നമ്മുടെ ആത്മീയ തളർച്ചകളിൽ സഭയാകുന്ന കൂട്ടായ്മയുടെ പ്രാർത്ഥനയും സഹായവും നമുക്ക് ആവശ്യമാണ്

ഫാ. ജിനു തെക്കേത്തലക്കൽ, വത്തിക്കാൻ സിറ്റി

ഉദയം, പ്രത്യക്ഷവത്‌കരണം, ആവിഷ്‌കാരം, വെളിപാട് എന്നെല്ലാം അര്‍ത്ഥം വരുന്ന പദമാണ് ദനഹാ. ‘ദനഹാ’ക്കാലത്തില്‍, ജോര്‍ദാന്‍ നദിയില്‍ വച്ച് ഈശോയുടെ മാമ്മോദീസാ വേളയില്‍ ആരംഭിച്ച അവിടുത്തെ പ്രത്യക്ഷവത്‌കരണമാണ് അനുസ്മരിക്കുന്നത്. ഈശോ സ്വയം ലോകത്തിനു വെളിപ്പെടുത്തുകയും, പിതാവും പരിശുദ്ധാത്മാവും അതു സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു: ഈശോയുടെ മാമ്മോദീസ, അവിടുത്തെ പരസ്യജീവിതം, അവി ടുത്തെ വ്യക്തിത്വവും മാനുഷിക-ദൈവിക സ്വഭാവങ്ങളും, പിതാവിനോടും പരിശുദ്ധാത്മാവിനോടും അവിടുത്തേക്കുള്ള ഗാഢമായ ബന്ധം, സ്വയം ശുന്യവത്കരിക്കുന്ന അവിടുത്ത സ്‌നേഹം എന്നിവയെല്ലാം  ഈ കാലത്തിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട വിഷയങ്ങളാണ്.

ഈശോയുടെ മാമ്മോദീസ അനുസ്‌മരിക്കുന്നതോടൊപ്പം ഓരോ ക്രൈസ്തവനും തന്റെ തന്നെ മാമ്മോദീസ സ്വീകരണത്തെയും അതിലൂടെ ഏറ്റെടുത്ത ഉത്തരവാദിത്വത്തെയുംപറ്റി ഗാഢമായി ചിന്തിക്കണമെന്ന് ഈ കാലം നമ്മെ ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുന്നു. അങ്ങനെ ഈശോയെ അടുത്തറിഞ്ഞ്, അവിടുത്തെ തീവ്രമായി സ്നേഹിച്ച്, ദൈവമക്കളായി ജീവിക്കാന്‍ നമ്മെ സഹായിക്കുന്ന വായനകളാണ് സഭാമാതാവ് ഈ ഞായറാഴ്ച്ച നമുക്ക് നൽകിയിരിക്കുന്നത്.

ഇന്ന് നാം ശ്രവിച്ച വിശുദ്ധ മർക്കോസിന്റെ സുവിശേഷത്തിലെ രംഗം, യേശുവിന്റെ പരസ്യജീവിതത്തിലെ അതിപ്രധാനമായ ഒരു സംഭവമാണ് വിവരിക്കുന്നത്. കഫർണാമിലെ ഒരു വീട്ടിൽ വച്ച് തളർവാത രോഗിയെ സുഖപ്പെടുത്തുന്നു. ഇത്  കേവലം ഒരു അത്ഭുതപ്രവൃത്തിയല്ല, മറിച്ച് യേശു ആരാണെന്നും അവന്റെ ദൗത്യമെന്താണെന്നും വെളിപ്പെടുത്തുന്ന ദൈവത്തിന്റെ പദ്ധതിയാണ്. "മകനേ, നിന്റെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു" എന്ന യേശുവിന്റെ വാക്കുകൾ കഫർണാമിലെ ആ കൊച്ചു വീടിനെ പ്രകമ്പനം കൊള്ളിച്ചു. ഈ വചനഭാഗത്തെ മുൻനിർത്തി, നൽകപ്പെട്ട ഇതര വായനകളുടെ വെളിച്ചത്തിൽ, കുമ്പസാരം എന്ന കൂദാശയുടെ പ്രാധാന്യത്തെക്കുറിച്ചും പാപമോചനം നൽകുന്ന ശാരീരിക-ആത്മീയ സൗഖ്യത്തെക്കുറിച്ചും നമുക്ക്  ആഴത്തിൽ ചിന്തിക്കാം.

