Liturgiya oxunuşları: 18 İYUL. Adi Dövrün XV həftəsinin şənbəsi

BİRİNCİ OXUNUŞ  Mikeya 2, 1-5

Yatağında şər niyyətdə olanların, yamanlıq üçün qəsd quranların vay halına! Onların gücü buna çatdığına görə ona səhər tezdən əməl edirlər! Tarlalara tamah salıb mənimsəyirlər, evlərə göz dikib sahib dururlar. Ev sahibi ilə ailəsinə zülm edirlər, adamları mirasından məhrum edirlər! Buna görə də Rəbb belə deyir: «Bu xalqa bəla gətirməyə hazırlaşıram. Ondan boyun qaçıra bilməyəcəksiniz. Siz bir daha dikbaş gəzməyəcəksiniz, çünki pis zaman gəlir. O gün sizi lağa qoyub belə yanıqlı mərsiyə oxuyacaqlar: “Biz tamam məhv olduq! Rəbb xalqımın payını dəyişdirdi, onu necə məndən uzaqlaşdırdı, tarlamızı satqınlara payladı”. Buna görə ölkə yenə püşklə bölünsə də, Rəbbin camaatı arasında sizə pay verəcək kimsə olmayacaq».

Təfsir

Mikeya peyğəmbər borcunu ödəyə bilməyən insanların malını əllərindən alanları və vəziyyətdən istifadə edərək haqq etdiklərindən qat-qat artıq tələb edənləri sərt şəkildə ifşa edir. Mənfəət hərisliyi ilə yaşayan bu insanlar heç bir mərhəmət göstərmədən borcluları evsiz-eşiksiz, torpaqsız qoyur, onları ən zəruri yaşayış vasitələrindən belə məhrum edirlər. Lakin Allah bu məzlum insanların hayına biganə qalmır. Onun nəzərində hər bir insana ləyaqətlə yaşaması üçün zəruri olan ən azı yaşayış vasitələri saxlanılmalıdır – heç olmasa gecə üstünü örtəcək bir paltar. Qardaşlıq münasibətlərində mərhəmət həmişə hər cür hesab-kitaba üstün gəlməlidir. Artıq böyük var-dövlətə sahib olduğu halda kasıbların əlində olan son şeyi də mənimsəməyə çalışan tamahkarlığa heç nə bəraət qazandıra bilməz. Belə hallarda Allah Özü yoxsulların müdafiəsinə qalxır. Buna görə də gün gələcək, İsrail xalqı arasında torpaqlar və digər nemətlər yenidən püşklə bölüşdürülərkən, bu acgöz insanların özlərinə heç bir pay qalmayacaq. Bu mövzu Yeni Əhddə də davam etdirilir. Çünki Rəbb İsa buyurur: «Siz hansı ölçü ilə ölçsəniz, sizə də həmin ölçü ilə ölçüləcək» (Matta 7,2).

İNCİL Matta 12,14-21

Fariseylər çıxıb İsanı necə məhv etmək barədə məsləhətləşdilər. İsa bunu bilib oradan uzaqlaşdı. Böyük bir izdiham Onun ardınca getdi və İsa onların hamısına şəfa verdi. Amma onlara qadağan etdi ki, Onun kim olduğunu deməsinlər. Bu, Yeşaya peyğəmbər vasitəsilə söylənən sözün yerinə yetməsi üçün baş verdi: «Budur, Mənim seçdiyim Qulum! Mənə sevimlidir, könlüm Ondan razıdır. Mən Öz Ruhumu Onun üzərinə qoyacağam. O, millətlərə ədaləti elan edəcək. O nə mübahisə edəcək, nə də qışqıracaq. Küçələrdə heç kim Onun səsini eşitməyəcək. Ədaləti qələbəyə çatdırana qədər əzilmiş qamışı qırmayacaq, tüstülənən piltəni söndürməyəcək. Millətlər Onun adına ümid bağlayacaq».

Təfsir

Rəbbin həlimliyi və mərhəməti bu İncildə bütün gözəlliyi ilə üzə çıxır. İsanı o dərəcədə nifrətlə qarşılayırlar ki, Onu öldürmək istəyirlər. O isə nə etiraz edir, nə şikayətlənir, nə də Özünü müdafiə etməyə çalışır. Sakitcə oradan uzaqlaşır. Lakin yoluna davam edərkən qarşısına çıxan bütün xəstələrə, heç bir istisna etmədən, şəfa verir. Görəsən, Onu məhz buna görə öldürmək istəyirlər? Bu müqəddəs və mərhəmətli Müəllim nə pislik edir? Nə üçün fariseylər bunu görmək və anlamaq istəmirlər? Məsih onların gözlədiyi kimi xalqı romalılara və ya başqa yer üzü imperiyalarına qarşı üsyana qaldıran zalım və döyüşkən bir sərkərdə deyil. O, Ata Allahın simasını insanlara göstərən həlim, təvazökar və sülh gətirən İnsandır. Çünki Ata Məhəbbət olan Allahdır. İsanın möcüzəvi şəfaları Allahın insan əzabına duyduğu sonsuz mərhəmətin təzahürüdür. Bu mərhəmət insanların qəlbinə nüfuz etməli, onları bir-birini sevən qardaşlara çevirməli, Allahın xalqı arasında ayrı-seçkiliyə, imtiyaza və parçalanmaya yer qoymamalıdır. İsanın Onu rədd etdikləri yerdən uzaqlaşması əslində Onu sadə, yoxsul və köməyə möhtac insanlara daha da yaxınlaşdırır. Məhz belələri Allahın Padşahlığının varisləridir. Çünki onlar Məsihi olduğu kimi qəbul edirlər – dünyanı sonsuz mərhəməti ilə xilas edən Xilaskar kimi. Müasir insanın da bu gün ən çox ehtiyac duyduğu məhz budur: insanı saflaşdıran, qəlbini yeniləyən və onu xilas edən məsum həlimlik.