ಸಹೋದರಿ ಲಿಜಿ : “ಬಾಂಬ್ಗಳು ನಂಬಿಕೆ, ಬದುಕುವ ಇಚ್ಛೆ ಅಥವಾ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಹಂಬಲವನ್ನು ಮುರಿಯಲಾರವು”
ಲೇಖಕರು: ಸಹೋದರಿ ಅಲಿನಾ ಪೆಟ್ರೌಸ್ಕೈಟೆ ಮತ್ತು ಸ್ವಿತ್ಲಾನಾ ದುಖೋವಿಚ್
“ನಾವು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಭಯದಿಂದ ಮಲಗುತ್ತೇವೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಕ್ಷಿಪಣಿಗಳು ಅಥವಾ ಡ್ರೋನ್ಗಳು ಯಾವಾಗ ಬರುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡಿರುವುದಕ್ಕಾಗಿ ದೇವರಿಗೆ ಕೃತಜ್ಞತೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇವೆ. ಪ್ರತಿದಿನ ಸಂಜೆ ನಾವು ಇನ್ನೂ ಜೀವಂತವಾಗಿರುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಧನ್ಯವಾದ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇವೆ. ಉಕ್ರೇನಿಯನ್ನರು ಅತ್ಯಂತ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಕಾಲವನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದೇಶದ ಜನರಂತೆ ನಮಗೂ ಭಯವಿಲ್ಲದೆ, ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಬದುಕುವ ಹಕ್ಕಿದೆ.”
ಸೇಂಟ್ ಜೋಸೆಫ್ ಆಫ್ ಸೇಂಟ್-ಮಾರ್ಕ್ ಅವರ ಸಹೋದರಿಯರ ಸಭೆಗೆ ಸೇರಿದ ಸಹೋದರಿ ಲಿಜಿ (ಲಿಡಿಯಾ) ಪಯ್ಯಾಪಿಲ್ಲಿ ಮೂಲತಃ ಭಾರತದವರು. ಸುಮಾರು 25 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ತಮ್ಮ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸೇವೆಗಾಗಿ ಉಕ್ರೇನ್ಗೆ ಬಂದರು. ಅವರು “ನಾವು” ಎಂದು ಹೇಳುವಾಗ, ಅವರ ಉಚ್ಚಾರಣೆಯ ನಡುವೆಯೂ, ಉಕ್ರೇನಿಯನ್ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಅವರ ಆಳವಾದ ಐಕ್ಯತೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬಹುದು.
ದೇಶದ ನೈಋತ್ಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ ಮುಖಚೆವೊ ಸಮೀಪದ ಪವ್ಶಿನೊ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ, ಟ್ರಾನ್ಸ್ಕಾರ್ಪಾಥಿಯಾದಲ್ಲಿರುವ ತಮ್ಮ ಸಭೆಯ ಮಠಕ್ಕೆ ಬರುವ ಜನರಿಗೆ ಸಹೋದರಿ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಂಭಾಷಣೆ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಸೇವೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ.
ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಾಗಿ ಅವರಲ್ಲಿರುವ ವಿಶೇಷ ವರದಾನದಿಂದಾಗಿ, ಕಥೋಲಿಕರು ಹಾಗೂ ಕಥೋಲಿಕರಲ್ಲದವರೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಉಕ್ರೇನ್ನ ಅನೇಕ ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳು ಸಹೋದರಿ ಲಿಜಿಯ ಪರಿಚಯ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ. ಕಾಲಕಾಲಕ್ಕೆ ಅವರು ಉಕ್ರೇನ್ನಲ್ಲಿಯೂ ವಿದೇಶಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇರುವ ಇತರ ಧರ್ಮಕೇಂದ್ರಗಳಿಗೆ ತೆರಳಿ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಧ್ಯಾನ ದಿನಗಳನ್ನು ನಡೆಸಲು ನೀಡಲಾಗುವ ಆಹ್ವಾನಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ.
ವ್ಯಾಟಿಕನ್ ನ್ಯೂಸ್ಗೆ ನೀಡಿದ ಸಂದರ್ಶನದಲ್ಲಿ, ಸಹೋದರಿ ಲಿಜಿ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಉಕ್ರೇನ್ನ ಪೂರ್ವ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿರುವ ಮುಂಚೂಣಿ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಪಟ್ಟಣಗಳು ಮತ್ತು ನಗರಗಳಿಗೆ ಕೈಗೊಂಡ ಪ್ರವಾಸಗಳ ಕುರಿತು ವಿವರಿಸಿದರು. ಆಕ್ರಮಣದ ವಿರುದ್ಧ ತನ್ನ ತಾಯ್ನಾಡನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಮಹತ್ವದ ಕುರಿತು ಅವರು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಯುದ್ಧದಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ದೇಶದಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಅರ್ಥದ ಕುರಿತು ತಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡರು.
ಆರಾಧನೆಯ ವರಪ್ರಸಾದ ಮತ್ತು ಜನರಿಗಾಗಿ ಸಮರ್ಪಣೆ
ತಮ್ಮ ಸೇವೆಯ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾ, ಸಹೋದರಿ ಲಿಜಿ ತಮ್ಮ ಸಭೆಯ ದೈವಿಕ ವರದಾನದ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯಾದ ಪವಿತ್ರ ಪರಮ ಪ್ರಸಾದ ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಶುಭಸಂದೇಶ ಪ್ರಸಾರದ ಕುರಿತು ಒತ್ತಿಹೇಳುತ್ತಾರೆ. “ನಾನು ಆರಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ಸಮಯ ಕಳೆಯುವಾಗ, ಪರಮ ಪ್ರಸಾದದ ಮೇಲಿರುವ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತೇನೆ. ಇತರರೂ ಅದನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುವಂತಾಗಬೇಕು ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಬಯಕೆ.”
ಜೀವಂತ ದೇವರ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸಾಕ್ಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವರ ಸೇವೆಯ ಬೇರುಗಳಿವೆ: “ನನ್ನ ಅನುಭವದ ಮೂಲಕ ನಾನು ಶುಭಸಂದೇಶವನ್ನು ಸಾರುತ್ತೇನೆ. ಪ್ರಭು ನನ್ನ ಜೀವನವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ನನಗೆ ಅವರು ಜೀವಂತವಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಪರಮ ಪ್ರಸಾದ ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಇರುವ ದೇವರ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವಾಗಿದೆ. ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ಇತರರಿಗೆ ತಿಳಿಸಲು ನಾನು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೇನೆ.”
ಟ್ರಾನ್ಸ್ಕಾರ್ಪಾಥಿಯಾದ ಪವ್ಶಿನೊದಲ್ಲಿರುವ ಮಠವು ಅವರ ಸೇವೆಯ ಮುಖ್ಯ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿದ್ದರೂ, ಸಹೋದರಿ ಅವರ ಸೇವೆಯ ವ್ಯಾಪ್ತಿ ಮಠದ ಗಡಿಗಳನ್ನು ಬಹಳ ದೂರ ಮೀರುತ್ತದೆ. ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನವನ್ನು ಬಯಸುವ ಸಾವಿರಾರು ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳಿಗೆ ಮಠದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳ ಕಲ್ಪಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿರುವುದರಿಂದ, ಸಹೋದರಿ ಲಿಜಿ ಉಕ್ರೇನ್ನಾದ್ಯಂತ ಹಾಗೂ ವಿದೇಶಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಧರ್ಮಕೇಂದ್ರಗಳ ಆಹ್ವಾನಗಳಿಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸುತ್ತಾ ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
“ಎಲ್ಲರೂ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಆದ್ದರಿಂದ ಜನರು ಇರುವ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ನಾನೇ ಹೋಗಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದೆ.”
ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕ ರೋಗಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ, ಮಠವು ಒಂದೇ ದಿನದಲ್ಲಿ 700 ಜನರವರೆಗೆ ಸ್ವಾಗತಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಇಂದು, ಭೇಟಿ ನೀಡುವವರ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಉತ್ತಮವಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸಲು ಮುಂಗಡ ಸಮಯ ನಿಗದಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತರಲಾಗಿದೆ. ಇದರ ಮೂಲಕ ವಾರದಲ್ಲಿ ಮೂರು ದಿನ ಸಹೋದರಿಯರು ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಸಮಯ ಮತ್ತು ಗಮನವನ್ನು ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಯುದ್ಧದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಠದ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಬರುವ ಜನರ ಮುಖಗಳು ಬದಲಾಗಿವೆ: “ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಬರುವವರಲ್ಲಿ ಕುಟುಂಬ ಸದಸ್ಯರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡವರು, ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ತಾಯಂದಿರು ಮತ್ತು ವಿಧವೆಯಾದ ಮಹಿಳೆಯರು ಇದ್ದಾರೆ,” ಎಂದು ಸಹೋದರಿ ಲಿಜಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
“ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ ಸಾಂತ್ವನ ನೀಡಲು, ಬೆಂಬಲಿಸಲು ಮತ್ತು ಅವರಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಲು ದೊರೆಯುವ ಅವಕಾಶ ನಮ್ಮ ಸೇವೆಯ ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ಅಂಶವಾಗಿದೆ.”
ಮುಂಚೂಣಿ ಪ್ರದೇಶ ಮತ್ತು ಹಸಿವಿನ ದುರಂತ
ಮುಂಚೂಣಿ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಜನರ ತ್ಯಾಗವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬ ಬಯಕೆ ಸಹೋದರಿ ಲಿಜಿಯನ್ನು ಟ್ರಾನ್ಸ್ಕಾರ್ಪಾಥಿಯಾದ ಸಾಪೇಕ್ಷ ಸುರಕ್ಷತೆಯನ್ನು ತೊರೆದು ಯುದ್ಧದಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಬಾಧಿತವಾಗಿರುವ ಕೆಲವು ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ತೆರಳುವಂತೆ ಮಾಡಿತು.ಹಿಂದೆ, 2016ರಲ್ಲಿ, ಅವರ ಸೇವೆ ಅವರನ್ನು ಮರಿಯುಪೋಲ್ ಮತ್ತು ಡೊನೆಟ್ಸ್ಕ್ಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದಿತ್ತು. ಆದರೆ 2022ರಲ್ಲಿ ರಷ್ಯಾದ ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ಆಕ್ರಮಣ ಆರಂಭವಾದ ನಂತರ, ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವ ಜನರ ಗಾಯಗಳನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ನೋಡಬೇಕೆಂಬ ತುರ್ತು ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಅವರು ಅನುಭವಿಸಿದರು.ದೂರದಿಂದ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿದ್ದವರಿಗೆ ಬಾಂಬ್ಗಳ ನಡುವೆ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದ ಜನರ ವಾಸ್ತವಿಕತೆಯನ್ನು ತಲುಪಿಸಲು ದೂರದರ್ಶನದ ದೃಶ್ಯಗಳು ಸಾಕಾಗಲಿಲ್ಲ.ದೇಶದ ಉತ್ತರದಲ್ಲಿರುವ ಸುಮಿ ಮತ್ತು ನಂತರ ಆಗ್ನೇಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ ಝಪೋರಿಝ್ಝಿಯಾಗೆ ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷ ಜಾನ್ ಸೊಬಿಲೊ ಅವರ ಆಹ್ವಾನದ ಮೇರೆಗೆ ತೆರಳಿದ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಹೋದರಿ , ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ವರದಿಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಕಾಣಿಸದ ವಾಸ್ತವಿಕತೆಯನ್ನು ಕಂಡರು.
“ಬೆಳಗಿನ ನಾಲ್ಕು ಗಂಟೆಯಿಂದಲೇ ಜನರು ಒಂದು ತುಂಡು ರೊಟ್ಟಿಗಾಗಿ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿದೆ,” ಎಂದು ಅವರು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. “2004ರಲ್ಲಿ ನಾನು ಉಕ್ರೇನ್ಗೆ ಬಂದಾಗ, ವೃದ್ಧರು ದ್ವಿತೀಯ ವಿಶ್ವಯುದ್ಧದ ಸಮಯದ ಬರಗಾಲದ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. 21ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿಯೂ ಅದೇ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ನನ್ನ ಕಣ್ಣಾರೆ ನೋಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ಊಹಿಸಿರಲಿಲ್ಲ — ಸಾವಿರಾರು ಜನರು ಒಂದು ತುಂಡು ರೊಟ್ಟಿ ಮತ್ತು ಒಂದು ಡಬ್ಬಿ ಆಹಾರ ಪಡೆಯಲು ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದೆ.”
ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಜನರ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಸಹೋದರಿ ಲಿಜಿಯ ಮಾತುಗಳು ನೋವಿನಿಂದ ತುಂಬುತ್ತವೆ: “ನಮಗೆ ಭೂಮಿ ಇತ್ತು, ಮನೆ ಇತ್ತು; ಜೀವನವು ನಮ್ಮನ್ನು ರೊಟ್ಟಿಗಾಗಿ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡುವ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತರುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಾವು ಎಂದಿಗೂ ಯೋಚಿಸಿರಲಿಲ್ಲ.”
ಆದರೆ ಈ ನಿರಾಶೆಯ ನಡುವೆಯೂ ಸಹೋದರಿ ಅಸಾಧಾರಣ ದಾನಶೀಲತೆಯ ಸಂಕೇತಗಳನ್ನೂ ಕಂಡರು. ಝಪೋರಿಝ್ಝಿಯಾದ ಆಲ್ಬರ್ಟೈನ್ ಫ್ರೈಯರ್ಗಳು ನಿರಂತರವಾಗಿ ರೊಟ್ಟಿ ತಯಾರಿಸಿ ಕುಟುಂಬಗಳು ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅಗತ್ಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಹಂಚುತ್ತಿರುವುದು ಅಂತಹ ಒಂದು ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿದೆ.
ನೋವು ಮತ್ತು ಭರವಸೆಯ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ
ದ್ನಿಪ್ರೊದಲ್ಲಿ ತಂಗಿದ್ದಾಗ, ಸಹೋದರಿ ಲಿಜಿ ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳ ದೈನಂದಿನ ಜೀವನವನ್ನು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಡ್ರೋನ್ಗಳು ಮತ್ತು ಕ್ಷಿಪಣಿಗಳು ಹಾದುಹೋಗುವಾಗ ಉಂಟಾಗುವ ಭಯವನ್ನು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಅನುಭವಿಸಲು ಅವರು ಬಯಸಿದರು. ಅವರ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವು ಭರವಸೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡವರಿಗೆ ಒಂದು ಅಪ್ಪುಗೆಯಾಯಿತು.
“ನನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ನಾನು ಪ್ರಭುವನ್ನು ಕೇಳಿದೆ, ನಾನು ಅವರನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಾಗ ಅನೇಕರು ಕಣ್ಣೀರು ಹಾಕಿದರು. ಅವರಿಗಾಗಿ ಆ ಸಣ್ಣ ಅಪ್ಪುಗೆಯೂ ಒಂದು ರೀತಿಯ ವಿಮೋಚನೆಯಾಗಿತ್ತು.”
ದ್ನಿಪ್ರೊದಲ್ಲಿರುವ ಸೈನಿಕರ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿದಾಗ, ತಾವು ತತ್ತರಿಸಿಹೋಗಿದ್ದಾಗಿ ಸಹೋದರಿ ಲಿಜಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ: “ನಿಜ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ, ನಾನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ದೃಶ್ಯದ ಮುಂದೆ ಮಾತುಗಳು ಸಿಗದೆ ಮೌನವಾಗಿಬಿಟ್ಟೆ.” ಅವರ ಮುಂದೆ 35 ಅಥವಾ 40ರ ವಯಸ್ಸಿನ ಯುವಕರು ಇದ್ದರು. ಕೃತಕ ಅಂಗಗಳ ಸಹಾಯದಿಂದ ಮತ್ತೆ ನಡೆಯಲು ಕಲಿಯಬೇಕಾಗಿದ್ದವರು, ಅಥವಾ ತಮ್ಮದೇ ಆಗಿರದಂತೆ ಭಾಸವಾಗುವ ಕೈಯಿಂದ ಒಂದು ವಸ್ತುವನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಮತ್ತೆ ಕಲಿಯಬೇಕಾಗಿದ್ದವರು.
ಅವರ ಕರುಣೆ ಆಳವಾದ ಕೃತಜ್ಞತೆಯಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿತವಾಯಿತು: “ಅವರನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ನಾನು ನನ್ನ ಕಾಲು ಮತ್ತು ಕೈಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳದಂತೆ ಅವರು ತಮ್ಮ ಕಾಲು ಮತ್ತು ಕೈಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದು ನನಗೆ ಅರ್ಥವಾಯಿತು. ಅವರು ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದ್ದಾರೆ; ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಎಷ್ಟು ನೋವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದಾರೆ! ನಮ್ಮ ದೇಶ, ನಮ್ಮ ಉಕ್ರೇನಿಯನ್ ನೆಲ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಜನರ ಘನತೆಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಎಷ್ಟು ಜೀವಗಳು ಛಿದ್ರಗೊಂಡಿವೆ!”
