ಗ್ಯಾಂಬಿಯಾದಿಂದ ಕ್ಯಾನರಿ ದ್ವೀಪಗಳತ್ತ: ಔಸ್ಮಾನ್ ಅವರ ಸಾಹಸಮಯ ಪಯಣ.
ವ್ಯಾಟಿಕನ್ ವರದಿ
ಎಂಟು ದ್ವೀಪಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ಕ್ಯಾನರಿ ದ್ವೀಪಸಮೂಹದಲ್ಲಿಯೇ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ದ್ವೀಪವಾದ ಟೆನೆರಿಫ್ನಲ್ಲಿ ಔಸ್ಮಾನ್ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಕ್ಯಾನರಿ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಕಾಲಿಟ್ಟರು. ಎಂಟು ದಿನಗಳ ಅಪಾಯಭರಿತ ಸಮುದ್ರಯಾನದ ಬಳಿಕ, ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಪಿರೋಗ್ ದೋಣಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸಿ ಕೊನೆಗೂ ಅವರು ಭದ್ರವಾದ ನೆಲವನ್ನು ತಲುಪಿದರು.
“ಅಲ್ಲಿಂದ ಸಾವಿರಾರು ಜನರು ಹೊರಡುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಎಲ್ಲರೂ ಇಲ್ಲಿಗೆ ತಲುಪುವುದಿಲ್ಲ,” ಎಂದು 38 ವರ್ಷದ ತಂದೆ ಔಸ್ಮಾನ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. “ಅಲ್ಲಿ” ಎಂದರೆ ಅವರ ತಾಯ್ನಾಡಾದ ಗ್ಯಾಂಬಿಯಾ. “ಆಫ್ರಿಕಾದ ನಗುವಿನ ಕರಾವಳಿ” ಎಂದು ಅವರು ತಮ್ಮ ದೇಶವನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾರೆ. ದೇಶದ ಸ್ವಲ್ಪ ಬಾಗಿದ ಭೌಗೋಳಿಕ ಆಕಾರ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿನ ಜನರ ಆತ್ಮೀಯ ಸ್ವಭಾವದಿಂದಾಗಿ ಅದಕ್ಕೆ ಈ ಅಡ್ಡಹೆಸರು ಬಂದಿದೆ. ಅವರ ಕಂಗಳಲ್ಲಿನ ಮುಗುಳ್ನಗು ಆ ಮಾತನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸುತ್ತದೆ.
ಆದರೆ ಔಸ್ಮಾನ್ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಮೊದಲು ಅವರು ಕೊಂಬೊ ನಾರ್ತ್ ಕರಾವಳಿ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿರುವ ತಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿಯನ್ನು ತೊರೆಯಬೇಕಾಯಿತು. ತಮ್ಮ ಪತ್ನಿ ಸಾಲಿ ಮತ್ತು ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳಾದ ಎಂಟು ವರ್ಷದ ಕ್ಯಾರಿ ಹಾಗೂ ಎರಡೂವರೆ ವರ್ಷದ ಯೂಸುಫ್ ರವರಿಗೆ ವಿದಾಯ ಹೇಳಬೇಕಾಯಿತು. ಸಮುದ್ರತೀರದ ಹೋಟೆಲ್ನಲ್ಲಿ ಪರಿಚಾರಕರಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ ದಿನಕ್ಕೆ ಕೇವಲ ನಾಲ್ಕು ಯೂರೋ ಗಳಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅವರು, ಆ ಆದಾಯದಿಂದ ಗೌರವಯುತ ಜೀವನ ನಡೆಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಿಕ್ಷಣದ ನಂತರ ಅವರ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ನಿಂತಿದ್ದರಿಂದ ಉತ್ತಮ ಅರ್ಹತೆಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವುದೂ ಕಷ್ಟಕರವಾಗಿತ್ತು. ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಇದೇ ರೀತಿಯ ಜೀವನ ಬೇಡವೆಂದು ಅವರು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು.
ಸಮುದ್ರಯಾನದ ಅಪಾಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರಿವಿದ್ದ ಔಸ್ಮಾನ್, ತಮ್ಮ ಹಿರಿಯ ಮಗ ಲಾಮಿನ್ನ್ನು ಮಾತ್ರ ಜೊತೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದರು. ಆಗ ಲಾಮಿನ್ಗೆ 13 ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಾಗಿತ್ತು.
