2019.08.11 Vangelo di domenica

Liturgiya oxunuşları: 19 İYUN. Adi Dövrün XI həftəsinin cüməsi

“Ürək insan təbiətimizin rəmzidir və həqiqi xəzinə yer üzündəki seyflərdə deyil, məhz insanın qəlbində saxlanılır. Saysız-hesabsız işlər və qayğılar arasında insan özünü itirmək, hətta ümidsizliyə qapılmaq və həyatının mənasını gözdən qaçırmaq təhlükəsi ilə üz-üzə qalır. Lakin həyata Pasxa işığında baxsaq, insanın ən dərin mahiyyətinə, onun qəlbinə – cor inquietum, yəni rahatlıq tapmayan və daim Allahı axtaran ürəyə aparan yolu tapa bilərik” (Papa XIV Leo).

BİRİNCİ OXUNUŞ 2 Pad 11,1-4. 9-18.20

Axazyanın anası Atalya oğlunun öldüyünü görəndə qalxıb bütün padşah nəslini məhv etdi. Ancaq padşah Yehoramın qızı, Axazyanın bacısı Yehoşeva öldürülən şahzadələr arasından Axazyanın oğlu Yoaşı gizlincə apardı və onu dayəsi ilə birgə yataq otağında yerləşdirdi. Beləcə Yoaşı Atalyadan gizlətdilər və o öldürülmədi. O, altı il gizli olaraq Rəbbin məbədində dayəsi ilə birgə qaldı. Atalya isə ölkə üzərində padşahlıq etdi. Yeddinci ildə Yehoyada Karyalıların və mühafizəçilərin yüzbaşılarını çağırtdırdı, onları öz yanına – Rəbbin məbədinin içərisinə gətirdi. Orada bu adamlarla əhd kəsib onları and içdirdi və şahzadəni onlara göstərdi.  Yüzbaşılar kahin Yehoyadanın əmr etdiyi hər şeyi etdilər: hər biri öz adamlarını, Şənbə günü növbə çəkənləri və növbədə olmayanları götürüb kahin Yehoyadanın yanına gəldi. Kahin yüzbaşılara Rəbbin məbədində olan padşah Davudun nizələrini və qalxanlarını verdi. Mühafizəçilər məbədin sağ tərəfindən sol tərəfinə qədər qurbangahın və məbədin yanında, padşahın ətrafında dayandılar. Hər kəsin silahı əlində idi. Kahin şahzadəni irəli çıxartdı və tacı başına qoyub şəhadətnaməni ona verdi. Onu padşah olmaq üçün məsh etdilər və əl çalıb «Yaşasın padşah!» dedilər. Atalya mühafizəçilərin və xalqın səsini eşidəndə xalqın yanına, Rəbbin məbədinə gəldi. O baxıb gördü ki, padşah qaydaya görə sütunun yanında dayanmış, rəislər və kərənay çalanlar da padşahın yanındadır. Bütün ölkə xalqı sevinərək kərənay çalırdı. Atalya paltarını cırıb bağırdı: «Xəyanət! Xəyanət!» Kahin Yehoyada qoşun üçün cavabdeh olan yüzbaşılara əmr edib dedi: «Onu cərgələrin arasından çıxarın və dalınca gələni qılıncla öldürün». Çünki kahin «qoy o, Rəbbin məbədində öldürülməsin» demişdi. Atalyanı tutdular, onu atların girdiyi darvazadan saraya gətirdilər və orada öldürüldü. Yehoyada Rəbb ilə padşah və xalq arasında əhd kəsdi ki, onlar Rəbbin xalqı olsun. O, padşahla xalq arasında da əhd kəsdi. Bütün ölkə xalqı Baal məbədinə getdi. Onu dağıdıb qurbangahlarını və bütlərini parça-parça etdilər, Baal kahini Mattanı qurbangahların önündə öldürdülər. Kahin Rəbbin məbədinə gözətçilər qoydu. Bütün ölkə xalqı sevindi və şəhər sakitləşdi. Çünki Atalyanı padşah sarayında qılıncla öldürmüşdülər.