ಖಾರ್ಕಿವ್ನ ಚೈತನ್ಯ ಮತ್ತು ಖೇರ್ಸೋನ್ನ “ನಿಜವಾದ ವೀರರು”
ಖಾರ್ಕಿವ್ನಲ್ಲಿ ಸಹೋದರಿ ಲಿಜಿ ಸ್ವಯಂಸೇವಕರ ಸಮರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ಜನರ ಅಸಾಧಾರಣ ಚೈತನ್ಯವನ್ನು ಕಂಡರು. “ಅವರು ಪ್ರತಿಯೊಂದರಲ್ಲೂ ತೋರುತ್ತಿದ್ದ ಅಪಾರ ಸಮರ್ಪಣೆಯನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿದೆ,” ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. “ಮತ್ತು ಉಕ್ರೇನ್ ಎಷ್ಟು ಸುಂದರವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಕಂಡೆ. ನಾನು ಯುರೋಪಿನ ಅನೇಕ ದೇಶಗಳಿಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿದ್ದೇನೆ. ಆದರೆ ಖಾರ್ಕಿವ್ನಲ್ಲಿರುವ ಉದ್ಯಾನವನದಷ್ಟು ಸುಂದರವಾದ ಉದ್ಯಾನವನವನ್ನು ನಾನು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಕಂಡಿಲ್ಲ. ಯುದ್ಧ ಮತ್ತು ತಲೆಯ ಮೇಲಿಂದ ಹಾರಿಹೋಗುವ ಕ್ಷಿಪಣಿಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಜನರು ಬದುಕಲು ಬಯಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ನಾನು ಆಳವಾಗಿ ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟೆ.”
“ನಾವು ನಮ್ಮದೇ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಬದುಕಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಉಕ್ರೇನ್ ಬದುಕಲು ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ. ನಾವು ಯಾರನ್ನೂ ಗೆಲ್ಲಲು ಹೋಗುತ್ತಿಲ್ಲ: ನಾವು ಬದುಕಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವಂತೆ ನಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.”
ಖೇರ್ಸೋನ್ನಲ್ಲಿ, ಒಂದು ಮನೆಯೂ ಹಾನಿಯಾಗದೆ ಉಳಿಯದಷ್ಟು ನಾಶವಾಗಿರುವ ನಗರದಲ್ಲಿ, ಸಹೋದರಿ ಲಿಜಿ “ಉಕ್ರೇನ್ನ ನಿಜವಾದ ವೀರರನ್ನು” ಭೇಟಿಯಾದರು.
ಜನರಿಲ್ಲದಂತಾಗಿರುವ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಡ್ರೋನ್ಗಳ ಬೆದರಿಕೆ ನಿರಂತರವಾಗಿದೆ: “ನಾವು ಧರ್ಮವಿಧಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ, ಆ ಅಲ್ಪ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೇ 20 ಡ್ರೋನ್ಗಳು ನಮ್ಮ ತಲೆಯ ಮೇಲಿಂದ ಹಾರಿದವು,” ಎಂದು ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಹೋದರಿ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಧರ್ಮಕೇಂದ್ರದ ಗುರು ಮಕ್ಸಿಮ್ ಅವರಿಗೆ ಬದುಕುಳಿಯುವ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿದರು: “ಡ್ರೋನ್ ಕಾಣಿಸಿದಾಗ ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಓಡಬೇಕು. ಏಕೆಂದರೆ ಜನರನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಲು ಅವು ಕ್ಯಾಮೆರಾಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಸಣ್ಣ ಸ್ಫೋಟಕಗಳು ಅಥವಾ ಸ್ಫೋಟಕ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಬೀಳಿಸುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಮರಗಳ ಕೆಳಗೂ ಜಾಗರೂಕರಾಗಿರಬೇಕು: ಮಾರಕ ಸ್ಫೋಟಕವು ಎಲೆಗಳ ನಡುವೆ ಅಥವಾ ಬಿಟ್ಟುಹೋಗಿರುವ ಚೀಲದೊಳಗೆ ಅಡಗಿರಬಹುದು.”