സുവിശേഷത്തിലെ തളർവാത രോഗി ഓരോ മനുഷ്യന്റെയും  നിസ്സഹായാവസ്ഥയുടെ പ്രതീകമാണ്. സ്വന്തമായി യേശുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നുചെല്ലാൻ അയാൾക്ക്സാധിക്കുന്നില്ല. പാപം ഒരു മനുഷ്യനെ ഇപ്രകാരം ആത്മീയമായി തളർത്തുന്നു. ലേവ്യരുടെ പുസ്തകം നാലാം അധ്യായത്തിൽ നാം വായിക്കുന്നത് ഇസ്രായേൽ സമൂഹം മുഴുവൻ അറിയാതെ ചെയ്തുപോയ പാപത്തെക്കുറിച്ചും അതിന് അർപ്പിക്കേണ്ട ബലിയെക്കുറിച്ചുമാണ്. പാപം വ്യക്തിപരമാണെങ്കിലും അത് സമൂഹത്തെയും ബാധിക്കുന്നു. തളർവാത രോഗിയെ നാലുപേർ ചേർന്ന് ചുമന്നുകൊണ്ടുവന്നതുപോലെ, നമ്മുടെ ആത്മീയ തളർച്ചകളിൽ സഭയാകുന്ന കൂട്ടായ്മയുടെ പ്രാർത്ഥനയും സഹായവും നമുക്ക് ആവശ്യമാണ്.

യേശു ആ രോഗിയെ കണ്ടപ്പോൾ ആദ്യം നൽകിയത് ശാരീരിക സൗഖ്യമല്ല, മറിച്ച് പാപമോചനമാണ്. എന്തുകൊണ്ടാണ് യേശു അങ്ങനെ ചെയ്തത്? കാരണം, എല്ലാ തളർച്ചകളുടെയും മൂലകാരണം ആത്മാവിനേൽക്കുന്ന മുറിവുകളാണ്. പാപം മനുഷ്യനെ ദൈവത്തിൽ നിന്നും സഹോദരങ്ങളിൽ നിന്നും അകറ്റുന്നു. ഈ അകൽച്ചയാണ് ആത്മീയമായ തളർവാതം.

ദാനിയേൽ പ്രവാചകന്റെ പുസ്തകത്തിൽ നാം ഹൃദയസ്പർശിയായ ഒരു പ്രാർത്ഥന കാണുന്നുണ്ട്. "ഞങ്ങളുടെ ദൈവമായ കർത്താവേ, അങ്ങയുടേതാണ് കരുണയും പാപമോചനവും. ഞങ്ങളാകട്ടെ അങ്ങയോട് മത്സരിച്ചു" (ദാനിയേൽ 9:9). നീതിമാനായ ദാനിയേൽ തന്റെ ജനത്തിനുവേണ്ടി പാപമേറ്റു പറഞ്ഞു പ്രാർത്ഥിക്കുകയാണ് ഇവിടെ. പഴയനിയമത്തിൽ പാപമോചനം എന്നത് ദൈവത്തിന്റെ മാത്രം അധികാരമായിരുന്നു. കഫർണാമിലെ വീട്ടിലിരുന്ന നിയമജ്ഞർ യേശുവിനെതിരെ പിറുപിറുത്തതും ഇതുകൊണ്ടാണ്: "ദൈവത്തിനല്ലാതെ ആർക്കാണ് പാപം ക്ഷമിക്കാൻ കഴിയുക?"

അവർ പറഞ്ഞത് ശരിയായിരുന്നു, ദൈവത്തിന് മാത്രമേ പാപം ക്ഷമിക്കാൻ കഴിയൂ. എന്നാൽ യേശു ദൈവപുത്രനാണെന്ന് അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല എന്നതാണ് പരിതാപകരമായ അവസ്ഥ.  തന്റെ ദൈവത്വം തെളിയിക്കാനായി യേശു പറഞ്ഞു: "ഭൂമിയിൽ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കാൻ മനുഷ്യപുത്രന് അധികാരമുണ്ടെന്ന് നിങ്ങൾ അറിയേണ്ടതിന്..." തുടർന്ന് അവൻ രോഗിയോട് എഴുന്നേറ്റു നടക്കാൻ കല്പിക്കുന്നു. ആന്തരികമായ പാപമോചനത്തിന്റെ ബാഹ്യമായ അടയാളമായിരുന്നു ആ ശാരീരിക സൗഖ്യം.