Təfsir

Bu gün yenidən Padşahlar Kitabına qayıdırıq. İlyasın ruhlandırıcı və ibrətamiz həyat hekayəsi bugünkü hadisələrlə kəskin təzad təşkil edir. Axazyanın anası Atalya oğlunun öldüyünü gördükdə bütün şah nəslini məhv etmək qərarına gəlir. Saray intriqaları, sui-qəsdlər və düşmənçilik bu hadisələrin fonunu təşkil edir. Lakin baş verənləri anlayan «padşah Yehoramın qızı, Axazyanın bacısı Yehoşeva öldürülən şahzadələr arasından Axazyanın oğlu Yoaşı gizlincə apardı və onu dayəsi ilə birgə yataq otağında yerləşdirdi. Beləcə Yoaşı Atalyadan gizlətdilər və o öldürülmədi». Ən qarışıq və qaranlıq zamanlarda belə Allah həmişə bir qalığı, gözlənilməz bir pöhrəni qoruyub saxlayır. Bir gün boy atacaq həmin pöhrə məhz budur. Yoaş Davud nəslinin davamçısı idi və Yehoşevanın cəsarətli addımı sayəsində xilas edildi. Bizim həyatımızda da bəzən mürəkkəb, anlaşılmaz və qaranlıq dövrlər olur. Belə anlarda əsas məsələ şərin burulğanına qapılmamaq və hər birimizin daxilində, bütün çətinliklərə baxmayaraq, qorunub saxlanılan yaxşılıq və gözəllik toxumunu mühafizə etməkdir. Vaxt gələcək, o toxum cücərəcək və bəhrə verəcək. Çünki Məzmurda oxuduğumuz kimi, Rəbb Öz əhdinə daim sadiqdir.

 İNCİL Matta 6,19-23

Yer üzündə özünüzə xəzinələr yığmayın. Orada güvə və pas onları məhv edər ya da oğrular girib oğurlayar. Bunun yerinə özünüzə göydə xəzinələr yığın. Orada nə güvə, nə pas onları məhv edər, nə də oğrular girib oğurlayar. Çünki xəzinən haradadırsa, ürəyin də orada olacaq. Bədənin çırağı gözdür. Əgər gözün sağlam olarsa, bütün bədənin də nurlu olacaq. Yox, əgər gözün zəif görərsə, bütün bədənin qaranlıq olacaq. Əgər səndəki “nur” qaranlıqdırsa, zülmət nə qədər böyükdür!

Təfsir

«Yer üzündə özünüzə xəzinələr yığmayın. Orada güvə və pas onları məhv edər ya da oğrular girib oğurlayar. Bunun yerinə özünüzə göydə xəzinələr yığın», – deyə Rəbb bizə öyrədir. Əgər xəzinəmiz layiq olmadığı yerdə saxlanılırsa, diqqətimizi və gücümüzü yalançı, keçici məqsədlərə sərf edəcəyik. Nəticədə isə nə onlardan həqiqi sevinc əldə edirik, nə də onları başqaları ilə paylaşa bilirik. Çünki «xəzinəniz haradadırsa, ürəyiniz də orada olacaqdır». İsanın ardınca getmək sona qədər qərarlı olmağı tələb edir. Əgər insanın qəlbi öz daxilində parçalanıbsa, onun gücü də dağılır və boşa sərf olunur. Bəs nə üçün əbədi və etibarlı olana bağlanmaq əvəzinə vaxtımızı və enerjimizi keçici şeylərə sərf edirik? İsanın şagirdi o insandır ki, kimə etibar etməli olduğunu anlayıb və ya ən azı bunu anlamağa çağırılıb. Qəlb daim nəyəsə və ya kiməsə yönələn bir maqnit kimidir. Buna görə də onu tərbiyə etmək və həqiqətən aid olduğu istiqamətə yönəltmək vacibdir. Bunun üçün yalnız bir meyar var: hər şey Allahdan qaynaqlanmalı və hər şey Allah naminə edilməlidir. Bu gün özümüzdən soruşaq: bizi həqiqətən nə cəlb edir? Və bizi Allahın qarşısında böyüməyə, yetkinləşməyə nə kömək edir?

18 iyun 2026, 22:06