വിശുദ്ധിയിലേക്കും അനുതാപത്തിലേക്കുമുള്ള തീർത്ഥാടനമാണ് നോമ്പുകാലം

ഫാ. ജിനു തെക്കേത്തലക്കൽ, വത്തിക്കാൻ സിറ്റി

വിശുദ്ധിയെക്കുറിച്ചുള്ള ഓർമ്മപ്പെടുത്തലാണ്, നോമ്പുകാലത്തിന്റെ നാലാം ഞായറാഴ്ച്ച സഭ മാതാവ് നമ്മുടെ വിചിന്തനത്തിനായി നൽകിയിരിക്കുന്നത്. മനുഷ്യരെന്ന നിലയിൽ നമ്മുടെ കുറവുകളേയും ബലഹീനതകളെയും തിരിച്ചറിയുന്ന ദൈവം, തന്റെ ഏകപുത്രനെ ഈ ലോകത്തിനു നൽകിക്കൊണ്ട്, നമ്മെ സ്നേഹിക്കുകയും, നമുക്ക് രക്ഷയുടെ വാതിൽ തുറന്നുതരികയും ചെയ്തിരിക്കുന്നുവെന്നു നമ്മെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നതാണ് നോമ്പുകാലം. എന്നാൽ നിസ്സംഗരായി ഈ കാലം ജീവിക്കുവാനല്ല മറിച്ച്, നമ്മുടെ വാക്കിലും പ്രവൃത്തിയിലും യേശുവിന്റെ ഭാവം ഉൾച്ചേർക്കുവാൻ ഈ കാലഘട്ടം നമ്മോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു. പ്രാർത്ഥനയും, പ്രായശ്ചിത്ത പ്രവൃത്തികളും, ദാനധർമ്മ പ്രവൃത്തികളുമെല്ലാം ഈ നോമ്പുകാലത്തിൽ, നമ്മുടെ സാധാരണ ജീവിതത്തിൽ പാലിക്കുവാൻ സഭ നമ്മെ ക്ഷണിക്കുമ്പോൾ, അവ കേവലം ഉപരിപ്ലവമായ പ്രദർശനമല്ല, മറിച്ച്, ക്രിസ്തുവിന്റെ സേവന മാതൃകക്കുള്ള സാക്ഷ്യമാണ്.

നോമ്പുകാലത്തെ ഈ പവിത്രമായ ദിനങ്ങളിൽ, വചനത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ നമ്മുടെ ജീവിതത്തെ പുനക്രമീകരിക്കാൻ നാം വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണ്. ഇന്നത്തെ വായനകൾ വിശുദ്ധിയിലേക്കും അനുതാപത്തിലേക്കുമുള്ള ഒരു വലിയ തീർത്ഥാടനത്തിന് നമ്മെ ക്ഷണിക്കുന്നു. "വിശുദ്ധിയോടെ കർത്താവിനെ വിളിക്കുക" എന്നതാണ് ഈ ആത്മീയ യാത്രയുടെ കേന്ദ്രബിന്ദു.

ഉല്പത്തി പുസ്തകം പത്തൊൻപതാം അധ്യായം സോദോം നഗരത്തിന്റെ പതനത്തെക്കുറിച്ചാണ് പ്രതിപാദിക്കുന്നത്. സോദോമിന്റെ പാപം കേവലം ശാരീരികമായ ഒന്നായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് അത് ദൈവത്തിന് നിരക്കാത്ത ജീവിതശൈലിയുടെയും ധാർമ്മികമായ അന്ധതയുടെയും അടയാളമായിരുന്നു. അവിടെയുള്ള ജനങ്ങൾ വിശുദ്ധിയെ പുച്ഛിച്ചു തള്ളുകയും സ്വാർത്ഥമായ ആഗ്രഹങ്ങൾക്ക് പിന്നാലെ പോകുകയും ചെയ്തു. ലോത്തിന്റെ വീട്ടിൽ അതിഥികളായെത്തിയ ദൂതന്മാരെ ഉപദ്രവിക്കാനൊരുങ്ങിയ ആ ജനക്കൂട്ടം നൈതികതയുടെ സകല അതിർവരമ്പുകളും ലംഘിച്ചവരായിരുന്നു.

ഇന്നത്തെ ലോകത്തിലും സോദോമിന് സമാനമായ സാഹചര്യങ്ങൾ നാം കാണുന്നുണ്ട്. സുഖഭോഗങ്ങളിലും താൽക്കാലികമായ ആനന്ദങ്ങളിലും മുഴുകുമ്പോൾ മനുഷ്യൻ തന്റെ ദൈവവിളിയെ മറന്നുപോകുന്നു. സോദോമിലെ ജനങ്ങൾക്ക് വന്ന അന്ധത, ആത്മീയമായ അന്ധതയുടെ പ്രതീകമാണ്. പാപം മനുഷ്യന്റെ കണ്ണുകളെ ഇരുട്ടിലാക്കുന്നു; അവന് സത്യവും മിഥ്യയും തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാതെ വരുന്നു. എന്നാൽ ഈ നോമ്പുകാലം ആ അന്ധതയിൽ നിന്ന് രക്ഷപെട്ട് ദൈവത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിലേക്ക് വരാനുള്ള ആഹ്വാനമാണ് നൽകുന്നത്. നീതിമാന്മാരുടെ രക്ഷ ദൈവത്തിന്റെ കരുണയിലൂടെയാണ് വരുന്നത്. ഇത്  അവരുടെ യോഗ്യതകളിലൂടെയല്ല മറിച്ച്, കൃപയാലാണ് നാം  രക്ഷിക്കപ്പെടുന്നത്.

നമ്മുടെ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മാറി അനുതാപത്തിന്റെ വഴിയിലൂടെ നടക്കുവാനാണ് രണ്ടാമത്തെ വായനയിലൂടെ ദൈവം നമ്മെ ക്ഷണിക്കുന്നത്. വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ പാപിയുടെയും ഏറ്റവും വലിയ അനുതാപിയുടെയും ചിത്രമാണ് ദാവീദിലൂടെ നാം കാണുന്നത്. ദൈവത്താൽ അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെട്ടവനും ദൈവത്തിന് പ്രിയപ്പെട്ടവനുമായിരുന്നിട്ടും ദാവീദ് പാപത്തിൽ വീണുപോയി. വ്യഭിചാരവും കൊലപാതകവും ദാവീദിന്റെ കൈകളെ അശുദ്ധമാക്കി. ഇത് കാണിക്കുന്നത് മനുഷ്യൻ എത്രമാത്രം ബലഹീനനാണെന്നാണ്. എത്ര ഉയർന്ന ആത്മീയ പദവിയിലുള്ളവരും ജാഗ്രത പുലർത്തിയില്ലെങ്കിൽ വീണുപോകാമെന്ന് ദാവീദ് നമുക്ക് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നു.

എന്നാൽ, നാഥാൻ പ്രവാചകൻ തന്റെ തെറ്റുകളെ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചപ്പോൾ "ഞാൻ കർത്താവിനെതിരെ പാപം ചെയ്തിരിക്കുന്നു" എന്ന് ഏറ്റുപറയാനുള്ള വിനയം ദാവീദ് കാണിച്ചു. കുറ്റപ്പെടുത്തലുകളോട് കോപിക്കാതെ, തന്റെ തെറ്റ് അംഗീകരിച്ചതാണ് ദാവീദിന്റെ വിശുദ്ധിയിലേക്കുള്ള ആദ്യപടി. "കർത്താവേ, എന്റെ മേൽ കൃപയുണ്ടാകണമേ" എന്ന് വിലപിച്ച ദാവീദിന്റെ കണ്ണീരാണ് സങ്കീർത്തനങ്ങളിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ പ്രാർത്ഥനകൾ. ഇത് നമുക്ക് ഒരു മാതൃകയാണ്.

നമ്മുടെ ബലഹീനതകളെക്കുറിച്ചോർത്ത് നാം നിരാശപ്പെടേണ്ടതില്ല. ദൈവം നമുക്ക് നൽകുന്നത് ശിക്ഷയല്ല, മറിച്ച് അനുതാപത്തിനുള്ള ക്ഷണമാണ്. ദാവീദിനെപ്പോലെ ഹൃദയം നൊന്ത് പശ്ചാത്തപിക്കുമ്പോൾ, ദൈവം തന്റെ കരുണയുടെ കവാടങ്ങൾ നമുക്കായി തുറന്നുതരുന്നു. ഒരു അപ്പനും അമ്മയും തങ്ങളുടെ മക്കളെ തിന്മ വിട്ടു നന്മയിലേക്ക് കടന്നു വരുവാൻ സഹായിക്കുന്നതുപോലെ, അനുതാപത്തിന്റെ പാതകൾ കർത്താവ് നമുക്ക് കാണിച്ചുതരുന്നു.

