ಉಕ್ರೇನ್: ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳ ವಿನಾಶ

ಲೇಖಕರು: ಮಾಸ್ಸಿಮಿಲಿಯಾನೊ ಮೆನಿಚೆಟ್ಟಿ

ಖಾಲಿಯಾಗಿರುವ ನಗರಗಳು, ಚೂರುಚೂರಾದ ಕುಟುಂಬಗಳು, ಸಾವಿರಾರು ಸಾವುಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ಥಳಾಂತರಗಳು, ಹಸಿವು, ಚಳಿ, ಭಯ, ಪ್ರತಿರೋಧ ಮತ್ತು ಹೆಮ್ಮೆ — 2022 ಫೆಬ್ರವರಿ 24ರಂದು ಆರಂಭವಾದ ರಷ್ಯಾ ಆಕ್ರಮಣದಿಂದ ಉಕ್ರೇನ್‌ನ ದೈನಂದಿನ ಜೀವನ ಇದೇ ಆಗಿದೆ. ಯಾವ ಯುದ್ಧಕ್ಕೂ ನಾವು ಒಲಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಆದರೂ ಕಾಲ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದು, ವಿನಾಶವನ್ನೇ ಬಿತ್ತುವ ಶಕ್ತಿಗಳ ಅಜೇಯತೆಯನ್ನು ತೋರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.

ಕುಸಿಯುತ್ತಿರುವ ಕಟ್ಟಡಗಳು, ಭೂಗತ ಆಶ್ರಯಗಳು ಮತ್ತು ಕಂದಕಗಳ ಚಿತ್ರಗಳು ಜಾಗತಿಕ ಸುದ್ದಿಗಳ ಸಾಮಾನ್ಯ ದೃಶ್ಯಗಳಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿವೆ. ಯೂರೋಪಿನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸಂಪ್ರದಾಯಬದ್ಧ ಯುದ್ಧ ಅಸಾಧ್ಯವೆಂದು ಕಂಡಿದ್ದರೂ, ಪ್ರತಿರೋಧ, ಸೈನಿಕ ಚಲನೆಗಳು, ಮೈತ್ರಿಗಳು, ಇಂಧನ ಸಂಕಟಗಳು ಮತ್ತು ಹತ್ಯೆಗಳು ಇಂದು ವಾಸ್ತವಿಕತೆ ಆಗಿವೆ.

ಸದ್ಯಕ್ಕೆ, ದುಃಖ ಮತ್ತು ದುಃಖವು ವಿಜಯ ಮತ್ತು ಸೇಡಿನ ತಂತ್ರಗಳಿಗೆ ಒತ್ತೆಯಾಳುಗಳಾಗಿ ಉಳಿದಿವೆ; ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಮತ್ತು ಶಾಂತಿ ಸಮ್ಮೇಳನಗಳು ಹೆಚ್ಚಿನದನ್ನು ಸಾಧಿಸಿಲ್ಲ. ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳು ಇನ್ನೂ ಮೇಲುಗೈ ಸಾಧಿಸಿವೆ.

ಕಳೆದ ಭಾನುವಾರ ಪೂಜ್ಯ ಜಗದ್ಗುರುಗಳಾದ ಲಿಯೋ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಶತ್ರುತ್ವದ ತಕ್ಷಣದ ಅಂತ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಬಲವಾದ ಕರೆ ನೀಡುತ್ತಾ, “ಎಷ್ಟು ಬಲಿಗಳು, ಎಷ್ಟು ಜೀವನಗಳು ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬಗಳು ಚೂರುಚೂರಾಗಿವೆ! ಎಷ್ಟು ವಿನಾಶ, ಎಷ್ಟು ಹೇಳಲಾರದ ನೋವು!” ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.

ಈ ಯುದ್ಧವು ಅಣ್ವಸ್ತ್ರಗಳ ಭೀತಿಯನ್ನೂ ಎಬ್ಬಿಸಿ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಮಾನವಕೋಟಿಯ ನಾಶದ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ. ಆರ್ಥಿಕ ಏಕತೆಯ ಮೇಲೆ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿರುವ ಯೂರೋಪಿನ ನಾಜೂಕು ಕೂಡ ಇದರಿಂದ ಬಹಿರಂಗವಾಗಿದೆ — ರಾಬರ್ಟ್ ಶುಮಾನ್, ಅಲ್ಸಿದೇ ಡಿ ಗ್ಯಾಸ್ಪೇರಿ ಮತ್ತು ಕೊನ್ರಾಡ್ ಅಡೆನೌರ್ ಕನಸುಗೊಂಡ ರಾಜಕೀಯ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯ ಏಕತೆಯಿಂದ ದೂರವಾಗಿರುವುದನ್ನು ಇದು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

ಯುದ್ಧವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲಾಗದು; ಅದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಲೇಬೇಕು. ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳ ಮೌನ ಅಗತ್ಯ. ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತಗಳ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತರಾಗುವುದು ಮಾತ್ರ ಪರಿಹಾರವಲ್ಲ; ಅದು ಅಪಾಯಕಾರಿ ಮಾರ್ಗವಾಗಿದೆ. ಶಾಂತಿ ಬಲದಿಂದ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ — ಸಂವಾದ, ಸಂಬಂಧ, ಗೌರವ, ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕತೆ ಮತ್ತು ಬಹುಪಕ್ಷೀಯತೆಯ ಮೂಲಕವೇ ಅದು ನಿರ್ಮಿತವಾಗುತ್ತದೆ.

ನಿಜವಾದ ರಾಜಕೀಯ, ಸಹಜೀವನವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ, ಮಾನವನನ್ನು ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿರಿಸಿ, ಸಾಮೂಹಿಕ ಹಿತವನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ರಾಜಕೀಯವೂ ಇಂದಿನ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಾಜೂಕಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ “ನಿರಾಯುಧ ಮತ್ತು ನಿಶ್ಯಸ್ತ್ರ ಶಾಂತಿ”ಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲು ಜಗತ್ತಿನ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಮೌನಗೊಳಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ; ಮೊದಲಿಗೆ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ದ್ವೇಷ ಮತ್ತು ಅನುಮಾನಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವುದು ಮುಖ್ಯ.

ಈ ದುಃಖಭರಿತ ನಾಲ್ಕನೇ ವರ್ಷವು ಒಂದು ಪೀಳಿಗೆಯ ಉಕ್ರೇನ್ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕೇವಲ ಸೈರನ್‌ಗಳು, ಬಾಂಬ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಹಿಂಸೆಯ ಧ್ವನಿಗಳ ನಡುವೆ ಬೆಳೆಸುತ್ತಿರುವ ಕಠಿಣ ಸತ್ಯವನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಗಾಯಗಳು ಸುಲಭವಾಗಿ ಗುಣವಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಯುದ್ಧದ ನಂತರವೂ ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಅವು ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ.

ಶತ್ರುವನ್ನು ಹೀನಾಯಗೊಳಿಸದ, ಅವರನ್ನು ಸಂವಾದದ ಪಾಲುದಾರನಾಗಿಸುವ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ ಅಗತ್ಯ. ಯೂರೋಪ್ ಸಹೋದರತ್ವ, ಆತಿಥ್ಯ ಮತ್ತು ಸಹಕಾರದ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಪುನಃ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ, ಜೊತೆಗೆ ತನ್ನ ಕ್ರೈಸ್ತ ಮೂಲಗಳನ್ನು ಪುನಃ ಗುರುತಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.

ಈ ನೋವಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೂ ಭರವಸೆ ಜೀವಂತವಾಗಿದೆ. ಸಹಾಯ ಮಾಡುವ ಸಾವಿರಾರು ಜನರ ಸೇವೆ ಅದನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತಿದೆ. ಶಾಂತಿ ತಕ್ಷಣ ಸಂಭವಿಸುವ ಘಟನೆ ಅಲ್ಲ; ಅದು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ನಿರ್ಮಿಸಲ್ಪಡುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ.

ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ದುಃಖದ ನಾಲ್ಕನೇ ವರ್ಷವು ಯುದ್ಧವನ್ನು ಕೇವಲ ನಿರ್ವಹಿಸುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ವಿಶ್ವ ಸಮುದಾಯವು ಮತ್ತೆ ಶಾಂತಿ ನಿರ್ಮಾಣದ ನಂಬಿಕೆ, ಸಹಜೀವನ ಮತ್ತು ಹಂಚಿಕೊಂಡ ಸ್ಮೃತಿಯನ್ನು ಪೋಷಿಸುವ ದಾರಿಗೆ  ಮರಳುವ ವರ್ಷವಾಗಲೆಂದು ನಾವು ಆಶಿಸಬೇಕು.

ನಮ್ಮ ಲೇಖನವನ್ನು ಓದಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಧನ್ಯವಾದಗಳು. ನಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಸುದ್ದಿಪತ್ರಕ್ಕೆ ಚಂದಾದಾರರಾಗುವ ಮೂಲಕ ನೀವು ಸದಾ ಇತ್ತೀಚಿನ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು.(ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ).