Liturgiya oxunuşları: 9 İYUN. Adi Dövrün X həftəsinin çərşənbə axşamı
BİRİNCİ OXUNUŞ 3 Цар (1 Reg) 17,7-16
Bir müddət sonra vadi qurudu, çünki ölkədə yağış yağmırdı. İlyasa Rəbbin bu sözü nazil oldu: «Qalx Sidonun Sarfat şəhərinə get və orada qal. Orada bir dul qadına sənə yemək verməyi əmr etdim». O qalxıb Sarfata getdi. Şəhərin darvazasına çatanda bir dul qadının odun yığdığını gördü və onu çağırıb dedi: «Mənə bir qabda azca su gətir, içim». Qadın gətirməyə gedəndə onu çağırıb dedi: «Mənim üçün əlinə bir tikə çörək də al». Qadın dedi: «Allahın var olan Rəbbə and olsun ki, bişmiş heç nəyim yoxdur, ancaq küpdə bir ovuc un və qabda bir az yağ var. Bax mən iki parça odun yığıram və içəri girib özümlə oğlum üçün bunlardan yemək hazırlayacağam. Biz onu yeyəcəyik və sonra öləcəyik». İlyas ona dedi: «Qorxma, get söylədiyin kimi et. Amma əvvəlcə mənim üçün ondan kiçik bir kökə düzəlt və mənə gətir, özünlə oğlun üçün sonra hazırlayarsan. Çünki İsrailin Allahı Rəbb belə deyir: “Rəbb torpaq üzərinə yağış verəcəyi günə qədər nə küpdə un tükənəcək, nə də qabda yağ qurtaracaq”». Qadın gedib İlyasın sözünə əməl etdi. Qadın və onun ailəsi İlyasla birgə uzun müddət ərzində yemək yedilər. İlyas vasitəsilə Rəbbin söylədiyi sözə görə nə küpdə un tükəndi, nə də qabda yağ qurtardı.
Təfsir
Dünən başladığımız oxunuşu davam etdiririk. İlyas qaçdıqdan sonra quraqlığın nəticələri onun özünə də təsir göstərməyə başladı. Sığınacaq tapdığı çay qurumuşdu, çünki ölkəyə yağış yağmırdı. Bu zaman Allah müdaxilə edərək İlyasa dedi: « Qalx Sidonun Sarfat şəhərinə get və orada qal. Orada bir dul qadına sənə yemək verməyi əmr etdim ». Bu, ağır sınaq dövrü idi. Buna baxmayaraq, dul qadın İlyası qəbul etdi və əlində olan azacıq neməti onunla bölüşdü. İlyas qadını ruhlandırdı və nəticədə həmin «bir ovuc» un uzun müddət onların dolanışığına kifayət etdi. Yoxsulluq və ölüm qorxusuna qalib gələn bu qadın peyğəmbəri ona görə qəbul etmədi ki, bolluq içində yaşayırdı, əksinə, o, Allaha güvənirdi. Məhz bu iman və bu etibar unun tükənməsinə imkan vermədi və bir daha göstərdi ki, Allah Öz kiçiklərini, yoxsullarını və cəmiyyət tərəfindən kənara atılmış insanları eşidir və onların qayğısına qalır. Gəlin Məzmur müəllifi ilə birlikdə dua edək ki, İlyasın və Sarfatlı dul qadının həyatında olduğu kimi, Rəbbin üzünün nuru bizim üzərimizdə də parlasın.
İNCİL Matta 5,13-16
Siz yer üzünün duzusunuz. Amma duz öz dadını itirərsə, nə ilə duzlanar? Artıq çölə atılıb insanlar tərəfindən tapdalanmaqdan başqa bir şeyə yaramaz. Siz dünyanın nurusunuz. Dağın zirvəsində qurulan şəhər gizli qala bilməz. Heç kim çırağı yandırıb qabın altına qoymaz. Əksinə, çıraqdana qoyar ki, evdəkilərin hamısını işıqlandırsın. Eləcə də sizin nurunuz insanların qarşısında elə parlasın ki, onlar xeyirxah işlərinizi görüb göylərdə olan Atanızı izzətləndirsinlər.
Təfsir
Dünən Müqəddəs Matta İncilinin Bəxtiyarlıqlara həsr olunmuş beşinci fəslinin oxunmasına başladıq. Bu gün isə İsa həmin mövzunu davam etdirərək şagirdlərinə tədricən mənimsəməli olduqları kimliyi göstərir: «Siz yer üzünün duzusunuz. Amma duz öz dadını itirərsə, nə ilə duzlanar? Siz dünyanın nurusunuz». Necə ki, duz yeməyə dad verir, eləcə də şagirdlər İncilin «duzu» vasitəsilə insan həyatına məna və dəyər qatmağa çağırılıblar. Eyni fikir nur obrazında da ifadə olunur, lakin burada mühüm bir məqam diqqəti cəlb edir: nur olmaqla şagird İsanın özü ilə eyni missiyada iştirak edir. Çünki İsa Özünü «dünyanın nuru» adlandırır. Bu isə göstərir ki, şagirdlər Müəllimlərinin missiyasını davam etdirirlər. Duz və nur olmaq, həyatın müxtəlif şəraitlərinə Müjdənin dadını və işığını gətirmək – şagirdin əsas vəzifəsidir. Məhz bu vəzifə insan həyatına məna qazandırmağa, tarix boyu formalaşan dəyərlər labirintində doğru yolu tapmağa kömək edir. Lakin burada vacib bir şərt də var. Duz yeməyə dad vermək üçün özü əriməli, görünməz olmalıdır. Nur isə başqalarının yolunu işıqlandırmaq üçün parlayır. Bu, insanı özünü verməyə, özünü geri çəkməyə və təvazökarlığa aparan bir yoldur. Ancaq bu yol həqiqi qələbəyə aparır.
