Francja: młodzi pokazują, jak przywrócić jedność Kościoła

Krzysztof Bronk - Watykan

To nasilające się w ostatnich latach zjawisko opisuje obszernie ostatni numer tygodnika Famille Chrétienne. Pokazuje, że w nowym pokoleniu francuskich katolików zbliżają się do siebie dwie bardzo różne czy wręcz antagonistyczne rzeczywistości, którym Kościół we Francji stawia czoło od czasu Soboru.

Tradycjonalistyczni i charyzmatyczni zarazem

O ile najstarsze żyjące dziś pokolenie katolików musiało wybierać między jednym i drugim nurtem, o tyle pokolenie katolików w wieku średnim toleruje już różne formy katolicyzmu. Jak pokazały najnowsze badania, 25 proc. praktykujących katolików ceni obie formy rytu rzymskiego, zarówno przed- , jak i posoborową. Natomiast najmłodsze pokolenia wiernych płynnie przechodzą od jednego do drugiego. Można ich spotkać zarówno na tradycjonalistycznej pielgrzymce do Chartres, jak i na młodzieżowym zlocie Wspólnoty Emmanuel w Paray-le-Monial. Korzystają z różnych źródeł naraz.

Msza trydencka to bogactwo, a nie problem

Okazuje się, że tak zwana Msza trydencka nie musi już rodzić podziałów. Bywa raczej postrzegana jako bogactwo Kościoła, coś co umożliwia intensywne doświadczenie wiary, podobnie jak wspólnoty monastyczne czy ruchy charyzmatyczne. „Idziemy tam, gdzie jest to duchowo inspirujące” – mówi Etienne, 29-letni ojciec rodziny.

Bierzemy wszystko, co najlepsze, z różnych źródeł

22-letni Médéric, lider grupy Spes Misericordiae, wychował się w tradycyjnej rodzinie w Burgundii, a następnie odkrył Wspólnotę Emmanuel. „Bierzemy wszystko, co najlepsze z różnych źródeł” – mówi Médéric, podkreślając, że jego grupa przywiązuje dużą wagę do bezpośredniej ewangelizacji, a zarazem dba o uroczysty charakter liturgii i solidność doktrynalną. „Młodzi ludzie, którzy do nas przychodzą nie są tradycjonalistycznymi bojownikami. Szukają transcendencji i sensu życia. Cisza, którą odnajdują w dawnym rycie, przemawia do nich i ich krami”.

Solidarni z katolickimi rówieśnikami, ponad podziałami

Socjolog Yann Raison du Cleuziou zauważa, że nowe pokolenie francuskich katolików urodziło się już w czasach, gdy katolicyzm był we Francji mniejszością. Dlatego w sposób naturalny solidaryzują się z innymi katolickimi rówieśnikami, bez względu na ich wrażliwość. Zaangażowani katolicy stanowią 15 proc. najmłodszego pokolenia. Tuż za nimi plasują się młodzi muzułmanie, którzy stanowią 13 proc. Będąc mniejszością, katolicy nie chcą umniejszać swej katolickiej tożsamości.

Kard. Aveline: co Duch chce nam przez to powiedzieć?

Zdaniem kard. Aveline’a trzeba się cieszyć z duchowego odrodzenia wśród młodych. Wyraża ono pragnienie transcendencji, ich duchowe poszukiwania, potrzebę punktów odniesienia. Odnosząc się do faktu, że wielu młodych płynnie przechodzi od jednej wrażliwości do drugiej, przewodniczący Episkopatu podkreśla, że „ważne jest, abyśmy w Kościele umieli słuchać tego, co Duch Święty mówi nam poprzez tę rzeczywistość, abyśmy sami nie oddalili się od Tradycji, ponieważ jest ona żywa. Ale musimy również czuwać – mówi metropolita Marsylii – aby nie pozwolić, by pragnienia tych młodych ludzi rozwijały się na marginesie wspólnoty Kościoła”. Podkreśla, że on sam stara się nie przypisywać ludziom etykietek, „ponieważ życie duchowe każdej osoby jest o wiele bardziej złożone i zróżnicowane niż etykietka”.

Laicyzm nie zdławił w nich duchowej tęsknoty

Kard. Aveline przypomina, że dzisiejsza młodzież we Francji dorastała w zsekularyzowanym społeczeństwie, w którym stopniowo przechodzi się od ideału świeckości do ideologii laicyzmu, spychającej religię do sfery prywatnej. „Nie można jednak zdławić duchowej tęsknoty, która tkwi w sercu każdego człowieka, ani uzasadnionej potrzeby wyrażania swej wiary w przestrzeni publicznej” – dodaje przewodniczący Episkopatu Francji. Podkreśla, że nie wolno też lekceważyć narastającego dziś w młodych poszukiwania własnej tożsamości. Trzeba się w to wsłuchiwać, przyjmować, zrozumieć i towarzyszyć, aby nie zostało to wykorzystane i nie stało się pretekstem do niebezpiecznych napięć – dodaje kard. Aveline.