ಪ್ರಭುವಿನ ದಿನದ ಚಿಂತನೆ: "ಎರಡು ಬಾರಿ ಮುಚ್ಚಿಡಲ್ಪಟ್ಟ ನಿಧಿ"
ಲೇಖಕರು: ವಂ. ಗುರು ಮರಿಯನ್ ನ್ಗುಯೆನ್, OSB*
ಇಂದಿನ ಶುಭಸಂದೇಶವು ಎರಡು ಬಾರಿ ಮುಚ್ಚಿಡಲ್ಪಟ್ಟ ನಿಧಿಯ ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡುತ್ತದೆ. ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಅದನ್ನು ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟುಹೋದ ಅಪರಿಚಿತ ಮಾಲೀಕರು ಅದನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟರು. ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ಆ ನಿಧಿಯನ್ನು ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಕಂಡುಕೊಂಡ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅದನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟನು. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕುತೂಹಲ ಮೂಡಿಸುವುದು ಈ ಎರಡನೆಯ ಮರೆಮಾಡುವಿಕೆಯೇ. ತನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಕೊಂಡ ಅತ್ಯಮೂಲ್ಯ ನಿಧಿಯನ್ನು ಯಾರಾದರೂ ಮತ್ತೆ ಏಕೆ ಮುಚ್ಚಿಡುತ್ತಾರೆ? (ಮತ್ತಾಯ 13:44)
ಈ ಆಶ್ಚರ್ಯಕರ ಪ್ರಶ್ನೆಯೇ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಜೀವನದ ಕುರಿತು ಸಂತ ಗ್ರೆಗೊರಿ ಅವರ ಒಳನೋಟವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಒಂದು ದ್ವಾರವಾಗುತ್ತದೆ. ತಮ್ಮ "ಶುಭಸಂದೇಶಗಳ ಮೇಲಿನ ಪ್ರವಾದನೆಗಳಲ್ಲಿ", ಈ ವಿಚಿತ್ರ ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಹಿಂಜರಿಕೆ ಅಥವಾ ಭಯವನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ; ಬದಲಿಗೆ ಆಳವಾದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ದೇವರು ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯಗತಗೊಳಿಸುವುದನ್ನು ‘ವೈಭವಾಕಾಂಕ್ಷೆ’ (Vanagloria) ಎಂಬ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಪ್ರಲೋಭನೆಯಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಬೇಕಾದ ಕಾರಣ ನಿಧಿಯನ್ನು ಎರಡನೇ ಬಾರಿ ಮರೆಮಾಚಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಅವರು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಂದರೆ, ನಮ್ಮ ಪವಿತ್ರತೆಯ ಕುರಿತು ಇತರರಿಂದ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಪಡೆಯಬೇಕೆಂಬ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಬಯಕೆಯಿಂದ ಅದನ್ನು ಕಾಪಾಡಬೇಕು. ದೇವರ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ದೊರೆತ ಆಂತರಿಕ ವರಗಳನ್ನು ಸಮಯಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚೆಯೇ ಪ್ರದರ್ಶಿಸುವುದು ಅವುಗಳನ್ನು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಕಳ್ಳರಿಗೆ ಒಡ್ಡಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಅತ್ಯಮೂಲ್ಯವಾದುದು ಪ್ರದರ್ಶನದಿಂದಲ್ಲ, ವಿನಮ್ರವಾಗಿ ಮರೆಮಾಚುವುದರಿಂದ ಸಂರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಈ ಮರೆಮಾಚುವಿಕೆ ತಣ್ಣನೆಯ ರಹಸ್ಯವಾಗಿಲ್ಲ; ನಿಜವಾದ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿರುವ ಆತ್ಮದ ಮೌನದ ಸಂತೋಷವಾಗಿದೆ.
ಈ ಪ್ರಾಚೀನ ಸನ್ಯಾಸಿ ಪರಂಪರೆಯ ಒಳನೋಟವು ನಮ್ಮ ಕಾಲಕ್ಕೂ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ. ಇಂದಿನ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಆಂತರಿಕ ಜೀವನವನ್ನು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಪ್ರದರ್ಶನವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವುದು ಎಂದಿಗಿಂತಲೂ ಸುಲಭವಾಗಿದೆ. ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ದಾಖಲಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು, ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ಪ್ರಕಟಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಆಶಯಗಳಿಗೂ ಇತರರ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ವಿಚಿತ್ರವೆಂದರೆ, ವಿನಯದಂತಹ ಸದ್ಗುಣಕ್ಕೂ ಸಹ ಇದೇ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಸಾಕ್ಷಿ ನೀಡುವುದು ಮತ್ತು ಪ್ರದರ್ಶನ ಮಾಡುವುದು ಎಂಬ ಎರಡರ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ನಮ್ಮ ಯುಗವು ಮಸುಕಾಗಿಸಿದೆ. ಅಹಂಕಾರವು ವಿಚಿತ್ರ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಅದು ಸದ್ಗುಣದ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ನಿಧಾನವಾಗಿ ಅದರ ಒಳಭಾಗವನ್ನೇ ಬರಿದಾಗಿಸುತ್ತದೆ.
ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಮಾನವ ಜೀವನದ ಅತ್ಯಂತ ಪವಿತ್ರವಾದ ವಾಸ್ತವತೆಗಳು ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಬೆಳಕಿನ ವೇದಿಕೆಯನ್ನು ಅಲ್ಲ, ಪರದೆಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತವೆ. ಸ್ನೇಹಿತರ ನಡುವಿನ ಆಳವಾದ ವಿಶ್ವಾಸ, ದಾಂಪತ್ಯದ ಆತ್ಮೀಯತೆ, ನಿಶ್ಯಬ್ದ ಕರುಣೆಯ ಕಾರ್ಯಗಳು, ಘನತೆಯಿಂದ ಹೊತ್ತುಕೊಳ್ಳುವ ವೈಯಕ್ತಿಕ ದುಃಖ—ಇವು ಬಹಿರಂಗವಾದಾಗ ತಮ್ಮ ಮೂಲಭೂತ ಮೌಲ್ಯದ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ದೇವರ ರಾಜ್ಯವೂ ಇದೇ ರಹಸ್ಯದ ಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಸೇರಿದೆ. ಅದು ಫಲವತ್ತಾದ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಆಳವಾಗಿ ಬಿತ್ತಲ್ಪಟ್ಟ ಬೀಜದಂತೆ, ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಒಳಗಿನಿಂದಲೇ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವ ಅತ್ಯಂತ ಆತ್ಮೀಯ ಐಕ್ಯತೆಗೆ ನೀಡುವ ಆಹ್ವಾನವಾಗಿದೆ. ಹೃದಯದ ಗುಪ್ತ ಕೋಣೆ, ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಮೌನ, ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಯದ ದಾನಧರ್ಮದ ಕಾರ್ಯ—ಇವೇ ಆ ನಿಧಿ ಪೋಷಿಸಲ್ಪಡುವ ಗುಪ್ತಸ್ಥಳಗಳು. ಅಲ್ಲಿ ಅದು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ, ಅದನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಪರಿಪಕ್ವಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.
ಸಂತ ಗ್ರೆಗೊರಿ ಅವರ ಧ್ಯಾನವು ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಈ ರೂಪಕದ ಇನ್ನೊಂದು ಗಮನಾರ್ಹ ಅಂಶದತ್ತ ನಮ್ಮನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತದೆ: ಆ ಹೊಲದ ಆಶ್ಚರ್ಯಕರ ಬೆಲೆ. "ಅವನು ಹೋಗಿ ತನ್ನಲ್ಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾರಿ ಆ ಹೊಲವನ್ನು ಕೊಂಡುಕೊಂಡನು" (ಮತ್ತಾಯ 13:44). ದೇವರ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ನಿಗದಿತ ಬೆಲೆಯಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಅದರ ಬೆಲೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಶ್ರೀಮಂತ ಯುವಕನಿಗೆ ತನ್ನಲ್ಲಿರುವುದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮಾರುವಂತೆ ಹೇಳಲಾಯಿತು. ವಿಧವೆಯು ತನ್ನಲ್ಲಿದ್ದ ಎರಡು ಸಣ್ಣ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಕಾಣಿಕೆಯಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿದಳು. ಮೀನುಗಾರರು ತಮ್ಮ ಬಲೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಂದರು. ಸುಂಕ ವಸೂಲಿಗಾರನು ತನ್ನ ಮೇಜನ್ನು ತೊರೆದನು. ಕಡಿಮೆ ಹೊಂದಿರುವವನೂ ತನ್ನಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಉಳಿದಿರುವ ಒಂದು ವಿಷಯವನ್ನು—ತನ್ನ ಸ್ವೇಚ್ಛೆಯನ್ನು—ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ದೇವರ ಯೋಜನೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಲೆ ಎಂದರೆ, ನಮ್ಮಲ್ಲಿರುವುದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸಮರ್ಪಿಸುವುದೇ. (ಮತ್ತಾಯ 19:21; ಮಾರ್ಕ 12:42; ಲೂಕ 21:2)
