez Papieża kwestii obecności kapłanów w przestrzeni internetowej, zwłaszcza mediach społecznościowych. Zauważa, że kapłani powinni być tam obecni, ale w taki sposób, aby każdy kapłan swoim życiem – na wzór Jana Chrzciciela – zawsze wskazywał na Chrystusa, a nigdy na samego siebie, ze względu na owo konieczne „ukrycie”, które sprzyja ewangelizacji. 

Kardynał dodaje, że w „miejscu”, gdzie obraz i sposób jego przekazywania mają fundamentalne znaczenie, może to być bardzo trudne do zrealizowania. „Dlatego uważam, że rozeznanie dotyczące ewangelizacji, do którego zachęca Ojciec Święty, powinno stać się przedmiotem dalszych refleksji także w naszej Dykasterii, aby zapewnić wszystkim niezbędne narzędzia do mądrego bycia obecnym w przestrzeniach i kontekstach niosących nowe wyzwania dla misji Kościoła” – podkreśla.