Ганна Тэрувэ. Конрад Барс. Прыняцце. Частка 2

Ксёндз Раман Суша разважае, як чалавек можа аднавіць унутраную цэласнасць паводле ідэй Ганны Тэрувэ і Конрада Барса. Барс параўноўвае гэты працэс з вершнікам і канём: конь — гэта нашы эмоцыі, а вершнік — наш розум, які ў ідэале не змагаецца з канём, а разумее яго сілу. Першы крок да гэтага — прыняцце: здольнасць заўважыць свае пачуцці, не асуджаючы сябе за іх, і назваць тое, што адбываецца, — страх, смутак, гнеў. Нават гнеў нясе карысную інфармацыю, бо падобны да вартаўнічага сабакі, які брэша, калі парушаныя нашы межы.

Толькі пасля таго, як вершнік знайшоў паразуменне з канём, ён зноў бярэ цуглі ў рукі — ужо не каб змагацца, а каб накіроўваць. Метад Барса паказвае, што ацаленне не азначае пазбавіцца ад «дрэнных» эмоцый, бо дрэнных эмоцый не бывае — бываюць толькі складаныя, і кожная нясе важную інфармацыю, як дарожны знак. Але на гэтым праца не заканчваецца: пасля прыняцця чалавеку даводзіцца развітвацца з патрэбай усё кантраляваць і заўсёды быць моцным, што нагадвае словы апостала Паўла пра паміранне для самога сябе.