ಇಲ್ಲಿಯೇ ಶುಭಸಂದೇಶದ ಮಹಾನ್ ವಿರೋಧಾಭಾಸ ಅಡಗಿದೆ. ದೇವರ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಖರೀದಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಯಾವುದೇ ಐಹಿಕ ಸಂಪತ್ತು ದೈವಿಕ ಜೀವವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಈ ವರವು ಎಷ್ಟೊಂದು ಅಮೂಲ್ಯವಾದುದೆಂದರೆ, ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದೇವರಿಗೆ ಮೀಸಲಾದ ಹೃದಯವನ್ನೇ ಕೇಳುತ್ತದೆ. ಕ್ರಿಸ್ತರು ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ; ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಮ್ಮ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜೀವನವನ್ನೇ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಆದರೆ ಈ ತ್ಯಾಗದ ಹಿಂದಿರುವ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಶುಭಸಂದೇಶವು ನಮಗೆ ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ: ವರ್ಣಿಸಲಾಗದ ಸಂತೋಷ. "ತನ್ನ ಸಂತೋಷದಲ್ಲಿ ಅವನು ಹೋಗಿ ತನ್ನಲ್ಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾರಿ ಆ ಹೊಲವನ್ನು ಕೊಂಡುಕೊಂಡನು" (ಮತ್ತಾಯ 13:44). ಅವನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಠಿಣ ಕರ್ತವ್ಯದಿಂದಲೋ ಅಥವಾ ನಿರಾಸಕ್ತ ಮನೋಭಾವದಿಂದಲೋ ತ್ಯಜಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಈಗಾಗಲೇ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಅನಂತವಾಗಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದನು. ತ್ಯಾಗಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯು ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಸಂತೋಷವು ಸಮರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಸುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಅದನ್ನು ಕೈಚೆಲ್ಲಲಾಗದ ಅವಕಾಶವನ್ನಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ.
ಆದ್ದರಿಂದ ಕ್ರೈಸ್ತ ಜೀವನವು ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ ವೀರೋಚಿತ ತ್ಯಾಗದ ಕಥೆಯಲ್ಲ; ಅದು ಅಸಾಧಾರಣವಾದ ಅನ್ವೇಷಣೆಯ ಕಥೆಯಾಗಿದೆ. ಈ ವರವನ್ನು ನಾವು ಅಡಗಿದ ಜೀವನದ ಫಲವತ್ತಾದ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಅಮೂಲ್ಯ ನಿಧಿಯಂತೆ ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡಾಗ, ಅದರ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅರಿಯಲು ನಾವು ಲೋಕಾಂತ್ಯದವರೆಗೆ ಕಾಯಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಬರಲಿರುವ ಮಹಿಮೆಯ ಮುಂಗುರುತಾಗಿ, ನಾವು ಈಗಲೇ ದೇವರ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತೇವೆ. ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಮರೆಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಮತ್ತು ಈಗ ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳ ಹೃದಯದ ಆಳದಲ್ಲಿ ಮರೆಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಆ ನಿಧಿಯು, ಒಂದು ದಿನ ಅವರ ಮಹಿಮೆಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರಕಾಶದಲ್ಲಿ ಬೆಳಗಲಿದೆ.
– ವಾಷಿಂಗ್ಟನ್ ರಾಜ್ಯದ ಲೇಸಿ ನಗರದಲ್ಲಿರುವ ಸಂತ ಮಾರ್ಟಿನ್ ಮಠದ ಮಠಾಧಿಪತಿ
ನಮ್ಮ ಲೇಖನವನ್ನು ಓದಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಧನ್ಯವಾದಗಳು. ನಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಸುದ್ದಿಪತ್ರಕ್ಕೆ ಚಂದಾದಾರರಾಗುವ ಮೂಲಕ ನೀವು ಸದಾ ಇತ್ತೀಚಿನ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು.(ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ).
