ಪೋಲೆಂಡ್ನ ಕಮ್ಯುನಿಸಂನ ಮೊದಲ ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿಯ ಪರಿಚಯ
ಲೇಖಕರು: ಡೊರೊಟಾ ಅಬ್ದೆಲ್ಮೌಲಾ-ವಿಯೆಟ್
ಇಂದಿನ ಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದ ಪೋಲೆಂಡ್ನ ಯಾತ್ರಿಕರನ್ನುದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದ ಪೂಜ್ಯ ಜಗದ್ಗುರು 14ನೇ ಲಿಯೋ, ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಹಿಂಸಾಚಾರದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪೋಲೆಂಡ್ನಲ್ಲಿ ಧನ್ಯರೆಂದು ಘೋಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮೊದಲ ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿಯಾದ ಧನ್ಯ ವಂ. ಗುರು ವ್ಲಾಡಿಸ್ಲಾವ್ ಫಿಂದಿಶ್ ಅವರ ಜೀವನವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದರು. ಈ ಧನ್ಯರು “ಕ್ಷಮಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ ಮತ್ತು ಕೆಟ್ಟದ್ದನ್ನು ಒಳ್ಳೆಯದರಿಂದ ಜಯಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ ಪ್ರೀತಿಯ ನಾಗರಿಕತೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಮಗೆ ನೆನಪಿಸುತ್ತಾರೆ” ಎಂದು ಪೂಜ್ಯ ಜಗದ್ಗುರು ಹೇಳಿದರು.
ಧನ್ಯವಂ. ಗುರು ಫಿಂದಿಶ್ ಅವರ ಜೀವನಚರಿತ್ರೆಯು ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಕಥೋಲಿಕ ಧರ್ಮಸಭೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಎಷ್ಟೊಂದು ತೀವ್ರವಾದ ವಿರೋಧ ಮತ್ತು ದ್ವೇಷವಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.ಜನರನ್ನು ಧಾರ್ಮಿಕ ಆಚರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವಂತೆ ಬಲವಂತಪಡಿಸಿದರು ಎಂಬ ಸುಳ್ಳು ಆರೋಪದ ಮೇಲೆ ಅವರಿಗೆ ಎರಡೂವರೆ ವರ್ಷಗಳ ಜೈಲು ಶಿಕ್ಷೆ ವಿಧಿಸಲಾಯಿತು. ಸೆರೆವಾಸದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿವಂ. ಗುರು ಫಿಂದಿಶ್ ಅವರು ದೈಹಿಕ ಹಾಗೂ ಮಾನಸಿಕ ಹಿಂಸೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರು. ಅನ್ನನಾಳದ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ಗಾಗಿ ನಿಗದಿಯಾಗಿದ್ದ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ಒಳಗಾಗುವುದನ್ನೂ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ತಡೆದರು. ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಬಲ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ಅವರು ಕೆಲವು ತಿಂಗಳುಗಳ ನಂತರ ನಿಧನರಾದರು. ಆಗ ಅವರನ್ನು ಪವಿತ್ರ ಜೀವನ ನಡೆಸಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಯೆಂದು ಗೌರವಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
“ಸೆರೆಮನೆಯಾಗಲಿ ಮರಣವಾಗಲಿ, ಅವರನ್ನು ಕ್ರಿಸ್ತನಿಂದಲೂ, ಅವರ ಪಾಲಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕುರಿಗಳಿಂದಲೂ ಬೇರ್ಪಡಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ,” ಎಂದು ಪೂಜ್ಯ ಜಗದ್ಗುರು ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್ ಅವರು ವಂ. ಗುರು ವ್ಲಾಡಿಸ್ಲಾವ್ ಫಿಂದಿಶ್ ರಕ್ತಸಾಕ್ಷಿಯಾದ 50ನೇ ವಾರ್ಷಿಕೋತ್ಸವದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನೀಡಿದ ಸಂದೇಶದಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದರು. “ಧನ್ಯ ವ್ಲಾಡಿಸ್ಲಾವ್ ಅವರು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಧರ್ಮಗುರುಗಳಿಗೂ ತಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಸ್ತನಿಗೂ ತಮ್ಮ ಸಹೋದರ ಸಹೋದರಿಯರಿಗೂ ನಿಷ್ಠೆ, ಪವಿತ್ರತೆ ಮತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಮರ್ಪಣೆಗೆ ಆಹ್ವಾನವಾಗಲಿ. ಎಲ್ಲ ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳಿಗೂ ಅವರು ದೇವರಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಸ್ತನೊಂದಿಗೆ ಹಾಗೂ ಸುವಾರ್ತೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನೀಡುವ ಮೌಲ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಆಳವಾದ ಬಾಂಧವ್ಯದ ಸಂಕೇತ ಮತ್ತು ಮಾದರಿಯಾಗಲಿ.”