വിശുദ്ധ മത്തായിയുടെ സുവിശേഷത്തിൽ യേശു വിശുദ്ധിയെക്കുറിച്ച് പുതിയൊരു വ്യാഖ്യാനം നൽകുന്നു. പഴയനിയമം പ്രവൃത്തിയിലെ വിശുദ്ധിയെ ഊന്നിപ്പറഞ്ഞപ്പോൾ, യേശു ഹൃദയത്തിന്റെ ശുദ്ധിയിലേക്കാണ് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത്. "അയൽക്കാരന്റെ ഭാര്യയെ മോഹത്തോടെ നോക്കുന്നവൻ ഹൃദയത്തിൽ അവളുമായി വ്യഭിചാരം ചെയ്തു കഴിഞ്ഞു" എന്ന വചനം നമ്മുടെ ചിന്തകളുടെയും വികാരങ്ങളുടെയും വിശുദ്ധിയെക്കുറിച്ചാണ് സംസാരിക്കുന്നത്.

ശരീരത്തിന്റെ വിശുദ്ധി മാത്രമല്ല, മനസ്സിന്റെ വിശുദ്ധിയും ക്രിസ്തീയ ജീവിതത്തിന്റെ അവിഭാജ്യ ഘടകമാണ്. നമ്മുടെ കണ്ണുകൾ, കാതുകൾ, ചിന്തകൾ എന്നിവ എന്തിലൊക്കെ വ്യാപരിക്കുന്നു എന്ന് നാം പരിശോധിക്കണം. ശരീരം പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ആലയമാണ്. ആ ആലയത്തെ മലിനമാക്കാതെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കണം. ക്രിസ്തീയ വിവാഹബന്ധത്തിന്റെ പവിത്രതയെക്കുറിച്ചും യേശു ഇവിടെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. വിശ്വസ്തതയും വിശുദ്ധിയും കൈകോർത്തു പോകുന്നതാണ് ഒരു വിശ്വാസിയുടെ ജീവിതം.

വിശുദ്ധ പൗലോസ് അപ്പസ്തോലൻ തിമോത്തിയോസിന് നൽകുന്ന ഉപദേശം ഇന്ന് നമുക്കും ഏറെ പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ്. "യുവസഹജമായ മോഹങ്ങളില്‍നിന്നു ഓടിയകലുക; പരിശുദ്ധഹൃദയത്തോടെ കര്‍ത്താവിനെ വിളിക്കുന്നവരോടു ചേര്‍ന്ന് നീതി, വിശ്വാസം സ്നേഹം, സമാധാനം എന്നവയില്‍ ലക്ഷ്യം വയ്ക്കുക." വെറുമൊരു മതപരമായ ചടങ്ങല്ല ക്രിസ്തുശിഷ്യത്വം, മറിച്ച് വിശുദ്ധ ഹൃദയത്തോടെ കർത്താവിനെ വിളിക്കുന്നവരുടെ കൂട്ടായ്മയാണ്.

കർത്താവിനെ വിളിക്കുമ്പോൾ നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ കപടതയോ വിദ്വേഷമോ അശുദ്ധിയോ ഉണ്ടാകരുത്. ഈ നോമ്പുകാലത്ത് നാം ചെയ്യേണ്ടത് നമ്മുടെ ഹൃദയത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കുക എന്നതാണ്. അനാവശ്യമായ തർക്കങ്ങളും വിദ്വേഷങ്ങളും ഉപേക്ഷിക്കാനും, ശാന്തതയോടും സ്നേഹത്തോടും കൂടി ദൈവത്തെ അന്വേഷിക്കാനും വിശുദ്ധ പൗലോസ് നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.

നാം പലപ്പോഴും വിശുദ്ധിയെ ഒരു ബാധ്യതയായോ കഠിനമായ നിയമമായോ കാണാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഈ നോമ്പുകാലം നൽകുന്ന സന്ദേശം മറ്റൊന്നാണ്: വിശുദ്ധി എന്നത് നമ്മെ അടിമത്തത്തിൽ തളച്ചിടുന്ന  ദൈവത്തിന്റെ നിയമമല്ല, മറിച്ച് നമ്മെ സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരു പിതാവ് തന്റെ മക്കൾക്ക് നൽകുന്ന സ്നേഹപൂർവ്വമായ ഉപദേശമാണ്.

