Liturgiya oxunuşları: 4 İYUN. Adi Dövrün IX həftəsinin cümə axşamı
BİRİNCİ OXUNUŞ 2 Tim 2,8-15
Yaydığım Müjdədə açıqlandığı kimi, Davudun nəslindən olub ölülər arasından dirilən İsa Məsihi yadında saxla. Bu Müjdə naminə zəncirə vurulmuş bir cinayətkar kimi əzaba qatlaşıram. Amma Allahın kəlamı zəncirlənməmişdir. Bu səbəbdən seçilmişlərə görə, onlar da Məsih İsada olan xilasa əbədi izzətlə bərabər nail olsunlar deyə hər şeyə dözürəm. Bu söz etibarlıdır ki, «Əgər Onunla öldüksə, Onunla da yaşayacağıq; Əgər dözəriksə, Onunla da birlikdə padşahlıq edəcəyik. Əgər Onu inkar etsək, O da bizi inkar edəcək. Biz sadiq qalmasaq da, O sadiq qalacaq. Çünki Öz təbiətinə zidd davrana bilməz». Bunları imanlıların yadına sal. Sözlərin mənası barədə dava etməməyi Allahın önündə onların öhdəsinə qoy; çünki bu fayda verməz, dinləyənlərə isə ziyan vurar. Özünü Allaha sınaqdan keçmiş, həqiqət kəlamını doğruluqla işlədən alnıaçıq bir işçi kimi təqdim etməyə çalış.
Təfsir
Dünənki birinci oxuda Paul öz şagirdi Timoteyi ona verilmiş ənamı «alovlandırmağa və qorumağa» çağırırdı. Bu gün isə o, Timoteyə yadda saxlanmalı, qorunmalı və daim yenilənməli olan iman həqiqətinin özəyini təqdim edir: «Davud nəslindən olan və ölülər arasından dirilmiş İsa Məsihi yadda saxla». Burada əsas yenilik məhz Dirilmə həqiqətidir. Elə bu həqiqət insanlara bəyan edilməlidir. Paul özü zəncirlənmiş və həbsdə olsa da, Allahın Kəlamı zəncirlənə bilməz. Əksinə, o qədər yenilik və ümidlə doludur ki, mütləq təbliğ olunmalıdır. Məhz bu əminliklə Paul yazır ki, Allahın seçdiyi insanların da Məsih İsada olan xilasa və əbədi izzətə qovuşmaları üçün hər cür əzaba dözür. Dünən də qeyd etdiyimiz kimi, Paul yaratdığı gənc xristian icmalarının qayğısını çəkir, onları dəstəkləməyə və istiqamətləndirməyə çalışır. O, bunu həm öyrətməklə, həm də şəxsi şahidliyi ilə edir və diqqəti heç vaxt unudulmamalı olan əsas xəbərə yönəldir: «Əgər Onunla birlikdə ölmüşüksə, Onunla birlikdə yaşayacağıq; əgər səbir və dözüm göstəririksə, Onunla birlikdə hökmranlıq da edəcəyik; əgər Ondan üz döndərsək... O isə yenə də sadiq qalacaq». Bununla yanaşı, Paul faydasız mübahisələrdən və boş söz çəkişmələrindən uzaq durmağı tövsiyə edir, çünki bunlar heç bir xeyir gətirmir. Məktubunu Timoteyə ünvanladığı ruhlandırıcı çağırışla davam etdirərək belə yazır: «Çalış ki, özünü Allahın qarşısında sınaqdan çıxmış, utanılacaq heç bir işi olmayan və həqiqət sözünü düzgün öyrədən bir işçi kimi göstərəsən». Bəs biz? Gəlin əvvəlcə bugünkü Məzmurun sözlərini öz duamıza çevirək: «Ya Rəbb, yollarını mənə göstər».
İNCİL Mark 12, 28b-34
İlahiyyatçılardan biri gəlib onların mübahisələrinə qulaq asdı və İsanın onlara yaxşı cavab verdiyini görüb Ondan soruşdu: «Əmrlərin ən əsası hansıdır?» İsa cavab verdi: «Əmrlərin ən əsası budur: “Dinlə, ey İsrail! Allahımız Rəbb yeganə Rəbdir. Allahın Rəbbi bütün qəlbinlə, bütün varlığınla, bütün düşüncənlə və bütün gücünlə sev”. İkincisi də budur: “Qonşunu özün kimi sev”. Bunlardan böyük əmr yoxdur». İlahiyyatçı Ona dedi: «Müəllim, Sən nə yaxşı dedin, həqiqəti söylədin. Allah yeganədir, Ondan başqası yoxdur. Onu bütün qəlbinlə, bütün ağlınla§ və bütün gücünlə sevmək, qonşunu da özün kimi sevmək yandırma qurbanlarının və başqa qurbanların hamısından daha vacibdir». Dərrakəli cavab verdiyini görən İsa ona dedi: «Sən Allahın Padşahlığından uzaq deyilsən». Bundan sonra heç kim İsadan bir şey soruşmağa cəsarət etmədi.
Təfsir
Bu gün də əvvəlki günlərdə olduğu kimi, İsa müxtəlif mübahisə və söhbətlərin mərkəzindədir. Lakin bugünkü İncil mətnində təqdim olunan dialoq əvvəlkilərdən fərqlənir. Burada həmsöhbətin yanaşması daha səmimi və müsbətdir. Bunu İsanın Öz sözləri də təsdiqləyir: «Sən Allahın Padşahlığından uzaq deyilsən». Söhbət ilahiyyatçının sualı ilə başlayır: «Bütün əmrlərin ən birincisi hansıdır?» İsa cavabında iki əmri yanaşı qoyur və onlara eyni əhəmiyyət verir: Allahı sevmək və yaxınını sevmək. Lakin burada xüsusi diqqətə layiq bir məqam vardır. İsa yalnız məhəbbət haqqında olan hissəni sitat gətirmir. O, cavabına bu sözlərlə başlayır: «Eşit, ey İsrail!» Beləliklə, İsa bizə xatırladır ki, məhəbbət ilk növbədə həyata keçirilməli bir əməl deyil; o, əvvəlcə qəbul edilməli və yaşanmalı olan bir həqiqətdir. «Eşit», yəni Allahın Kəlamına diqqətlə qulaq as, ona qəlbində yer ver, qoy o səni formalaşdırsın və istiqamətləndirsin. Məhz həmin Kəlamdan güc alaraq insan Allahı və yaxınını həqiqi məhəbbətlə sevə bilir. Allah sevgisi və insan sevgisi eyni mənbədən qidalanır. Kəlamı dinləmədən və qəbul etmədən bu məhəbbəti yaşamaq mümkün deyil. Buna görə də bu gün İsa hər birimizə eyni çağırışı edir: əvvəlcə dinlə, sonra isə eşitdiyini həyatında həyata keçir.