ಕಠಿಣ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ರೂಪುಗೊಂಡ ಧಾರ್ಮಿಕ ಕರೆ
ಫಿಂದಿಶ್ ಅವರು 1907ರಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣ ಪೋಲೆಂಡ್ನ ಕ್ರೊಶ್ಚಿಯೆಂಕೊ ನಿಸ್ನೆ ಎಂಬಲ್ಲಿ, ಆಗ ಆಸ್ಟ್ರಿಯಾದ ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿದ್ದ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರು. ಆ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿದ್ದ ಬಡತನ ಅವರ ಬಾಲ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಭಾವಿಸಿತು. ಅವರು ಐದು ವರ್ಷ ತುಂಬುವ ಮುನ್ನವೇ ತಾಯಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡದ್ದು ಅವರ ಜೀವನದ ಮೊದಲ ದೊಡ್ಡ ವೈಯಕ್ತಿಕ ದುಃಖವಾಗಿತ್ತು. ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, ಪ್ರಥಮ ವಿಶ್ವಯುದ್ಧದ ವಿನಾಶ ಮತ್ತು 123 ವರ್ಷಗಳ ವಿಭಜನೆಯ ಬಳಿಕ, ಪೋಲೆಂಡ್ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಸ್ವತಂತ್ರ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿ ಯುರೋಪಿನ ಭೂಪಟದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಯುದ್ಧದ ಅನುಭವದ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಫಿಂದಿಶ್ ಬೆಳೆದರು; ಅದರ ಪರಿಣಾಮಗಳು ಅವರ ಸ್ವಸ್ಥಳದ ಮೇಲೂ ತೀವ್ರವಾಗಿದ್ದವು.
1927ರಲ್ಲಿ ಪ್ರೌಢಶಿಕ್ಷಣ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಅವರು ಧರ್ಮಗುರುವಾಗುವ ನಿರ್ಧಾರ ಕೈಗೊಂಡು ಪ್ರಜೆಮಿಶ್ಲ್ನ ಮಹಾ ಗುರುತರಬೇತಿ ಕೇಂದ್ರವನ್ನು ಸೇರಿದರು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಅವರ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪಯಣ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಸಂತ ಪೌಲರು ಹೇಳಿದಂತೆ, ಯಾವುದೂ “ನಮ್ಮನ್ನು ದೇವರ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಲು” ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಮಾತನ್ನು ಅವರು ತಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ವೀರೋಚಿತವಾಗಿ ಸಾಕಾರಗೊಳಿಸಿದರು.
