Հալէպ. Սուրիոյ Հայ Կաթողիկէ Երիտասարդաց 4-րդ Համագումար

Ռոպէր Աթթարեան - Վատիկան

Հալէպի մէջ, Ֆրանչիսկեան հայրերու «Թերասանթա» (Սուրբ Երկրի) վանքին մէջ անցեալ օրերուն իր աւարտին հասաւ Սուրիոյ Հայ Կաթողիկէ Երիտասարդաց 4-րդ Համագումարը։

Ձեռնարկը, որ կազմակերպուած էր Հալէպի Հայ Կաթողիկէ Առաջնորդարանին կողմէ՝ հովանաւորութեամբ Արհիապատիւ Տէր Պետրոս Արքեպիսկոպոս Միրիաթեանի եւ համագործակցութեամբ «Միասին» (Together) կազմակերպութեան, համախմբեց շուրջ 167 երիտասարդներ, որոնք ժամանած էին Հալէպէն, Դամասկոսէն, Քեսապէն եւ Ճեզիրէի շրջանէն։

Հաւատք եւ պատասխաններ առօրեայ հարցերուն

Համագումարի համակարգող Գերյարգելի Յովսէփ Ծ. Վրդ. Պեզեզեան այս առիթով շեշտեց, որ այս հանդիպումը լոկ անցողիկ իրադարձութիւն մը չէր, այլ մեկնարկային կէտ՝ հաւատքը առօրեայ կեանքին մէջ ներհիւսելու համար։

Այնուհետեւ «Տէ՛ր, որո՞ւն պիտի երթանք. Դուն յաւիտենական կեանքի խօսքեր ունիս» աստուածաշնչական կարգախօսին ներքոյ, երիտասարդները քննարկեցին սուրիական ներկայ իրավիճակին բնորոշ գոյութենական մարտահրաւէրներն ու անորոշութիւնները։

Սուրիոյ Հայ Կաթողիկէ Երիտասարդաց 4-րդ Համագումար

Սրբութեան Տիպարներ եւ Կազմաւորում

Յայտագիրը ներառեց հոգեւոր եւ կրթական պահեր՝ ներկայացնելով երկու օրինակելի դէմքեր.

Երանելի Իգնատիոս Մալոյեան. 1915-ի Մեծ Եղեռնի նահատակ, որ կը խորհրդանշէ սեփական արժէքներու պաշտպանութիւնը՝ հակառակ բոլոր վտանգներուն։

Սուրբ Քարլօ Աքութիս. «երիտասարդներու սուրբը», որ օգտագործեց արդի արհեստագիտութիւնը Աւետարանը տարածելու համար։

Հոգեւոր բաժինին կողքին, «Միասին» կազմակերպութիւնը վարեց հոգեբանական եւ յարաբերական նիւթերով աշխատանիստեր՝ խորանալով սիրոյ (իբրեւ զօրութիւն), ներողամտութեան (իբրեւ ներքին ազատագրում) եւ անձնաւորութեան գիծերու վերլուծութեան մէջ, օգնելու համար երիտասարդներուն գտնելու իրենց դերը հասարակութեան մէջ։

Սուրիոյ Հայ Կաթողիկէ Երիտասարդաց 4-րդ Համագումար

Համայնք եւ ապագայ

Ձեռնարկը փակուեցաւ գեղարուեստական երեկոյով եւ ծխական տիկնանց կողմէ պատրաստուած հաւաքական ընթրիքով՝ տօնելով միասնականութեան ոգին։

Տարբեր թեմերու միջեւ կապերը ամրապնդելու նպատակով յայտարարուեցաւ փոխադարձ այցելութիւններու ծրագրի մը մեկնարկը, ինչ որ կը հաստատէ հայ կաթողիկէ երիտասարդութեան կամքը՝ մնալու արմատաւորուած հայրենի հողին վրայ՝ յոյսով եւ ծառայութեան պատրաստակամութեամբ։