വിശുദ്ധ പൗലോസ് അപ്പോസ്തലൻ കൊളോസോസുകാർക്ക് എഴുതിയ ലേഖനത്തിൽ യേശുവിന്റെ മഹത്വത്തെക്കുറിച്ച് വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. "അവനിലാണ് നമുക്ക് പാപമോചനവും വീണ്ടെടുപ്പും ലഭിച്ചിരിക്കുന്നത്" (കൊളോസോസ് 1:14). പിതാവായ ദൈവം അന്ധകാരത്തിന്റെ ആധിപത്യത്തിൽ നിന്ന് നമ്മെ മോചിപ്പിച്ച് തന്റെ പ്രിയപുത്രന്റെ രാജ്യത്തിലേക്ക് ആനയിച്ചു.

ക്രിസ്തു സകല സൃഷ്ടികൾക്കും മുൻപുള്ളവനും സഭയാകുന്ന ശരീരത്തിന്റെ ശിരസ്സുമാണ്. അതിനാൽ അവനിലാണ് സകലത്തിന്റെയും പൂർത്തീകരണം. നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏത് തകർച്ചയെയും പൂർവസ്ഥിതിയിലാക്കാൻ ക്രിസ്തുവിന് അധികാരമുണ്ട്. കുമ്പസാരം എന്ന കൂദാശയിലൂടെ യേശു ചെയ്യുന്നത് ഇതാണ്—നമ്മെ അന്ധകാരത്തിൽ നിന്ന് വെളിച്ചത്തിലേക്കും, പാപത്തിന്റെ അടിമത്തത്തിൽ നിന്ന് ദൈവമക്കളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്കും തിരികെ കൊണ്ടുവരുന്നു.

തളർവാത രോഗിയെ സുഖപ്പെടുത്തുന്നതിന് മുൻപ് അവന്റെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിച്ചതിലൂടെ, യേശു കുമ്പസാരം എന്ന കൂദാശയുടെ പ്രാധാന്യമാണ് കാണിച്ചുതരുന്നത്. പലപ്പോഴും നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ ശാരീരിക അസ്വസ്ഥതകൾക്കും മാനസിക സമ്മർദ്ദങ്ങൾക്കും കാരണം കുറ്റബോധവും ക്ഷമിക്കപ്പെടാത്ത പാപങ്ങളുമാണ്. ആധുനിക മനഃശാസ്ത്രം പോലും സമ്മതിക്കുന്ന കാര്യമാണ്, മനസ്സിന്റെ ഭാരങ്ങൾ ഇറക്കിവെക്കുന്നത് ശാരീരിക ആരോഗ്യത്തിന് അത്യന്താപേക്ഷിതമാണെന്ന്.

കത്തോലിക്കാ സഭയിൽ കുമ്പസാരം എന്നത് ഒരു ശിക്ഷാവിധിയല്ല, മറിച്ച് ഒരു സൗഖ്യദായകമായ കൂടിക്കാഴ്ചയാണ്. ആ തളർവാത രോഗി മേൽക്കൂര പൊളിച്ച് യേശുവിന്റെ മുൻപിലേക്ക് ഇറങ്ങിവന്നതുപോലെ, നമ്മുടെ അഹങ്കാരത്തിന്റെയും ലജ്ജയുടെയും മേൽക്കൂരകൾ പൊളിച്ച് യേശുവിന്റെ മുൻപിൽ നാം നമ്മെത്തന്നെ തുറന്നുവെക്കണം. പുരോഹിതനിലൂടെ യേശു ഇന്നും അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: "മകനേ/മകളേ, സമാധാനത്തോടെ പോവുക, നിന്റെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു."

സുവിശേഷത്തിലെ ആ നാലുപേരുടെ വിശ്വാസം ശ്രദ്ധേയമാണ്. ജനക്കൂട്ടം കാരണം വഴി തടസ്സപ്പെട്ടപ്പോൾ അവർ പിന്തിരിഞ്ഞില്ല. അവർ മേൽക്കൂര പൊളിച്ചു. കുമ്പസാരത്തിനും, ശരിയായ ആത്മശോധനയ്ക്കും, പശ്ചാത്താപത്തിനും തടസ്സമായി നിൽക്കുന്ന പല മേൽക്കൂരകളുണ്ട്—ലജ്ജ, മടി, "ഞാൻ അത്ര വലിയ പാപിയാണോ" എന്ന ചിന്ത, പാപബോധമില്ലായ്മ, ദൈവ വിശ്വാസമില്ലായ്മ തുടങ്ങിയവ. കുമ്പസാരക്കൂട്ടിലേക്ക് കടന്നുചെല്ലാൻ ഈ തടസ്സങ്ങൾ നാം നീക്കം ചെയ്യണം.

തളർവാത രോഗി സൗഖ്യം പ്രാപിച്ചപ്പോൾ അവൻ തന്റെ കിടക്കയുമെടുത്ത് എല്ലാവരും കാണുന്നതുപോലെ നടന്നുപോയി. പാപം നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ ഒരു "കിടക്ക" പോലെയായിരുന്നു—നമ്മെ തളച്ചിടുന്ന ഒന്ന് ഒരു പക്ഷെ, ഫ്രാൻസിസ് പാപ്പായുടെ വാക്കുകളിൽ പറഞ്ഞാൽ ,നമ്മെ ലൗകീകതയുടെ സുഖത്തിൽ തളച്ചിടുന്ന മൃദുവായ സോഫകൾ. എന്നാൽ ദൈവകൃപ ലഭിക്കുമ്പോൾ, നമ്മെ തളച്ചിട്ട ആ പാപ സാഹചര്യങ്ങളെ അതിജീവിക്കാനുള്ള കരുത്ത് നാം നേടുന്നു. പകരം ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നേഹത്താൽ ജ്വലിക്കുന്നവരായി നാം മാറുന്നു.

വിശുദ്ധ കുമ്പസാരത്തിലൂടെ നമുക്ക് ലഭിക്കുന്ന അനുഗ്രഹങ്ങൾക്കുറിച്ചും നാം ബോദ്ധ്യവാന്മാരാകണം.

ദൈവവുമായുള്ള അനുരഞ്ജനം: പാപം വഴി നഷ്ടപ്പെട്ട ദൈവകൃപ തിരികെ ലഭിക്കുന്നു.

ആന്തരിക സമാധാനം: കുറ്റബോധത്തിൽ നിന്നുള്ള മോചനം മനസ്സിന് വലിയ ശാന്തി നൽകുന്നു.

ആത്മീയ ശക്തി: പ്രലോഭനങ്ങളെ അതിജീവിക്കാനുള്ള വരം ഈ കൂദാശയിലൂടെ ലഭിക്കുന്നു.

ശാരീരിക സൗഖ്യം: പലപ്പോഴും ആത്മീയ വിടുതൽ ശാരീരികമായ അസുഖങ്ങൾക്കും ഒരു ശമനമായി മാറാറുണ്ട്.

പ്രിയപ്പെട്ടവരേ, കഫർണാമിലെ ആ വീട്ടിൽ നടന്ന അത്ഭുതം ഇന്നും നമ്മുടെ ഓരോ വിശുദ്ധ കുമ്പസാരത്തിലും ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്. ലേവ്യരുടെ പുസ്തകത്തിൽ വിവരിക്കുന്ന ബലികളേക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠമായ, ക്രിസ്തുവിന്റെ രക്തത്താൽ മുദ്രണം ചെയ്യപ്പെട്ട പാപമോചനമാണ് നമുക്ക് ലഭിക്കുന്നത്. ദാനിയേൽ പ്രവാചകനെപ്പോലെ എളിമയോടെ നമുക്ക് കർത്താവിങ്കലേക്ക് തിരിയാം.

നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ തളർന്നുപോയ മേഖലകൾ ഏതാണ്? നമ്മുടെ വിശ്വാസമാണോ, പ്രാർത്ഥനാ ജീവിതമാണോ, അതോ മറ്റുള്ളവരുമായുള്ള ബന്ധമാണോ തളർന്നുപോയിരിക്കുന്നത്? യേശുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് നമുക്ക് കടന്നു ചെല്ലാം. നമ്മുടെ നിസ്സഹായാവസ്ഥകൾ അവന്റെ മുൻപിൽ നമുക്ക് തുറന്നു വയ്ക്കാം. അവൻ നമ്മുടെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കട്ടെ. ആ പാപമോചനം നമ്മുടെ ശരീരത്തിനും മനസ്സിനും ആത്മാവിനും പൂർണ്ണമായ സൗഖ്യം നൽകട്ടെ. തളർവാത രോഗി എഴുന്നേറ്റു നടന്നതുപോലെ,  പുതിയൊരു മനുഷ്യനായി, ദൈവകൃപയിൽ ചുവടുകൾ വെക്കാൻ നമുക്ക് പരിശ്രമിക്കാം.