ಯುದ್ಧದ ಗಾಯಗಳು ಮತ್ತು ಅವಶೇಷಗಳ ನಡುವೆ ಒಬ್ಬ ಧರ್ಮಗುರು
ಧರ್ಮಗುರು ದೀಕ್ಷೆ ಪಡೆದ ಬಳಿಕ ಹಲವು ಧರ್ಮಕೇಂದ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಇಂದಿನ ಉಕ್ರೇನ್ನಲ್ಲಿರುವ ಬೊರಿಸ್ಲಾವ್ ಮತ್ತು ದ್ರೊಹೊಬಿಚ್ ಕೂಡ ಸೇರಿವೆ. ಹಿಂದಿನ ಪ್ರಜೆಮಿಶ್ಲ್ ಧರ್ಮಪ್ರಾಂತ್ಯದ ಒಂದು ಭಾಗ ಇಂದು ಪೋಲೆಂಡ್ನ ಪೂರ್ವ ಗಡಿಯಾಚೆ ಇರುವುದರಿಂದ ಈ ಪ್ರದೇಶಗಳು ಈಗ ಉಕ್ರೇನ್ನಲ್ಲಿವೆ. ನಂತರ ಅವರನ್ನು ನೋವಿ ಝ್ಮಿಗ್ರೂಡ್ಗೆ ನಿಯೋಜಿಸಲಾಯಿತು. ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಧರ್ಮಕೇಂದ್ರದ ಧರ್ಮಗುರುವಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ಸಂತ ಪೇತ್ರ ಮತ್ತು ಸಂತ ಪೌಲರ ದೇವಾಲಯವು ಒಂದು ದಿನ ಅವರ ಸ್ಮರಣೆಗೆ ಸಮರ್ಪಿತವಾದ ಯಾತ್ರಾಸ್ಥಳವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ಆಗ ಊಹಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ವಿವಿಧ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳ ಸಂಗಮವಾಗಿದ್ದ ಬಹುಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಹಾಗೂ ಬಹುಧಾರ್ಮಿಕ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಅವರು ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲಿನ ಎಲ್ಲ ನಿವಾಸಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅವರ ಅಪಾರ ಆತ್ಮೀಯತೆ ಮತ್ತು ಕಾಳಜಿಗಾಗಿ ಯುವ ಧರ್ಮಗುರು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾದರು. ತಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತ್ರ ಅವರು ಅತ್ಯಂತ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿದ್ದರು.
ಎರಡನೇ ವಿಶ್ವಯುದ್ಧದ ಗಾಯಗಳು ಅವರ ಧರ್ಮಕೇಂದ್ರದ ಜನರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ತಾಜಾ ಮತ್ತು ಆಳವಾಗಿದ್ದವು. ಜರ್ಮನ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಪಟ್ಟಣದ ಎಲ್ಲ ನಿವಾಸಿಗಳನ್ನು,ವಂ. ಗುರು ಫಿಂದಿಶ್ ಅವರನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಂತೆ, ಬಲವಂತವಾಗಿ ಸ್ಥಳಾಂತರಿಸಿದರು. ನೋವಿ ಝ್ಮಿಗ್ರೂಡ್ ಪಟ್ಟಣವು ಬಹುತೇಕ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶವಾಯಿತು. 1945ರ ಜನವರಿ 23ರಂದು ಮರಳಿ ಬಂದ ನಂತರ, ಧರ್ಮಗುರುಗಳು ಧರ್ಮಕೇಂದ್ರದ ಜೀವನವನ್ನು ಪುನರ್ನಿರ್ಮಿಸುವುದಕ್ಕೂ ಯುದ್ಧದಿಂದ ಬಾಧಿತರಾದ ಜನರಿಗೆ ನೆರವಾಗುವುದಕ್ಕೂ ತಮ್ಮನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಮರ್ಪಿಸಿಕೊಂಡರು. ಆದರೆ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಮತ್ತೊಂದು ಅಪಾಯ ಎದುರಾಯಿತು: ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ದಮನ ಮತ್ತು ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ನಾಸ್ತಿಕೀಕರಣದ ಅಭಿಯಾನ.