ಉದ್ವಿಗ್ನತೆ ಮತ್ತು ನೀರಿನ ಕೊರತೆಯ ನಡುವೆಯೂ ಜನರ ಮನೋಭಾವ ಸಹೋದರಿ ಲಿಜಿಯನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿತು: “ನಿವಾಸಿಗಳು ದೂರು ನೀಡುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ನಿರಾಶರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ನಾನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಬದಲಾಗಿ ಅವರು ದೇವರಿಗೆ ಇಷ್ಟು ಕೃತಜ್ಞತೆಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕೇಳಿದೆ! ಅವರು ಹೇಳಿದರು: ‘ನಮ್ಮ ಶಕ್ತಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ. ನಾಳೆ ನಾವು ಜೀವಂತವಾಗಿರುತ್ತೇವೆಯೇ ಎಂಬುದು ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನಾವು ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಮತ್ತು ಉಕ್ರೇನಿಯನ್ನರಾಗಿ ಸಾಯಲು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ.’”
ಪ್ರತಿರೋಧದ ಘನತೆ ಮತ್ತು ಬದುಕಿನ ಸಂಕೇತ
ಅನೇಕ ಜನರು ಉಕ್ರೇನ್ ತೊರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳ ತಂದೆಯಾದ ಒಲೆಕ್ಸಿ ಹೀಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ: “ನಾವು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು? ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಿರುವವರು ಯಾರು? ಅಲ್ಲದೆ, ನಮ್ಮ ವೃದ್ಧ ತಾಯಂದಿರು ಇಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಲು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ.”
ಉಸಿರು ಬಿಗಿಹಿಡಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ 56 ವರ್ಷದ ಮಹಿಳೆಯೊಬ್ಬರ ಕಥೆಯೂ ಇದೆ. ಬಾಂಬ್ ದಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಗಾಯಗೊಂಡ ಆಕೆ, ಗ್ಲಾಸಿನಲ್ಲಿ ಹನಿ ಹನಿಯಾಗಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ನೀರಿನಿಂದ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ತೊಳೆಯಬೇಕಾಯಿತು. ತಾನು ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನನ್ನೇ ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದು ಆಕೆ ತಿಳಿಸಿದರು.
“ಯುದ್ಧ ಎಂದರೇನು ಎಂಬುದನ್ನು ನನ್ನ ಕಣ್ಣಾರೆ ಹೋಗಿ ನೋಡಲು ನನಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾದುದಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಆಳವಾಗಿ ಕೃತಜ್ಞಳಾಗಿದ್ದೇನೆ,” ಎಂದು ಸಹೋದರಿ ಲಿಜಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ವಿದ್ಯುತ್ ಮತ್ತು ಮೂಲಭೂತ ಅಗತ್ಯಗಳ ಕೊರತೆಯಿಂದ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವ ಆಕ್ರಮಿತ ಪ್ರದೇಶಗಳ ದುರಂತವನ್ನೂ ಅವರು ತಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.
ಆದರೆ ಹಸಿವು ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನ ನಡುವೆಯೂ ನಿಜವಾದ ಬೆಳಕು ಬೇರೆಯದೇ ಆಗಿದೆ: “ಖೇರ್ಸೋನ್ನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ವಾಸದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಒಂದು ಹೆಣ್ಣು ಮಗು ಜನಿಸಿತು. ಏಕೆಂದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳು ಜನಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಖೇರ್ಸೋನ್ ಬದುಕುವುದನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತದೆ.”