ಅಟ್ಲಾಂಟಿಕ್ ಮಹಾಸಾಗರದ ಸವಾಲು
2026ರ ಫೆಬ್ರವರಿ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ತಂದೆ ಮತ್ತು ಮಗ ಸೇರಿ 156 ಜನರೊಂದಿಗೆ ಮರದ ದೋಣಿಯಾದ “ಕಹುಯೊ”ದಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣ ಆರಂಭಿಸಿದರು. ದೋಣಿಯಲ್ಲಿ ಪುರುಷರು, ಮಹಿಳೆಯರು ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳು ಇದ್ದರು.
ಔಸ್ಮಾನ್ ತಮ್ಮ ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ಕೆಲವು ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಅನುಭವಿಸಿದ ದುರಂತದ ಆಳವನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಹೆಚ್ಚು ಇಷ್ಟಪಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಗಮ್ಯಸ್ಥಾನ ತಲುಪುವ ಕೆಲವೇ ಗಂಟೆಗಳ ಮೊದಲು ಒಬ್ಬ ಪ್ರಯಾಣಿಕ ಮೃತಪಟ್ಟಿದ್ದನ್ನು ಅವರು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾರೆ. “ಬಹುಶಃ ಚಳಿಯಿಂದ ಆಗಿರಬಹುದು,” ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
“ಆರನೇ ದಿನಕ್ಕೆ ನಾವು ಅಷ್ಟೊಂದು ಭಯಗೊಂಡಿದ್ದೆವು, ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ದ್ವೀಪ ಕಂಡರೂ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇಳಿಯಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದೆವು,” ಎಂದು ಅವರು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ಕೊನೆಗೆ ಏಳನೇ ಮತ್ತು ಎಂಟನೇ ದಿನಗಳ ನಡುವಿನ ರಾತ್ರಿ, ಬೆಳಗಿನ ನಾಲ್ಕು ಗಂಟೆ ಸುಮಾರಿಗೆ, ಔಸ್ಮಾನ್ ದೂರದಲ್ಲಿ ಟೆನೆರಿಫ್ನ ಬೆಳಕುಗಳನ್ನು ಕಂಡರು. ಪಕ್ಕದ ದ್ವೀಪಗಳತ್ತ ಹಾರುತ್ತಿದ್ದ ವಿಮಾನಗಳನ್ನೂ ಅವರು ಗಮನಿಸಿದರು. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಒಂದು ದೃಶ್ಯ ಅವರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚೊತ್ತಿದಂತಾಯಿತು — ದ್ವೀಪಸಮೂಹದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಲಕ್ಷಣವಾದ ದೊಡ್ಡ ಕಂದುಬಣ್ಣದ ಕಲ್ಲಿನ ಬೆಟ್ಟಗಳು, ಅವರ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ದೋಣಿಯಿಂದಲೇ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು.
“ನಾನು ಸಮತಟ್ಟಾದ ಭೂದೃಶ್ಯಗಳಿರುವ ದೇಶದಿಂದ ಬಂದವನು. ಆದ್ದರಿಂದ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಬೆಟ್ಟಗಳನ್ನು ನೋಡುವುದೇ ನನಗೆ ಅದ್ಭುತ ಅನುಭವವಾಗಿತ್ತು,” ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಒಣ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟಾಗ ಉಂಟಾದ ಅನುಭವ ಮತ್ತು ಅದರೊಡನೆ ಬಂದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಅವರು ಇಂದಿಗೂ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ಲಾಸ್ ಪಾಲ್ಮಾಸ್ನಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಗತ
ಆದರೆ ಅವರ ಪ್ರಯಾಣ ಅಲ್ಲಿಗೇ ಮುಗಿಯಲಿಲ್ಲ. ಮೊದಲು ಅವರನ್ನು ಲಾಂಜರೋಟೆ ದ್ವೀಪಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲಾಯಿತು. ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಎರಡು ತಿಂಗಳು ವಾಸಿಸಿದರು. ನಂತರ ತಂದೆ-ಮಗನನ್ನು ಲಾಸ್ ಪಾಲ್ಮಾಸ್ನಲ್ಲಿರುವ ಸ್ವಾಗತ ಕೇಂದ್ರಕ್ಕೆ ಸ್ಥಳಾಂತರಿಸಲಾಯಿತು.