“ಧರ್ಮಗುರುವಾಗಲು ಹುಟ್ಟಿದವರು”
“ಆ ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ಈ ಪ್ರದೇಶವು ಆಕ್ರಮಣದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ, ಈ ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದು ದಿನ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಜನರು ಜೀವನವನ್ನು ವಿಭಿನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡುವ ಕಾಲ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳುವ ಮೂಲಕ ಅವರು ನಮಗೆ ಭರವಸೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರು,” ಎಂದು ಅವರ ಸ್ನೇಹಿತರಲ್ಲೊಬ್ಬರಾದ ಮಿಯೆಚಿಸ್ಲಾವ್ ಬ್ರೋಝಿನಾ ಸ್ಮರಿಸಿದರು. “ಇತರರ ನೋವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಸಾಂತ್ವನ ನೀಡಲು ಅವರಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅವರು ಬಡವರಿಗೂ ರೋಗಿಗಳಿಗೂ ನೆರವಾಗುತ್ತಿದ್ದರು.”
ತಮ್ಮ ಜೀವವನ್ನೇ ಅಪಾಯಕ್ಕೆ ಒಳಪಡಿಸಿ ಹಿಂಸೆಗೊಳಗಾದವರು ಅಥವಾ ಮರಣದ ಅಪಾಯದಲ್ಲಿದ್ದವರಿಗೆ, ಅವರ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆ ಅಥವಾ ಧರ್ಮವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸದೆ, ವಂ. ಗುರು ಫಿಂದಿಶ್ ನೆರವು ನೀಡಿದರು. ಅವರು ಯೆಹೂದ್ಯರಿಗೆ ಹಂಗೇರಿಗೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದರು. “ಅವರು ಇಡೀ ಧರ್ಮಕೇಂದ್ರದ ಜನರನ್ನು ದೇವರ ಕಡೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲು ಬಯಸಿದರು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಗೂ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕುಟುಂಬಕ್ಕೂ ತಾವು ಜವಾಬ್ದಾರರು ಎಂದು ಅವರು ಭಾವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ಸ್ವತಃ ಜನರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಅಗತ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದವರಿಗೆ ನೆರವಾಗುವಂತೆ ಇತರರನ್ನೂ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ಧರ್ಮಗುರುವಾಗಲು ಹುಟ್ಟಿದವರಾಗಿದ್ದರು ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.”
ಜನರಲ್ಲಿ ಏಕತೆಯ ಪ್ರೇಷಿತ
ಯುದ್ಧ ಮತ್ತು ಆಕ್ರಮಣದಿಂದ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಬಾಧಿತವಾಗಿದ್ದ ರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧಾನಂತರದ ಕಠಿಣ ವರ್ಷಗಳು ವಿಭಜನೆಯನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಆಳಗೊಳಿಸಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನುವಂ. ಗುರು ಫಿಂದಿಶ್ ಅರಿತುಕೊಂಡಿದ್ದರು.ತಮ್ಮ ಧರ್ಮಕೇಂದ್ರದ ಜನರಿಗೆ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ನೆರವು ನೀಡುವುದರ ಜೊತೆಗೆ, ಅವರು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಏಕತೆಯ ಪರವಾಗಿ ಧ್ವನಿ ಎತ್ತಿದರು ಮತ್ತು ಜೀವನದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲೂ ಅಚಲವಾದ ಭರವಸೆಯ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಸಾರಿದರು. ದೇವರನ್ನು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಜೀವನದಿಂದ ದೂರಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಗೂ ಕಥೋಲಿಕ ಧರ್ಮಸಭೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಧರ್ಮಗುರುಗಳನ್ನು ದಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಯುದ್ಧಾನಂತರದ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಸರ್ಕಾರದ ನೀತಿಗಳಿಗೆ ಇದು ವಿರುದ್ಧವಾಗಿತ್ತು.ಯುವಜನರಲ್ಲಿ ಅವರು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಜನಪ್ರಿಯರಾಗಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಧರ್ಮಕೇಂದ್ರದ ಜನರಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರು. ಇದರಿಂದ ಅವರು ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಅಸಮಾಧಾನದ ಕಾರಣರಾದರು.
