Hiszpania: porozumienie w sprawie odszkodowań za wykorzystywanie

Piotr Kowalczuk

Można ponownie składać skargi odrzucone

Zgodnie z porozumieniem, które wejdzie w życie 15 kwietnia, ofiary będą miały rok czasu na złożenie skargi lub ponowne wniesienie skargi pierwotnie odrzcuconej. Celem protokołu jest zakończenie sporu w sprawie odszkodowań między lewicowym rządem a hiszpańskim episkopatem.

Protokół nie określa wysokości odszkodowań

Apb Luis Arguello, przewodniczący Konferencji Episkopatu Hiszpanii, poinformował, że Protokół nie określa wysokości odszkodowań. Wypracowaniem systemu zajmą się eksperci kościelni i rządowi. Minister sprawiedliwości Felix Bolanos wyjaśnił, że każdy przypadek wykorzystywania seksualnego będzie rozpatrywany osobno. Pod uwagę będą brane wiek ofiar, częstotliwość i szkodliwość popełnionych czynów.

Rząd będzie miał udział w określeniu wysokości odszkodowań

Protokół przewiduje, że ofiary, których podania o odszkodowania z powodu przedawnienia zostały odrzucone, będą je modli złożyć ponownie w ministerstwie sprawiedliwości. Natomiast ministerstwo przekaże je Rzecznikowi Praw Obywatelskich, który zaproponuje konkretną wysokość odszkodowań i prześle propozycje komisji kościelnej. Jeśli porozumienie nie zostanie osiągnięte, kwestie odszkodowań rozpatrywać będzie wspólna komisja Kościoła, RPO i stowarzyszeń ofiar. Jeżeli nie dojdzie do ugody, rząd uzna za wiążące pierwotne propozycje Rzecznika Praw Obywatelskich.

Wysłuchanie i współczucie

Porozumienie w Hiszpanii z 8 stycznia już wyznaczało jasny kierunek, wskazując na potrzebę skoordynowanego systemu uznania i zadośćuczynienia dla ofiar. Podpisanie dokumentu wczoraj nadaje temu kierunkowi bardziej konkretną i operacyjną formę. W centrum stoi osoba skrzywdzona — nie jako problem do zarządzania, lecz jako twarz, którą trzeba spotkać. To właśnie tutaj język prawny otwiera się na głęboko ewangeliczny wymiar: wymiar wysłuchania i współczucia.

„Protokół — czytamy dalej na stronie episkopatu — precyzuje, że zadośćuczynienie może mieć charakter symboliczny lub naprawczy, zmierzający do instytucjonalnego uznania i zaoferowania wsparcia lub przeprosin, i może obejmować także rekompensatę finansową za wyrządzoną szkodę oraz koszty poniesione w związku z leczeniem ewentualnych skutków fizycznych i psychologicznych.” Rekompensata finansowa będzie uwzględniała m.in. wszelkie inne świadczenia otrzymane w ramach innych modeli zadośćuczynienia promowanych przez Kościół.

Ten protokół nie jest zatem punktem końcowym, lecz znaczącym etapem szerszej drogi. Drogi, która wymaga wytrwałości i czujności, ale która może stać się znakiem nadziei.