ಸಮಾಧಿಯಿಂದ ಪುನರುತ್ಥಾನದವರೆಗೆ: ಎರಡು ತೀರಗಳ ನಡುವೆ ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರಯಾಣ
ಲೇಖಕರು: ಹೆಲ್ಡಾ ಜೋಸೆಫ್ ಅಯ್ಯದ್
ಮಹಾ ಭಾನುವಾರದ ಪ್ರಭಾತದಲ್ಲಿ, ದೇವದೂತರು ಸಮಾಧಿಯ ಬಾಗಿಲಿನ ಕಲ್ಲನ್ನು ಉರುಳಿಸುವುದು ಕೇವಲ ಜೀವದ ಘೋಷಣೆಗಾಗಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ದುಃಖದ ದೀರ್ಘ ಸಬ್ಬತ್ ದಿನದ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿಯೂ ಆಗಿದೆ.
ನಾನು ಗಾಜಾದ ಗಡಿಯನ್ನು ದಾಟಿ ಜೋರ್ಡಾನ್ಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, ನನ್ನ ಅನುಭವವೂ ಇದೇ ಆಗಿತ್ತು. ಆ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆಯು, ಅನೇಕ ತಿಂಗಳುಗಳ ಕಾಲ ನಮ್ಮ ಎದೆಗಳ ಮೇಲೆ ಭಾರವಾಗಿ ಒತ್ತಿಹಿಡಿದಿದ್ದ ಸಮಾಧಿಯ ಕತ್ತಲೆಯಿಂದ, ಅತಳದ ಆಳದಿಂದ ಹೊರಬಂದು, ದಿಗಂತದಲ್ಲಿ ಮಿನುಗುತ್ತಿದ್ದ ಬೆಳಕಿನತ್ತ ಸಾಗಿದ ಅನುಭವದಂತಿತ್ತು.
ಪ್ರಭು ಕ್ರಿಸ್ತರು ಮರಣವನ್ನು ಮರಣದ ಮೂಲಕ ಜಯಿಸಿ ಪುನರುತ್ಥಾನ ಹೊಂದಿದರು, ಮತ್ತು ನಾನು ಹಾಗೂ ನನ್ನ ಸಹೋದರಿ ಮರಣದ ನೆರಳಿನ ಕಣಿವೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದಿದ್ದೇವೆ. ನಮ್ಮ ದೇಹಗಳು ಭಯಾನಕ ಅನುಭವಗಳಿಂದ ನಲುಗಿವೆ; ನಮ್ಮ ಹೆಸರನ್ನು ಸಮಾಧಿ ಶಿಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ಕೆತ್ತುವಷ್ಟು ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದ ಸ್ಫೋಟಗಳ ಧೂಳನ್ನು ನಾವು ಇನ್ನೂ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೊರಹಾಕುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.
ಪುನರುತ್ಥಾನಗೊಂಡ ದೇಹ... ಇನ್ನೂ ನರಕದಲ್ಲಿರುವ ಹೃದಯ
ಆದರೆ, ಓ ದೇವರೇ, ಇದು ಸಂಪೂರ್ಣ ಪುನರುತ್ಥಾನವಲ್ಲ. ದೇಹದ ಒಂದು ಭಾಗವು ಇನ್ನೂ ಸಮಾಧಿಯ ಬಂಧನದಲ್ಲಿರುವಾಗ, ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ಪುನರುತ್ಥಾನ ಎಂದು ಕರೆಯಬಹುದು?
ನಾನು ನನ್ನ ಸಹೋದರಿಯೊಂದಿಗೆ ಗಡಿಯನ್ನು ದಾಟಿದೆ. ನಾವು ಬೆಳಕನ್ನು ಕಂಡೆವು. ಗನ್ಪೌಡರ್ ಮತ್ತು ರಕ್ತದ ವಾಸನೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತವಾದ ಗಾಳಿಯನ್ನು ಉಸಿರಾಡಿದೆವು. ಬೆಳಗುತ್ತಿರುವ ಬೀದಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ನಿಂತಿರುವ ಮನೆಗಳನ್ನು ಕಂಡೆವು. ನಾವು ಎಂದಿಗೂ ಕನಸು ಕಾಣದ ಎರಡನೇ ಜೀವನವನ್ನು ನಮಗೆ ನೀಡಿದಂತೆಯೇ ಅನಿಸಿತು. ಆದರೆ ಈ ಬೆಳಕು ನನ್ನೊಳಗಿನ ತೆರೆದ ಗಾಯಗಳನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ; ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣನಲ್ಲ.
“ನನ್ನ ದೇವರೇ, ನನ್ನ ದೇವರೇ, ನನ್ನನ್ನೇಕೆ ಕೈಬಿಟ್ಟಿರಿ?” ಗೊಲ್ಗೊಥಾ ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಮೊಳಗಿದ ಈ ಕೂಗು, ಇಂದು ನನ್ನ ಆತ್ಮದ ಆಳದಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಿದೆ. ನನ್ನ ಆತ್ಮವು ಹರಿತವಾದ ಕತ್ತಿಯಿಂದ ಎರಡು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತಿದೆ: ಒಂದು ಭಾಗ ಪುನರುತ್ಥಾನಗೊಂಡಿದೆ: ಇಲ್ಲಿ ಜೋರ್ಡಾನ್ನಲ್ಲಿ, ತನ್ನ ಗಾಯಗಳನ್ನು ಕೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಆಕಾಶವು ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲ, ನೀರನ್ನೇ ಸುರಿಸಬಲ್ಲದು ಎಂಬುದನ್ನು ನಂಬಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇನ್ನೊಂದು ಭಾಗ ಇನ್ನೂ ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ: ಅಲ್ಲಿ ಗಾಜಾದ ಕತ್ತಲಾದ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ, ಅವಶೇಷಗಳ ಕೆಳಗೆ, ನನ್ನ ತಾಯಿ ಮತ್ತು ತಂದೆಯೊಂದಿಗೆ, ಮತ್ತು ನನ್ನ ಹೃದಯದ ತುಂಡಾಗಿರುವ ಹಾಗೂ ನನ್ನ ಜೀವನದ ಆಧಾರಸ್ತಂಭವಾಗಿರುವ ನನ್ನ ಸಹೋದರನೊಂದಿಗೆ— ಒಬ್ಬನೇ ಆ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ನಾನು ಬಿಟ್ಟು ಬಂದವನಾಗಿದ್ದಾನೆ.
ಬೆಳಕಿನ ಮಧ್ಯೆ ಶುಭ ಶುಕ್ರವಾರದ ಗಾಯ
ನನ್ನ ಸಹೋದರನು ಇನ್ನೂ ಶುಭ ಶುಕ್ರವಾರದ ಎಲ್ಲಾ ವೇದನೆ, ಚಾವಟಿಯ ಹೊಡೆತಗಳು ಮತ್ತು ಯಾತನೆಗಳ ನಡುವೆ ಬದುಕುತ್ತಿರುವಾಗ, ನಾನು ಪುನರುತ್ಥಾನದ ಪ್ರಭಾತದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಸಂತೋಷಪಡಲಿ?
ಜೋರ್ಡಾನ್ನ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ತಿನ್ನುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆಹಾರದ ತುಂಡೂ ನನ್ನ ಗಂಟಲಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ನನ್ನ ಸಹೋದರನು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವ ಚಿತ್ರ ನನ್ನ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಮೂಡುತ್ತದೆ. ನಾನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ನಿದ್ರಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ರಾತ್ರಿ, ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ರಕ್ತದ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸುತ್ತವೆ; ಏಕೆಂದರೆ ನನ್ನ ಸಹೋದರನು ಭಯದ ಹೊದಿಕೆಯನ್ನು ಹೊದ್ದು, ಧೂಳನ್ನೇ ತಲೆದಿಂಬಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಮಲಗಿದ್ದಾನೆ.
ನಾನು ಖಾಲಿ ಸಮಾಧಿಯ ಮುಂದೆ ನಿಂತು ಅತ್ತ ಮಗ್ದಲದ ಮರಿಯಳಂತೆ ಇದ್ದೇನೆ. ಪ್ರಭು ಕ್ರಿಸ್ತರು ಪುನರುತ್ಥಾನಗೊಂಡಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಅವಳು ಅಳಲಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಯಾರೋ ತನ್ನ ಪ್ರಭುವಿನ ದೇಹವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಎಲ್ಲಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆಂದು ತಿಳಿಯದೆ ಅತ್ತಳು. ಹಾಗೆಯೇ ನಾನು ಕೂಡ, ಈ ಬೆಳಕಿನ ನಡುವೆ ನಿಂತು ಅಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ನನ್ನ ತಾಯ್ನಾಡನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ಕಸಿದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ, ಮತ್ತು ನನ್ನ ಆತ್ಮದ ಬಹುಪಾಲನ್ನು ಮರಣದ ಬೇಲಿಯ ಆಚೆ ಬಿಟ್ಟುಬಂದಿದ್ದೇನೆ.
ಗಡೀಪಾರಾದ ರಾತ್ರಿಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ
ಓ ಯೇಸುವೇ, ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆಯ ಕಹಿಯನ್ನು, ಗಾಯಗಳ ಇರಿತವನ್ನು ಮತ್ತು ಮರಣವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ ನೀವು, ಗಾಜಾದ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆಯ ದೃಷ್ಟಿ ಹರಿಸಿರಿ. ನಾನು ವಿದಾಯ ಹೇಳುವಾಗ ಕಲ್ಲನ್ನೂ ಒಡೆಯಬಲ್ಲಂತಹ ನೋಟವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಂದ ನನ್ನ ಸಹೋದರನನ್ನು ಕರುಣೆಯಿಂದ ನೋಡಿರಿ. ಜೋರ್ಡಾನ್ಗೆ ನನ್ನ ನಿರ್ಗಮನವು ಮರಣದಿಂದ ನನ್ನ ಪುನರುತ್ಥಾನವಾಗಿದ್ದರೆ, ಅದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಪುನರುತ್ಥಾನವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿರಿ. ನನ್ನ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಸಮಾಧಿಯ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲೇ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಬೇಡಿರಿ.
ಬದುಕುಳಿದ ದೇಹವಾಗಿ ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಇದ್ದೇನೆ. ಆದರೆ ನನ್ನ ಹೃದಯ ಅಲ್ಲಿ ಇದೆ; ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಾಯುದಾಳಿಯೊಂದಿಗೂ ನಡುಗುತ್ತಾ, ನನ್ನ ಸಹೋದರನ ಎದೆಯೊಳಗೆ ಬಡಿದಾಡುತ್ತಿದೆ. ಓ ಪ್ರಭುವೇ, ಗಾಜಾದ ಸಮಾಧಿಯ ಕಲ್ಲನ್ನು ಉರುಳಿಸಿರಿ. ನನ್ನ ಕುಟುಂಬವು ಬೆಳಕಿನೊಳಗೆ ಬರಲಿ. ಎರಡು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ಒಡೆದಿರುವ ನನ್ನ ಆತ್ಮವು ಮತ್ತೆ ಒಂದಾಗಲಿ.
ಆಗ ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಹೀಗೆ ಹಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿ: “ಓ ಮರಣವೇ, ನಿನ್ನ ಜಯವೆಲ್ಲಿ? ಮರಣವೇ, ನಿನ್ನ ವಿಷದ ಕೊಂಡಿ ಎಲ್ಲಿ?
ನಮ್ಮ ಲೇಖನವನ್ನು ಓದಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಧನ್ಯವಾದಗಳು. ನಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಸುದ್ದಿಪತ್ರಕ್ಕೆ ಚಂದಾದಾರರಾಗುವ ಮೂಲಕ ನೀವು ಸದಾ ಇತ್ತೀಚಿನ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು.(ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ).
