Orędzie na 59. Światowy Dzień Pokoju w aktualnym kontekście australijskim

s. Adele Howard RSM

Gdy my, w Australii, rozważamy orędzie papieża Leona XIV na 59. Światowy Dzień Pokoju (1 stycznia 2026 r.), znajdujemy się pośród globalnej walki między światłem a ciemnością, dobrem a złem. Do niedawna byliśmy oddaleni od skrajnej przemocy i zniszczeń wojny oraz terroryzmu w takich krajach jak Sudan, Ukraina czy region Bliskiego Wschodu.

Jednak w niedzielę 14 grudnia 2025 r. pokój Australii został brutalnie zburzony, gdy dwaj uzbrojeni napastnicy – ojciec i syn – zastrzelili 15 osób, ranili 40 kolejnych i straumatyzowali społeczność żydowską, która była celem ataku. Naród australijski był wstrząśnięty i oszołomiony tym wydarzeniem.

Setki członków społeczności żydowskiej zgromadziły się na obszarze plaży Bondi w Sydney – najbardziej ikonicznej plaży Australii – na pierwszą noc Chanuki, ośmiodniowego żydowskiego „Święta Świateł”, gdy rozległy się strzały.

Dla społeczności żydowskiej zapalenie świecy chanukowej symbolizuje przemianę ciemności w światło i głosi, że światło nie może zostać zgaszone przez ciemność.

W swoim orędziu na 59. Światowy Dzień Pokoju papież Leon mówi nam, że „w związku z próbami, napotykanymi w sytuacji historycznej, w jakiej żyjemy. Jednak, by nie pogrążyć się w ciemności, trzeba widzieć światło i w nie wierzyć”. Dla chrześcijan symbol światła jest centralny dla naszej wiary: Jezus jest światłem świata.

W obliczu morderczych działań terrorystów groźba zgaśnięcia tego światła i pokoju stała się rzeczywistością w społeczności australijskiej. A jednak natychmiastowe działania ratowników wodnych, medyków, policji, odważnych obywateli oraz 100 000 ludzi, którzy oddali krew i osocze, aby ranni z Bondi mogli żyć, dały świadectwo mocy ludzkiej solidarności, zdolnej rozświetlić najciemniejsze i najtragiczniejsze okoliczności.

21 grudnia, dokładnie tydzień po tym przerażającym wydarzeniu i w ostatni pełny dzień Chanuki, na plaży Bondi odbył się Narodowy Dzień Refleksji „Światło ponad ciemnością: Noc Jedności”, prowadzony przez społeczność żydowską.

Odnosząc się do kwestii tego, jak rozbrajać wrogość poprzez dialog, orędzie papieża Leona podkreśla rolę wszystkich religii jako budowniczych pokoju, aby czuwająć nad rosnącą pokusą przekształcania w broń nawet myśli i słów. Wielkie tradycje duchowe, podobnie jak właściwe używanie rozumu, pozwalają nam wyjść poza więzy krwi lub pochodzenia etnicznego, poza te braterstwa, które uznają tylko tego, kto jest podobny, a odrzucają tego, kto jest odmienny”.

W tym echo znajdują słowa papieża Leona skierowane do każdego człowieka, aby wierzył, że pokój jest możliwy: „drodzy bracia i siostry, otwórzmy się na pokój! Przyjmijmy go i uznajmy, zamiast uważać go za daleki i niemożliwy”. Papież Leon kontynuuje: „Kiedy traktujemy pokój jako odległy ideał, w końcu nie uznajemy za skandaliczne, że można mu zaprzeczyć, a nawet prowadzić wojnę, żeby go osiągnąć”. Z tego powodu „Nawet jeśli spotyka się z oporem zarówno w nas, jak i poza nami, strzeżmy go jak małego płomienia zagrożonego burzą”.