ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನವನ್ನು ಯೇಸುವಿನ ಪವಿತ್ರ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಸಮರ್ಪಿಸಿದ ಕಥೋಲಿಕ ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷರು

ಲೇಖಕರು: ಜೆನ್ನಿ ಕ್ರಾಸ್ಕ*

ಜೂನ್ 11, 2026ರಂದು, ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನದ ಸ್ಥಾಪನೆಯ 250ನೇ ವಾರ್ಷಿಕೋತ್ಸವದ ಮುನ್ನಾದಿನದಂದು, ದೇಶದ ಕಥೋಲಿಕ ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷರು ಫ್ಲೋರಿಡಾದ ಒರ್ಲ್ಯಾಂಡೊ ನಗರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಹತ್ವದ ಮತ್ತು ಆಳವಾದ ಸಾಂಕೇತಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿದರು: ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನವನ್ನು ಯೇಸುವಿನ ಪವಿತ್ರ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಸಮರ್ಪಿಸುವುದು.ರಾಜಕೀಯ ವಿಭಜನೆಗಳು ಆಳವಾಗಿರುವ, ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಮೇಲಿನ ನಂಬಿಕೆ ಕುಸಿಯುತ್ತಿರುವ ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಅಮೆರಿಕನ್ನರು ಭವಿಷ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಿರುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷರು ಯಾವುದೇ ನೀತಿ ಪ್ರಸ್ತಾವನೆ ಅಥವಾ ರಾಜಕೀಯ ವೇದಿಕೆಯನ್ನು ಮುಂದಿಡಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಒಂದು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಅದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.ಸಮರ್ಪಣೆ (Consecration) ಎಂಬುದು ಧರ್ಮಸಭೆಯ ಅತ್ಯಂತ ಆಳವಾದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ. ಸಮರ್ಪಿಸುವುದು ಎಂದರೆ ತನ್ನನ್ನು ದೇವರಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸುವುದು, ಪ್ರಭು ಕ್ರಿಸ್ತರ ಪ್ರೀತಿಪೂರ್ಣ ರಕ್ಷಣೆಯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನನ್ನು ಇಡುವುದು. ಮಾನವನ ಎಲ್ಲಾ ಸಾಧನೆಗಳು ಮತ್ತು ವೈಫಲ್ಯಗಳ ನಡುವೆಯೂ, ಇತಿಹಾಸದ ಅಂತಿಮ ಅಧಿಕಾರ ದೇವರದ್ದೇ ಆಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಇದರ ಅರ್ಥ.

ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನೀಡಿದ ತಮ್ಮ ಪ್ರವಚನದಲ್ಲಿ, ಬಾಲ್ಟಿಮೋರ್ ಮಹಾಧರ್ಮಪ್ರಾಂತ್ಯದ ಮಹಾಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷ ವಿಲಿಯಂ ಇ. ಲೋರಿ ಅವರು ಈ ಕ್ಷಣದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಮತ್ತು ದೃಢತೆಯಿಂದ ವಿವರಿಸಿದರು. ತಮ್ಮ ಸಹೋದರ ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷರು ಮತ್ತು ಆರಾಧನಾ ಸಮಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದ ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳ ಮುಂದೆ ನಿಂತು ಅವರು, ಧರ್ಮಸಭೆಯು “ಮೊದಲು ನಮ್ಮನ್ನೇ ಸಂಭ್ರಮಿಸಲು ಅಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಸಮರ್ಪಿಸಲು—ಒಪ್ಪಿಸಲು—ಒಟ್ಟುಗೂಡಿದೆ” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಈ ಸರಳವಾದ ಮಾತುಗಳೇ ಆ ದಿನದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಕೀಲಿಕೈಯಾಗಿದ್ದವು.