ಬೆಳಕಿನ ವಿಜಯ ಮತ್ತು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಶಕ್ತಿ
ಇಂತಹ ಭೀಕರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕತೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಏಕೆ ಮೂಲಭೂತವಾಗಿವೆ ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ, ಸಹೋದರಿ ಲಿಜಿ ಧರ್ಮಗ್ರಂಥವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾರೆ:
“ಸಂತ ಪೌಲರು ಎಫೆಸಿಯರಿಗೆ ಬರೆದ ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಹೋರಾಟವು ಮಾಂಸ ಮತ್ತು ರಕ್ತದ ವಿರುದ್ಧವಲ್ಲ, ದುಷ್ಟಶಕ್ತಿಗಳ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಕತ್ತಲೆ ಸ್ವತಃ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿಲ್ಲ; ಅದು ಬೆಳಕಿನ ಅನುಪಸ್ಥಿತಿ ಮಾತ್ರ. ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಎಲ್ಲವೂ — ದ್ವೇಷ, ಕೊಲೆ, ನಾಶ ಮತ್ತು ಕೋಪ — ದುಷ್ಟಶಕ್ತಿಯ ಫಲವಾಗಿದೆ. ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವರ್ತಿಸುವವರು ಆ ದುಷ್ಟಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಹಕರಿಸುತ್ತಾರೆ.”
ಆದ್ದರಿಂದ ಉಕ್ರೇನಿಯನ್ ಜನರ ಆಂತರಿಕ ಪ್ರತಿರೋಧಕ್ಕೆ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯೇ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಆಯುಧವಾಗುತ್ತದೆ: “ಪ್ರಭು ಯೇಸು ಈಗಾಗಲೇ ಲೋಕವನ್ನು ಜಯಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ದುಷ್ಟಶಕ್ತಿಯು ನಮ್ಮನ್ನು ವಂಚಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತದೆ; ಅದಕ್ಕೆ ನಾಶಮಾಡುವ ಶಕ್ತಿ ಇದೆ ಎಂದು ನಾವು ನಂಬುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರವು ಕ್ರಿಸ್ತರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೇರಿದೆ. ಪವಿತ್ರಾತ್ಮರು ನಮ್ಮ ಮೂಲಕ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಲು ನಾವು ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಡಲು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯ.”
35 ವರ್ಷಗಳ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ: ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಬದುಕಲು ಭಯದ ಮೇಲೆ ವಿಜಯ
ಉಕ್ರೇನ್ ತನ್ನ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ 35ನೇ ವಾರ್ಷಿಕೋತ್ಸವವನ್ನು ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿರುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಸಹೋದರಿ ಲಿಜಿ ಈ ಮೈಲಿಗಲ್ಲಿನ ಅರ್ಥದ ಕುರಿತು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾರೆ: “ಉಕ್ರೇನ್ಗೆ ಈ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಂತೋಷಪಡಲು ಇನ್ನೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದು ನನಗೆ ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ನಾವು ಭಯದ ಸರಪಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಬಂಧಿತರಾಗಿದ್ದೇವೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೂ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಬದುಕುವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ದೇವರು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಇಂದು ಉಕ್ರೇನಿಯನ್ ಜನರು ನಿರಂತರ ಭಯದಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ,” ಏಕೆಂದರೆ ಯಾವುದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಡ್ರೋನ್ ಅಥವಾ ಕ್ಷಿಪಣಿಯಿಂದ ತಮ್ಮ ಜೀವ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು.
ಸಹೋದರಿ ಅವರ ಭರವಸೆ ನಂಬಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಸ್ತರು ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ನೀಡಿದ ಶಾಂತಿಯ ವಾಗ್ದಾನದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆ. ಭಯದಿಂದ ಮೇಲ್ಮನೆಯೊಳಗೆ ಬಾಗಿಲುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಯೇಸು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡ ಸಂದರ್ಭವನ್ನು ಅವರು ನೆನಪಿಸುತ್ತಾರೆ:
“ಉಕ್ರೇನ್ ಇಂದು ಭಯದಲ್ಲಿದೆ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಯ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ನಾವು ನಮ್ಮ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡಾಗ, ಭಯವು ಮಾಯವಾಗುತ್ತದೆ; ಇದು ಖಚಿತ. ದೇವರು ನಮಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ವಿಜಯದ ಮೂಲಕ, ನಮ್ಮದೇ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಬದುಕುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ನಾವು ಸಾಧಿಸಬೇಕು.”
ನಮ್ಮ ಲೇಖನವನ್ನು ಓದಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಧನ್ಯವಾದಗಳು. ನಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಸುದ್ದಿಪತ್ರಕ್ಕೆ ಚಂದಾದಾರರಾಗುವ ಮೂಲಕ ನೀವು ಸದಾ ಇತ್ತೀಚಿನ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು.(ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ).