1946ರಲ್ಲಿಯೇ ಅವರನ್ನು ಭದ್ರತಾ ಕಚೇರಿ ನಿಗಾದಲ್ಲಿಟ್ಟಿತು. ಇದು ಆಡಳಿತದ ವಿರೋಧಿಗಳನ್ನು ದಮನಿಸಲು ಮತ್ತು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿದ್ದ ರಹಸ್ಯ ರಾಜಕೀಯ ಪೊಲೀಸ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಾಗಿತ್ತು. 1952ರಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳೀಯ ಪ್ರೌಢಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಶಿಕ್ಷಣ ಬೋಧಿಸುವುದರಿಂದ ಅವರನ್ನು ಶಿಕ್ಷಣಾಧಿಕಾರಿಗಳು ಅಮಾನತುಗೊಳಿಸಿದರು. ನಂತರ ಗಡಿ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಲು ಅಗತ್ಯವಿದ್ದ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಎರಡು ಬಾರಿ ನಿರಾಕರಿಸಿದರು. ಇದರಿಂದ ಧರ್ಮಕೇಂದ್ರದ ಒಂದು ಭಾಗದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸೇವೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಲು ಅವರಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.ಆದರೆ ಅವರ ಮೇಲಿನ ಅತ್ಯಂತ ತೀವ್ರವಾದ ಹಿಂಸೆ ನಡೆದ ಕಾಲವೇ ಎರಡನೇ ವ್ಯಾಟಿಕನ್ ಮಹಾಸಭೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಸಮಯವಾಗಿತ್ತು.
“ಮಹಾಸಭೆಯ ಸತ್ಕಾರ್ಯಗಳ ಸಂಕಲ್ಪ”
ಮಹಾಸಭೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪೂಜ್ಯ ಜಗದ್ಗುರು 23ನೇ ಜಾನ್ ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳಿಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮತ್ತು “ಸತ್ಕಾರ್ಯಗಳ” ಮೂಲಕ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಬೆಂಬಲ ನೀಡುವಂತೆ ಕರೆ ನೀಡಿದರು. ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿ ಕಾರ್ಡಿನಲ್ ಸ್ಟೆಫಾನ್ ವ್ಝಿಶಿನ್ಸ್ಕಿ ಪೋಲೆಂಡ್ನಲ್ಲಿ “ಮಹಾಸಭೆಯ ಸತ್ಕಾರ್ಯಗಳ ಸಂಕಲ್ಪ” ಎಂಬ ಚಳವಳಿಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದರು.
ಮಹಾಸಭೆಯ ನೈತಿಕ ನವೀಕರಣದ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಿಗೆ ಬೆಂಬಲವಾಗಿ ಪೋಲೆಂಡ್ನ ಕುಟುಂಬಗಳು ಮತ್ತು ಸಮುದಾಯಗಳಲ್ಲಿ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ದಾನಧರ್ಮದ ಕಾರ್ಯಗಳು ಹಾಗೂ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳುವಂತೆ ಈ ಚಳವಳಿ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿತು.
ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷರು ಹೀಗೆ ಬರೆದಿದ್ದರು: “ಕ್ಷಮೆ, ಸಮಾಧಾನ ಮತ್ತು ಸೌಹಾರ್ದದ ಮನೋಭಾವ; ನಿಜವಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಕಲ್ಪಿತವಾಗಿರಲಿ, ನಿಮ್ಮ ಮೇಲಿನ ಅಸಮಾಧಾನಗಳನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸುವುದು; ಸ್ನೇಹದ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಸಹೋದರನ ಕಡೆಗೆ ಚಾಚುವ ಕೈ; ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಕಡೆಗೆ ನಗು ಮತ್ತು ಸೌಹಾರ್ದದ ದೃಷ್ಟಿ — ಇವೆಲ್ಲವೂ ಕ್ರೈಸ್ತರ ಏಕತೆಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಮತ್ತು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಸಹಾಯದ ರೂಪವಾಗಿದೆ.”
“ಮಹಾಸಭೆಯ ಸತ್ಕಾರ್ಯಗಳ ಸಂಕಲ್ಪ”ವು ಮಹಾಸಭೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಪೋಲೆಂಡ್ನ ಧಾರ್ಮಿಕ-ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶವಾಯಿತು. ವಿಶ್ವವ್ಯಾಪಿ ಧರ್ಮಸಭೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಅಪರೂಪವಾಗಿ ಕಂಡುಬರುವಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಮಟ್ಟದ ಚಳವಳಿಯಾಗಿ ಅದು ಬೆಳೆಯಿತು.
ವಂ. ಗುರು ಫಿಂದಿಶ್ ಕೂಡ ಈ ಚಳವಳಿಗೆ ಕೈಜೋಡಿಸಿ ತಮ್ಮ ಧರ್ಮಕೇಂದ್ರದ ಜನರನ್ನು ಅದರಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವಂತೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿದರು. ಥೈರಾಯ್ಡ್ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ಒಳಗಾದ ನಂತರ ಅವರ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ತೊಂದರೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರೂ, ಧರ್ಮಕೇಂದ್ರದ ಜನರ ಬಗ್ಗೆ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಮತ್ತು ನಿಶ್ಶಬ್ದ ಕಾಳಜಿಯ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ ಅವರು ನೂರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಪತ್ರಗಳನ್ನು ಬರೆದರು. ಈ ಪತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ಜನರನ್ನು ಸಕ್ರಮವಾದ ಸಂಸ್ಕಾರ ಜೀವನವನ್ನು ಪೋಷಿಸಲು, ವ್ಯಸನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಲು ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬಗಳೊಳಗಿನ ಹಾಗೂ ನೆರೆಹೊರೆಯವರ ನಡುವಿನ ಕಲಹಗಳಿಗೆ ಅಂತ್ಯಹಾಕಿ ಸಮಾಧಾನವನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿದರು.
ವಿವಾಹ ಸಂಸ್ಕಾರವಿಲ್ಲದೆ ಸಂಬಂಧಗಳಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದವರಿಗೆ, ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಸಮಾಧಾನಕ್ಕೆ ಬರುವುದು ಮತ್ತು ಧರ್ಮಸಭೆಯೊಳಗೆ ತಮ್ಮ ವೈವಾಹಿಕ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಕ್ರಮಬದ್ಧಗೊಳಿಸುವುದು ಅಗತ್ಯವೆಂದು ಅವರು ನೆನಪಿಸಿದರು. ಸಂಸ್ಕಾರದ ವಿವಾಹವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಅವರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದರು. ಕೆಲವು ಪತ್ರ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದವರು ಈ ಸಲಹೆಗಳಿಂದ ಅಸಮಾಧಾನಗೊಂಡು ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ದೂರು ನೀಡಿದರು. ನಂತರ ಈ ದೂರುಗಳನ್ನು ಆಧಾರವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು,ವಂ. ಗುರು ಫಿಂದಿಶ್ ಅವರು ನಾಗರಿಕರನ್ನು ಧಾರ್ಮಿಕ ಆಚರಣೆಗಳು ಮತ್ತು ವಿಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವಂತೆ ಬಲವಂತಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಆರೋಪ ಹೊರಿಸಲಾಯಿತು. ಇದರಿಂದ ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ವಿಚಾರಣೆ ಆರಂಭವಾಗಿ, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಒಂದು ನಾಟಕೀಯ ವಿಚಾರಣೆ ನಡೆಯಿತು.
