Папата Лав: „Повикани сме со целиот свој живот да му служиме на Божјиот народ“

„Во овој свет, а особено на местата каде што злото изобилува, Исус љуби до крај, засекогаш и со сето Свое битие.“

Папата Лав XIV го упати овој силен повик на Велики Четврток вечерта, за време на Литургијата In Coena Domini во папската базилика „Свети Иван Латерански“.

Во својата проповед, Папата потсети дека Литургијата на оваа вечер го означува влегувањето во Светото Тридневие на Господовото страдање, смрт и Воскресение.

Господ клекнува за да му ги измие нозете на секого од нас

„Од љубов“, нагласи папата Лав, размислувајќи за моментот кога Господ им ги мие нозете на Своите апостоли, „Господ клекнува за да му ги измие нозете на секого од нас, а Неговиот божествен дар нè преобразува.“

Она што Господ ни го покажува, земајќи ги водата, садот и крпата, рече тој, е „повеќе од морален пример“, тоа предавање на „Неговиот начин на живот“.

Тој нагласи дека миењето на нозете е гест што во себе го содржи откровението Божјо.

Со тоа што Исус ја прима состојбата на слуга, забележа Светиот Отец, Тој ја открива славата на Отецот, „превртувајќи ги световните мерила што толку често ја искривуваат нашата совест“.

„Повикани сме со целиот свој живот да му служиме на Божјиот народ“

Папата Лав го цитираше Бенедикт XVI, кој во својата проповед на Литургијата Господова вечера во 2008 година истакна дека и ние, како Петар, кој на почетокот се спротивставил на Исусовиот потег, постојано треба да учиме дека Божјата величина е поинаква од нашата претстава за величина.

Бенедикт, рече Лав, призна дека секогаш сме во искушение да бараме Бог кој „ни служи“ нам или кој на некаков начин ни обезбедува победа, а притоа често не успеваме да увидиме дека Бог навистина ни служи преку бесплатниот и понизен гест на миењето нозе.

Размислувајќи за Господовото миење на нозете и за востановувањето на Евхаристијата преку прекршувањето на лебот, Папата потсети дека Исусовиот гест покажува како Тој се дарува целосно Себеси, токму како што се повикани да прават и свештениците со целото свое битие.

„Возљубени браќа во свештенството“, продолжи Папата, „повикани сме со целиот свој живот да му служиме на Божјиот народ.“

„Преку бискупите и свештениците, поставени за свештеници на Новиот Завет според Господовата заповед“, рече Папата, „станува присутен знакот на Неговата љубов кон целиот Божји народ.“

Господовата љубов ѝ претходи на нашата добрина

Светиот Отец потсети дека Господовата љубов ѝ претходи на нашата добрина и на нашата чистота.

„Тој прв нè љуби и во таа љубов ни простува и нè обновува“, рече папата Лав, додавајќи: „Неговата љубов не е награда за тоа што сме го прифатиле Неговото милосрдие; напротив, Тој нè љуби, и затоа нè очистува, правејќи нè способни да одговориме на Неговата љубов.“

Папата ги повика свештениците од Исус да ја учат оваа взаемна служба, потсетувајќи дека Тој „не бара да Му возвратиме, туку да го споделуваме Неговиот дар меѓу себе“.

Тој им рече на свештениците дека неопходен услов за да служат како што служел Господ е самите да дозволат Господ да им служи ним, затоа што Христос им рече ако не биде од нив прифатен како нивен слуга, не можат вистински да веруваат во Него, ниту пак да го следат како Господ.“

Додека човештвото е клекнато на колена

Во Него, рече Папата, Бог ни дава пример како да не владееме, туку да ослободуваме, и како да не го уништуваме животот, туку да го даруваме.

„Додека човештвото е клекнато на колена од толку многу дела на суровост, и ние да клекнеме како браќа и сестри покрај угнетените.“

На тој начин, рече тој, настојуваме да го следиме примерот на Господ, Кој го принесе совршениот дар на Самиот Себе.

Затоа, инсистираше Папата, Велики Четврток е ден на горлива благодарност и вистинско братство. „Нека вечерашното евхаристиско поклонение, во секоја парохија и заедница, биде време за созерцување на Исусовиот гест, на Неговото клекнување, и за да молиме за сила да ја подражаваме Неговата служба со истата љубов.“

Продолжувајќи ја традицијата

Следејќи ја Христовата традиција, папата Лав за време на Литугргијата им ги изми нозете на дванаесет свештеници.

Тоа беа о. Андреа Алеси, о. Габриеле Ди Мено Ди Букијанико, о. Ренцо Кјеза, о. Франческо Мелоне, о. Клоди Мерфален, о. Федерико Пелозио, о. Марко Петроло, о. Пјетро Хиеу Нгујен Хуаи, о. Матео Ренци, о. Џузепе Теранова, о. Симоне Троило и о. Енрико Марија Трусијани, од кои единаесетмина биле ракоположени од папата Лав минатата година. Отец Кјеза бил дванаесеттиот, кој не бил ракоположен од папата Лав, но е духовен отец на Папската римска голема богословија.

На крајот од Литургијата, Папата го пренесе Пресветиот Сакрамент во капелата на Свети Фрањо.