ನಂಬಿಕೆಯ  ಕಾರ್ಯ

ಮಹಾಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷ ಲೋರಿ ಅವರು ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳಿಗೆ, ಸಮರ್ಪಣೆ ಎಂಬುದು ಮೂಲಭೂತವಾಗಿ ನಂಬಿಕೆಯ ಒಂದು ಕಾರ್ಯ ಎಂದು ನೆನಪಿಸಿದರು. ಒಂದು ರಾಷ್ಟ್ರದ ಇತಿಹಾಸವೆಂದರೆ ಕೇವಲ ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರು, ಸೇನಾ ವಿಜಯಗಳು, ಆರ್ಥಿಕ ಸಾಧನೆಗಳು ಅಥವಾ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಯಶಸ್ಸುಗಳ ಕಥೆಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಅದು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅದು ಅಪೂರ್ಣ ಮಾನವರ ಮೂಲಕ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವ ದೇವರ ಪರಿಪಾಲನೆ ಮತ್ತು ಕೃಪೆಯ ಕಥೆಯೂ ಆಗಿದೆ. ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನವು ತನ್ನ 250ನೇ ವಾರ್ಷಿಕೋತ್ಸವದ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿರುವಾಗ, ಸಂಭ್ರಮಾಚರಣೆಗಳು, ಸ್ಮರಣೋತ್ಸವಗಳು ಮತ್ತು ಐತಿಹಾಸಿಕ ಚಿಂತನೆಗಳಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಕೊರತೆಯಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷರು ಈ ವಾರ್ಷಿಕೋತ್ಸವದ ವರ್ಷವನ್ನು ವಿಜಯೋತ್ಸವದ ಮನೋಭಾವದಿಂದ ಅಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ವಿನಯದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಲು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು.“ನಾವು ನಮ್ಮ ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸುತ್ತೇವೆ,” ಎಂದು ಮಹಾಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷ ಲೋರಿ ಹೇಳಿದರು, “ಅದು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾದುದರಿಂದಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅದು ದೇವರಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದುದರಿಂದ.”ಈ ಮಾತುಗಳು ದೇಶಪ್ರೇಮದ ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟ ಕ್ರೈಸ್ತ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತವೆ. ದೇಶವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವುದು ಎಂದರೆ ಅದರ ದೋಷಗಳನ್ನು ಕಾಣದೆ ಇರುವುದು ಅಲ್ಲ. ನಿಜವಾದ ಪ್ರೀತಿಯು ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಬಯಸುತ್ತದೆ, ಒಡೆದುಹೋಗಿರುವುದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಎರಡನ್ನೂ ದೇವರ ಕರುಣೆಗೆ ಒಪ್ಪಿಸುತ್ತದೆ.ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಸಮರ್ಪಣೆಯು ಕೃತಜ್ಞತೆ ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪದ, ಸ್ತೋತ್ರ ಮತ್ತು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಕಾರ್ಯವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿತು. ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷರು ರಾಷ್ಟ್ರದ ಸಾಧನೆಗಳು ಮತ್ತು ವೈಫಲ್ಯಗಳು, ಅದರ ಶಕ್ತಿಗಳು ಮತ್ತು ಗಾಯಗಳು, ಅದರ ಆಶೆಗಳು ಮತ್ತು ಭಯಗಳು—ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಪ್ರಭು ಕ್ರಿಸ್ತರ ಪವಿತ್ರ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಸಮರ್ಪಿಸಿದರು.