ನಂಬಿಕೆಗಾಗಿ ಸೆರೆಮನೆ
1963ರಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ ರ್ಝೆಶೋವ್ ಕೋಟೆ ಸೆರೆಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇರಿಸಲಾಯಿತು. ಸೆರೆಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಅನುಭವಿಸಿದ ಅವಮಾನ, ದೈಹಿಕ ಹಿಂಸೆ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ಹಿಂಸೆ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಅವರ ಮೇಲಿದ್ದ ದ್ವೇಷದ ಸ್ಪಷ್ಟ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿತ್ತು.ಸಂವಿಧಾನವನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಜನರ ಮನಸ್ಸಿನ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ಧಕ್ಕೆ ತಂದಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಜನರನ್ನು ಕಥೋಲಿಕ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವಂತೆ ಬಲವಂತಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಆರೋಪಗಳನ್ನು ಅವರ ಮೇಲೆ ಹೊರಿಸಲಾಯಿತು.ನಾಟಕೀಯ ವಿಚಾರಣೆಯಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಎರಡೂವರೆ ವರ್ಷಗಳ ಜೈಲು ಶಿಕ್ಷೆ ವಿಧಿಸಲಾಯಿತು.
ಮೊದಲ ಎರಡು ತಿಂಗಳುಗಳನ್ನು ಅವರು ರ್ಝೆಶೋವ್ನಲ್ಲಿ ಕಳೆದರು. 1964ರ ಜನವರಿ 25ರಂದು ಅವರನ್ನು ಕ್ರಾಕೋವ್ನ ಮೊಂಟೆಲುಪಿಚ್ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿರುವ ಕೇಂದ್ರ ಕಾರಾಗೃಹಕ್ಕೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಲಾಯಿತು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೇ ಅವರಿಗೆ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ಇರುವುದು ದೃಢಪಟ್ಟಿತ್ತು ಮತ್ತು ತಕ್ಷಣ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಅಗತ್ಯವಿತ್ತು. ಆದರೂ ಸೆರೆಮನೆ ಹಾಗೂ ನ್ಯಾಯಾಂಗ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಅವರಿಗೆ ಸೂಕ್ತ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಆರೈಕೆಯನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿದರು. ಧರ್ಮಪ್ರಾಂತ್ಯದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ಅವರ ವಕೀಲರು ಮಧ್ಯಪ್ರವೇಶಿಸಿದರೂ, ಅನ್ನನಾಳದ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ಗಾಗಿ ಈಗಾಗಲೇ ನಿಗದಿಯಾಗಿದ್ದ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ಒಳಗಾಗುವುದನ್ನು ತಡೆದರು. ದೈಹಿಕ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ಹಿಂಸೆಯ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಅವರ ಆರೋಗ್ಯವು ವೇಗವಾಗಿ ಹದಗೆಟ್ಟಿತು.
1964ರ ಫೆಬ್ರವರಿ 29ರಂದು ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಬಲ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಷರತ್ತುಬದ್ಧವಾಗಿ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಅವರು ನೋವಿ ಝ್ಮಿಗ್ರೂಡ್ಗೆ ಮರಳಿದರು ಮತ್ತು 1964ರ ಆಗಸ್ಟ್ 21ರಂದು ನಿಧನರಾದರು. ಆಗ ಅವರನ್ನು ಪವಿತ್ರ ಜೀವನ ನಡೆಸಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಯೆಂದು ಗೌರವಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. 2005ರ ಜೂನ್ 19ರಂದು ವಾರ್ಸಾದಲ್ಲಿ ವಂ. ಗುರು ವ್ಲಾಡಿಸ್ಲಾವ್ ಫಿಂದಿಶ್ ಅವರನ್ನು ಧನ್ಯರೆಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಯಿತು.
ನಮ್ಮ ಲೇಖನವನ್ನು ಓದಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಧನ್ಯವಾದಗಳು. ನಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಸುದ್ದಿಪತ್ರಕ್ಕೆ ಚಂದಾದಾರರಾಗುವ ಮೂಲಕ ನೀವು ಸದಾ ಇತ್ತೀಚಿನ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು.(ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ).
