Папата во затворот во Бата: „Никој не е исклучен од Божјата љубов“

Во текот на своето апостолско патување во Екваторска Гвинеја, папата Лав XIV во среда, 22 април 2026 година, го посети затворот во Бата, каде што се сретна со затворениците, со персоналот и со претставниците на затворската пассторална грижа во дворот, каде што беа собрани и вработените и затворениците, со песна и игра.

За достоинството

По краткиот поздрав и сведоштвото на еден од затворениците, папата Лав XIV им се обрати на присутните, велејќи: „Внимателно ги ислушав вашите зборови“, и им се заблагодари на оние што зборуваа пред него. Тој истакна дека нивното сведоштво покажува оти „човечкото достоинство и надежта никогаш не исчезнуваат, дури и среде тешкотиите“.

Потоа нагласи: „Никој не е исклучен од Божјата љубов“.

Повикувајќи се на Христос како пример, Папата потсети дека и во состојби на неправда и страдање љубовта ја задржува силата да преобразува. Затоа, рече тој, секој човек останува „драгоцен во очите на Господа“, без оглед на своето минато.

Правда и повторно вклучување во општеството

Папата Лав XIV потоа се осврна на улогата на правосудниот систем. Тој ја призна неговата одговорност да го штити општеството, а воедно истакна дека треба да го поттикнува и достоинството и можноста за рехабилитација кај секој човек.

„Вистинската правда не бара само да казнува, туку да помогне во рехабилитацијата на животот на жртвите, на престапниците и на заедниците ранети од злото“, рече Папата, додавајќи: „Нема правда без помирување“.

Место за промена

Обраќајќи им се директно на затворениците, папата Лав XIV рече дека затворот не е само место на ограничување, туку може да стане и простор за размислување и личен раст. Тој ја нагласи важноста на образованието и на корисната работа за време на издржувањето на казната.

„Животот не е определен само од нечии грешки“, рече тој, потсетувајќи ги затворениците дека „секогаш постои можност за нов почеток“.

Папата се осврна и на искуството на осаменост, уверувајќи ги дека не се сами.

„Вашите семејства ве сакаат и ве чекаат. Многумина надвор од овие ѕидови се молат за вас“, рече тој, повторувајќи уште еднаш дека Бог никого не напушта.

Благодарност до персоналот и затворскиот пасторал

На крајот, Папата му се заблагодари на директорот на затворот, на службениците и на капеланот за нивната служба, нагласувајќи ја важноста од спојувањето на безбедноста со почитта и човечниот пристап. Токму тоа, рече тој, создава услови неопходни за повторно вклучување во општеството.

На крајот од средбата, еден затвореник му подари на Папата дрвен крст, изработен во самиот затвор, опишувајќи го како знак на нивните „животни приказни, рани и надеж“ за нов почеток.