മക്കൾ തെറ്റിൽ  വീഴാതിരിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന പിതാവിനെപ്പോലെ, നാം പാപത്തിന്റെ കുഴിയിൽ വീണ് നശിച്ചുപോകാതിരിക്കാനാണ് ദൈവം വിശുദ്ധിയുടെ പാത കാണിച്ചുതരുന്നത്. വിശുദ്ധി നമ്മെ ബന്ധിക്കുന്ന ഒന്നല്ല, മറിച്ച് നമ്മെ യഥാർത്ഥത്തിൽ സ്വതന്ത്രരാക്കുന്ന ഒന്നാണ്. പാപത്തിന്റെ അടിമത്തത്തിൽ നിന്ന് വിമോചിതരായി ദൈവത്തിന്റെ മക്കളെന്ന അന്തസ്സോടെ ജീവിക്കാനാണ് ദൈവം നമ്മെ വിളിക്കുന്നത്.

അതിനാൽ, ഈ നോമ്പുകാലം നമുക്ക് ദൈവത്തിനായി ദാഹിക്കുന്ന ഹൃദയമുള്ളവരാകാം. ഭക്ഷണത്തിനായുള്ള വിശപ്പിനേക്കാൾ ഉപരിയായി നീതിക്കും വിശുദ്ധിക്കുമായി വിശക്കുന്നവരാകാം. നമ്മുടെ പ്രാർത്ഥനകൾ കേവലം വാക്കുകളിൽ ഒതുങ്ങരുത്. അവ നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ദാഹമായി മാറണം.

ദൈവം നമ്മെ വിളിക്കുന്നത് പൂർണ്ണതയിലേക്കാണ്. നമ്മൾ ബലഹീനരാണെന്ന് അവിടുത്തേക്ക് അറിയാം. അതുകൊണ്ടാണ് ഓരോ വീഴ്ചയിലും അവിടുന്ന് നമുക്ക് കുമ്പസാരത്തിലൂടെയും വിശുദ്ധ കുർബാനയിലൂടെയും  എഴുന്നേൽക്കാനുള്ള  കൃപ നൽകുന്നത്. ദാവീദിനെപ്പോലെ നമ്മുടെ പാപങ്ങളെ ഓർത്ത് മനസ്താപപ്പെടാം, തിമോത്തിയോസിനെപ്പോലെ വിശുദ്ധിയെ ലക്ഷ്യം വെക്കാം, യേശു പഠിപ്പിച്ചതുപോലെ ഹൃദയനൈർമ്മല്യത്തിനായി പ്രാർത്ഥിക്കാം.

പ്രിയ സഹോദരങ്ങളേ, വിശുദ്ധി എന്നത് അസാധ്യമായ ഒരു ഉട്ടോപ്യൻ ആശയമല്ല. മറിച്ച്, അത് ദൈവകൃപയോടുള്ള നമ്മുടെ എളിയ പ്രതികരണമാണ്. നാം നമ്മുടെ ഹൃദയവാതിലുകൾ തുറന്നുകൊടുത്താൽ പരിശുദ്ധാത്മാവ് നമ്മെ വിശുദ്ധീകരിക്കും. ഈ നോമ്പുകാലത്ത് ശരീരം കൊണ്ടും മനസ്സ് കൊണ്ടും നമുക്ക് ദൈവത്തിന് പ്രീതികരമായ ബലിയായിത്തീരാം. കർത്താവ് ഈ നോമ്പുകാലത്ത്, നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ മുട്ടിവിളിക്കുകയാണ്. വെളിപാട് പുസ്തകം നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നതും ഇത് തന്നെയാണ്, "ഞാന്‍ സ്‌നേഹിക്കുന്നവരെ ശാസിക്കുകയും ശിക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതുകൊണ്ട് തീക്ഷ്ണതയുള്ളവനാകുക. അനുതപിക്കുക. ഇതാ, ഞാന്‍ വാതിലില്‍ മുട്ടുന്നു. ആരെങ്കിലും എന്റെ സ്വരം കേട്ടു വാതില്‍ തുറന്നുതന്നാല്‍ ഞാന്‍ അവന്റെ അടുത്തേക്കു വരും. ഞങ്ങള്‍ ഒരുമിച്ചു ഭക്ഷിക്കുകയുംചെയ്യും" (വെളിപാട് 3, 19-20)

നമ്മുടെ ബലഹീനതകളിൽ തളരാതെ, ദൈവത്തിന്റെ കരുണയിൽ ആശ്രയിച്ച്, വിശുദ്ധിയുടെ പുതിയ ആകാശവും പുതിയ ഭൂമിയും നമുക്ക് കെട്ടിപ്പടുക്കാം. ദൈവം അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ.