ഉക്രൈനിലെ നാലു വർഷത്തെ ഉന്മൂലനാശം: യുദ്ധനിർവഹണം നമുക്ക് ഉപേക്ഷിക്കാം

മാസിമില്ല്യാനോ മെനിക്കെത്തി

ശൂന്യമായ നഗരങ്ങൾ, തകർന്ന കുടുംബങ്ങൾ, ആയിരക്കണക്കിന് മരിച്ചവർ, അഭയാർഥികൾ, പട്ടിണി, തണുപ്പ്, ഭയം, ചെറുത്തുനിൽപ്പ്,  2022 ഫെബ്രുവരി 24 ന് റഷ്യൻ ഫെഡറേഷൻ ഉക്രൈൻ  ആക്രമിച്ചതിനുശേഷം നാല് വർഷമായി ഇത് ദൈനംദിന യാഥാർഥ്യങ്ങളായി നിലകൊള്ളുന്നു.  ഒരു യുദ്ധത്തോടും നമുക്ക്  പൊരുത്തപ്പെടാൻ കഴിയില്ല, എന്നിട്ടും നാശം മാത്രം വിതയ്ക്കുകയും സ്വപ്നങ്ങൾ, പ്രതീക്ഷകൾ, വളർച്ച എന്നിവ  കവർന്നെടുക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരുടെ അനിവാര്യതയെ സ്ഥിരീകരിക്കുന്ന സമയമാണിത്.

തകർന്ന കെട്ടിടങ്ങൾ, ഭൂഗർഭ അഭയകേന്ദ്രങ്ങൾ, കിടങ്ങുകൾ എന്നിവയുള്ള നഗരങ്ങളുടെ ചിത്രങ്ങൾ ആഗോള വാർത്തകളുടെ ഇടയിൽ  പതിവായി മാറിയിരിക്കുന്നു, അസ്വീകാര്യമായതിനെ ആചാരമാക്കി മാറ്റുന്നു. യൂറോപ്യൻ ഭൂഖണ്ഡത്തിന്റെ ഹൃദയഭാഗത്ത് ഒരു പരമ്പരാഗത യുദ്ധം അസാധ്യമാണെന്ന് തോന്നിയെങ്കിലും,  പ്രത്യാക്രമണങ്ങൾ, അണിനിരത്തൽ, സഖ്യങ്ങൾ, ഊർജ്ജ പ്രതിസന്ധികൾ, കൊലപാതകങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്ക് ഏവരും സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നു.

കഷ്ടപ്പാടും വേദനയും, തൽക്കാലം കീഴടക്കലിന്റെയും പ്രതികാരത്തിന്റെയും തന്ത്രങ്ങൾക്ക് ബന്ദിയായി തുടരുന്നു. മധ്യസ്ഥതയ്ക്കും സമാധാന സമ്മേളനങ്ങൾക്കുമുള്ള ശ്രമങ്ങൾ കാര്യമായി ഒന്നും ഇതുവരെ നേടിയിട്ടില്ല: ആയുധങ്ങൾ ഇപ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്നു. കഴിഞ്ഞ ഞായറാഴ്ച, ലിയോ പാപ്പാ  വീണ്ടും യാഥാർത്ഥ്യത്തിലേക്ക് നോക്കി ശത്രുത ഉടനടി അവസാനിപ്പിക്കണമെന്ന് ശക്തമായി ആഹ്വാനം ചെയ്തു: "എത്ര ഇരകൾ, എത്ര ജീവിതങ്ങളും കുടുംബങ്ങളും തകർന്നു! എത്രമാത്രം നാശം! പറഞ്ഞറിയിക്കാനാവാത്ത കഷ്ടപ്പാടുകൾ എത്രമാത്രം".

ആണവായുധങ്ങളുടെ ശേഖരവും അപ്രകാരം, ലോകത്തെ മുഴുവൻ നാശത്തിലേക്ക് തള്ളിവിട്ട ഈ യുദ്ധം, യൂറോപ്പിനെ, റോബർട്ട് ഷൂമാൻ, ആൽസൈഡ് ഡി ഗാസ്പെരി, കോൺറാഡ് അഡെനോവർ എന്നിങ്ങനെയുള്ള  അതിന്റെ സ്ഥാപക പിതാക്കന്മാർ വിഭാവനം ചെയ്ത രാഷ്ട്രീയ, ഐക്യദാർഢ്യം, മാനവിക, ഐക്യ ചക്രവാളങ്ങളിൽ നിന്ന് വളരെ അകലെയുള്ള ഒരു സാമ്പത്തിക ദുർബലതയെ അഭിമുഖീകരിക്കുന്നു.

