ಭಾನುವಾರದ ಶುಭಸಂದೇಶದ ಚಿಂತನೆ: ಸತ್ಯದ ಬಾವಿಯ ಬಳಿಯ ತಪಸ್ಸು

ಲೇಖಕರು: ಮಠಾಧಿಪತಿ ಮರಿಯನ್  ನ್ಯೂಯೆನ್

ಸಮಾರ್ಯದ ಮಹಿಳೆಯ ಕುರಿತ ಶುಭಸಂದೇಶದಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ಸಂಭಾಷಣೆಯ ಕ್ರಮವೇ ಒಂದು ಆತ್ಮವನ್ನು ದೇವರ ಕಡೆಗೆ ಕರೆತರುವ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸಹನೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತದೆ. ತಪಸ್ಸು ಕಾಲವೂ ಇದೇ ಕಾರ್ಯವಾಗಿದೆ.

ಯೇಸು ಸ್ವಾಮಿ ಅತಿ ಸರಳ ಮಾತಿನಿಂದ ಸಂಭಾಷಣೆ ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ: “ಕುಡಿಯಲು ಕೊಂಚ ನೀರು ಕೊಡು.” ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಸಂಭಾಷಣೆ ಮೇಲ್ಮೈಯಲ್ಲಿಯೇ ಇರುತ್ತದೆ: ಜನಾಂಗೀಯ ಭೇದದ ಕುರಿತ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು, ಯಕೋಬನ ಬಾವಿ, ನೀರು ಸೇದುವ ವಿಧಾನ. ಸಂಭಾಷಣೆಯ ಬಹುಭಾಗ ಹೃದಯದ ಹೊರಗಿನ ವಿಷಯಗಳ ಕುರಿತಾಗಿದೆ: “ನಿಮ್ಮ ಬಳಿ ನೀರು ಸೇದುವುದಕ್ಕೆ ಕೊಡವಿಲ್ಲ…. ನಮ್ಮ ಪಿತಾಮಹ ಯಕೋಬನಿಗಿಂತ ತಾವು ದೊಡ್ಡವರೋ?” ನಂತರ ಯೇಸು ಸ್ವಾಮಿ ಅವಳನ್ನು ಬಾವಿಯ ಬಳಿಗೆ ತಂದ ಮೊದಲ ಪ್ರೇರಣೆಯತ್ತ ಮತ್ತೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಒಂದು ವಾಗ್ದಾನದೊಂದಿಗೆ: “ನಾನು ಕೊಡುವ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯುವವನು ಎಂದಿಗೂ ದಾಹಪಡುವುದಿಲ್ಲ.” ಅವಳು ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾಳೆ: “ಸ್ವಾಮೀ, ಆ ನೀರನ್ನು ನನಗೆ ಕೊಡಿ.”

ಸಂಭಾಷಣೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಕ್ಷಣ ಯೇಸು ಸ್ವಾಮಿ ಅವಳಿಗೆ “ಹೋಗಿ, ನಿನ್ನ ಗಂಡನನ್ನು ಕರೆ” ಎಂದು ಹೇಳುವುದು. ಅವಳು ಬಹಳ ಪ್ರಾಸಂಗಿಕವಾಗಿ “ನನಗೆ ಗಂಡನಿಲ್ಲ” ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಇದು ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಮಾತು; ಆದರೆ ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣ ಸತ್ಯ. ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಸಂಭಾಷಣೆ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಯೇಸು ಸ್ವಾಮಿ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಒತ್ತಿಹೇಳಬಹುದಾಗಿತ್ತು ಅಥವಾ ಅವಳ ಭೂತಕಾಲವನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಎದುರಿಸಬಹುದಾಗಿತ್ತು; ಆದರೆ ಅವರು ಹಾಗೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರು ಅವಳ ಸತ್ಯವನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ: “ನನಗೆ ಗಂಡ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ನೀನು ಹೇಳಿದ್ದು ಸರಿಯೇ.”

ಪಿತಾಮಹರ ಪರಂಪರೆ ಈ ಅಸಾಧಾರಣ ಸಂಯಮವನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತದೆ. ಕ್ರಿಸ್ತನು ಅಲ್ಪವಾದ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯ ಸಂಕೇತವನ್ನೇ ಕಾಯುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಅದನ್ನೇ ಆಧಾರವಾಗಿ ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವಳ ಒಂದು ಸತ್ಯವಾದ ಮಾತೇ ಕೃಪೆಗೆ ಅವಳು ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ದ್ವಾರವಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಮಹಿಳೆ ಏನೋ ಆಳವಾದದ್ದು ಸಂಭವಿಸಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಆಕೆ  “ಸ್ವಾಮೀ, ತಾವು ಪ್ರವಾದಿ ಎಂದು ನನಗೀಗ ತಿಳಿಯಿತು” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಆ ಕ್ಷಣದಿಂದ ಸಂಭಾಷಣೆ ಆತ್ಮಿಕ ವಿಷಯಗಳತ್ತ ಏರುತ್ತದೆ.