ಈ ಕೇಂದ್ರವನ್ನು 2004ರಲ್ಲಿ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್ಕನ್ ಧರ್ಮಸಂಘದಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾದ ಸ್ಪೇನ್ನ ಕ್ರೂಸ್ ಬ್ಲಾಂಕಾ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾನ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ. ಆಶ್ರಯದ ಜೊತೆಗೆ ಈ ಕೇಂದ್ರವು ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸೇವೆ, ಮಾನಸಿಕ ಬೆಂಬಲ, ಕಾನೂನು ಸಹಾಯ, ಸ್ಪ್ಯಾನಿಷ್ ಭಾಷಾ ತರಗತಿಗಳು ಮತ್ತು ಚಿಕ್ಕ ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಶಿಶುಪಾಲನಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನೂ ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ.
ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಯುವಕರು ಲಾಸ್ ಪಾಲ್ಮಾಸ್ನ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಅವರನ್ನು ಸ್ಪ್ಯಾನಿಷ್ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಬೆರೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆಯಾಗಿದೆ.
ಲಾಮಿನ್ನ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದು ಔಸ್ಮಾನ್ ರವರಿಗೆ ಸಂತೋಷದ ವಿಷಯ. “ಆರು ತಿಂಗಳ ಹಿಂದೆ ನನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ಸ್ಪ್ಯಾನಿಷ್ ಭಾಷೆಯ ಒಂದು ಪದವೂ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಈಗ ನನ್ನ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಅವನೇ ತಿದ್ದುತ್ತಾನೆ,” ಎಂದು ಅವರು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಆತ್ಮೀಯ ಬೆಂಬಲವೂ ಲಭ್ಯ
ಬಯಸುವವರಿಗೆ ಆತ್ಮೀಯ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನವೂ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ.
“ಈ ಜನರು ಮಾನಸಿಕವಾಗಿಯೂ ಆತ್ಮೀಯವಾಗಿಯೂ ಆಳವಾದ ಗಾಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಾರೆ,” ಎಂದು ಕ್ರೂಸ್ ಬ್ಲಾಂಕಾ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾನದ ಎಲ್ಲಾ ಕೇಂದ್ರಗಳ ಪ್ರಧಾನ ಸಂಯೋಜಕರಾದ ಸಹೋದರ ಜಾಹಿರ್ ಫಾಲೋನ್ ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ.
“ಅವರ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನೋವು ಮತ್ತು ಸಂಕಟಗಳ ಛಾಪು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಲಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಗಮನ ನೀಡುವುದು ನಮ್ಮ ಧ್ಯೇಯವಾಗಿದೆ.”
ಈ ಕಾಳಜಿಯ ಭಾಗವಾಗಿ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ತಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಆಚರಿಸಲು ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ನಿವಾಸಿಗಳು ಸಮೀಪದ ಧರ್ಮ ಸಭೆಗಳಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರ ಬಲಿಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಬಹುದು ಅಥವಾ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿಯೇ ರಂಜಾನ್ ಆಚರಿಸಬಹುದು.
ಜಗದ್ಗುರುಗಳ ಭೇಟಿ: ಸಾಂತ್ವನದ ಮೂಲ
ಔಸ್ಮಾನ್ ಸ್ವತಃ ಒಬ್ಬ ಮುಸ್ಲಿಂ. ಆದರೂ ಜೂನ್ 11ರಂದು ಅರ್ಗಿನೆಗಿನ್ ಬಂದರಿನಲ್ಲಿ ಜಗದ್ಗುರು ಲಿಯೋರವರನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿದ ಸಂತೋಷದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಕೊರತೆಯಿರಲಿಲ್ಲ. ಕೇಂದ್ರದ ಸಹಾಯ ಪಡೆದ ನೂರಾರು ವಲಸಿಗರೊಂದಿಗೆ ಅವರು ಕೂಡ ಆ ಭೇಟಿಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದರು.
“ನಾವು ಒಂದೇ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ — ಅದು ಮಾನವೀಯತೆಯ ಮೇಲಿನ ನಂಬಿಕೆ,” ಎಂದು ಗ್ಯಾಂಬಿಯಾದ ಈ ವಲಸಿಗ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
“ನಾವು ಬಿಳಿಯವರಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಕಪ್ಪು ವರ್ಣದವರಾಗಿರಲಿ, ನಮ್ಮ ರಕ್ತ ಒಂದೇ. ಗಾಯವಾದಾಗ ಹರಿಯುವುದು ಅದೇ ಕೆಂಪು ರಕ್ತ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಬದುಕಬಹುದು. ಈ ಸತ್ಯ ಬೈಬಲ್ನಲ್ಲಿಯೂ ಇದೆ, ಕುರಾನ್ ನಲ್ಲಿಯೂ ಇದೆ.”
ವಲಸಿಗರು ಮತ್ತು ದತ್ತಿ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದ ಜಗದ್ಗುರು XIVನೇ ಲಿಯೋರವರು, “ಸ್ವಾಗತ ಮತ್ತು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಒಳಗೊಳ್ಳುವ ಗಂಭೀರ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸುವ ಅಗತ್ಯ”ವನ್ನು ಒತ್ತಿ ಹೇಳಿದರು.
ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್ಕನ್ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾನದ ಕಾರ್ಯದಿಂದ ಔಸ್ಮಾನ್ ಮತ್ತು ಅವರ ಮಗನ ಜೀವನಯಾನ ಸರಿಯಾದ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ಸ್ಪೇನಿನ ಉತ್ತರ ಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ ಬುರ್ಗೋಸ್ ನಗರಕ್ಕೆ ತೆರಳಲಿದ್ದಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ ಅವರ ಕಾನೂನುಬದ್ಧೀಕರಣ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಮುಂದಿನ ಹಂತ ಆರಂಭವಾಗಲಿದೆ.
ಹಿಂದಿನ ಪರಿಚಾರಕರಾಗಿದ್ದ ಔಸ್ಮಾನ್, ಯಾವುದೇ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ತಾವು ಸಿದ್ಧರಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
“ನಾವು ಇಲ್ಲಿ ಸಮಾಜವನ್ನು ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತಗೊಳಿಸಲು ಬಂದಿಲ್ಲ. ಒಟ್ಟಾಗಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದಲು ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲು ಬಂದಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಜಗದ್ಗುರುಗಳು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು,” ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
“ನಾವು ಈಗ ಒಂದು ಕುಟುಂಬ”
ಆದರೆ ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳಿಂದ ತಮಗೆ ಆಶ್ರಯ ನೀಡಿದ ಈ ಕೇಂದ್ರವನ್ನು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ತೊರೆಯಬೇಕೆಂಬ ಆಲೋಚನೆ ಬಂದಾಗ, ಔಸ್ಮಾನ್ ಅವರ ಕಂಗಳಲ್ಲಿ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ತಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಇನ್ನೂ ದೀರ್ಘವಾದ ಜೀವನಯಾನವಿದೆ ಮತ್ತು ಹೊಸ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಆರಂಭಿಸುವ ಸಮಯ ಬಂದಿದೆ ಎಂಬ ಅರಿವು ಅವರಿಗೆ ಇದೆ. ಆದರೂ ಕೇಂದ್ರದ ನಿವಾಸಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಿಬ್ಬಂದಿ ತೋರಿದ ಆತಿಥ್ಯವನ್ನು ಅವರು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾರೆ.
“ನಾವು ಈಗ ಒಂದು ಕುಟುಂಬವಾಗಿದ್ದೇವೆ,” ಎಂದು ಅವರು ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಅವರ ಕುತ್ತಿಗೆಯಲ್ಲಿ ತೆಳುವಾದ ಬೂದು ಬಣ್ಣದ ಸರವೊಂದರಲ್ಲಿ ಬೆಳ್ಳಿಯ ಉಂಗುರ ತೂಗುತ್ತಿದೆ. ಅದು ದುರ್ಭಾಗ್ಯದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲಿ ಎಂಬ ಆಶಯದಿಂದ ಅವರ ತಾಯಿ ನೀಡಿದ ಉಡುಗೊರೆ. ಸಂಪ್ರದಾಯದಂತೆ ಅದನ್ನು ಬೆರಳಿಗೆ ಧರಿಸಬೇಕಾದರೂ, ಔಸ್ಮಾನ್ ಅದನ್ನು ರಕ್ಷಣೆಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಧರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.
ಸ್ಪೇನಿನ ಮುಖ್ಯ ಭೂಭಾಗದತ್ತ ಸಾಗುವ ಅವರ ಮುಂದಿನ ಜೀವನಯಾನದಲ್ಲೂ ಆ ಸಣ್ಣ ಆಭರಣವು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಇರುತ್ತದೆ.