യുദ്ധം അംഗീകരിക്കാൻ കഴിയില്ല, അംഗീകരിക്കരുത്: അത് നിർത്തണം, ആയുധങ്ങൾ നിശബ്ദമാകണം. ചിലർ ആഗ്രഹിക്കുന്ന പുനരായുധീകരണം മാത്രമല്ല, തീർച്ചയായും ഇത് വളരെ അപകടകരമായ ഒരു പാതയാണ്. സമാധാനം ബലപ്രയോഗത്തിലൂടെയല്ല നേടുന്നത്, അത് നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു, സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു. സംഭാഷണം, ബന്ധം, ബഹുമാനം, നയതന്ത്രം, ബഹുമുഖത്വം എന്നിവയിലൂടെയാണ്  സമാധാനം സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നത്.

രാഷ്ട്രീയം, അതിന്റെ പൂർണ്ണവും നീതിയുക്തവുമായ രൂപത്തിൽ, സഹവർത്തിത്വം കെട്ടിപ്പടുക്കുന്നു, വ്യക്തിയെ കേന്ദ്രസ്ഥാനത്ത് നിർത്തുന്നു, പൊതുനന്മയെ അനുകൂലിക്കുന്നു. അതിനാൽ അത് സമൂഹത്തിന്റെ സേവനത്തിലാണ്, ഒരിക്കലും അധികാരം സ്വയം പോറ്റുന്നില്ല. എന്നിട്ടും മറ്റിടങ്ങളിലെന്നപോലെ ഈ പഴയ  ഭൂഖണ്ഡത്തിലും രാഷ്ട്രീയം  ദുർബലമായതായി തോന്നുന്നു.

ലിയോ പതിനാലാമൻ  പലതവണ ആവർത്തിച്ചതുപോലെ ആയുധങ്ങളെ ഉടൻ നിശബ്ദമാക്കുകയും  നിരായുധമായ സമാധാനം" കെട്ടിപ്പടുക്കാൻ  പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടത് ആവശ്യമാണ്: ഒന്നാമതായി, ആന്തരികായുധങ്ങളെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യുക, മറ്റേയാളോടുള്ള വിദ്വേഷവും അവിശ്വാസവും ഇല്ലാതാക്കുക.

സൈറണുകൾ, ബോംബുകൾ, അക്രമം, ദാരിദ്ര്യം എന്നിവയുടെ ശബ്ദം മാത്രം അറിഞ്ഞ് ഉക്രേനിയൻ കുട്ടികളുടെ ഒരു തലമുറ മുഴുവൻ വളർന്നുവരുന്നുവെന്ന് അവഗണിക്കരുതെന്ന് ഈ നാലാം വാർഷികം നമ്മോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു. ചുരുങ്ങിയ സമയത്തിനുള്ളിൽ ഉണങ്ങാത്തതും, അപ്രത്യക്ഷമാകാത്തതുമായ പാടുകൾ. സംഘർഷത്തിനുശേഷം, എല്ലാ ഭീകരതയും വിദ്വേഷവും രൂപാന്തരപ്പെടാനും, ഹൃദയങ്ങളിലെ മുറിവുകൾ ഉണ്ടങ്ങുവാനും  പതിറ്റാണ്ടുകൾ എടുക്കും.

ശത്രുവിനെ അപമാനിക്കാതിരിക്കാനും അവനെ ഒരു മധ്യസ്ഥനാക്കി മാറ്റാനും ഹൃദയങ്ങളെ മാറ്റാൻ കഴിവുള്ള ഒരു വഴിയ്ക്കും കഴിവുള്ള ഒരു നോട്ടം ഇവിടെ  ആവശ്യമാണ്. യൂറോപ്പിന് സാഹോദര്യം, സ്വാഗതം, അനുബന്ധത, എന്നിവ തിരിച്ചറിയുന്നതിനു  ക്രിസ്തീയ വേരുകളുടെ മുഖം ഉയർത്തേണ്ടതുണ്ട്.

ദുഃഖത്തിന്റെ ഈ സമയത്ത്, ഐക്യത്തിന്റെയും പരസ്പര സഹായത്തിന്റെയും യുക്തി നിലനിൽക്കാൻ എല്ലാ മേഖലകളിലും സഹായിക്കുകയും, പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ആയിരക്കണക്കിന് ആളുകളെ ഇത് പ്രചോദിപ്പിക്കുന്നു. സമാധാനം പെട്ടെന്നുള്ള ഒരുകാര്യമല്ല  മറിച്ച് ചിലപ്പോൾ രാഷ്ട്രീയ ധൈര്യത്താൽ സജീവമായ, അപൂർണ്ണമായ ചർച്ചകളിൽ പോലും കെട്ടിപ്പടുത്തപ്പെടുന്ന  ഒരു പ്രക്രിയയാണ്.

അന്താരാഷ്ട്ര സമൂഹം യുദ്ധം കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത് അവസാനിപ്പിച്ച് സമാധാനം കെട്ടിപ്പടുക്കുന്നതിലേക്കും, വിശ്വാസത്തിലേക്കും സഹവർത്തിത്വത്തിലേക്കും, പങ്കുവയ്ക്കുന്ന സ്മരണകളിലേക്കും മടങ്ങുവാൻ ഈ നാലാം വർഷം  സാധിക്കുമെന്നതാണ് പ്രത്യാശ.