ಅವಳು ಆರಾಧನೆಯ ಕುರಿತು, “ಈ ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ದೇವರನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕೋ ಇಲ್ಲವೇ ಜೆರುಸಲೇಮಿನಲ್ಲೋ” ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಯೇಸು ಸ್ವಾಮಿ ಅವಳನ್ನು ಸ್ಥಳದ ಪ್ರಶ್ನೆಯಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎತ್ತುತ್ತಾರೆ: “ಕಾಲ ಬರುತ್ತಿದೆ; ಅದು ಈಗಲೇ ಬಂದಿದೆ. ನಿಜವಾದ ಆರಾಧಕರು ಪಿತನನ್ನು ಆತ್ಮದಿಂದಲೂ ಸತ್ಯದಿಂದಲೂ ಆರಾಧಿಸುವರು.” ಸಂತ ಆಗಸ್ಟಿನ್ ಹೇಳುವಂತೆ, ಈ ಆರಾಧನೆ ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೂ ಅಥವಾ ಬಲಿಗಳ ಆಚರಣೆಯಿಗೂ ಬದ್ಧವಾಗಿಲ್ಲ; ಅದು ಹೃದಯದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ—ದೇವರ ಕಡೆಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿರುಗುವ ಆಂತರಿಕ ಆತ್ಮದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಥಿಯೋಫೈಲಾಕ್ಟ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಅನೇಕ ಹಿರಿಯ ಗುರುಗಳು ಒತ್ತಿಹೇಳುವಂತೆ, ಆರಾಧನೆ ಸತ್ಯ, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ, ಮುಖವಾಡವಿಲ್ಲದ, ನಿಷ್ಕಪಟವಾದ ಆರಾಧನೆಯಾಗಿರಬೇಕು. ಸಮಾರ್ಯದ ಮಹಿಳೆ ಇದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗುತ್ತಾಳೆ: ಅವಳು ತನ್ನ ಜೀವನದ ಕುರಿತು ಸತ್ಯವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾಳೆ; ಮತ್ತು ಅವಳ ಸತ್ಯದ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ಸತ್ಯಸ್ವರೂಪನಾದ ಯೇಸು ಸ್ವಾಮಿ ತನ್ನನ್ನು ಅವಳಿಗೆ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಾರೆ: “ನಿನ್ನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವ ನಾನೇ ಆತನು.”

ಸಂಭಾಷಣೆಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವಳು ತನ್ನ ನೀರಿನ ಕೊಡವನ್ನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ. ಹಿರಿಯ ಗುರುಗಳು ಆ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ದಾಹದಿಂದ ತುಂಬಿದ, ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಹುಡುಕಿದ ವಿಫಲ ಪ್ರಯತ್ನಗಳ ಅವಳ ಹಳೆಯ ಜೀವನದ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಾರೆ. ಅವಳು ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವಳು ಹೊಸ ಬಾವಿಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡಿದ್ದಾಳೆ.

ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮುಂದೆ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುವ ಆತ್ಮವು ಈಗಾಗಲೇ ತನ್ನನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಿರುವ ಕರುಣೆಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಹೃದಯವು ಆ ಕರುಣೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಿದಾಗ, ಹಳೆಯ ಜೀವನದ ಕೊಡಗಳು ಮೌನವಾಗಿ ಬದಿಗಿಡಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಅವಳು ಸಮಾರ್ಯದ ಮಹಿಳೆಯಾಗಿ ಹೊರಟಳು; ಆದರೆ ಪ್ರೇಷಿತಳಂತೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದಳು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ತಪಸ್ಸು ಕಾಲದಲ್ಲೂ ಕ್ರಿಸ್ತನು ನಮ್ಮ ಬಾವಿಗಳ ಬಳಿಗೆ ಬರುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಒಂದೇ ಒಂದು ಸತ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹಾತೊರೆಯುತ್ತಾನೆ.

ನಮ್ಮ ಲೇಖನವನ್ನು ಓದಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಧನ್ಯವಾದಗಳು. ನಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಸುದ್ದಿಪತ್ರಕ್ಕೆ ಚಂದಾದಾರರಾಗುವ ಮೂಲಕ ನೀವು ಸದಾ ಇತ್ತೀಚಿನ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು.(ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ).