«Աստուած զանոնք արու եւ էգ ստեղծեց… եւ երկուքը մէկ մարմին պիտի ըլլան» (Մատթ. 19.1-12)

Սիրելի՛ քոյրեր եւ եղբայրներ,

Այսօր մեր Տէրը՝ Յիսուս Քրիստոս, մեզ կը խօսի ամուսնութեան սրբութեան մասին։ Փարիսեցիները կը մօտենան Յիսուսի՝ զայն փորձելու համար եւ կը հարցնեն. «Արդեօք կարելի՞ է մարդուն իր կինը արձակել որեւէ պատճառի համար»։

Յիսուս չի մտներ միայն օրէնքի քննարկման մէջ, այլ մեզ կը վերադարձնէ ստեղծագործութեան սկզբնական ծրագրին. «Աստուած զանոնք արու եւ էգ ստեղծեց… եւ երկուքը մէկ մարմին պիտի ըլլան»։ Այս խօսքերով Տէրը կը յայտարարէ, թէ ամուսնութիւնը մարդկային պայմանագիր մը չէ միայն, այլ Աստուծոյ օրհնութեամբ հաստատուած սուրբ ուխտ մըն է։ Ուստի՝ «Զինչ Աստուած միացուց, մարդը թող չբաժնէ»։

Այս խօսքը միայն զոյգերուն ուղղուած չէ։ Անիկա նաեւ մեզմէ իւրաքանչիւրին կը յիշեցնէ, թէ Աստուած հաւատարիմ է իր սիրոյն մէջ։ Ան երբեք չի լքեր մեզ, նոյնիսկ երբ մենք տկարանանք կամ հեռանանք իրմէ։ Քրիստոնեայ կեանքը հաւատարմութեան ճանապարհ մըն է՝ Աստուծոյ հանդէպ, մեր կոչումին հանդէպ եւ մեր մերձաւորին հանդէպ։

Աշակերտները, լսելով Տիրոջ խիստ խօսքերը, կը զարմանան եւ կ’ըսեն. «Եթէ այսպէս է, լաւ է չամուսնանալ»։ Յիսուս կը պատասխանէ, թէ ոչ բոլորը կրնան ընդունիլ այս խօսքը, այլ միայն անոնք, որոնց տրուած է։ Ան նաեւ կը խօսի անոնց մասին, որոնք Աստուծոյ Արքայութեան համար կ’ընտրեն կուսակրօն կեանքը։ Այսպիսով Եկեղեցին կը ճանչնայ թէ՛ ամուսնութիւնը, թէ՛ կուսակրօնութիւնը որպէս սուրբ կոչումներ, որոնք կը ծառայեն նոյն Արքայութեան։

Սիրելի քոյրեր եւ եղբայրներ, այս Աւետարանը մեզ կը հրաւիրէ քննութեան ենթարկելու մեր հաւատարմութիւնը։ Արդեօք հաւատարի՞մ ենք մեր խօսքին, մեր ընտանիքներուն, մեր բարեկամութիւններուն, մեր ծառայութեան եւ մանաւանդ՝ մեր Տիրոջ։ Սէրը միայն զգացում չէ. սէրը որոշում մըն է՝ ամէն օր նորէն ընտրելու Աստուծոյ կամքը եւ մնալու հաւատարիմ։

Աղօթենք, որ Տէրը զօրացնէ բոլոր զորգերը՝ ապրելու փոխադարձ սէրով, ներողամտութեամբ եւ զոհողութեամբ։ Աղօթենք նաեւ բոլոր անոնց համար, որոնք կ’ապրին դժուարութիւններ, բաժանումներ կամ միայնութիւն, որպէսզի գտնեն մխիթարութիւն եւ յոյս Քրիստոսի մէջ։ Եւ աղօթենք բոլոր անոնց համար, որոնք իրենց կեանքը նուիրած են Աստուծոյ Արքայութեան ծառայութեան, որպէսզի մնան հաստատ իրենց կոչումին մէջ։

Թող Սուրբ Հոգին լուսաւորէ մեր սրտերը, որպէսզի մեր բոլոր յարաբերութիւնները հիմնուին ճշմարիտ սիրոյ, հաւատարմութեան եւ Աստուծոյ շնորհքին վրայ. Ամէն։