ಪ್ರಭು ಕ್ರಿಸ್ತರ ಹೃದಯ ಮತ್ತು ಒಂದು ರಾಷ್ಟ್ರದ ಹೃದಯ

ಸಂತ ಯೋವಾನ್ನರ ಶುಭಸಂದೇಶವನ್ನು  ಆಧರಿಸಿ, ಮಹಾಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷ ಲೋರಿ ಅವರು ಪ್ರಭುಯೇಸುವಿನ ಈ ಆಹ್ವಾನವನ್ನು ಕುರಿತು ಚಿಂತಿಸಿದರು: “ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿರಿ.” ಅವರು ತಿಳಿಸಿದಂತೆ, ಯೇಸುವಿನ ಪವಿತ್ರ ಹೃದಯ ಕೇವಲ ಒಂದು ಭಕ್ತಿಪೂರ್ಣ ಚಿತ್ರವಲ್ಲ. ಅದು ಮಾನವರೂಪ ತಾಳಿದ ದೇವರ ಪ್ರೀತಿಯ ಗೋಚರ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ—ಸ್ನೇಹ ಮತ್ತು ದ್ರೋಹ, ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ದುಃಖ, ನೋವು ಮತ್ತು ತ್ಯಾಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ ಹೃದಯವಾಗಿದೆ.

ಈ ಒಳನೋಟದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಅತಿಯಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗದು. ಸ್ವಾವಲಂಬನೆ ಮತ್ತು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮಹತ್ವ ನೀಡುವ ಇಂದಿನ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ, ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷರು ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಒಂದು ಸತ್ಯವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು: ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಾಗಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಾಗಲಿ, ದೇವರಿಲ್ಲದೆ ನಿಜವಾಗಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಒಂದು ದೇಶದ ಭವಿಷ್ಯವು ಕೇವಲ ಬಲವಾದ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಅಥವಾ ಉತ್ತಮ ನೀತಿಗಳ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿಲ್ಲ, ಅವು ಎಷ್ಟೇ ಮುಖ್ಯವಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಅದು ದೈವಿಕ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ರೂಪಾಂತರಗೊಂಡ ಹೃದಯಗಳ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿದೆ.

ಯೇಸುವಿನ ಪವಿತ್ರ ಹೃದಯವು ದೇವರು ಮಾನವ ಹೋರಾಟಗಳಿಂದ ದೂರ ನಿಂತಿರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳಿಗೆ ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ. ಅವರು ಅವುಗಳೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವುಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತು ಅವುಗಳಿಗೆ ವಿಮೋಚನೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ.

ಫಲವನ್ನು ನೀಡಲು ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು

ಮಹಾಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷ ಲೋರಿ ಅವರು ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳಿಗೆ, ಸಮರ್ಪಣೆ ಎಂಬುದು ಅಂತ್ಯವಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಒಂದು ಆರಂಭ ಎಂದು ನೆನಪಿಸಿದರು. ಧರ್ಮಸಭೆಯು ಕೇವಲ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಕ್ಕಾಗಿ ತನ್ನನ್ನು ಯೇಸುವಿನ ಪವಿತ್ರ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಸಮರ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಭು ಕ್ರಿಸ್ತರ ಪ್ರೀತಿಯ ಇನ್ನಷ್ಟು ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಸಾಧನವಾಗುವುದಕ್ಕಾಗಿ ತನ್ನನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

“ಯೇಸುವಿನ ಪವಿತ್ರ ಹೃದಯವು ವಿಭಜಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅದು ಸಮನ್ವಯಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ,ಅದು ಹೃದಯಗಳನ್ನು ಕಠಿಣಗೊಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅವುಗಳನ್ನು ರೂಪಾಂತರಿಸುತ್ತದೆ.”

ತನ್ನನ್ನು ಹೆಚ್ಚೆಚ್ಚು ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಸಂಘರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಧ್ರುವೀಕರಣದ ಮೂಲಕ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಲೋಭನೆಗೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಿರುವ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಈ ಮಾತುಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಸಕಾಲಿಕವಾಗಿಯೂ ಪ್ರವಾದಿಯಂತೆಯೂ ಕೇಳಿಬಂದವು. ಈ ಸಮರ್ಪಣೆಯ ನಿಜವಾದ ಫಲವನ್ನು ಆರಾಧನಾ ವಿಧಿಯ ಸೌಂದರ್ಯದಿಂದ ಅಥವಾ ಸಮಾರಂಭದ ಮಹತ್ವದಿಂದ ಅಳೆಯಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಕಥೋಲಿಕರು ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿ, ಧರ್ಮಕೇಂದ್ರಗಳಲ್ಲಿ, ಕೆಲಸದ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ, ಸಮುದಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಭು ಕ್ರಿಸ್ತರ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗುವ ಹೆಚ್ಚು ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಶಿಷ್ಯರಾಗುತ್ತಾರೆಯೇ ಎಂಬುದರ ಮೂಲಕವೇ ಅದರ ಫಲವನ್ನು ಅಳೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಶಾಶ್ವತವಾದ ಪ್ರೀತಿಯುಳ್ಳ ದೇವರಲ್ಲಿ ಭರವಸೆ ಇಡುವುದು

ತಮ್ಮ ಪ್ರವಚನದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ಮಹಾಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷ ಲೋರಿ ಅವರು ಆ ದಿನದ ಅತ್ಯಂತ ಶಾಶ್ವತವಾದ ಪಾಠವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಬಹುದಾದ ಒಂದು ಸಂದೇಶವನ್ನು ನೀಡಿದರು. ಅಮೆರಿಕನ್ನರು ತಮ್ಮ ರಾಷ್ಟ್ರದ 250ನೇ ವಾರ್ಷಿಕೋತ್ಸವದತ್ತ ದೃಷ್ಟಿ ಹರಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಎರಡು ಪ್ರಲೋಭನೆಗಳು ಎದುರಾಗಬಹುದು ಎಂದು ಅವರು ಸೂಚಿಸಿದರು: ಭೂತಕಾಲದ ಮೇಲಿನ ಅತಿಯಾದ ವ್ಯಾಮೋಹ ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯದ ಕುರಿತ ಆತಂಕ. ಈ ಎರಡಕ್ಕೂ ಕ್ರೈಸ್ತ ಉತ್ತರವೆಂದರೆ ಭರವಸೆ. “ಇಂದು ನಾವು ಅದಕ್ಕಿಂತ ಉತ್ತಮವಾದುದನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ: ಭರವಸೆ,” ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದರು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ರಾಷ್ಟ್ರದ ಸಮರ್ಪಣೆಯ ಮೂಲಕ ವ್ಯಕ್ತವಾದುದು ಇದೇ ಭರವಸೆಯಾಗಿತ್ತು.

ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಯೇಸುವಿನ ಪವಿತ್ರ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಸಮರ್ಪಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಧರ್ಮಾಧ್ಯಕ್ಷರು ಅಮೆರಿಕ ದೋಷರಹಿತ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿದೆ ಅಥವಾ ಅದರ ಭವಿಷ್ಯ ಖಚಿತವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಅವರು ಒಂದು ಆಳವಾದ ಸತ್ಯವನ್ನು ಘೋಷಿಸಿದರು: ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯಂತೆ ಈ ರಾಷ್ಟ್ರವೂ ದೇವರ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಪಾತ್ರವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ದೇವರ ಕರುಣೆಯ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಅಮೆರಿಕದ 250ನೇ ಜನ್ಮದಿನದ ಮುನ್ನಾದಿನದಲ್ಲಿ, ಧರ್ಮಸಭೆಯು ನೀಡಬಹುದಾದ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ ಸಂದೇಶ ಬಹುಶಃ ಇದೇ ಆಗಿದೆ.

*ಮೇರಿಲ್ಯಾಂಡ್ ಕಥೋಲಿಕ ಸಮ್ಮೇಳನದ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಾಹಕ ನಿರ್ದೇಶಕರು.

ನಮ್ಮ ಲೇಖನವನ್ನು ಓದಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಧನ್ಯವಾದಗಳು. ನಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಸುದ್ದಿಪತ್ರಕ್ಕೆ ಚಂದಾದಾರರಾಗುವ ಮೂಲಕ ನೀವು ಸದಾ ಇತ್ತೀಚಿನ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು.(ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ).