ವಂ. ಗುರು ಫಲ್ಟಾಸ್: ಪಶ್ಚಿಮ ದಂಡೆಯು ರಕ್ತಸಿಕ್ತವಾಗಿದೆ; ಹಿಂಸಾಚಾರ ನಿಲ್ಲಿಸುವಂತೆ ಪೂಜ್ಯ ಜಗದ್ಗುರುಗಳ ಕರೆಗೆ ಕಿವಿಗೊಡಿ
ಲೇಖಕರು: ವಂ. ಗುರು ಇಬ್ರಾಹಿಂ ಫಲ್ಟಾಸ್*
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ, ಪವಿತ್ರ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಬಿಟ್ಟುಹೋಗದ ಹಿಂಸಾಚಾರ ತೀವ್ರಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ. ಇದು ಮತ್ತಷ್ಟು ಪ್ರತೀಕಾರದ ಕೃತ್ಯಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಮೃತರ ಮತ್ತು ವಿನಾಶದ ಪಟ್ಟಿ ದೀರ್ಘವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಶಾಂತಿಯ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸುತ್ತಿದೆ. ಮುಳ್ಳುತಂತಿಯ ಬೇಲಿಗಳ ಹಿಂದೆ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಹೃದಯಗಳನ್ನು ಬಂಧಿಸುತ್ತಿದೆ. ಪಶ್ಚಿಮ ದಂಡೆಯು ಉರಿಯುತ್ತಿದೆ, ರಕ್ತಸಿಕ್ತವಾಗುತ್ತಿದೆ, ನೋವು ಮತ್ತು ಯಾತನೆಯಿಂದ ಕೂಗುತ್ತಿದೆ.
ಗಾಜಾದಂತೆ, ಪಶ್ಚಿಮ ದಂಡೆಯೂ ತನ್ನ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನೂ, ತನ್ನ ವಿಶಾಲತೆಯನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಪ್ರದೇಶವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಅದು ಇನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾಗದ ಸ್ಥಳವಾಗಿದೆ—ದೈಹಿಕವಾಗಿಯೂ ಸಾಮಾಜಿಕವಾಗಿಯೂ ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಆಳವಾದ ಗಾಯಗಳಿಂದ ನಲುಗಿದ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಗುರುತಿಗೆ ಅವಮಾನವಾಗಿರುವ ಭೂಮಿಯಾಗಿದೆ. ಈ ಭೂಮಿಯ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮೂಲೆಯೂ ಪ್ರತಿದಿನ ಹಿಂಸಾಚಾರ ಮತ್ತು ವಿನಾಶವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇಲ್ಲಿನ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ನಿವಾಸಿಯೂ ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿರುವ ಅಭಾವ, ನಿರ್ಬಂಧಗಳು, ಯಾತನೆ ಮತ್ತು ಅವಮಾನವನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಘೋಷಿಸದಿದ್ದರೂ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿರುವ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಜನರು ಪ್ರಾಣ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಮನೆಗಳು ಮತ್ತು ಕೃಷಿಭೂಮಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚುವ ಘಟನೆಗಳು ನಡೆದಿವೆ. ವೈದ್ಯಕೀಯ ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಿಗಾಗಿ, ಉದ್ಯೋಗಕ್ಕಾಗಿ, ಸಂಬಂಧಿಕರಿಗೆ ನೆರವಾಗಲು ಅಥವಾ ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿ ಮತ್ತು ಹಿಂಸಾತ್ಮಕ ವಸಾಹತುಗಾರರು ಅಕ್ರಮವಾಗಿ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಕುಟುಂಬದ ಸಣ್ಣ ಆಸ್ತಿಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು, ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿರುವ ನಗರಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಈಗ ಪ್ರಯಾಣಿಸುವುದು ಅಸಾಧ್ಯವಾಗಿದೆ.
ಗಂಭೀರ, ಅಪಾಯಕಾರಿ ಮತ್ತು ಪರಿಹರಿಸಲು ದಿನೇದಿನೇ ಕಷ್ಟಕರವಾಗುತ್ತಿರುವ ಅಗತ್ಯಗಳ ಕುರಿತು ನನಗೆ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಸಹಾಯದ ಮನವಿಗಳು ಬರುತ್ತಿವೆ. ಈಗ ಸಾವಿರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ತಪಾಸಣಾ ಕೇಂದ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಅನೇಕ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ರಸ್ತೆ ತಡೆಗಳು, ಒಮ್ಮೆ ಪ್ಯಾಲೆಸ್ತೀನಿನ ಜನರ ಇತಿಹಾಸ ಮತ್ತು ದೈನಂದಿನ ಜೀವನವನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಭೂದೃಶ್ಯದ ಭಾಗಗಳಾದ ಕೃಷಿ, ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಆಲಿವ್ ತೋಟಗಳು, ಜಾನುವಾರುಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸುವುದು ಹಾಗೂ ಶಬ್ದ, ಬಣ್ಣ ಮತ್ತು ಜೀವಂತಿಕೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದ ಪಟ್ಟಣಗಳು ಮತ್ತು ನಗರಗಳನ್ನು ಆವರಿಸಿವೆ.
ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ವಸಾಹತುಗಳು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹಳ್ಳಿಯನ್ನೂ, ಸಮುದಾಯ ಜೀವನದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಗುರುತು ಮತ್ತು ಸಂಕೇತವನ್ನೂ ಸುತ್ತುವರೆದಿವೆ. ಅವು ಪ್ಯಾಲೆಸ್ತೀನಿನ ಜೀವನವನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿಸುತ್ತವೆ. ತಮ್ಮ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗದ ಯುವಜನರ ಭರವಸೆಯನ್ನು ಅವು ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿಸುತ್ತವೆ. ಭೂತಕಾಲ ಮತ್ತು ವರ್ತಮಾನವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲು ಶ್ರಮಿಸಿದವರ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಅವು ನಾಶಪಡಿಸುತ್ತವೆ. ತಮ್ಮ ಭೂಮಿ ಸುಟ್ಟುಹೋಗುವುದನ್ನು, ನಿರ್ಬಂಧಿತವಾಗಿರುವುದನ್ನು ಮತ್ತು ತನ್ನ ಬಣ್ಣವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ನೋಡುವ ಮಕ್ಕಳ ನಗು ಮತ್ತು ಕನಸುಗಳನ್ನು ಅವು ಚೂರುಚೂರು ಮಾಡುತ್ತವೆ.
ಸತತ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಪೋಷಕರು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮ ವೃದ್ಧ ಮತ್ತು ಅನಾರೋಗ್ಯ ಪೀಡಿತ ಪೋಷಕರನ್ನು ತಲುಪಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ತಂದೆಯರು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದನ್ನು ತಡೆಯುವ ರಸ್ತೆ ತಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳು ಪಶ್ಚಿಮ ದಂಡೆಯಲ್ಲಿ ಹಲವು ತಿಂಗಳುಗಳಿಂದ, ಕೆಲವು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಹಲವು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಮುಂದುವರಿದಿವೆ. ಅಸಂಖ್ಯಾತ ದಾಳಿಗಳಿಂದ ಜನರು ತೀವ್ರ ನಿರಾಶೆ ಮತ್ತು ಭಯದಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಯಾವುದೇ ಶಿಕ್ಷೆಯ ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ವಸಾಹತುಗಾರರು ಬಡಜನರಲ್ಲಿ ಭೀತಿ ಮತ್ತು ಆತಂಕವನ್ನು ಹರಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಈಗ ಅವರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಆಶ್ರಯ ಅಥವಾ ಸುರಕ್ಷತೆ ದೊರೆಯುತ್ತಿಲ್ಲ.
ಹಿಂಸಾಚಾರವನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸುವಂತೆ ಜಗದ್ಗುರುಗಳು ಮಾಡಿರುವ ಬಲವಾದ ಮನವಿಯನ್ನು, ಹಿಂಸಾಚಾರ ನಡೆಸುವವರು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಈ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಹಿಂಸಾಚಾರದ ಸುಳಿಯನ್ನು ತಡೆಯಲು ಮಧ್ಯಪ್ರವೇಶಿಸಲು ವಿಫಲವಾಗುವವರೂ ಆಲಿಸಬೇಕು. ಮುಂಬರುವ ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ ಮತ್ತು ಪ್ಯಾಲೆಸ್ತೀನಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯಲಿರುವುದಾಗಿ ಘೋಷಿಸಲಾದ ಚುನಾವಣೆಗಳು, ಎರಡೂ ಜನಾಂಗಗಳಿಗೆ ಹೊಸ ಸಮತೋಲನ ಮತ್ತು ನಿಜವಾದ ನ್ಯಾಯವನ್ನು ತಂದುಕೊಡಬೇಕು. ಇತಿಹಾಸದ ದಿಕ್ಕು ಬದಲಾಗಬಹುದು ಎಂಬ ಆಶಾಭಾವನೆಯು, ಪ್ರಭುವಿನಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ನಂಬಿಕೆ ಇಟ್ಟಿರುವವರನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಪವಿತ್ರ ಭೂಮಿಯ ಸಂರಕ್ಷಣಾ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಶಾಲೆಗಳ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರು
ನಮ್ಮ ಲೇಖನವನ್ನು ಓದಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಧನ್ಯವಾದಗಳು. ನಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಸುದ್ದಿಪತ್ರಕ್ಕೆ ಚಂದಾದಾರರಾಗುವ ಮೂಲಕ ನೀವು ಸದಾ ಇತ್ತೀಚಿನ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು.(ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ).
