ನೈಜೀರಿಯಾ: ಬೆನುವೆ ರಾಜ್ಯದ ಒಳನಾಡು ಸ್ಥಳಾಂತರಿತ ಶಿಬಿರಗಳಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯ ಬೀಜವನ್ನು ಬಿತ್ತುತ್ತಿರುವ ಪವಿತ್ರ ಜಪಮಾಲೆ ಸಭೆಯ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಹೋದರಿಯರು

ಲೇಖಕರು: ಸಹೋದರಿ ಲಿಂಡಾ ಉಗ್ವು, MSHR

“ಯಾರೂ ಮನೆ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ… ಮತ್ತು ಯಾರೂ ನಿರಾಶ್ರಿತ ಶಿಬಿರವನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ…” — ಕವಿ ವಾರ್ಸನ್ ಶೈರ್ ಅವರ “ಹೋಮ್” ಕವನದ ಈ ಸಾಲುಗಳು, ಮನೆ ಎನ್ನುವುದು ಜನರು ಕೊನೆಯದಾಗಿ ತೊರೆಯುವ ಸ್ಥಳವೂ ಆಗಿ, ಮೊದಲಿಗೆ ಮರಳಲು ಬಯಸುವ ಸ್ಥಳವೂ ಆಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ.

UNHCR(ವಿಶ್ವ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಶರಣಾರ್ಥಿಗಳ ಉನ್ನತ ಆಯುಕ್ತರ ಕಚೇರಿ) ಜಾಗತಿಕ ವರದಿ-2024ರ ಪ್ರಕಾರ, ದಾಖಲೆ ಮಟ್ಟದ ಸ್ಥಳಾಂತರಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಮನೆಗೆ ಮರಳುವ ಆಸೆ ಇನ್ನೂ ಬಲವಾಗಿದೆ. ಇದೇ ಹಂಬಲ ನೈಜೀರಿಯಾದ ಹಲವಾರು ಒಳನಾಡು ಸ್ಥಳಾಂತರಿತ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಲ್ಲೂ ಕಂಡುಬರುತ್ತಿದ್ದು, ಅವರು ತಮ್ಮ ಮೂಲ ಊರುಗಳಿಗೆ ಮರಳುವ ಕನಸನ್ನು ಜೀವಂತವಾಗಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

ಹಿನ್ನೆಲೆ

2012ರಿಂದ, ನೈಜೀರಿಯಾದ ಹಲವು ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಭದ್ರತಾ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿವೆ. ಶಸ್ತ್ರಸಜ್ಜಿತ ಗುಂಪುಗಳ ದಾಳಿಗಳು ಜೀವಹಾನಿ, ಆಸ್ತಿ ನಷ್ಟ ಮತ್ತು ಭೀತಿಯ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿವೆ. ಈ ಹಿಂಸಾಚಾರದ ಸ್ವರೂಪ ಮತ್ತು ತೀವ್ರತೆ ಪ್ರದೇಶಾನುಸಾರ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮಧ್ಯಭಾಗದ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ, ಕಳೆದ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಗ್ರಾಮಗಳು ಮತ್ತು ಕೃಷಿಭೂಮಿಗಳ ಮೇಲೆ ನಡೆದ ಪುನರಾವರ್ತಿತ ದಾಳಿಗಳು ಸಾವಿರಾರು ಕುಟುಂಬಗಳನ್ನು ಶಿಬಿರಗಳಿಗೆ ತಳ್ಳಿವೆ. ಈ ಸಂಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಭೂಬಳಕೆಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು, ಜಾತಿ, ಧಾರ್ಮಿಕ, ರಾಜಕೀಯ ಅಥವಾ ಸಿದ್ಧಾಂತ ಸಂಬಂಧಿತ ಕಾರಣಗಳು ಸೇರಿದಂತೆ ವಿವಿಧ ವಿವರಣೆಗಳು ನೀಡಲ್ಪಡುತ್ತಿವೆ. ದೀರ್ಘಕಾಲಿಕ ಪರಿಹಾರಗಳ ಕೊರತೆಯಿಂದ, ಅನೇಕ ಸಮುದಾಯಗಳು ಅನಿಶ್ಚಿತತೆ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಯ ಹಂಬಲದ ನಡುವೆ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಸ್ಥಳಾಂತರಗೊಂಡ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಿವೆ.

ಸ್ಥಳಾಂತರದಲ್ಲೂ ಭರವಸೆಯ ಹುಡುಕಾಟ

ಬೆನುವೆ ರಾಜ್ಯದ ಗುಮಾ ಪ್ರದೇಶದ ಯೆಲ್ವಾಟಾ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ, 2025ರ ಜೂನ್ 13–14ರ ರಾತ್ರಿ ನಡೆದ ದಾಳಿಯಲ್ಲಿ 200ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಮಂದಿ ಸಾವನ್ನಪ್ಪಿದರು. ಬದುಕುಳಿದ ಅನೇಕರು ಈಗ ಮಕುರ್ಡಿ ನಗರದಲ್ಲಿರುವ ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಶಿಬಿರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆ ರಾತ್ರಿಯ ಕರಾಳ ನೆನಪುಗಳು ಇನ್ನೂ ಜೀವಂತವಾಗಿವೆ. ನಾಲ್ಕು ಮಕ್ಕಳ ತಂದೆ ಸೈಪ್ರಿಯನ್ ಟರ್ಗುಲೆ ಅವರು ಗುಂಡಿನ ಸದ್ದು ಕೇಳಿದ ಕ್ಷಣವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ತಕ್ಷಣದ ಭದ್ರತೆ ಇಲ್ಲದೆ ಅವರು ಕಾಡಿನತ್ತ ಓಡಿಹೋದರು. ಎರಡು ದಿನಗಳ ನಂತರ ಶಿಬಿರ ತಲುಪಿದರು.“ನಾನು ಈಗ ಇಲ್ಲಿ ಸುರಕ್ಷಿತನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಆದರೆ ಕೃಷಿ ನನ್ನ ಜೀವನೋಪಾಯ  ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಸಹೋದರಿಯರು ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಧೈರ್ಯ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಅದು ನಮಗೆ ಭರವಸೆಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಎರಡು ಮಕ್ಕಳ ತಾಯಿ ಡೆಕಾ ಎಲಿಜಬೆತ್ “ಈ ಶಿಬಿರ ನನಗೆ ಉತ್ತಮ ಸ್ಥಳವಲ್ಲ”ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ತಮ್ಮ ಸಹೋದರ ಮತ್ತು ಅವರ ನಾಲ್ಕು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಶಿಬಿರದಲ್ಲಿ ಸುರಕ್ಷತೆ ಇದ್ದರೂ, ನೀರಿನ ಕೊರತೆ, ಶೌಚಾಲಯ ಸೌಲಭ್ಯಗಳ ಅಭಾವ, ಶಿಕ್ಷಣ ವೆಚ್ಚ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವ ಮಗುವಿನ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಅವರನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿವೆ. ಆದರೆ ಅವರು ಮುಂದುವರೆಯಲು ಏನು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ, “ಪ್ರಭು ಯೇಸು ನನಗೆ ಭರವಸೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ; ದೇವರ ವಾಕ್ಯ ನನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತದೆ” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಸಹೋದರಿಯರ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವು ಅವರಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಜೋಸೆಫ್ ಅಂಗೂರ್ ಅವರು ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದೊಂದಿಗೆ ಓಡಿಹೋಗುವಾಗ, ದಾಳಿಕೋರರು ಮನೆಗಳನ್ನು ಸುಡುವ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ಮೌನದಲ್ಲಿ ನೋಡಬೇಕಾಯಿತು. ಹಸಿವು ಮತ್ತು ನೀರಿನ ಕೊರತೆ ಇಂದಿಗೂ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವರು ಆಶಾವಾದಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ:

“ಜನರು ಯಾವಾಗಲೂ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಹುಡುಕಬೇಕು. ನಾನು   ಹೊರಬಂದು ಮನೆಗೆ ಮರಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ಮನೆಯಂತಹ ಸ್ಥಳ ಮತ್ತೊಂದಿಲ್ಲ.”

ಭರವಸೆಯ ಬೀಜ ಬಿತ್ತುವ ಸೇವೆ

2022ರಿಂದ, ಪವಿತ್ರ ಜಪಮಾಲೆಯ ಸಭೆಯ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಹೋದರಿಯರು ದೌದು 1, ಇಟ್ಕ್ವಾ, ಅಗಾಗ್ಬೆ ಮತ್ತು ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಶಿಬಿರ ಸೇರಿದಂತೆ ಬೆನುವೆ ರಾಜ್ಯದ ವಿವಿಧ ಶಿಬಿರಗಳಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಸೇವೆ ಆಹಾರ ಸಹಾಯದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ, ಈಗ  ಹೊಲಿಗೆ, ಲಾಂಡ್ರಿ, ಕೂದಲಿನ ಅಲಂಕಾರ, ಪಾದರಕ್ಷೆ ತಯಾರಿ ಮತ್ತು ಪ್ಲಂಬಿಂಗ್ ತರಬೇತಿಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಂತೆ ಯುವಜನರಿಗೆ ಕೌಶಲ ತರಬೇತಿಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸಿದೆ. ತರಬೇತಿಯ ನಂತರ, ಭಾಗವಹಿಸುವವರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗ ಆರಂಭಿಸಲು ಅಗತ್ಯವಾದ ಸಾಧನಗಳನ್ನು ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕೆಲವರು ಈಗ ಶಿಬಿರ ಜೀವನದಿಂದ ಹೊರಬರುವತ್ತ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಸಹೋದರಿ ಮೇರಿ ಉನ್ವುಚೋಲಾ ಮತ್ತು ಅವರ ತಂಡವು ನಿಯಮಿತ ಭೇಟಿ, ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮತ್ತು ಸಲಹೆ ನೀಡುವ ಮೂಲಕ ಕುಟುಂಬಗಳಿಗೆ ಶಾಂತಿ ಮರಳುತ್ತದೆ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಸ್ಥಳಾಂತರದಿಂದ ಗೌರವದತ್ತ ಪ್ರಯಾಣ

ದೌದು ಶಿಬಿರದಲ್ಲಿ, ಸಹೋದರಿ ಮೇರಿ ಅವರು ರೆಜಿನಾ ನ್ಯಾಮ್ವೆ ಅವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದರು. ಅವರು 15ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಶಿಬಿರಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದರು. ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, ಸಹೋದರಿಯರ ಸಹಾಯದಿಂದ ಅವರು ಮತ್ತೆ ಶಾಲೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು. 2025ರಲ್ಲಿ ಪ್ರೌಢಶಾಲೆ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ, ಈಗ ಮಕುರ್ಡಿಯಲ್ಲಿ ಫ್ಯಾಷನ್ ತರಬೇತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

“ಶಿಬಿರದಿಂದಲೇ ನಾನು ನನ್ನ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದೆ. ಈಗ ನಾನು ಕೌಶಲ ಕಲಿಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನಾನು ನರ್ಸಿಂಗ್ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ” ಎಂದು ಅವರು ಹಂಚಿಕೊಂಡರು. ಅವರ ತರಬೇತಿ ಅವರಿಗೆ ಭವಿಷ್ಯದ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದೆ. ಸಹೋದರಿ ಮೇರಿ ಅವರು ಆಹಾರ ಕೊರತೆ ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಅಗತ್ಯಗಳು ಇನ್ನೂ ಪೂರೈಸಲಾಗದಿರುವುದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: “ಈ ಸ್ಥಳಾಂತರಿತರು ನಮ್ಮಲ್ಲಿಯೇ ಯಾರಾದರೂ ಆಗಿರಬಹುದು. ನೀವು ಏನನ್ನಾದರೂ ಕೇಳಿದರೆ, ಕೇವಲ ಮಾತಾಡಬೇಡಿ — ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿ.”

ನಿಲ್ಲದ ಆಶೆ

ಈ ಶಿಬಿರಗಳಲ್ಲಿರುವ ಕುಟುಂಬಗಳು ಇನ್ನೂ ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಮನೆಗೆ ಮರಳುವ ಆಶೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿವೆ. ನಷ್ಟ ಮತ್ತು ಅನಿಶ್ಚಿತತೆ ನಡುವೆಯೂ, ನಂಬಿಕೆ, ಸಮುದಾಯದ ಬೆಂಬಲ ಮತ್ತು ಸಣ್ಣ ಸಹಾನುಭೂತಿ ಕೃತಿಗಳು ಅವರನ್ನು ಉಳಿಸುತ್ತಿವೆ. ಸಹೋದರಿಯರು ಎಲ್ಲ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೂ ಉತ್ತರಗಳಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ತಮ್ಮಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಿರುವುದನ್ನು ನೀಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಾರೆ. ಸವಾಲುಗಳು ಉಳಿದಿವೆ — ಆದರೆ ಆಶೆಯೂ ಉಳಿದಿದೆ. “ಯಾಕೆಂದರೆ ಮನೆಯಂತಹ ಸ್ಥಳ ಮತ್ತೊಂದಿಲ್ಲ.”

ದೈನಂದಿನ ಸುದ್ದಿಪತ್ರಕ್ಕೆ ಚಂದಾದಾರರಾಗುವ ಮೂಲಕ ನೀವು ಸದಾ ಇತ್ತೀಚಿನ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು.(ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ)