Папата ги охрабри лидерите на Екваторска Гвинеја да ја изберат правдата пред моќта
Во своето прво јавно обраќање за време на апостолското патување во Екваторска Гвинеја, папата Лав XIV се обрати пред политичките власти на земјата, претставниците на граѓанското општество и членовите на дипломатскиот кор во Малабо, главниот град на државата.
По краткиот поздрав од претседателот Теодоро Обијанг Нгуема Мбасого, Папата му се обрати нему и на присутните јавни службеници, потсетувајќи на зборовите на папата Иван Павле II, кој во 1982 година го опишал шефот на државата како „симболичен центар кон кој се слеваат живите стремежи на еден народ за воспоставување општествена клима на вистинска слобода, правда, почитување и унапредување на правата на секој човек“. Папата Лав истакна дека овие зборови и денес остануваат актуелни и продолжуваат да ги повикуваат на одговорност оние на кои им е доверена јавната служба.
Потоа го цитираше документот Gaudium et Spes, велејќи дека „радостите и надежите, тагите и маките на луѓето од нашето време се и радости и надежи, таги и маки на Христовите следбеници“. Тој објасни дека неговото присуство во земјата има цел „да ве зајакне во верата и да ги утеши луѓето од оваа земја, кои минуваат низ брзи преобразби“.
Осврнувајќи се на свети Августин Хипонски, Папата говореше за разликата меѓу „градот Божји“ и „земниот град“. Првиот, рече тој, е обележан со безусловната Божја љубов, додека вториот е изграден врз горда љубов кон себе, желба за моќ и светска слава, што водат кон разурнување. Затоа ги повика присутните лично и политички да се запрашаат на кој град сакаат да му служат.
Осврнувајќи се на проектот за изградба на новиот главен град, Сиудад де ла Паз, односно Градот на мирот, папата Лав XIV истакна дека самото име треба да поттикнува етичко размислување. Политичкиот живот, нагласи тој, треба да биде насочен кон она што е трајно, со поглед на општото добро.
Папата се осврна и на социјалната наука на Црквата, за која рече дека нуди морални мерила и вистински етички начела, притоа почитувајќи ја автономијата на народите и нивните влади. Секоја генерација, додаде тој, се соочува со нови предизвици, кои бараат ново расудување и одговорност.
Говорејќи за современите светски прашања, Светиот Отец предупреди дека „исклучувањето е новото лице на социјалната неправда“. Тој укажа на растечкиот јаз меѓу малото малцинство и мнозинството и на парадоксот во кој недостигот од земја, храна, домување и достоинствена работа постои паралелно со пристапот до нови технологии, вклучително и мобилни телефони и вештачка интелигенција.
Потоа ги повика политичките лидери да ги отстранат пречките за целосен човечки развој, заснован врз солидарност и универзално одредиште на добрата. Тој изрази особена загриженост за влијанието на технолошкиот и економскиот развој врз природните ресурси и предупреди дека шпекулациите лесно ја отфрлаат заштитата на создадениот свет, правата на локалните заедници, достоинството на трудот и грижата за јавното здравје.
Повторувајќи една силна мисла на папата Фрањо, Папата нагласи: „Мора да кажеме: не на економијата на исклучување и нееднаквост. Таквата економија убива.“ Тој додаде дека вооружените конфликти сè почесто се поврзуваат со експлоатацијата на нафтата и минералните ресурси, без почит кон меѓународното право и кон самоопределувањето на народите.
Папата предупреди и на злоупотребата на технологијата за воени цели, истакнувајќи дека судбината на човештвото може трагично да биде доведена во прашање доколку не дојде до промена во начинот на преземање политичка одговорност. Тој повика на почитување на меѓународните институции и нагласи дека Божјото име никогаш не смее да се повикува за оправдување на одлуки и постапки што носат смрт.
Во завршниот дел од обраќањето, папата Лав XIV се осврна на младите и на иднината на земјата, опишувајќи ја Екваторска Гвинеја како „млада земја“, способна да изградува слободна и одговорна совест. Тој ги охрабри лидерите да поддржат политика насочена кон општото добро и повика на храброст за нови визии и за образовен пакт што ќе им даде простор и доверба на младите. На крајот од аудиенцијата, Папата се потпиша во Книгата на честа, придружуван од претседателот на Екваторска Гвинеја.
